Interakcje leku
Coxitex 60 mg
Etorykoksyb (Coxitex) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania układu krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W dawce 120 mg etorykoksyb podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu o 37% (60 mg) i 50-60% (120 mg), a także estrogenów stosowanych w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych hormonalnej terapii.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Etorykoksyb, substancja czynna produktu Coxitex, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma grupami leków. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, a ich znajomość jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku.1
Interakcje farmakodynamiczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe – Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg na dobę u pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę zwiększa międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego powodu konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów układu krzepnięcia u pacjentów stosujących antykoagulanty, szczególnie w początkowej fazie leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawkowania.2
Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II – NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku. Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z etorykoksybem może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a funkcja nerek monitorowana zarówno na początku leczenia skojarzonego, jak i w jego trakcie.3
Kwas acetylosalicylowy – Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę) i może być z nim stosowany jednocześnie w profilaktyce chorób układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie połączenie zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych powikłań w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach wyższych niż kardioprotekcyjne lub z innymi NLPZ.4
Cyklosporyna i takrolimus – Chociaż interakcje etorykoksybu z tymi lekami nie były badane, wiadomo, że NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy ściśle monitorować czynność nerek.5
Interakcje farmakokinetyczne
Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę innych leków
Lit – Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, zmniejsza wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy regularnie monitorować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę, zarówno podczas łącznej terapii, jak i po odstawieniu etorykoksybu.6
Metotreksat – Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę metotreksatu zależy od dawki. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływa na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Jednakże dawka 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%. Z tego względu pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy monitorować pod kątem objawów toksyczności metotreksatu.7
Doustne leki antykoncepcyjne – Etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu (EE) w sposób zależny od dawki. Przy dawce 60 mg obserwuje się zwiększenie AUC0-24h EE o 37%, natomiast dawka 120 mg powoduje wzrost o 50-60%. Wybierając doustny lek antykoncepcyjny stosowany jednocześnie z etorykoksybem, należy wziąć pod uwagę zwiększone stężenie EE, które może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną, takich jak żylne incydenty zakrzepowe, zwłaszcza u kobiet z grupy ryzyka.8
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – Etorykoksyb w dawce 120 mg może znacząco zwiększać stężenie estrogenów stosowanych w HTZ. Stwierdzono zwiększenie stężenia niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22% podczas jednoczesnego stosowania z produktem zawierającym skoniugowane estrogeny. Należy uwzględnić to potencjalne zwiększenie stężenia estrogenów przy doborze pomenopauzalnej HTZ stosowanej jednocześnie z etorykoksybem, ponieważ może to podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z estrogenową terapią zastępczą.9
Prednizon i prednizolon – Etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę tych leków.10
Digoksyna – Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg raz na dobę przez 10 dni nie wpływał na wartość AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe, natomiast powodował zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%. U większości pacjentów zmiana ta nie ma istotnego znaczenia klinicznego, jednak pacjentów z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny należy uważnie monitorować podczas jednoczesnego stosowania obu leków.11
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy – Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z takimi lekami jak salbutamol doustny czy minoksydyl.12
Leki metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450 – Na podstawie badań in vitro nie oczekuje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Badania in vivo potwierdziły brak wpływu etorykoksybu w dawce 120 mg na aktywność wątrobowego izoenzymu CYP3A4.13
Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu
Etorykoksyb jest metabolizowany głównie z udziałem enzymów cytochromu P450, przede wszystkim izoenzymu CYP3A4. W mniejszym stopniu w jego metabolizmie mogą uczestniczyć również CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19, ale ich udział in vivo nie został precyzyjnie określony.14
Ketokonazol – Silny inhibitor CYP3A4, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, zwiększał AUC pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu o 43%, ale zmiana ta nie jest uważana za klinicznie istotną.15
Worykonazol i mikonazol – Jednoczesne stosowanie tych silnych inhibitorów CYP3A4 z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, który nie ma znaczenia klinicznego.16
Ryfampicyna – Jako silny induktor enzymów cytochromu P450, ryfampicyna powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Może to prowadzić do nawrotu objawów choroby podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Pomimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej dawek zalecanych w poszczególnych wskazaniach, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań takiego połączenia.17
Leki zobojętniające – Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu leków zobojętniających treść żołądkową na farmakokinetykę etorykoksybu.18
Interakcje z alkoholem
Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia etorykoksybem (Coxitex) może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i perforacji. Alkohol wykazuje działanie drażniące na błonę śluzową żołądka, a w połączeniu z lekami z grupy NLPZ, do których należy etorykoksyb, może nasilać to działanie. Ponadto alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy etorykoksybu, co w konsekwencji może zmieniać jego stężenie we krwi.19
Pacjenci z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności wątroby powinni szczególnie unikać spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem, gdyż może to nasilać niekorzystne działanie zarówno leku, jak i alkoholu na te układy. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu w trakcie leczenia produktem Coxitex.20
Tabela interakcji
| Grupa leków/lek | Opis interakcji | Poziom ważności interakcji | Zalecenia |
|---|---|---|---|
| Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) | Zwiększenie wartości INR o około 13% | Wysoki | Kontrola INR, szczególnie w pierwszych dniach leczenia i po zmianie dawki etorykoksybu |
| Leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II | Zmniejszenie skuteczności przeciwnadciśnieniowej, możliwe pogorszenie funkcji nerek | Wysoki | Ostrożne stosowanie, odpowiednie nawodnienie pacjenta, monitorowanie funkcji nerek |
| Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) | Zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych | Średni | Możliwe jednoczesne stosowanie z małymi dawkami ASA (profilaktyka kardiologiczna), monitorowanie objawów ze strony przewodu pokarmowego |
| Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ | Znacznie zwiększone ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych | Wysoki | Niezalecane jednoczesne stosowanie |
| Cyklosporyna, takrolimus | Możliwe nasilenie działania nefrotoksycznego | Wysoki | Monitorowanie funkcji nerek |
| Lit | Zmniejszenie wydalania litu przez nerki, zwiększenie stężenia litu w osoczu | Wysoki | Kontrola stężenia litu we krwi, dostosowanie dawki litu |
| Metotreksat | Etorykoksyb w dawce 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13% | Średni | Obserwacja pod kątem objawów toksyczności metotreksatu |
| Doustne leki antykoncepcyjne | Zwiększenie stężenia etynyloestradiolu: o 37% (etorykoksyb 60 mg) i o 50-60% (etorykoksyb 120 mg) | Średni | Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną |
| Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) | Zwiększenie stężenia estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76%, 17-β-estradiolu o 22% | Średni | Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z HTZ |
| Digoksyna | Zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) o 33%, bez wpływu na AUC | Niski do średniego | Obserwacja pacjentów z ryzykiem toksyczności digoksyny |
| Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (salbutamol doustny, minoksydyl) | Zwiększenie stężenia tych leków przez inhibicję SULT1E1 | Średni | Ostrożne stosowanie |
| Ketokonazol, worykonazol, mikonazol (inhibitory CYP3A4) | Niewielkie zwiększenie ekspozycji na etorykoksyb | Niski | Bez znaczenia klinicznego |
| Ryfampicyna (induktor CYP) | Zmniejszenie stężenia etorykoksybu o 65% | Wysoki | Możliwy nawrót objawów choroby; nie zwiększać dawki etorykoksybu |
| Leki zobojętniające | Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu | Niski | Można stosować jednocześnie |
| Alkohol | Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego; potencjalny wpływ na metabolizm wątrobowy etorykoksybu | Średni do wysokiego | Unikać spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania