Właściwości farmakodynamiczne
Cyprofloksacyna
Cyprofloksacyna, fluorochinolon o bakteriobójczym mechanizmie działania, hamuje aktywność topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, kluczowych enzymów dla replikacji i naprawy DNA bakterii. W terapii ogólnoustrojowej jej skuteczność zależy od parametrów farmakokinetyczno-farmodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC, natomiast w leczeniu miejscowym (krople do oczu i uszu) wysokie lokalne stężenia leku przewyższają MIC, co ogranicza rozwój oporności. Cyprofloksacyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące tlenowe bakterie Gram-dodatnie (np. Staphylococcus aureus MSSA, Streptococcus pneumoniae), Gram-ujemne (np. Pseudomonas aeruginosa, Haemophilus influenzae) oraz niektóre bakterie beztlenowe i atypowe (Chlamydia, Mycoplasma). EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla wrażliwości i oporności, np. Enterobacteriaceae ≤ 0,5 mg/l (S), > 1 mg/l (R), Pseudomonas spp. ≤ 0,5 mg/l (S), > 1 mg/l (R), co jest kluczowe przy interpretacji wyników badań mikrobiologicznych.
- Mechanizm działania cyprofloksacyny
- Związki farmakokinetyki z farmakodynamiką
- Spektrum działania przeciwbakteryjnego
- Drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę
- Drobnoustroje, u których może wystąpić oporność nabyta
- Drobnoustroje naturalnie oporne
- Wartości graniczne wrażliwości
- Mechanizm oporności
- Mutacje w genach kodujących miejsca docelowe działania leku
- Zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej
- Nadekspresja pomp efflux
- Oporność plazmidowa
- Znaczenie kliniczne oporności i wrażliwości
- Minimalne stężenie hamujące (MIC) i bakteriobójcze (MBC)
- Oporność krzyżowa
Mechanizm działania cyprofloksacyny
Cyprofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów, które charakteryzują się specyficznym mechanizmem działania przeciwbakteryjnego. Działanie bakteriobójcze cyprofloksacyny wynika z hamowania aktywności dwóch kluczowych enzymów bakteryjnych: topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV. Enzymy te są niezbędne dla prawidłowego przebiegu procesów replikacji, transkrypcji, naprawy i rekombinacji DNA bakterii.12
W przypadku stosowania miejscowego, szczególnie w formie kropli do uszu lub oczu, stężenia uzyskiwane w miejscu podania są znacznie wyższe niż stężenia osiągane w osoczu przy podaniu ogólnoustrojowym. Ta właściwość ma istotne znaczenie dla skuteczności terapeutycznej, ponieważ wysokie lokalne stężenie substancji aktywnej przeciwdziała potencjalnym mechanizmom oporności bakteryjnej.3
Związki farmakokinetyki z farmakodynamiką
Skuteczność terapeutyczna cyprofloksacyny zależy głównie od dwóch kluczowych parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych:
- Stosunku pomiędzy maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) a minimalnym stężeniem hamującym wzrost danego drobnoustroju (MIC)
- Stosunku pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) do wartości MIC
45
Parametry te są szczególnie istotne przy ustalaniu optymalnego dawkowania cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń ogólnoustrojowych. W przypadku form miejscowych, takich jak krople do oczu lub uszu, wysokie stężenia leku osiągane bezpośrednio w miejscu infekcji zapewniają skuteczność terapeutyczną bez konieczności uzyskiwania wysokich stężeń ogólnoustrojowych.6
Spektrum działania przeciwbakteryjnego
Drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę
Cyprofloksacyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące liczne gatunki bakterii, zwłaszcza tlenowych bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich.7
Do bakterii zazwyczaj wrażliwych na cyprofloksacynę należą:8
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
- Bacillus anthracis
- Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe na metycylinę)
- Staphylococcus epidermidis
- Streptococcus pneumoniae
- Streptococcus z grupy viridans
9
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
- Aeromonas spp.
- Brucella spp.
- Citrobacter koseri
- Francisella tularensis
- Haemophilus influenzae
- Legionella spp.
- Moraxella catarrhalis
- Neisseria meningitidis
- Pasteurella spp.
- Pseudomonas aeruginosa
- Salmonella spp.
- Shigella spp.
- Vibrio spp.
- Yersinia pestis
10
Bakterie beztlenowe:
- Mobiluncus
- Peptococcus spp.
- Peptostreptococcus spp.
- Propionibacterium acnes
- Clostridium perfringens
1112
Inne bakterie:
13
Drobnoustroje, u których może wystąpić oporność nabyta
Istnieją gatunki bakterii, które mogą wykazywać oporność nabytą na cyprofloksacynę. Do tej grupy należą:14
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
- Enterococcus faecalis
- Staphylococcus spp. (w tym szczepy oporne na metycylinę)
15
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
- Acinetobacter baumannii
- Burkholderia cepacia
- Campylobacter spp.
- Citrobacter freundii
- Enterobacter aerogenes
- Enterobacter cloacae
- Escherichia coli
- Klebsiella oxytoca
- Klebsiella pneumoniae
- Morganella morganii
- Neisseria gonorrhoeae
- Proteus mirabilis
- Proteus vulgaris
- Providencia spp.
- Pseudomonas aeruginosa
- Pseudomonas fluorescens
- Serratia marcescens
16
Drobnoustroje naturalnie oporne
Niektóre gatunki bakterii wykazują naturalną oporność na cyprofloksacynę:17
Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:
18
Tlenowe bakterie Gram-ujemne:
19
Inne bakterie:
20
Wartości graniczne wrażliwości
Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) określił wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla cyprofloksacyny, które pozwalają zakwalifikować drobnoustroje jako wrażliwe lub oporne. Poniżej przedstawiono aktualne wartości graniczne dla głównych gatunków bakterii:
| Drobnoustroje | Wrażliwe (S) | Oporne (R) |
|---|---|---|
| Enterobacteriaceae | ≤ 0,5 mg/l | > 1 mg/l |
| Pseudomonas spp. | ≤ 0,5 mg/l | > 1 mg/l |
| Acinetobacter spp. | ≤ 1 mg/l | > 1 mg/l |
| Staphylococcus spp. | ≤ 1 mg/l | > 1 mg/l |
| Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis | ≤ 0,5 mg/l | > 0,5 mg/l |
| Neisseria gonorrhoeae | ≤ 0,03 mg/l | > 0,06 mg/l |
| Neisseria meningitidis | ≤ 0,03 mg/l | > 0,06 mg/l |
| Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem | ≤ 0,5 mg/l | > 1 mg/l |
2122
Dla leków stosowanych miejscowo, jak krople do uszu, EUCAST proponuje stosowanie epidemiologicznych wartości odcięcia (Epidemiological cut-off values – ECOFFs) jako wskaźnika wrażliwości, ze względu na ograniczone dane farmakologiczne oraz brak danych pozwalających na interpretację wyników.23
Epidemiologiczne wartości odcięcia ECOFF dla cyprofloksacyny wynoszą:24
- Enterobacteriaceae: ≤ 0,125 mg/l
- Staphylococcus spp.: ≤ 1 mg/l
- Pseudomonas aeruginosa: ≤ 0,5 mg/l
Mechanizm oporności
Oporność bakterii na cyprofloksacynę może rozwijać się poprzez różne mechanizmy. Najważniejsze z nich to:25
Mutacje w genach kodujących miejsca docelowe działania leku
Głównym mechanizmem powstawania oporności na cyprofloksacynę w warunkach in vitro są wielostopniowe mutacje w genach kodujących docelowe miejsca działania – gyrazę DNA i topoizomerazę IV. Mutacje te mogą występować w genach gyrA, gyrN, parC i parE.26
Pojedyncze mutacje często nie prowadzą do wystąpienia oporności klinicznej, natomiast wielokrotne mutacje zwykle powodują oporność kliniczną na wiele lub wszystkie substancje czynne z grupy fluorochinolonów.27
Zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej
Mechanizmy oporności polegające na zaburzeniu barier przepuszczalności i/lub aktywnym wypompowywaniu (efflux) substancji czynnej z komórki mogą mieć zmienny wpływ na wrażliwość na fluorochinolony. Zależy to od właściwości fizykochemicznych poszczególnych substancji czynnych z danej grupy i powinowactwa układów transportujących dla każdej z tych substancji.28
Szczególnie charakterystyczne jest to dla Pseudomonas aeruginosa, gdzie zaburzenia barier przepuszczalności występują często.29
Nadekspresja pomp efflux
Innym opisanym mechanizmem oporności jest nadekspresja pomp czynnie usuwających lek z komórki bakteryjnej, w szczególności genu Mex (Multiple EffluX). Ten mechanizm jest szczególnie istotny w przypadku Pseudomonas aeruginosa.30
Oporność plazmidowa
Odnotowano również występowanie oporności plazmidowej kodowanej przez geny qnr. Jest to mechanizm, który może być przekazywany między bakteriami na drodze horyzontalnego transferu genów.31
Znaczenie kliniczne oporności i wrażliwości
Zmienność geograficzna oporności
Częstość występowania nabytej oporności niektórych gatunków drobnoustrojów może być różna w zależności od rejonu geograficznego i czasu wyizolowania danego drobnoustroju. Dlatego w przypadku leczenia ciężkich zakażeń należy brać pod uwagę lokalne dane dotyczące oporności.32
Oporność szczepów MRSA
Metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA) są bardzo często oporne również na fluorochinolony. Współczynnik występowania oporności na metycylinę u wszystkich gatunków gronkowca wynosi około 20 do 50% i jest zwykle większy u szczepów wyizolowanych z zakażeń szpitalnych.33
Szczególne zastosowania kliniczne
Leczenie wąglika
Cyprofloksacyna wykazuje skuteczność w zapobieganiu i leczeniu wąglika wywołanego przez Bacillus anthracis. Badania na zwierzętach wykazały, że rozpoczęcie antybiotykoterapii wkrótce po ekspozycji chroni przed wystąpieniem choroby, jeżeli leczenie trwa do czasu zmniejszenia liczby przetrwalników w organizmie poniżej dawki zakażającej. Zaleca się dwumiesięczne podawanie osobom dorosłym cyprofloksacyny w dawce 500 mg dwa razy na dobę, aby skutecznie zapobiec zakażeniu wąglikiem u ludzi.34
Miejscowe stosowanie cyprofloksacyny
Przy miejscowym podaniu cyprofloksacyny, np. w formie kropli do oczu lub uszu, uzyskuje się wysokie stężenia leku in situ, które znacznie przekraczają wartości MIC odpowiednich drobnoustrojów. Dzięki temu ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej jest znacznie mniejsze niż przy podaniu ogólnoustrojowym.35
W przypadku stosowania cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń oczu, wykazano jej skuteczność kliniczną przeciwko wielu patogenom ocznym, w tym Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe i oporne na metycylinę), Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Pseudomonas aeruginosa.36
W leczeniu zakażeń ucha, cyprofloksacyna jest skuteczna zarówno w ostrym zapaleniu ucha środkowego z drenażem wentylacyjnym, jak i w ostrym zapaleniu ucha zewnętrznego. Główne patogeny w tych przypadkach to Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis i Pseudomonas aeruginosa.37
Minimalne stężenie hamujące (MIC) i bakteriobójcze (MBC)
Dla cyprofloksacyny charakterystyczne jest, że jej minimalne stężenie bakteriobójcze (MBC) na ogół nie jest większe od minimalnego stężenia hamującego (MIC) więcej niż dwukrotnie. Oznacza to, że cyprofloksacyna wykazuje silne działanie bakteriobójcze już w stężeniach nieznacznie przewyższających stężenia hamujące wzrost bakterii.38
Oporność krzyżowa
Ze względu na podobny mechanizm działania, istnieje oporność krzyżowa pomiędzy cyprofloksacyną a innymi fluorochinolonami, choć jej stopień wykazuje dużą zmienność. Większość mikroorganizmów opornych na cyprofloksacynę wykazuje również oporność na inne fluorochinolony.39
Natomiast ze względu na swoisty mechanizm działania cyprofloksacyny, nie występuje oporność krzyżowa pomiędzy nią a lekami przeciwbakteryjnymi o innej budowie chemicznej, takimi jak:40
- antybiotyki beta-laktamowe
- aminoglikozydy
- tetracykliny
- antybiotyki makrolidowe lub peptydowe
- sulfonamidy
- trimetoprim
- pochodne nitrofuranu
Oznacza to, że drobnoustroje oporne na wymienione wyżej grupy leków mogą pozostawać wrażliwe na cyprofloksacynę, co ma istotne znaczenie kliniczne w przypadku infekcji wywołanych przez szczepy wielolekooporne.41
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania