astenia
Astenia to termin medyczny oznaczający nadmierne osłabienie organizmu, zmniejszenie siły mięśniowej oraz zwiększoną męczliwość, które nie ustępują po odpoczynku. Jest to objaw niespecyficzny, występujący w przebiegu wielu różnych chorób oraz stanów klinicznych.
W praktyce klinicznej astenia może towarzyszyć chorobom przewlekłym (m.in. niewydolności serca, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, nowotworom), zaburzeniom endokrynologicznym (np. niedoczynności tarczycy), chorobom zakaźnym (w tym wirusowym), ale także stanom psychicznym, takim jak depresja czy zaburzenia lękowe. Istotnym podtypem jest astenia neurocyrkulacyjna, charakteryzująca się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i autonomicznego.
Diagnostyka astenii wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego i badań ukierunkowanych na identyfikację choroby podstawowej. Leczenie powinno być przyczynowe, skupione na chorobie wywołującej osłabienie. W przypadkach idiopatycznych zaleca się modyfikację stylu życia, regularną aktywność fizyczną dostosowaną do możliwości pacjenta oraz odpowiednią dietę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Evastix 10 mg
Ebastyna, substancja czynna preparatu Evastix (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg i 20 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność (często, ≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to bóle głowy, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zawroty głowy, hipoestezja, zaburzenia smaku, nerwowość, bezsenność, kołatanie serca, tachykardia, krwawienie z nosa, zapalenie gardła, nudności, wymioty, ból brzucha, pokrzywka, wysypka, zapalenie skóry, zaburzenia miesiączkowania, obrzęk, astenia oraz zwiększenie masy ciała. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występują poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, cholestaza oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (aminotransferazy, gamma-GT, fosfataza alkaliczna, bilirubina), a także egzema i bolesne miesiączkowanie. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, są bardzo rzadkie (<1/10 000), ale potencjalnie zagrażające życiu i wymagają natychmiastowej interwencji.
aminotransferazy, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, dysgeuzja, dysmenorrhea, ebastyna, egzema, epistaxis, fenyloketonuria, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hepatotoksyczność, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w jamie ustnej, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie łaknienia - Leksykon substancji czynnych
Etopozyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Etopozyd, stosowany w postaci koncentratu do infuzji w lekach takich jak Etoposid-Ebewe, Etoposide Kabi i Etopozyd Accord, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą znacząco wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych należą astenia, senność, nudności, wymioty, zawroty głowy oraz reakcje nadwrażliwości z niedociśnieniem, które mogą prowadzić do zasłabnięć. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują przemijającą ślepotę korową, napady padaczkowe, neuropatię obwodową, zapalenie nerwu wzrokowego oraz zaburzenia rytmu serca, które stanowią bezwzględne przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów. Ze względu na neurotoksyczność leku i możliwość wystąpienia arytmii, konieczne jest szczegółowe monitorowanie pacjentów pod kątem objawów wpływających na bezpieczeństwo ruchu drogowego.
arytmia, astenia, etopozyd, lek przeciwnowotworowy, napady padaczkowe, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedociśnienie, nudności i wymioty, omdlenie, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, ślepota korowa, toksyczność układu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie nerwu wzrokowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmopect 30 mg/5 ml
Pulmopect, zawierający lewodropropizynę w dawce 30 mg/5 ml w formie syropu, wykazuje działanie przeciwkaszlowe i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w ponad 30 krajach. Częstość działań niepożądanych jest niezwykle niska, poniżej 1 na 500 000 pacjentów, a większość z nich ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia), a także incydentalne przypadki ciężkich reakcji, takich jak bigeminia przedsionkowa, śpiączka hipoglikemiczna czy epidermoliza zgonowa u pacjentki w podeszłym wieku stosującej wielolekowość.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia serca, astenia, bigeminnia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, duszność, działanie przeciwkaszlowe, epidermoliza, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lek przeciwcukrzycowy, leki hipoglikemizujące, lewodropropizyna, napad petit mal, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zapalenie języka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Olanzapine Aurovitas wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęstszymi obejmującymi zaburzenia metaboliczne (wzrost masy ciała, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia), neurologiczne (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza) oraz hematologiczne (leukopenia, neutropenia, eozynofilia). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperglikemii i cukromoczu, które mogą wskazywać na rozwój lub pogorszenie cukrzycy. Częstość występowania senności i zwiększenia masy ciała wynosi ≥1/10, natomiast hiperglikemia i hiperlipidemia również występują często (≥1/100 do <1/10). Monitorowanie parametrów metabolicznych, hematologicznych oraz funkcji wątroby (aminotransferazy AspAT, AlAT) jest niezbędne, zwłaszcza na początku terapii, ze względu na ryzyko przejściowego wzrostu enzymów wątrobowych i potencjalnej hepatotoksyczności.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bradykardia, cukromocz, drgawki, dyskineza, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, fotowrażliwość, gamma-glutamylotransferaza, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, hiperurykemia, leukopenia, łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, senność, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flucofast
Flukonazol, zawarty w produkcie Flucofast, wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych. Nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyzdrowień) w porównaniu z gryzeofulwiną. Dane dotyczące dawkowania i skuteczności flukonazolu w kryptokokozie pozauśrodkowounerwowej oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są ograniczone. Wzrasta częstość zakażeń Candida innych niż C. albicans, w tym szczepów naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), co wymaga uwzględnienia lokalnej epidemiologii i ewentualnej zmiany terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki zgodnie z charakterystyką produktu. Flukonazol może rzadko wywoływać niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie leczonych prednizonem.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, histoplazmoza, jadłowstręt, ketokonazol, kryptokokoza, laktoza jednowodna, mięsień sercowy, niewydolność kory nadnerczy, nudności, parakokcydioidomikoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skórna reakcja alergiczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alerdes 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze działania niepożądane to uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% pacjentów leczonych desloratadyną, co było porównywalne z grupą placebo (6,9%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i omamy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotouczulenie, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia wątroby, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformin hydrochloride Sandoz
Metformina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, która jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Kwasica ta najczęściej występuje przy nagłym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążeniowo-oddechowego lub posocznicy, a jej ryzyko zwiększają czynniki takie jak nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, długotrwałe głodzenie oraz stany niedotlenienia tkanek. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć szybkość filtracji kłębuszkowej (GFR), która jest przeciwwskazaniem do stosowania metforminy poniżej 30 ml/min. W trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek, a w przypadku odwodnienia lub stosowania leków nefrotoksycznych (np. leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, NLPZ) należy tymczasowo przerwać podawanie metforminy. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenie, hipotermię oraz w zaawansowanym stadium śpiączkę; w takich przypadkach lek należy natychmiast odstawić i zgłosić się po pomoc medyczną. Diagnostyka laboratoryjna potwierdzająca kwasicę obejmuje pH krwi <7,35 oraz stężenie mleczanów w osoczu >5 mmol/l.
astenia, cukrzyca, czynność nerek, duszność kwasicza, filtracja kłębuszkowa, GFR, hipoglikemia, hipotermia, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynid, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, środki kontrastowe jodowe, witamina B12, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prostamnic 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg (Prostamnic) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układ nerwowy (zawroty głowy 1,3%, ból głowy, omdlenia), okulistyczny (niewyraźne widzenie), sercowo-naczyniowy (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne), górne drogi oddechowe (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa) oraz reakcje skórne i zaburzenia układu rozrodczego (np. priapizm, wytrysk wsteczny). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy) oraz ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas zabiegów okulistycznych, co wymaga odpowiedniego przygotowania i monitorowania pacjentów. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, arytmie) oraz duszność, choć ich częstość i związek przyczynowy nie są precyzyjnie określone.
arytmia, astenia, biegunka, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwotok z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, wysypka skórna, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salofalk 1000 mg
Lek Salofalk zawierający mesalazynę w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g, może powodować liczne działania niepożądane, które wymagają uważnego monitorowania. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia i małopłytkowość, które występują bardzo rzadko, ale stanowią zagrożenie życia. Reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę alergiczną, gorączkę polekową, toczeń rumieniowaty oraz pancolitis. Wśród działań niepożądanych neurologicznych najczęściej obserwuje się ból głowy i zawroty głowy, a rzadziej neuropatię obwodową. Rzadkie, ale poważne powikłania to zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia oraz alergiczne i zwłóknieniowe reakcje płucne, takie jak duszność, kaszel, skurcz oskrzeli, zapalenie pęcherzyków płucnych i płucna eozynofilia. Często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a także rzadkie ostre zapalenie trzustki. Monitorowanie funkcji wątroby i nerek jest niezbędne ze względu na ryzyko cholestatycznego zapalenia wątroby, zapalenia wątroby oraz ostrych i przewlekłych zapaleń śródmiąższowych nerek.
agranulocytoza, astenia, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzymy trzustkowe, eozynofilia, eozynofilia płucna, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mesalazyna, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, SCAR, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, wyprysk atopowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina LEK-AM 5 mg
Profil bezpieczeństwa melatoniny w dawkach 1 mg, 3 mg i 5 mg wskazuje na sporadyczne i przemijające działania niepożądane, głównie dotyczące układu nerwowego, takie jak astenia, bóle głowy, splątanie, sedacja oraz obniżenie temperatury ciała, występujące z częstością „często”. Rzadziej obserwuje się tachykardię (>100 uderzeń/min), reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka, wyprysk) oraz ginekomastię, które wymagają szczególnej uwagi. U pacjentów pediatrycznych z uszkodzeniami OUN i padaczką melatonina może zwiększać częstość napadów padaczkowych (rzadko), co stanowi istotne ryzyko kliniczne. Objawy neurologiczne mogą wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.
astenia, ból głowy, choroba wieńcowa, działanie niepożądane, ginekomastia, gospodarka hormonalna, hipotermia, melatonina, Melatonina LEK-AM, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niewydolność serca, padaczka, pokrzywka, schorzenia neurologiczne, schorzenie neurologiczne, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, terapia krótkoterminowa, uszkodzenie OUN, wyprysk, wysypka, zaburzenia układu nerwowego - Leksykon substancji czynnych
Sennozyd B – Przedawkowanie
Sennozyd B, główny składnik aktywny preparatów przeczyszczających zawierających senes (Cassia senna L., Cassia angustifolia Vahl), w przypadku przedawkowania wywołuje nasilone objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak silny, kurczowy ból brzucha oraz ciężka, wodnista biegunka prowadząca do znacznej utraty płynów i elektrolitów. Szczególnie niebezpieczna jest hipokaliemia, która może skutkować zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem mięśniowym (astenia) oraz dysfunkcjami układu nerwowego. Ryzyko powikłań wzrasta u pacjentów stosujących jednocześnie glikozydy nasercowe, diuretyki, kortykosteroidy lub preparaty zawierające korzeń lukrecji. Długotrwałe stosowanie dawek wyższych niż terapeutyczne może prowadzić do toksycznego zapalenia wątroby, co potwierdzono również w przypadku preparatu Xenna Extra Comfort. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, młodzieży oraz pacjentów z chorobami układu krążenia, wątroby i nerek.
adrenokortykosteroid, antranoid, arytmia, astenia, biegunka, diuretyk, glikozydy hydroksyantracenowe, glikozydy nasercowe, hepatotoksyczność, hipokaliemia, korzeń lukrecji, leczenie hepatoprotekcyjne, lek moczopędny, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, preparat przeczyszczający, senes, sennozyd B, skurcze brzucha, stężenie elektrolitów, suplementacja elektrolitów, toksyczne zapalenie wątroby, uszkodzenie hepatocytów, utrata elektrolitów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie miąższu wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxium 500 500 mg
Doxium 500 zawiera wapnia dobasylan w dawce 500 mg i jest stosowany w formie kapsułek twardych. Lek może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane według MedDRA. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza (<1/10 000), która wymaga natychmiastowego odstawienia leku ze względu na ryzyko ciężkich infekcji. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę i obrzęk twarzy, a bardzo rzadko (<1/10 000) reakcję anafilaktyczną stanowiącą zagrożenie życia. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, biegunka, wymioty) oraz bóle mięśniowo-stawowe, które zwykle ustępują po przerwaniu terapii.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bóle mięśniowo-stawowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, dysfagia, gorączka, granulocyty obojętnochłonne, kapsułki twarde, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, nudności, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, świąd, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, wapnia dobasylan, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 5 mg
Hitaxa, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, istotne dla prowadzenia terapii. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy zgłaszano u 5,9% leczonych, a u 6,9% placebo. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, w tym agresję i omamy, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane obejmują układy nerwowy, sercowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny oraz mięśniowo-szkieletowy, z częstością od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sobycor 5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Sobycor, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, depresja, koszmary senne i omamy, występujące u ≥10% pacjentów. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się zawroty głowy, ból głowy i omdlenia, prawdopodobnie związane ze spadkiem ciśnienia tętniczego. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) notuje się zmniejszone wydzielanie łez i zapalenie spojówek. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić bradykardia (<60 uderzeń/min), nasilenie niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, reakcje nadwrażliwości, łysienie, osłabienie mięśni, zaburzenia erekcji oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i trójglicerydów. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość zaostrzenia łuszczycy lub pojawienia się wysypki łuszczycopodobnej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprololu fumaran, ból głowy, bradykardia, depresja, enzymy wątrobowe, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, trójglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moklar 150 mg
Moklar 150 mg (moklobemid) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy oraz zaburzenia snu (występujące u ≥ 1/10 pacjentów). Często pojawiają się także parestezje, pobudzenie, lęk i niepokój (≥ 1/100 do < 1/10). Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) mogą wystąpić myśli samobójcze i stany splątania, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia, natomiast rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) zgłaszano zachowania samobójcze i omamy, stanowiące poważne zagrożenie dla pacjenta. W zakresie układu pokarmowego bardzo często występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności, a często wymioty, biegunka i zaparcia. Częstość występowania niedociśnienia tętniczego wynosi ≥ 1/100 do < 1/10, co może powodować zawroty głowy i omdlenia, szczególnie przy zmianie pozycji. Rzadko obserwuje się hiponatremię oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które zwykle nie prowadzą do klinicznych następstw, jednak wymagają monitorowania.
astenia, biegunka, ból głowy, drażliwość, drgawki, drżenie, farmakoterapia, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk, omamy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, sztywność mięśni, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zachowanie samobójcze, zaczerwienienie, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego, stosowany głównie w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Profil bezpieczeństwa opiera się na licznych badaniach klinicznych, które wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (występująca u 60,8-79,0% pacjentów, często 3-4 stopnia), trombocytopenia (23,5-72,3%) oraz niedokrwistość (21,0-70,7%), które mogą wymagać redukcji dawki, przerwania terapii lub transfuzji. Ponadto, lenalidomid zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, co wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Często obserwuje się także zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc (5,7-10,6%), które mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza w kontekście neutropenii i gorączki neutropenicznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie podtrzymujące lenalidomidem, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmniejszenie apetytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotropil 1200 1200 mg
Na podstawie danych klinicznych obejmujących ponad 3000 pacjentów stosujących Biotropil (piracetam) w różnych dawkach (800 mg lub 1200 mg) i postaciach farmaceutycznych, opisano profil działań niepożądanych. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują nerwowość (często), hiperkinezję (często) oraz zwiększenie masy ciała (często). Rzadziej obserwuje się depresję (niezbyt często), senność (niezbyt często) oraz astenia (niezbyt często). Występują także reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość o częstości nieznanej, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie kontroli napadów ze względu na ryzyko ich nasilenia.
astenia, ataksja, bezsenność, Biotropil, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, hiperkinezja, laktoza jednowodna, lek przeciwkrzepliwy, metoda podwójnie ślepej próby, nadwrażliwość, nasilenie padaczki, nietolerancja laktozy, nudności, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, parametr krzepnięcia, piracetam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, świąd, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadine Sopharma 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg/dobę w leczeniu alergicznego nieżytu nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa z częstością działań niepożądanych o 3% wyższą niż placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zmęczenie (1,2%), suchość błon śluzowych jamy ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% pacjentów leczonych desloratadyną, co jest porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży, takie jak wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia, nietypowe zachowanie oraz agresja, choć częstość ich występowania nie została określona.
alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, halucynacje, kołatanie serca, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, suchość jamy ustnej, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enplerasa 50 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu został oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (często), zaburzenia czynności nerek (często), a także objawy ze strony układu nerwowego (omdlenie, zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (niewydolność lewej komory, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty) oraz skóry (wysypka, świąd). Częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
antagonista receptora aldosteronu, antagonista receptora mineralokortykoidowego, astenia, badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność lewej komory, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, profil bezpieczeństwa, tachykardia, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flecainide acetate Holsten 100 mg
Flekainid octan, lek przeciwarytmiczny klasy IC, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych. Najpoważniejsze z nich to działanie proarytmiczne, szczególnie u pacjentów ze strukturalną chorobą serca i zaburzeniami czynności lewej komory, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych II i III stopnia, bradykardii, niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego, niedociśnienia tętniczego oraz częstoskurczu przedsionkowego i komorowego. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana: bardzo często (≥1/10) obserwuje się zawroty głowy i zaburzenia widzenia (podwójne i niewyraźne widzenie), często (≥1/100 do <1/10) występuje działanie proarytmiczne oraz bezdech, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zmiany hematologiczne, takie jak anemia, leukopenia i trombocytopenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (omamy, depresja, splątanie), zapalenie płuc, a bardzo rzadko reakcje autoimmunologiczne z podwyższonym stężeniem przeciwciał przeciwjądrowych.
alergiczne zapalenie skóry, amnezja, artralgia, arytmia komorowa, astenia, ataksja, bezdech, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowy, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, depresja, diplopia, drgawki, dyskinezja, dyspepsja, działanie proarytmiczne, flekainid octan, fotodermatoza, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mialgia, migotanie komór, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, omamy, omdlenie, oszołomienie, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, stan splątania, strukturalna choroba serca, szumy uszne, trzepotanie przedsionków, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie płuc, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Brugadów, złogi rogówkowe, zmęczenie, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir – Działania niepożądane
Tenofowir dizoproksyl, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, jest szeroko stosowany w terapii zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Profil bezpieczeństwa leku jest dobrze poznany i obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, zależnie od wskazania. W leczeniu HIV-1 działania niepożądane występują u około 33% pacjentów, głównie jako zaburzenia żołądkowo-jelitowe, z 1% odsetkiem przerwania terapii z tego powodu. W terapii HBV działania niepożądane dotyczą około 25% pacjentów, najczęściej nudności (5,4%). Profil bezpieczeństwa w profilaktyce przedekspozycyjnej (PrEP) jest zbliżony, z bólem głowy u 1% pacjentów. Najpoważniejsze działania niepożądane to nefrotoksyczność (w tym uszkodzenie kanalika bliższego, zespół Fanconiego, ostra i przewlekła niewydolność nerek), zmniejszenie gęstości mineralnej kości (osteomalacja, zwiększone ryzyko złamań), kwasica mleczanowa oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym zaostrzenia zapalenia wątroby po przerwaniu terapii u pacjentów z HBV.
astenia, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, choroba Gravesa-Basedowa, dializa otrzewnowa, emtrycytabina, gęstość mineralna kości, hemodializa, hipofosfatemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, osteomalacja, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, profilaktyka przedekspozycyjna, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rabdomioliza, rak wątrobowokomórkowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stłuszczenie wątroby, tenofowir dizoproksyl, zakażenie HIV-1, zaostrzenie zapalenia wątroby, zapalenie wątroby, zespół Fanconiego, zespół reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co jest porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, arytmia, bradykardia) oraz objawy neurologiczne (omamy, drgawki). Hepatotoksyczność manifestuje się bardzo rzadko, ale wymaga monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, antagonista receptora histaminowego, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz w praktyce klinicznej, obejmujących 21 642 pacjentów przez okres do 6 lat. Działania niepożądane występują niezależnie od dawki, wieku, płci czy rasy. Do najpoważniejszych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz ostra niewydolność nerek. Częstsze działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100) obejmują zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, hiperkaliemię, zaburzenia snu, depresję, omdlenia, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, duszność, kaszel oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i mięśniowo-szkieletowe. Rzadziej obserwuje się posocznicę, hipoglikemię u pacjentów z cukrzycą, zaburzenia hematologiczne i czynności wątroby.
antagonista receptora angiotensyny II, astenia, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowo-szkieletowy, ból ścięgna, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, duszność, dysfagia, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, kurcz mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa czynność wątroby, nieżyt żołądka, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, toksyczne uszkodzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza, zapalenie ścięgna, zawrót głowy, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie kreatyniny, zwiększone stężenie kwasu moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bonjesta 20 mg + 20 mg
Bonjesta to lek zawierający doksylaminę wodorobursztynianu (20 mg) oraz pirydoksynę chlorowodorek (20 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w leczeniu nudności i wymiotów u kobiet w ciąży. W badaniu klinicznym z udziałem 261 pacjentek, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (≥5% pacjentek), szczególnie nasilona przy jednoczesnym stosowaniu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholem. Przeciwwskazane jest łączenie Bonjesta z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko nasilenia działania antycholinergicznego. Działania niepożądane związane z mechanizmem antycholinergicznym obejmują m.in. suchość w jamie ustnej, dyzurię, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz szumy uszne.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza twarzy, dyzuria, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, migrena, nadmierne pocenie, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie błędnika, pancytopenia, parestezja, personel medyczny, pirydoksyny chlorowodorek, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, wysypka plamisto-grudkowa, wzdęcie brzucha, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coryol 25 mg 25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Coryol, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których większość nie jest zależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia oraz bradykardii, które nasilają się wraz z dawką. Najczęściej obserwowane działania obejmują układ sercowo-naczyniowy (niewydolność serca i niedociśnienie bardzo często ≥1/10, bradykardia często ≥1/100 do <1/10), układ nerwowy (zawroty głowy i ból głowy bardzo często ≥1/10), układ pokarmowy (nudności, biegunka, wymioty często ≥1/100 do <1/10) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia niewydolności serca podczas zwiększania dawki, odwracalne pogorszenie czynności nerek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista receptora beta-adrenergicznego, astenia, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, Coryol, depresja, dławica piersiowa, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezje, reakcje skórne, stan przedomdleniowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników. Najczęstsze działania niepożądane amlodypiny to kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęk kostek, zawroty głowy i ból głowy, wynikające z działania wazodylatacyjnego. Atorwastatyna natomiast najczęściej powoduje bóle mięśni, kurcze, bóle stawów oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (często), a także rzadziej miopatię, zapalenie mięśni i rabdomiolizę. W badaniach klinicznych z udziałem 16066 pacjentów, 5,2% osób leczonych atorwastatyną przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo dobrą tolerancję leku. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≥1/10000).
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, astenia, atorwastatyna, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstomocz, duszność, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, leukopenia, migotanie przedsionków, miopatia, niedociśnienie, nieżyt nosa, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, senność, szumy uszne, tachykardia komorowa, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia mikcji, zaburzenia widzenia, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arprenessa 10 mg
Stosowanie peryndoprylu z argininą (substancja czynna leku Arprenessa) wiąże się z profilem działań niepożądanych typowym dla inhibitorów ACE. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje), układu krążenia (niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (kaszel, duszność), żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), skórne (świąd, wysypka) oraz mięśniowo-szkieletowe (kurcze mięśni). Rzadziej występują poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, a także incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, udar) prawdopodobnie wtórne do nadmiernego niedociśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, szum uszny, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Osaver 20 mg
Olmesartan medoksomil, składnik aktywny leku Osaver, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęstsze działania niepożądane takie jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (3,7%). W badaniach kontrolowanych placebo, zawroty głowy ośrodkowe występowały u 2,5% pacjentów leczonych olmesartanem w porównaniu do 0,9% w grupie placebo. Zauważono również nieznacznie wyższą częstość hipertriglicerydemii (2,0% vs 1,1%) oraz podwyższonej aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, zapalenia błon śluzowych, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, a także rzadkie przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby i rabdomiolizy.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, letarg, małopłytkowość, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika we krwi, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycosyst
Flukonazol (Mycosyst 200 mg) nie jest zalecany w leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy ze względu na skuteczność poniżej 20% i brak przewagi nad gryzeofulwiną. Dostępne dane dotyczące dawkowania i skuteczności flukonazolu w kryptokokozie o nietypowej lokalizacji oraz głębokich grzybicach endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) są ograniczone, co utrudnia formułowanie precyzyjnych zaleceń terapeutycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na zakażenia Candida innych niż C. albicans, zwłaszcza szczepy naturalnie oporne (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), które mogą wymagać alternatywnej terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki i monitorowanie funkcji nerek. Flukonazol może indukować niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza w połączeniu z prednizonem, oraz rzadko powodować ciężkie hepatotoksyczne uszkodzenie wątroby, które wymaga ścisłego monitorowania parametrów wątrobowych i natychmiastowego przerwania leczenia przy objawach takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka.
astenia, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica owłosionej skóry głowy, hipokaliemia, histoplazmoza, jadłowstręt, ketokonazol, kryptokokoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glucophage XR
Metformina (Glucophage XR) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, niewydolnością serca, chorobami układu oddechowego, posocznicą oraz w stanach odwodnienia. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) i regularnie go monitorować; lek jest przeciwwskazany przy GFR < 30 ml/min. W przypadku badań z użyciem jodowych środków kontrastowych oraz zabiegów chirurgicznych konieczne jest tymczasowe odstawienie metforminy na co najmniej 48 godzin, z ponowną oceną funkcji nerek przed wznowieniem leczenia. Pacjenci powinni być edukowani na temat objawów kwasicy mleczanowej, takich jak duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermia i śpiączka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i pilnej interwencji medycznej. Charakterystyczne parametry laboratoryjne to pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l.
alkoholizm, astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, cukrzyca typu 2, doustne leki przeciwcukrzycowe, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, ketoza, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pochodne sulfonylomocznika, posocznica, skurcze mięśni, śpiączka, środki kontrastowe jodowe, witamina B12, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zabieg chirurgiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w kardiologii jako beta-adrenolityk, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaostrzenie niewydolności mięśnia sercowego oraz bradykardię. Często występują objawy naczyniowe, takie jak uczucie zimna i drętwienia kończyn oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u chorych z niewydolnością serca. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się zawroty i bóle głowy, które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni, natomiast rzadko mogą wystąpić omdlenia wymagające pilnej oceny. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, również występują często i mogą wpływać na przestrzeganie terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drętwienie kończyn, działanie wazokonstrykcyjne, enzymy wątrobowe, koszmary senne, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, POChP, reakcja nadwrażliwości, rytm serca, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, uczucie zmęczenia, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszenie rzutu serca, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Aurobindo
Produkt Fluconazole Aurobindo zawierający 100 mg flukonazolu wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Flukonazol jest przeciwwskazany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (odsetek wyzdrowień <20%) w porównaniu do gryzeofulwiny. Brak jest również wystarczających danych klinicznych dotyczących dawkowania i skuteczności w kryptokokozie płucnej i skórnej oraz głębokich grzybicach endemicznych, takich jak parakokcydioidomkoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza. Należy monitorować funkcje wątroby, gdyż rzadko, ale możliwe jest ciężkie toksyczne uszkodzenie wątroby, które może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi. Objawy hepatotoksyczności obejmują znaczne osłabienie, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczkę, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
amiodaron, astenia, cytochrom P450, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, jadłowstręt, ketokonazol, komorowe zaburzenie rytmu serca, kryptokokoza, kryptokokoza płuc, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomkoza, powierzchowna grzybica, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Concor Cor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym. Bradykardia występuje bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a niezbyt często u osób z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową. Pogorszenie niewydolności serca obserwuje się często u chorych z przewlekłą niewydolnością serca. Często występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), zawroty i bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Astenia i zmęczenie są częste u tej grupy pacjentów. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli u osób z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu i depresję. Rzadko występują podwyższone stężenia triglicerydów, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), omdlenia, reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji, koszmary senne i omamy.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzymy wątrobowe, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, triglicerydy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Działania niepożądane
Eprosartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (około 11%) oraz niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, biegunka i wymioty (około 8%). Inne często występujące działania obejmują niedociśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej nosa, skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd) oraz obrzęk naczynioruchowy, który jednak nie występuje częściej niż w grupie placebo. Reakcje nadwrażliwości, mimo że zgłaszane bardzo często (≥1/10), nie wykazują wyższej częstości niż placebo. W trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano działań niepożądanych występujących z częstością między 1/1000 a 1/100, natomiast po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grup ryzyka (np. ze zwężeniem tętnicy nerkowej) oraz bóle stawów, których częstość występowania nie została określona.
antagonista receptora angiotensyny II, artralgia, astenia, biegunka, ból głowy, duszność, eprosartan, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niedrożność nosa, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, reakcja alergiczna skórna, świąd, Teveten, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stepcil 100 mg
Stepcil (cylostazol) w dawce 100 mg, stosowany w terapii, wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥30%), biegunkę oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%). Objawy te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i mogą ustępować po zmniejszeniu dawki. Ból głowy jest najczęstszą przyczyną przerwania leczenia (≥3%), a kołatanie serca i biegunka występują u 1,1% pacjentów jako powody odstawienia leku. U osób powyżej 70. roku życia zwiększa się częstość biegunek i kołatania serca, a u pacjentów z cukrzycą istnieje podwyższone ryzyko krwawienia do gałki ocznej. Interakcje z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, zwłaszcza dihydropirydynowymi blokerami kanału wapniowego, mogą nasilać kołatanie serca i obrzęk obwodowy.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból głowy, cylostazol, częstomocz, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, pancytopenia, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, tachykardia odruchowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczynę, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fulvestrant Glenmark 250 mg/5 ml
Fulvestrant Glenmark (250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdzają standardowe oceny bezpieczeństwa dotyczące funkcji psychomotorycznych. Jednakże bardzo częstym działaniem niepożądanym terapii fulwestrantem jest astenia, objawiająca się nadmiernym zmęczeniem i osłabieniem, która może znacząco obniżać sprawność niezbędną do bezpiecznego wykonywania tych czynności. W skład leku wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak etanol 96% (500 mg/5 ml) i alkohol benzylowy (500 mg/5 ml), których ilość jest jednak zbyt mała, aby wywierać dodatkowy wpływ na zdolności psychomotoryczne przy standardowym dawkowaniu.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, astenia, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie standardowe, działanie niepożądane, etanol, farmakoterapia, fulwestrant, koordynacja wzrokowo-ruchowa, leczenie onkologiczne, profil bezpieczeństwa, prowadzenie pojazdów, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, terapia fulwestrantem, zaburzenie snu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accordeon 10 mg
Oksykodon, będący czystym agonistą receptorów opioidowych, stosowany w produkcie Accordeon, charakteryzuje się ryzykiem rozwoju tolerancji i uzależnienia nawet przy dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane wynikają z aktywności na receptorach opioidowych i obejmują bardzo często występujące objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Często obserwuje się także drżenie, letarg i sedację. Ze strony przewodu pokarmowego bardzo często występują zaparcia, nudności i wymioty, które można częściowo kontrolować odpowiednim postępowaniem profilaktycznym i stosowaniem leków przeciwwymiotnych. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do fizycznego uzależnienia, a nagłe odstawienie wywołuje zespół odstawienia z objawami autonomicznymi. U noworodków matek stosujących oksykodon przewlekle może wystąpić zespół odstawienia.
agonista receptorów opioidowych, astenia, brak miesiączki, cholestaza, duszność, dysfagia, dysforia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, działanie niepożądane dermatologiczne, euforia, hiperalgezja, hipogonadyzm, kolka żółciowa, lek przeciwwymiotowy, niedrożność jelit, niestrawność, nudności i wymioty, odwodnienie, oksykodon, omam, opioid, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tolerancja na lek, układ oddechowy, uzależnienie, zaparcie, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biosotal 40 40 mg
Chlorowodorek sotalolu, substancja czynna leku Biosotal, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z jego właściwości jako antagonisty receptorów β-adrenergicznych. Najistotniejszymi powikłaniami są działania proarytmiczne, w tym torsade de pointes, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta. Często obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują proarytmię, niewydolność serca, bradykardię, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, omdlenia oraz niedociśnienie. Działania te występują z częstością ≥1/100 do <1/10 (często). Ponadto, sotalol może powodować objawy neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, bezsenność, parestezje), psychiczne (depresja, zaburzenia lękowe), skórne (zmiany łuszczycopodobne, nasilenie łuszczycy), a także dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunki) i mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni).
antagonista receptora beta-adrenergicznego, astenia, bradykardia, chlorowodorek sotalolu, chromanie przestankowe, duszność, działanie beta-adrenolityczne, działanie niepożądane leku, elektrokardiogram, kołatanie serca, kurcz mięśni, małopłytkowość, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, omdlenie, parestezja, proarytmia, przeciwciało przeciwjądrowe, torsade de pointes, zaburzenie lękowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie sprawności seksualnej, zaburzenie widzenia, zespół Raynauda, zmiana łuszczycopodobna - Leksykon substancji czynnych
Almotryptan – Działania niepożądane
Almotryptan, stosowany w dawce 12,5 mg w lekach przeciwmigrenowych takich jak Almozen, Dezamigren, Nomigren i Trymigan, został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2700 pacjentów przez okres do jednego roku. Profil bezpieczeństwa jest dobrze udokumentowany, a najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie, z częstością nieprzekraczającą 1,5%. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz, reakcje anafilaktyczne, napady padaczkowe oraz niedokrwienie jelit, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
almotryptan, astenia, biegunka, ból kości, ból mięśni, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, epilepsja, kołatanie serca, lek przeciwmigrenowy, martwica jelit, migrena, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, niestrawność, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz naczyń wieńcowych, suchość jamy ustnej, tinnitus, ucisk w gardle, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Concor Cor, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii niewydolności serca, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się bradykardię (>1/10), pogorszenie niewydolności serca (>1/100 do <1/10) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zaparcia (>1/100 do <1/10). Należy monitorować parametry sercowo-naczyniowe, w tym tętno i EKG, ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego (1/1000 do <1/100). Często pojawiają się także zawroty głowy i ból głowy (>1/100 do <1/10), a także uczucie zimna i niedociśnienie (>1/100 do <1/10), w tym niedociśnienie ortostatyczne (1/1000 do <1/100), które zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych.
AlAT, alergiczny nieżyt nosa, AspAT, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, Concor Cor, depresja, enzymy wątrobowe, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Lenalidomid wykazuje złożony profil bezpieczeństwa, który różni się w zależności od wskazania, schematu dawkowania oraz populacji pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (42,2-83,3%), trombocytopenia (21,5-72,3%) oraz niedokrwistość (31,4-70,7%), które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko poważnych powikłań infekcyjnych i krwawień. Do często obserwowanych powikłań należą także biegunka (33,3-54,5%) i zaparcia (34,0-56,1%), które mogą wpływać na stan odżywienia pacjentów. Ponadto, lenalidomid wiąże się z ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów po wcześniejszym leczeniu, co wymaga rozważenia profilaktyki przeciwzakrzepowej.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie kliniczne, biegunka, bortezomib, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, leukopenia, melfalan, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, odwodnienie, profilaktyka przeciwzakrzepowa, skurcze mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, które wynikają z farmakologicznego działania obu składników. Najczęściej obserwowane reakcje to: senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowego, jak i błędnikowego pochodzenia), ból głowy (zwłaszcza na początku terapii), zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze z objawami, duszność, kaszel oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie). Ponadto mogą wystąpić świąd, wysypka, wykwity skórne, obrzęk stawów (szczególnie kostek), kurcze mięśni, zmęczenie i astenia. Częstość występowania tych działań jest określona jako często (≥1/100 do <1/10) i pochodzi zarówno z badań klinicznych, jak i obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu.
amlodypina, astenia, duszność, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcze mięśniowe, laktoza jednowodna, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl z argininą, profil bezpieczeństwa, senność, szum uszny, wykwit skórny, zaburzenia błędnika, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melatonina Biofarm 3 mg
Melatonina Biofarm, dostępna w dawkach 2 mg, 3 mg i 5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z częstością równą lub wyższą niż w grupie placebo. Działania te obejmują zaburzenia neuropsychiatryczne (np. bezsenność paradoksalna, drażliwość, dezorientacja, nasilenie napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN), kardiologiczne (dławica piersiowa, kołatanie serca, tachykardia >100/min), immunologiczne (reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy twarzy i języka), hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość) oraz zaburzenia gospodarki elektrolitowej (hiponatremia, hipokalcemia). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością objawów występujących niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Wśród objawów zgłaszano także zmiany skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ze strony układu moczowego i rozrodczego.
astenia, bezsenność, białkomocz, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, dławica piersiowa, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmary senne, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, melatonina, menopauza, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy, nastrój depresyjny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, półpasiec, priapizm, tachykardia, wielomocz, zapalenie prostaty, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Działania niepożądane
Iwabradyna, stosowana w kardiologii, działa poprzez selektywne hamowanie kanałów If w węźle zatokowo-przedsionkowym, co skutkuje zwolnieniem częstości pracy serca. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia typu fotyzm (14,5% pacjentów) oraz bradykardia (3,3% pacjentów), z czego ciężka bradykardia (≤40 uderzeń/min) występuje u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, często związane z nagłymi zmianami natężenia światła, i ustępują w trakcie lub po zakończeniu terapii. Bradykardia może prowadzić do objawów takich jak omdlenia, zawroty głowy, niedociśnienie i astenia, szczególnie w pierwszych 2-3 miesiącach leczenia. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39) oraz epizodów niekontrolowanego ciśnienia tętniczego (7,1% vs. 6,1% w badaniu SHIFT), które są jednak przemijające i nie wpływają na skuteczność terapii.
astenia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężka bradykardia, diplopia, dodatkowe skurcze komorowe, dodatkowe skurcze nadkomorowe, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, fotyzm, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego