Interakcje leku
Etuxor 60 mg

Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. U pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, np. warfarynę, dawka 120 mg/dobę etorykoksybu zwiększa INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u osób z zaburzoną czynnością nerek (szczególnie odwodnionych lub w podeszłym wieku) może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, w tym ostrej niewydolności. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu, dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększyć stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszyć jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu o 37% przy dawce 60 mg i o 50-60% przy dawce 120 mg, co należy uwzględnić przy stosowaniu doustnych leków antykoncepcyjnych ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak incydenty zakrzepowe.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb (Etuxor) może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, które należy uwzględnić podczas stosowania etorykoksybu u pacjentów przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę zwiększa międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego względu konieczne jest kontrolowanie czasu protrombinowego u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawki.2

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II: Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (szczególnie u odwodnionych lub osób w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z lekami hamującymi cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek. Dlatego takie połączenie leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a monitorowanie czynności nerek powinno być rozważone po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym czasie.3

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Etorykoksyb może być stosowany równocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi profilaktycznie w chorobach układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie skojarzenie może zwiększać częstość występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach większych niż stosowane w profilaktyce chorób układu krążenia lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus: Chociaż interakcje etorykoksybu z tymi lekami nie były bezpośrednio badane, jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub takrolimusu z NLPZ może nasilać nefrotoksyczny wpływ tych leków. Podczas stosowania etorykoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem zaleca się monitorowanie czynności nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: NLPZ zmniejszają wydalanie litu przez nerki, przez co zwiększają jego stężenie w osoczu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania litu i etorykoksybu należy monitorować stężenie litu we krwi i dostosować jego dawkę zarówno podczas terapii skojarzonej, jak i po odstawieniu NLPZ.6

Metotreksat: W badaniach z udziałem pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów przyjmujących metotreksat raz na tydzień (7,5-20 mg) etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Etorykoksyb w dawce 120 mg w jednym badaniu nie wywierał wpływu na stężenie metotreksatu, natomiast w innym badaniu w tej samej dawce zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%. U pacjentów stosujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy monitorować pacjenta pod kątem potencjalnej toksyczności metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb w dawce 60 mg podawany jednocześnie z doustnym lekiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) i 0,5-1 mg noretyndronu przez 21 dni zwiększa wartość AUC0-24h etynyloestradiolu w stanie stacjonarnym o 37%. Przy dawce 120 mg, niezależnie od schematu podawania (jednocześnie lub w odstępie 12 godzin), wartość AUC0-24h etynyloestradiolu zwiększa się o 50-60%. Należy uwzględnić to zwiększenie stężenia EE przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego stosowanego jednocześnie z etorykoksybem, ponieważ może ono zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem doustnych leków antykoncepcyjnych (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka).8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Podczas stosowania etorykoksybu w dawce 120 mg jednocześnie z hormonalną terapią zastępczą zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) przez 28 dni obserwowano zwiększenie średniej wartości AUC0-24h w stanie stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%. Wpływ mniejszych dawek etorykoksybu (30 mg, 60 mg i 90 mg) podczas długotrwałej terapii nie został przebadany. Wybierając pomenopauzalną hormonalną terapię zastępczą stosowaną jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić możliwość zwiększenia stężenia estrogenów, które może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z HTZ.9

Prednizon i prednizolon: W badaniach interakcji etorykoksyb nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.10

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg, podawany raz na dobę przez 10 dni, nie wpływał na wartość AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe w stanie stacjonarnym. Obserwowano jedynie zwiększenie Cmax digoksyny (o około 33%), które dla większości pacjentów nie miało istotnego znaczenia klinicznego. Niemniej jednak, pacjentów z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny należy monitorować podczas jednoczesnego stosowania tych leków.11

Leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz: Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa on stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące działania sulfotransferaz, zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol w postaci doustnej, minoksydyl).12

Leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P450: Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników przyjmujących etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4 ocenianej testem oddechowym z erytromycyną.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Etorykoksyb jest metabolizowany głównie przez enzymy układu CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą uczestniczyć w metabolizmie etorykoksybu, jednak ich udział in vivo nie został jednoznacznie określony.14

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 – worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (miejscowego żelu doustnego) z etorykoksybem powoduje niewielkie zwiększenie ekspozycji na etorykoksyb, jednak dostępne dane wskazują, że zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z ryfampicyną, silnym induktorem enzymów układu CYP, powodowało zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Może to prowadzić do nawrotu objawów choroby. Mimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania etorykoksybu w połączeniu z ryfampicyną w dawkach większych niż zalecane w poszczególnych wskazaniach.17

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.18

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Etorykoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w połączeniu z alkoholem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i owrzodzeń. Alkohol może nasilać uszkadzające działanie NLPZ na błonę śluzową żołądka, a także wpływać na farmakokinetykę leków poprzez zmianę ich biodostępności lub metabolizmu wątrobowego.

Dodatkowo, jednoczesne stosowanie etorykoksybu i alkoholu może potencjalnie nasilać działanie niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji, co może zwiększać ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem, szczególnie u pacjentów z wywiadem choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zaburzeniami czynności wątroby lub przyjmujących jednocześnie inne leki mogące wchodzić w interakcje z alkoholem.

Lista interakcji etorykoksybu – zestawienie tabelaryczne

Lek/Grupa leków Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
Doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) Zwiększenie INR o około 13% Wysoki Monitorowanie INR, szczególnie w pierwszych dniach leczenia etorykoksybem lub po zmianie dawki
Leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, możliwe nasilenie zaburzeń czynności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie szczególnie u osób starszych, odpowiednie nawodnienie, monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Możliwe zwiększenie ryzyka owrzodzeń przewodu pokarmowego Średni Dozwolone stosowanie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna, takrolimus Możliwe nasilenie nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie czynności nerek
Lit Zmniejszenie wydalania litu przez nerki, zwiększenie stężenia w osoczu Wysoki Monitorowanie stężenia litu, dostosowanie dawki
Metotreksat Przy dawce 120 mg etorykoksybu możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13% Średni do wysokiego Monitorowanie pacjentów pod kątem toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Zwiększenie AUC0-24h etynyloestradiolu o 37% (przy dawce 60 mg) i o 50-60% (przy dawce 120 mg) Średni Uwzględnienie zwiększonego stężenia etynyloestradiolu przy wyborze leku antykoncepcyjnego
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Zwiększenie stężenia estrogenów (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%) Średni Uwzględnienie zwiększonego stężenia estrogenów przy wyborze HTZ
Digoksyna Zwiększenie Cmax digoksyny o 33%, bez wpływu na AUC i wydalanie nerkowe Niski do średniego Monitorowanie pacjentów ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) Inhibicja sulfotransferaz, szczególnie SULT1E1 Średni Zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania
Ryfampicyna Zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65% Wysoki Możliwy nawrót objawów, nie zwiększać dawki etorykoksybu
Ketokonazol Zwiększenie AUC etorykoksybu o 43% Niski Brak wpływu klinicznie istotnego
Worykonazol, mikonazol Niewielkie zwiększenie ekspozycji na etorykoksyb Niski Brak znaczenia klinicznego
Leki zobojętniające Brak wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu Niski Brak szczególnych zaleceń
Alkohol Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN Średni do wysokiego Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl