Interakcje leku
Xaleba 120 mg

Etorykoksyb, substancja czynna leku XALEBA, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów stosujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych oraz inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak łączne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku metotreksatu dawka 120 mg etorykoksybu może zwiększyć stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszyć jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ekspozycję na etynyloestradiol w doustnych środkach antykoncepcyjnych (AUC0-24h wzrost o 37% przy dawce 60 mg i 50-60% przy dawce 120 mg) oraz podnosi stężenia niesprzężonych estrogenów podczas HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb, substancja czynna produktu leczniczego XALEBA, wchodzi w liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii pacjentów przyjmujących jednocześnie inne preparaty medyczne.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe – U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę zwiększa o około 13% międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR) czasu protrombinowego. Z tego powodu należy dokładnie monitorować czas protrombinowy szczególnie w pierwszych dniach leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki.2

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II – Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z etorykoksybem u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku), gdyż może to prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Podczas takiej skojarzonej terapii zaleca się:

  • ostrożne stosowanie, szczególnie u osób starszych
  • odpowiednie nawodnienie pacjentów
  • monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym czasie

3

Kwas acetylosalicylowy – Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na działanie antyagregacyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Dopuszczalne jest więc jednoczesne stosowanie etorykoksybu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego podawanymi profilaktycznie w chorobach układu krążenia. Należy jednak pamiętać, że takie połączenie może zwiększać ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z większymi dawkami kwasu acetylosalicylowego niż profilaktyczne w chorobach układu krążenia lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus – Chociaż interakcje etorykoksybu z tymi lekami nie zostały bezpośrednio zbadane, należy zachować ostrożność podczas ich jednoczesnego stosowania. NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu, dlatego podczas terapii skojarzonej z etorykoksybem należy monitorować czynność nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne – wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit – NLPZ, w tym etorykoksyb, zmniejszają wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków, jak również po odstawieniu etorykoksybu, należy regularnie monitorować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę.6

Metotreksat – Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę metotreksatu jest zależny od stosowanej dawki. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Natomiast etorykoksyb w dawce 120 mg wykazywał zmienne działanie – w jednym badaniu nie wpływał na parametry farmakokinetyczne metotreksatu, a w innym zwiększał jego stężenie w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy o 13%. U pacjentów otrzymujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat zaleca się monitorowanie pod kątem potencjalnego działania toksycznego metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne – Etorykoksyb zwiększa ekspozycję na etynyloestradiol (EE) zawarty w doustnych środkach antykoncepcyjnych:

  • Dawka 60 mg etorykoksybu zwiększa AUC0-24h EE o 37%
  • Dawka 120 mg etorykoksybu zwiększa AUC0-24h EE o 50-60%

Przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego stosowanego łącznie z etorykoksybem, należy uwzględnić zwiększenie stężenia EE, które może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją hormonalną (np. żylne incydenty zakrzepowe u kobiet z grupy ryzyka).8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) – Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany jednocześnie z HTZ zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) zwiększa stężenie (AUC0-24h) niesprzężonych estrogenów:

  • Estronu o 41%
  • Ekwiliny o 76%
  • 17-β-estradiolu o 22%

Wpływ mniejszych dawek etorykoksybu (30, 60 i 90 mg) na parametry farmakokinetyczne estrogenów podczas długotrwałej terapii HTZ nie został zbadany. Efekt 120 mg etorykoksybu na stężenie estrogenów był mniejszy o połowę niż obserwowany przy zwiększeniu dawki PREMARIN z 0,625 mg do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne tych danych nie jest znane, a jednoczesne stosowanie wysokich dawek PREMARIN z etorykoksybem nie zostało przebadane. Wybierając HTZ stosowaną jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić zwiększenie stężenia estrogenów, które może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z HTZ.9

Prednizon i prednizolon – Etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę tych leków.10

Digoksyna – Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany przez 10 dni nie wpływał na wartość AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie przez nerki, natomiast zwiększał jej stężenie maksymalne (Cmax) o około 33%. To zwiększenie zazwyczaj nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla większości pacjentów. Jednak osoby ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny należy obserwować podczas jednoczesnego leczenia z etorykoksybem.11

Interakcje enzymatyczne

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz – Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Ponieważ dane dotyczące działania sulfotransferaz są ograniczone, a badania nad ich znaczeniem klinicznym dla metabolizmu wielu leków nadal trwają, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol doustny, minoksydyl).12

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P – Badania in vitro sugerują, że etorykoksyb nie hamuje izoenzymów cytochromu P450 (CYP): 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. U zdrowych ochotników etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na aktywność wątrobowego izoenzymu CYP3A4 ocenianą testem oddechowym po podaniu erytromycyny.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Etorykoksyb jest metabolizowany głównie z udziałem enzymów układu cytochromu P450, przede wszystkim CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą uczestniczyć w metabolizmie etorykoksybu, lecz ich dokładny udział nie został określony w badaniach in vivo.14

Ketokonazol – Ten silny inhibitor CYP3A4, stosowany w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (powodował zwiększenie AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol – Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 – worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (w postaci miejscowego żelu doustnego) z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, ale według dostępnych danych naukowych zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna – Jako silny induktor enzymów układu CYP, ryfampicyna zmniejsza stężenie etorykoksybu w osoczu o 65%. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków może dojść do nawrotu objawów choroby. Mimo to nie należy zwiększać dawki etorykoksybu, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania większych niż zalecane dawek etorykoksybu w połączeniu z ryfampicyną.17

Leki zobojętniające – Nie wpływają w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę etorykoksybu.18

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Chociaż w dostępnej dokumentacji produktu XALEBA nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji etorykoksybu z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych substancji z następujących powodów:

Zwiększone ryzyko działania gastrotoksycznego – Zarówno NLPZ, w tym etorykoksyb, jak i alkohol mogą działać drażniąco na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko krwawień, owrzodzeń i perforacji przewodu pokarmowego. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie.

Potencjalne nasilenie efektu hepatotoksycznego – Zarówno etorykoksyb, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne stosowanie może zwiększać obciążenie metaboliczne wątroby i potencjalnie nasilać ryzyko uszkodzenia komórek wątrobowych, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności wątroby.

Potencjalny wpływ na układ sercowo-naczyniowy – Etorykoksyb może podwyższać ciśnienie tętnicze i zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Alkohol, szczególnie w większych ilościach, również może wpływać na ciśnienie tętnicze. Połączenie tych substancji może teoretycznie zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu krążenia.

Tabela interakcji etorykoksybu z innymi lekami

Lek/Grupa leków Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczna ↑ INR o ok. 13% Wysoki Monitorowanie INR, szczególnie w pierwszych dniach terapii etorykoksybem lub po zmianie dawki
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne Farmakodynamiczna ↓ działanie przeciwnadciśnieniowe, ↑ ryzyko niewydolności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, odpowiednie nawodnienie pacjentów, monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki profilaktyczne) Farmakodynamiczna Brak wpływu na działanie antyagregacyjne ASA, ↑ ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego Średni Dopuszczalne jednoczesne stosowanie z małymi dawkami ASA, monitorowanie objawów ze strony przewodu pokarmowego
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Farmakodynamiczna ↑ ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna, takrolimus Farmakodynamiczna Potencjalne ↑ nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie czynności nerek
Lit Farmakokinetyczna ↑ stężenia litu w osoczu Wysoki Kontrola stężenia litu, dostosowanie dawki
Metotreksat Farmakokinetyczna Przy dawce 120 mg etorykoksybu: możliwe ↑ stężenia metotreksatu o 28%, ↓ klirensu nerkowego o 13% Średni Monitorowanie działania toksycznego metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna ↑ AUC0-24h etynyloestradiolu o 37% (dawka 60 mg) do 50-60% (dawka 120 mg) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z EE
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Farmakokinetyczna ↑ stężenia niesprzężonych estrogenów: estronu o 41%, ekwiliny o 76%, 17-β-estradiolu o 22% Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z HTZ
Digoksyna Farmakokinetyczna ↑ Cmax digoksyny o 33%, bez wpływu na AUC0-24h Niski do średniego Obserwacja pacjentów z wysokim ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) Farmakokinetyczna Potencjalne ↑ stężenia tych leków Niepewny Ostrożne stosowanie
Ryfampicyna Farmakokinetyczna ↓ stężenia etorykoksybu o 65% Wysoki Zachowanie czujności wobec możliwego zmniejszenia skuteczności etorykoksybu
Ketokonazol, worykonazol, mikonazol Farmakokinetyczna Niewielki ↑ ekspozycji na etorykoksyb Niski Bez konieczności modyfikacji terapii
Alkohol Farmakodynamiczna/ Farmakokinetyczna ↑ ryzyko gastrotoksyczności, potencjalne ↑ hepatotoksyczności, możliwy wpływ na układ sercowo-naczyniowy Średni Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia etorykoksybem, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka gastrotoksyczności i hepatotoksyczności
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl