Właściwości farmakokinetyczne
Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml

Oxytocin Grindeks, dostępny w stężeniach 8,3 oraz 16,7 mikrogramów/ml, wykazuje specyficzną farmakokinetykę zależną od drogi podania i stanu fizjologicznego pacjenta. Po dożylnej infuzji z szybkością 4 mIU/min u ciężarnych stężenia w osoczu osiągają 2-5 mIU/ml, a stan stacjonarny pojawia się po 20-40 minutach. Jednorazowe podanie dożylne skutkuje efektem terapeutycznym już po około 1 minucie, natomiast domięśniowe po 2-4 minutach, z czasem działania odpowiednio 30-60 minut (i.m.) i nieco krótszym (i.v.). Objętość dystrybucji wynosi około 12,2 l (~170 ml/kg u mężczyzn), a oksytocyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza. Hormon przenika przez barierę łożyskową dwukierunkowo i jest obecny w mleku kobiecym, co ma znaczenie kliniczne w ciąży i laktacji.

Właściwości farmakokinetyczne oksytocyny

Oksytocyna jest naturalnym hormonem peptydowym, którego farmakokinetyka charakteryzuje się specyficznymi właściwościami w zależności od drogi podania oraz stanu fizjologicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Oxytocin Grindeks (8,3 mikrogramów/ml oraz 16,7 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji).1

Wchłanianie i początek działania

Po zastosowaniu dożylnej infuzji oksytocyny z szybkością 4 milijednostek na minutę u ciężarnych kobiet w terminie porodu, stężenia leku w osoczu osiągają poziom od 2 do 5 mikrojednostek/ml. Efekt terapeutyczny pojawia się stopniowo, a stan stacjonarny jest zwykle osiągany po 20-40 minutach od rozpoczęcia infuzji.2

Przy podaniu w postaci jednorazowego wstrzyknięcia, Oxytocin Grindeks charakteryzuje się szybkim rozpoczęciem działania – efekt terapeutyczny pojawia się:

Działanie leku utrzymuje się przez 30-60 minut po podaniu domięśniowym i prawdopodobnie nieco krócej po podaniu dożylnym.3

Dystrybucja

W stanie stacjonarnym objętość dystrybucji oksytocyny wynosi w przybliżeniu 12,2 l, co odpowiada około 170 ml/kg masy ciała u mężczyzn. Cechą charakterystyczną oksytocyny jest niskie wiązanie z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję w organizmie.4

Oksytocyna ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową w obu kierunkach, co jest istotną informacją w kontekście stosowania leku u kobiet ciężarnych. Ponadto, hormon ten jest również obecny w niewielkich ilościach w mleku kobiecym, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u kobiet karmiących piersią.5

Metabolizm

Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm oksytocyny jest oksytocynazaaminopeptydaza glikoproteinowa, która jest wytwarzana w okresie ciąży. Enzym ten występuje w osoczu i prowadzi do degradacji oksytocyny.6

Aktywność oksytocynazy wykazuje charakterystyczne zmiany w przebiegu ciąży i porodu:

  • stopniowy wzrost przed rozpoczęciem porodu
  • gwałtowny wzrost podczas porodu
  • ponowne zmniejszenie aktywności po porodzie

Warto podkreślić, że aktywność tego enzymu jest szczególnie wysoka w tkance łożyskowej i tkance macicy w okresie okołoporodowym.7

W metabolizmie i eliminacji oksytocyny z osocza główną rolę odgrywają trzy układy organizmu: wątroba, nerki oraz krążenie ogólnoustrojowe, które wspólnie przyczyniają się do biotransformacji tego hormonu.8

Eliminacja

Okres półtrwania oksytocyny w osoczu mieści się w zakresie od 3 do 20 minut, co wskazuje na stosunkowo szybką eliminację leku z organizmu. Metabolity oksytocyny są wydalane głównie z moczem, natomiast mniej niż 1% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem.9

Klirens metaboliczny oksytocyny różni się w zależności od stanu fizjologicznego pacjenta:

  • u kobiet w ciąży – około 17 ml/kg/min
  • u mężczyzn oraz kobiet niebędących w ciąży – około 20 ml/kg/min

Te różnice w klirensie mogą mieć znaczenie kliniczne przy ustalaniu dawkowania leku.10

Farmakokinetyka w stanach patologicznych

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na właściwości antydiuretyczne oksytocyny oraz jej wydzielanie nerkowe, u pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do kumulacji leku w organizmie, co potencjalnie może prowadzić do przedłużonego działania terapeutycznego.11

Zaburzenia czynności wątroby

Również w przypadku zaburzeń czynności wątroby nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych. Jednakże, istotne zmiany w farmakokinetyce oksytocyny u pacjentów z dysfunkcją wątroby są mało prawdopodobne z dwóch głównych powodów:

  1. Enzym oksytocynaza, odpowiedzialny za metabolizm oksytocyny, nie jest obecny wyłącznie w wątrobie
  2. W okresie okołoporodowym stężenie oksytocynazy w łożysku znacząco wzrasta

W związku z powyższym, zaburzenia czynności wątroby prawdopodobnie nie powodują istotnych klinicznie zmian w klirensie metabolicznym oksytocyny.12

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych oksytocyny

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Początek działania po podaniu i.v. ~1 minuta Przy podaniu w postaci wstrzyknięcia
Początek działania po podaniu i.m. 2-4 minuty Przy podaniu w postaci wstrzyknięcia
Czas do osiągnięcia stanu stacjonarnego 20-40 minut Przy podaniu w postaci ciągłej infuzji
Czas działania po podaniu i.m. 30-60 minut
Objętość dystrybucji 12,2 l (~170 ml/kg u mężczyzn) W stanie stacjonarnym
Wiązanie z białkami osocza Niskie
Okres półtrwania w osoczu 3-20 minut
Klirens metaboliczny u kobiet w ciąży ~17 ml/kg/min
Klirens metaboliczny u mężczyzn i kobiet niebędących w ciąży ~20 ml/kg/min
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem <1% Większość metabolitów wydalana z moczem
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl