Interakcje leku
Coxitex 60 mg

Etorykoksyb (Coxitex) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania układu krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% (60 mg) i 50-60% (120 mg), a także estrogenów stosowanych w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnej terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb, substancja czynna produktu Coxitex, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma grupami leków. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, a ich znajomość jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe – Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg na dobę u pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę zwiększa międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego powodu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów układu krzepnięcia u pacjentów stosujących antykoagulanty, szczególnie w początkowej fazie leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawkowania.2

Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II – NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku. Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z etorykoksybem może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a funkcja nerek monitorowana zarówno na początku leczenia skojarzonego, jak i w jego trakcie.3

Kwas acetylosalicylowy – Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę) i może być z nim stosowany jednocześnie w profilaktyce chorób układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie połączenie zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych powikłań w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach wyższych niż kardioprotekcyjne lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus – Chociaż interakcje etorykoksybu z tymi lekami nie były badane, wiadomo, że NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy ściśle monitorować czynność nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę innych leków

Lit – Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy regularnie monitorować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę, zarówno podczas łącznej terapii, jak i po odstawieniu etorykoksybu.6

Metotreksat – Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę metotreksatu zależy od dawki. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływa na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Jednakże dawka 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%. Z tego względu pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy monitorować pod kątem objawów toksyczności metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne – Etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu (EE) w sposób zależny od dawki. Przy dawce 60 mg obserwuje się zwiększenie AUC0-24h EE o 37%, natomiast dawka 120 mg powoduje wzrost o 50-60%. Wybierając doustny lek antykoncepcyjny stosowany jednocześnie z etorykoksybem, należy wziąć pod uwagę zwiększone stężenie EE, które może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną, takich jak żylne incydenty zakrzepowe, zwłaszcza u kobiet z grupy ryzyka.8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – Etorykoksyb w dawce 120 mg może znacząco zwiększać stężenie estrogenów stosowanych w HTZ. Stwierdzono zwiększenie stężenia niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22% podczas jednoczesnego stosowania z produktem zawierającym skoniugowane estrogeny. Należy uwzględnić to potencjalne zwiększenie stężenia estrogenów przy doborze pomenopauzalnej HTZ stosowanej jednocześnie z etorykoksybem, ponieważ może to podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z estrogenową terapią zastępczą.9

Prednizon i prednizolon – Etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę tych leków.10

Digoksyna – Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg raz na dobę przez 10 dni nie wpływał na wartość AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe, natomiast powodował zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%. U większości pacjentów zmiana ta nie ma istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny należy uważnie monitorować podczas jednoczesnego stosowania obu leków.11

Leki metabolizowane przez sulfotransferazy – Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z takimi lekami jak salbutamol doustny czy minoksydyl.12

Leki metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450 – Na podstawie badań in vitro nie oczekuje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Badania in vivo potwierdziły brak wpływu etorykoksybu w dawce 120 mg na aktywność wątrobowego izoenzymu CYP3A4.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Etorykoksyb jest metabolizowany głównie z udziałem enzymów cytochromu P450, przede wszystkim izoenzymu CYP3A4. W mniejszym stopniu w jego metabolizmie mogą uczestniczyć również CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19, ale ich udział in vivo nie został precyzyjnie określony.14

Ketokonazol – Silny inhibitor CYP3A4, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, zwiększał AUC pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu o 43%, ale zmiana ta nie jest uważana za klinicznie istotną.15

Worykonazol i mikonazol – Jednoczesne stosowanie tych silnych inhibitorów CYP3A4 z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, który nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna – Jako silny induktor enzymów cytochromu P450, ryfampicyna powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Może to prowadzić do nawrotu objawów choroby podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Pomimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej dawek zalecanych w poszczególnych wskazaniach, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań takiego połączenia.17

Leki zobojętniające – Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu leków zobojętniających treść żołądkową na farmakokinetykę etorykoksybu.18

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia etorykoksybem (Coxitex) może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i perforacji. Alkohol wykazuje działanie drażniące na błonę śluzową żołądka, a w połączeniu z lekami z grupy NLPZ, do których należy etorykoksyb, może nasilać to działanie. Ponadto alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy etorykoksybu, co w konsekwencji może zmieniać jego stężenie we krwi.19

Pacjenci z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności wątroby powinni szczególnie unikać spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem, gdyż może to nasilać niekorzystne działanie zarówno leku, jak i alkoholu na te układy. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu w trakcie leczenia produktem Coxitex.20

Tabela interakcji

Grupa leków/lek Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) Zwiększenie wartości INR o około 13% Wysoki Kontrola INR, szczególnie w pierwszych dniach leczenia i po zmianie dawki etorykoksybu
Leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II Zmniejszenie skuteczności przeciwnadciśnieniowej, możliwe pogorszenie funkcji nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, odpowiednie nawodnienie pacjenta, monitorowanie funkcji nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych Średni Możliwe jednoczesne stosowanie z małymi dawkami ASA (profilaktyka kardiologiczna), monitorowanie objawów ze strony przewodu pokarmowego
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Znacznie zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych Wysoki Niezalecane jednoczesne stosowanie
Cyklosporyna, takrolimus Możliwe nasilenie działania nefrotoksycznego Wysoki Monitorowanie funkcji nerek
Lit Zmniejszenie wydalania litu przez nerki, zwiększenie stężenia litu w osoczu Wysoki Kontrola stężenia litu we krwi, dostosowanie dawki litu
Metotreksat Etorykoksyb w dawce 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13% Średni Obserwacja pod kątem objawów toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu: o 37% (etorykoksyb 60 mg) i o 50-60% (etorykoksyb 120 mg) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Zwiększenie stężenia estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76%, 17-β-estradiolu o 22% Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z HTZ
Digoksyna Zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) o 33%, bez wpływu na AUC Niski do średniego Obserwacja pacjentów z ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (salbutamol doustny, minoksydyl) Zwiększenie stężenia tych leków przez inhibicję SULT1E1 Średni Ostrożne stosowanie
Ketokonazol, worykonazol, mikonazol (inhibitory CYP3A4) Niewielkie zwiększenie ekspozycji na etorykoksyb Niski Bez znaczenia klinicznego
Ryfampicyna (induktor CYP) Zmniejszenie stężenia etorykoksybu o 65% Wysoki Możliwy nawrót objawów choroby; nie zwiększać dawki etorykoksybu
Leki zobojętniające Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu Niski Można stosować jednocześnie
Alkohol Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego; potencjalny wpływ na metabolizm wątrobowy etorykoksybu Średni do wysokiego Unikać spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl