Przedawkowanie
Tizagelan 4 mg

Przedawkowanie tyzanidyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, bradykardia <60/min, wydłużenie odstępu QT w EKG) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, zwężenie źrenic, senność, niepokój ruchowy, śpiączka). Występuje również ryzyko zespołu zaburzeń oddechowych prowadzącego do niedotlenienia. Opisano przypadek jednorazowego spożycia 400 mg tyzanidyny u dorosłego pacjenta, który zakończył się pełnym powrotem do zdrowia bez powikłań, jednakże wymagał on natychmiastowej interwencji medycznej. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca oraz zapisu EKG z oceną odstępu QT, jest niezbędne dla wczesnego wykrycia powikłań.

Pobierz ChPL PDF Tizagelan – Tabletki – 4 mg
  1. Przedawkowanie leku Tizagelan
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba zwyrodnieniowa rdzenia kręgowego
  2. porażenie mózgowe
  3. przewlekła mielopatia
  4. skurcz mięśnia szkieletowego
  5. spastyczność
  6. stwardnienie rozsiane
  7. udar mózgowo-naczyniowy
Substancja czynna
  1. tyzanidyna
Kategoria leku
  1. leki przeciwspastyczne
  2. leki zwiotczające mięśnie szkieletowe

Przedawkowanie leku Tizagelan

Przedawkowanie tyzanidyny stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, wymagające szybkiej interwencji medycznej. Dotychczasowe doświadczenie kliniczne z przedawkowaniem tego leku jest ograniczone, jednakże odnotowano przypadek pacjenta dorosłego, który przyjął jednorazowo 400 mg tyzanidyny, a jego powrót do zdrowia przebiegał bez powikłań. 1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie tyzanidyny wywołuje szereg objawów klinicznych, zarówno ze strony układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, jak i ośrodkowego układu nerwowego. Pacjent po przedawkowaniu leku Tizagelan wymaga natychmiastowej pomocy medycznej ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych powikłań, włącznie z zespołem zaburzeń oddechowych czy śpiączką. 2

Objawy przedawkowania tyzanidyny Charakterystyka objawu Układ/narząd docelowy
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z towarzyszącą potrzebą wymiotowania Układ pokarmowy
Wymioty Gwałtowne opróżnienie zawartości żołądka przez usta Układ pokarmowy
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Układ sercowo-naczyniowy
Bradykardia Zwolnienie akcji serca poniżej 60 uderzeń na minutę Układ sercowo-naczyniowy
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu widoczne w EKG Układ sercowo-naczyniowy
Zawroty głowy Subiektywne odczucie wirowania lub niestabilności Ośrodkowy układ nerwowy
Zwężenie źrenic Zmniejszenie średnicy źrenic (mioza) Układ nerwowy/narząd wzroku
Zespół zaburzeń oddechowych Zaburzenia oddychania mogące prowadzić do niedotlenienia organizmu Układ oddechowy
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności z brakiem reakcji na bodźce Ośrodkowy układ nerwowy
Niepokój ruchowy Nadmierna, niekontrolowana aktywność ruchowa Ośrodkowy układ nerwowy
Senność Wzmożona potrzeba snu, trudności w utrzymaniu czuwania Ośrodkowy układ nerwowy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania tyzanidyny opiera się głównie na terapii podtrzymującej oraz działaniach mających na celu eliminację niestrawionej substancji czynnej z przewodu pokarmowego pacjenta. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować następujące elementy: 3

  • Płukanie żołądka – procedura polegająca na wprowadzeniu do żołądka i następnie usunięciu płynu płuczącego w celu eliminacji niestrawionej substancji czynnej
  • Wielokrotne podawanie dużych dawek węgla aktywowanego – węgiel aktywowany wiąże cząsteczki leku w przewodzie pokarmowym, zapobiegając ich wchłanianiu
  • Odpowiednie nawodnienie pacjenta – prawidłowa podaż płynów jest kluczowa dla przyspieszenia eliminacji tyzanidyny z organizmu
  • Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania moczu poprzez podaż płynów i/lub diuretyków przyspiesza eliminację tyzanidyny
  • Leczenie objawowe – wdrożenie odpowiednich interwencji terapeutycznych ukierunkowanych na występujące objawy kliniczne, np. leczenie bradykardii, niedociśnienia czy zaburzeń oddechowych

Prawidłowe nawodnienie pacjenta jest istotnym elementem terapii, ponieważ wspomagana w ten sposób diureza przyczynia się do szybszej eliminacji tyzanidyny z organizmu. Po wykonaniu niezbędnych działań detoksykacyjnych, należy wdrożyć leczenie objawowe, dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. 4

Monitorowanie czynności życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, zapis EKG z oceną odstępu QT) oraz oddechowego, jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i leczenia potencjalnych zagrożeń związanych z przedawkowaniem tyzanidyny. W przypadku wystąpienia zaburzeń oddechowych czy śpiączki może być konieczne wdrożenie wspomagania oddychania, w tym intubacji i mechanicznej wentylacji.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl