Właściwości farmakodynamiczne
Cefazolina

Cefazolina, półsyntetyczna cefalosporyna I generacji podawana pozajelitowo, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami PBP (transpeptydazami). Jej skuteczność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna opiera się na czasie, w którym stężenie wolnej cefazoliny utrzymuje się powyżej MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla danego drobnoustroju (%T>MIC). Cefazolina wykazuje wysoką stabilność wobec penicylinaz bakterii Gram-dodatnich, ale jest podatna na beta-laktamazy ESBL i AmpC. Oporność może wynikać z mutacji PBP, produkcji dodatkowych PBP o zmniejszonym powinowactwie (np. MRSA), ograniczonego przenikania przez ścianę komórkową bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST to m.in. ≤0,001 mg/L dla Enterobacterales (E. coli, Klebsiella spp.) i ≤0,5 mg/L dla paciorkowców zieleniących, z opornością definiowaną odpowiednio powyżej 4 mg/L i 0,5 mg/L.

Właściwości farmakodynamiczne cefazoliny

Cefazolina jest półsyntetyczną cefalosporyną pierwszej generacji, przeznaczoną do podawania pozajelitowego (domięśniowego i dożylnego). Należy do grupy farmakoterapeutycznej antybiotyków beta-laktamowych, a dokładniej cefalosporyn pierwszej generacji, sklasyfikowanych kodem ATC J01DB04.12

Mechanizm działania

Mechanizm działania bakteriobójczego cefazoliny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii w fazie wzrostu poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (PBP), takich jak transpeptydazy. Prowadzi to do działania bakteriobójczego.34

Miejscem docelowym działania antybiotyku są białka wiążące penicyliny, zlokalizowane w błonie protoplazmatycznej. Białka te pełnią funkcje enzymatyczne (transpeptydazy, karboksydazy) w syntezie ściany komórkowej bakterii. Związanie się cefazoliny z PBP o aktywności transpeptydazy hamuje tworzenie wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W dalszym etapie, na skutek aktywacji enzymów autolitycznych (hydrolaz) dochodzi do osmolizy komórki bakteryjnej.5

Zależności farmakodynamiczno-farmakokinetyczne (PK/PD)

W przypadku cefalosporyn, w tym cefazoliny, najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, który koreluje ze skutecznością in vivo, jest wartość procentowa okresu dawkowania, gdy stężenie leku w postaci niezwiązanej pozostaje powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) cefazoliny dla poszczególnych gatunków docelowych (tj. %T>MIC).MIC).”>6MIC).”>7 MIC).”>8

Skuteczność zatem zależy zasadniczo od czasu, w którym stężenie substancji czynnej jest powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) drobnoustroju.910

Mechanizmy oporności

Oporność bakterii na cefazolinę może być wynikiem następujących mechanizmów:1112

Inaktywacja przez beta-laktamazy

Cefazolina wykazuje wysoką stabilność wobec penicylinaz bakterii Gram-dodatnich, ale tylko niską stabilność wobec beta-laktamaz kodowanych przez plazmidy, np. beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania (ESBLs) lub beta-laktamaz chromosomalnych typu AmpC.1314

Zmniejszone powinowactwo PBP do cefazoliny

Oporność nabyta pneumokoków i innych paciorkowców jest spowodowana przez zmiany w białkach wiążących penicylinę (PBP) powstałe w wyniku mutacji. Oporność metycylinoopornych i oksacylinoopornych gronkowców powstaje w wyniku wytwarzania dodatkowego PBP o zmniejszonym powinowactwie do cefazoliny.1516

Zmniejszona penetracja przez ścianę komórkową

Niewystarczające przenikanie cefazoliny przez zewnętrzną ścianę komórkową bakterii Gram-ujemnych może prowadzić do niedostatecznego zahamowania PBP.1718

Pompy efflux

Cefazolina może być aktywnie usuwana z wnętrza komórki bakteryjnej przez pompy typu „efflux”.1920

Istnieje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa cefazoliny z innymi cefalosporynami i penicylinami.2122 Na przykład, szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują oporność krzyżową na cefazolinę.23

Wrażliwość mikrobiologiczna

Stężenia graniczne

Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST), ustalone zostały następujące wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla cefazoliny:

Drobnoustrój Wrażliwe (≤) Oporne (>)
Enterobacterales (zakażenia dróg moczowych), E. coli i Klebsiella spp. (z wyjątkiem K. aerogenes) ≤0,001 mg/L >4 mg/L
Paciorkowce zieleniące ≤0,5 mg/L >0,5 mg/L
Staphylococcus spp. Interpretacja na podstawie wrażliwości na cefoksytynę
Paciorkowce grup A, B, C i G Interpretacja na podstawie wrażliwości na penicylinę benzylową
Wartości graniczne PK/PD (nieodnoszące się do gatunku) ≤1 mg/L >2 mg/L

24 4 mg/L. Paciorkowce zieleniejące ≤ 0,5 mg/L > 0,5 mg/L. PK-PD (Wartości graniczne nie odnoszące się do gatunku) ≤1 >2 mg/L”>25

Interpretacja wrażliwości

  • Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny określa się na podstawie oznaczania wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu z awibaktamem, ceftibutenu, ceftolozanu z tazobaktamem, dla których nie określono wartości granicznych i których nie należy stosować w leczeniu zakażeń gronkowcowych. Niektóre szczepy S. aureus oporne na metycylinę są wrażliwe na ceftarolinę.
  • Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny określa się na podstawie oznaczania wrażliwości na penicylinę benzylową.

2627

Spektrum działania i wrażliwość drobnoustrojów

Częstość występowania nabytej oporności niektórych gatunków drobnoustrojów może być różna w zależności od rejonu geograficznego i czasu wyizolowania danego drobnoustroju. Konieczne są zatem informacje o charakterze lokalnym, zwłaszcza podczas leczenia zakażeń ciężkich. W razie potrzeby należy uzyskać poradę specjalisty w przypadku, gdy lokalna częstość występowania oporności wskazuje, że skuteczność cefazoliny jest wątpliwa. Zwłaszcza w przypadku zakażeń ciężkich lub niepowodzenia terapii należy przeprowadzić badanie mikrobiologiczne, łącznie z identyfikacją drobnoustroju oraz jego wrażliwości na cefazolinę.2829

Gatunki powszechnie wrażliwe

Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:

  • Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)

303132

Gatunki, u których oporność nabyta może stanowić problem

Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:

  • Beta-hemolizujące paciorkowce grup A, B, C i G
  • Staphylococcus epidermidis (wrażliwe na metycylinę)
  • Streptococcus pneumoniae

Bakterie Gram-ujemne tlenowe:

  • Haemophilus influenzae

333435

Gatunki naturalnie oporne

Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:

  • Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę)
  • Enterococcus spp.

Bakterie Gram-ujemne tlenowe:

  • Citrobacter spp.
  • Enterobacter spp.
  • Klebsiella pneumoniae
  • Morganella morganii
  • Proteus mirabilis
  • Proteus stuartii
  • Proteus vulgaris
  • Pseudomonas aeruginosa
  • Serratia spp.
  • Acinetobacter spp.

363738

Szczegółowy zakres działania cefazoliny

Cefazolina wykazuje działanie bakteriobójcze wobec następujących drobnoustrojów:

Bakterie Gram-dodatnie

3940

Bakterie Gram-ujemne

  • Escherichia coli
  • Klebsiella spp.
  • Proteus mirabilis
  • Enterobacter aerogenes
  • Haemophilus influenzae

4142

Drobnoustroje niewrażliwe na cefazolinę

Cefazolina nie działa na:43

  • gronkowce metycylinooporne
  • enterokoki
  • indolo-dodatnie szczepy Proteus (np. P. vulgaris)
  • Enterobacter cloacae
  • Morganella morganii
  • Providencia rettgeri
  • Serratia spp.
  • Pseudomonas spp.
  • Acinetobacter calcoaceticus

44

Szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują oporność krzyżową na cefazolinę.45

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl