Interakcje leku
Egidon 120 mg

Etorykoksyb, stosowany w dawkach do 120 mg/dobę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), gdzie obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu, dawka 120 mg etorykoksybu może podnieść jego stężenie w osoczu o 28% i zmniejszyć klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60%, a także podnosi poziomy estrogenów w hormonalnej terapii zastępczej (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zakrzepowo-zatorowych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb, składnik aktywny produktu leczniczego Egidon, może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków. Interakcje te mają charakter zarówno farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę powoduje zwiększenie o około 13% międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego. Z tego względu konieczne jest kontrolowanie czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawkowania.2

Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II: Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku), ponieważ jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Kombinacja tych leków wymaga zachowania ostrożności, szczególnie u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek monitorowana po rozpoczęciu leczenia i okresowo w trakcie terapii skojarzonej.3

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg jeden raz na dobę). Chociaż można stosować etorykoksyb jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce sercowo-naczyniowej, należy pamiętać, że taka kombinacja zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach wyższych niż profilaktyczne w chorobach układu krążenia ani z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.4

Cyklosporyna i takrolimus: Mimo braku bezpośrednich badań interakcji etorykoksybu z tymi lekami, należy pamiętać, że jednoczesne stosowanie inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyny, takrolimusu) z NLPZ może nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu. Podczas takiej terapii skojarzonej konieczne jest monitorowanie czynności nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, należy regularnie kontrolować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę zarówno podczas terapii skojarzonej, jak i po odstawieniu etorykoksybu.6

Metotreksat: Przeprowadzono dwa badania dotyczące wpływu etorykoksybu (w dawkach 60, 90 lub 120 mg, jeden raz na dobę przez 7 dni) na parametry farmakokinetyczne metotreksatu (7,5-20 mg raz w tygodniu) u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Dawki 60 i 90 mg etorykoksybu nie wpływały na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. W jednym badaniu etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu, natomiast w drugim badaniu ta sama dawka zwiększała stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszała jego klirens nerkowy o 13%. Dlatego pacjenci przyjmujący jednocześnie etorykoksyb i metotreksat powinni być obserwowani pod kątem objawów toksyczności metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb wpływa na zwiększenie stężenia etynyloestradiolu (EE) w doustnych środkach antykoncepcyjnych:

  • Dawka 60 mg etorykoksybu stosowana jednocześnie z antykoncepcją zawierającą 35 μg etynyloestradiolu i 0,5-1 mg noretyndronu zwiększa AUC0-24h etynyloestradiolu o 37%
  • Dawka 120 mg etorykoksybu zwiększa AUC0-24h etynyloestradiolu o 50-60%

Wybierając doustny lek antykoncepcyjny stosowany jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić to zwiększenie stężenia etynyloestradiolu, które może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną, szczególnie żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka.8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg jednocześnie z hormonalną terapią zastępczą zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN w dawce 0,625 mg) przez 28 dni powodowało znaczące zwiększenie stężeń niesprzężonych estrogenów:

  • Estron – wzrost o 41%
  • Ekwilina – wzrost o 76%
  • 17-β-estradiol – wzrost o 22%

Wpływ mniejszych dawek etorykoksybu (30, 60 i 90 mg) na skoniugowane estrogeny nie został dokładnie zbadany. Efekt zwiększenia stężenia estrogenów przez etorykoksyb w dawce 120 mg jest mniejszy o połowę niż obserwowany przy podwojeniu dawki PREMARIN (z 0,625 mg do 1,25 mg). Kliniczne znaczenie tych zmian nie jest w pełni poznane. Należy uwzględnić potencjalne zwiększenie stężenia estrogenów podczas równoczesnego stosowania etorykoksybu z HTZ, gdyż może to zwiększać ryzyko związanych z nią działań niepożądanych.9

Prednizon/Prednizolon: Etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu, co potwierdzono w badaniach interakcji.10

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany raz dziennie przez 10 dni nie wpływał na wartość AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym ani na jej wydalanie nerkowe. Zaobserwowano jednak zwiększenie stężenia maksymalnego digoksyny (Cmax) o około 33%. U większości pacjentów nie ma to znaczenia klinicznego, jednak pacjenci ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinni być obserwowani podczas jednoczesnego stosowania z etorykoksybem.11

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz

Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Ze względu na niewielką liczbę danych na temat działania sulfotransferaz i trwające badania nad ich znaczeniem klinicznym w metabolizmie wielu leków, zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi lekami metabolizowanymi głównie przez sulfotransferazy, takimi jak doustny salbutamol czy minoksydyl.12

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P

Na podstawie badań in vitro nie oczekuje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy cytochromu P450 (CYP): 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników przyjmujących etorykoksyb w dawce 120 mg dziennie nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, co oceniono za pomocą testu oddechowego po podaniu erytromycyny.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Główny szlak metaboliczny etorykoksybu przebiega z udziałem enzymów cytochromu P450. CYP3A4 uczestniczy w metabolizmie etorykoksybu in vivo. Badania in vitro sugerują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku metabolicznego, jednak ich udział nie został dokładnie określony w badaniach in vivo.14

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (zwiększał AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 – worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (w postaci miejscowego żelu doustnego) z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, jednak dostępne dane naukowe wskazują, że efekt ten nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna: Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z ryfampicyną, będącą silnym induktorem enzymów cytochromu P450, obserwuje się zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Ta interakcja może prowadzić do nawrotu objawów choroby podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Mimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu, gdyż nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania produktu w połączeniu z ryfampicyną w dawkach wyższych niż zalecane w poszczególnych wskazaniach.17

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające kwas żołądkowy nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu.18

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie etorykoksybu (Egidon) może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym ryzyko krwawień i perforacji. Alkohol może nasilać działanie drażniące etorykoksybu na błonę śluzową żołądka i jelit.

Ponadto, etorykoksyb, jak inne NLPZ, może wpływać na metabolizm alkoholu poprzez konkurencję o enzymy cytochromu P450, co potencjalnie może prowadzić do zwiększonego stężenia obu substancji w organizmie. Spożywanie alkoholu podczas terapii etorykoksybem może również zwiększać obciążenie wątroby.

Ze względów bezpieczeństwa należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Egidon, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie lub z zaburzeniami czynności wątroby.

Podsumowanie interakcji – zestawienie tabelaryczne

Lek/Grupa leków Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe Etorykoksyb zwiększa INR o około 13% Wysoki Monitorowanie INR, szczególnie w pierwszych dniach terapii etorykoksybem i po zmianie dawki
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego i moczopędnego; zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek; odpowiednie nawodnienie pacjenta; monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy w małych dawkach Zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych Średni Możliwe jednoczesne stosowanie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi w profilaktyce sercowo-naczyniowej
Kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach lub inne NLPZ Znacznie zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna, takrolimus Potencjalne zwiększenie nefrotoksyczności inhibitorów kalcyneuryny Średni Monitorowanie czynności nerek
Lit Zmniejszenie wydalania litu, zwiększenie jego stężenia w osoczu Wysoki Monitorowanie stężenia litu i dostosowanie dawki
Metotreksat Etorykoksyb 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13% Średni Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu o 37-60% zależnie od dawki etorykoksybu Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych
Hormonalna terapia zastępcza Zwiększenie stężenia estrogenów: estron (41%), ekwilina (76%), 17-β-estradiol (22%) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z HTZ
Digoksyna Zwiększenie Cmax digoksyny o około 33% bez wpływu na AUC Niski do średniego Obserwacja pacjentów z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) Potencjalne zwiększenie stężenia w surowicy Nieokreślony Ostrożne stosowanie
Ryfampicyna Zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65% Wysoki Możliwy nawrót objawów choroby; nie zwiększać dawki etorykoksybu
Alkohol Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego; potencjalne zwiększenie obciążenia wątroby Średni Unikanie jednoczesnego spożycia alkoholu
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl