Właściwości farmakodynamiczne
Cefazolina
Cefazolina, półsyntetyczna cefalosporyna I generacji podawana pozajelitowo, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami PBP (transpeptydazami). Jej skuteczność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna opiera się na czasie, w którym stężenie wolnej cefazoliny utrzymuje się powyżej MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla danego drobnoustroju (%T>MIC). Cefazolina wykazuje wysoką stabilność wobec penicylinaz bakterii Gram-dodatnich, ale jest podatna na beta-laktamazy ESBL i AmpC. Oporność może wynikać z mutacji PBP, produkcji dodatkowych PBP o zmniejszonym powinowactwie (np. MRSA), ograniczonego przenikania przez ścianę komórkową bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST to m.in. ≤0,001 mg/L dla Enterobacterales (E. coli, Klebsiella spp.) i ≤0,5 mg/L dla paciorkowców zieleniących, z opornością definiowaną odpowiednio powyżej 4 mg/L i 0,5 mg/L.
- Właściwości farmakodynamiczne cefazoliny
- Mechanizm działania
- Zależności farmakodynamiczno-farmakokinetyczne (PK/PD)
- Mechanizmy oporności
- Inaktywacja przez beta-laktamazy
- Zmniejszone powinowactwo PBP do cefazoliny
- Zmniejszona penetracja przez ścianę komórkową
- Pompy efflux
- Wrażliwość mikrobiologiczna
- Spektrum działania i wrażliwość drobnoustrojów
- Gatunki powszechnie wrażliwe
- Gatunki, u których oporność nabyta może stanowić problem
- Gatunki naturalnie oporne
- Szczegółowy zakres działania cefazoliny
Właściwości farmakodynamiczne cefazoliny
Cefazolina jest półsyntetyczną cefalosporyną pierwszej generacji, przeznaczoną do podawania pozajelitowego (domięśniowego i dożylnego). Należy do grupy farmakoterapeutycznej antybiotyków beta-laktamowych, a dokładniej cefalosporyn pierwszej generacji, sklasyfikowanych kodem ATC J01DB04.12
Mechanizm działania
Mechanizm działania bakteriobójczego cefazoliny polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii w fazie wzrostu poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (PBP), takich jak transpeptydazy. Prowadzi to do działania bakteriobójczego.34
Miejscem docelowym działania antybiotyku są białka wiążące penicyliny, zlokalizowane w błonie protoplazmatycznej. Białka te pełnią funkcje enzymatyczne (transpeptydazy, karboksydazy) w syntezie ściany komórkowej bakterii. Związanie się cefazoliny z PBP o aktywności transpeptydazy hamuje tworzenie wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W dalszym etapie, na skutek aktywacji enzymów autolitycznych (hydrolaz) dochodzi do osmolizy komórki bakteryjnej.5
Zależności farmakodynamiczno-farmakokinetyczne (PK/PD)
W przypadku cefalosporyn, w tym cefazoliny, najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, który koreluje ze skutecznością in vivo, jest wartość procentowa okresu dawkowania, gdy stężenie leku w postaci niezwiązanej pozostaje powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) cefazoliny dla poszczególnych gatunków docelowych (tj. %T>MIC).MIC).”>6MIC).”>7 MIC).”>8
Skuteczność zatem zależy zasadniczo od czasu, w którym stężenie substancji czynnej jest powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) drobnoustroju.910
Mechanizmy oporności
Oporność bakterii na cefazolinę może być wynikiem następujących mechanizmów:1112
Inaktywacja przez beta-laktamazy
Cefazolina wykazuje wysoką stabilność wobec penicylinaz bakterii Gram-dodatnich, ale tylko niską stabilność wobec beta-laktamaz kodowanych przez plazmidy, np. beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania (ESBLs) lub beta-laktamaz chromosomalnych typu AmpC.1314
Zmniejszone powinowactwo PBP do cefazoliny
Oporność nabyta pneumokoków i innych paciorkowców jest spowodowana przez zmiany w białkach wiążących penicylinę (PBP) powstałe w wyniku mutacji. Oporność metycylinoopornych i oksacylinoopornych gronkowców powstaje w wyniku wytwarzania dodatkowego PBP o zmniejszonym powinowactwie do cefazoliny.1516
Zmniejszona penetracja przez ścianę komórkową
Niewystarczające przenikanie cefazoliny przez zewnętrzną ścianę komórkową bakterii Gram-ujemnych może prowadzić do niedostatecznego zahamowania PBP.1718
Pompy efflux
Cefazolina może być aktywnie usuwana z wnętrza komórki bakteryjnej przez pompy typu „efflux”.1920
Istnieje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa cefazoliny z innymi cefalosporynami i penicylinami.2122 Na przykład, szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują oporność krzyżową na cefazolinę.23
Wrażliwość mikrobiologiczna
Stężenia graniczne
Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST), ustalone zostały następujące wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla cefazoliny:
| Drobnoustrój | Wrażliwe (≤) | Oporne (>) |
|---|---|---|
| Enterobacterales (zakażenia dróg moczowych), E. coli i Klebsiella spp. (z wyjątkiem K. aerogenes) | ≤0,001 mg/L | >4 mg/L |
| Paciorkowce zieleniące | ≤0,5 mg/L | >0,5 mg/L |
| Staphylococcus spp. | Interpretacja na podstawie wrażliwości na cefoksytynę | |
| Paciorkowce grup A, B, C i G | Interpretacja na podstawie wrażliwości na penicylinę benzylową | |
| Wartości graniczne PK/PD (nieodnoszące się do gatunku) | ≤1 mg/L | >2 mg/L |
24 4 mg/L. Paciorkowce zieleniejące ≤ 0,5 mg/L > 0,5 mg/L. PK-PD (Wartości graniczne nie odnoszące się do gatunku) ≤1 >2 mg/L”>25
Interpretacja wrażliwości
- Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny określa się na podstawie oznaczania wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu z awibaktamem, ceftibutenu, ceftolozanu z tazobaktamem, dla których nie określono wartości granicznych i których nie należy stosować w leczeniu zakażeń gronkowcowych. Niektóre szczepy S. aureus oporne na metycylinę są wrażliwe na ceftarolinę.
- Wrażliwość paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny określa się na podstawie oznaczania wrażliwości na penicylinę benzylową.
2627
Spektrum działania i wrażliwość drobnoustrojów
Częstość występowania nabytej oporności niektórych gatunków drobnoustrojów może być różna w zależności od rejonu geograficznego i czasu wyizolowania danego drobnoustroju. Konieczne są zatem informacje o charakterze lokalnym, zwłaszcza podczas leczenia zakażeń ciężkich. W razie potrzeby należy uzyskać poradę specjalisty w przypadku, gdy lokalna częstość występowania oporności wskazuje, że skuteczność cefazoliny jest wątpliwa. Zwłaszcza w przypadku zakażeń ciężkich lub niepowodzenia terapii należy przeprowadzić badanie mikrobiologiczne, łącznie z identyfikacją drobnoustroju oraz jego wrażliwości na cefazolinę.2829
Gatunki powszechnie wrażliwe
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)
303132
Gatunki, u których oporność nabyta może stanowić problem
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Beta-hemolizujące paciorkowce grup A, B, C i G
- Staphylococcus epidermidis (wrażliwe na metycylinę)
- Streptococcus pneumoniae
Bakterie Gram-ujemne tlenowe:
- Haemophilus influenzae
333435
Gatunki naturalnie oporne
Bakterie Gram-dodatnie tlenowe:
- Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę)
- Enterococcus spp.
Bakterie Gram-ujemne tlenowe:
- Citrobacter spp.
- Enterobacter spp.
- Klebsiella pneumoniae
- Morganella morganii
- Proteus mirabilis
- Proteus stuartii
- Proteus vulgaris
- Pseudomonas aeruginosa
- Serratia spp.
- Acinetobacter spp.
363738
Szczegółowy zakres działania cefazoliny
Cefazolina wykazuje działanie bakteriobójcze wobec następujących drobnoustrojów:
Bakterie Gram-dodatnie
- Staphylococcus aureus, w tym szczepy wytwarzające penicylinazy (tylko szczepy metycylinowrażliwe)
- Staphylococcus epidermidis
- Streptococcus pyogenes – paciorkowce β-hemolizujące grupy A
- Streptococcus pneumoniae (tylko szczepy wrażliwe na penicylinę)
- Streptococcus viridans
3940
Bakterie Gram-ujemne
- Escherichia coli
- Klebsiella spp.
- Proteus mirabilis
- Enterobacter aerogenes
- Haemophilus influenzae
4142
Drobnoustroje niewrażliwe na cefazolinę
Cefazolina nie działa na:43
- gronkowce metycylinooporne
- enterokoki
- indolo-dodatnie szczepy Proteus (np. P. vulgaris)
- Enterobacter cloacae
- Morganella morganii
- Providencia rettgeri
- Serratia spp.
- Pseudomonas spp.
- Acinetobacter calcoaceticus
44
Szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują oporność krzyżową na cefazolinę.45
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania