przedwczesne pęknięcie błon porodowych
Wskazanie

Przedwczesne pęknięcie błon porodowych (PPROM, premature rupture of membranes) to pęknięcie błon płodowych przed rozpoczęciem czynności skurczowej macicy, niezależnie od zaawansowania ciąży. W przypadku wystąpienia przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży mówimy o przedwczesnym pęknięciu błon płodowych w ciąży przedwczesnej, co stanowi poważne powikłanie położnicze zwiększające ryzyko porodu przedwczesnego, zakażeń wewnątrzmacicznych i powikłań noworodkowych.

Diagnoza PPROM opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym (obecność płynu owodniowego w pochwie) oraz testach dodatkowych, takich jak test nitrażynowy czy USG oceniające ilość płynu owodniowego. W zależności od wieku ciążowego i obecności powikłań, postępowanie może obejmować obserwację lub aktywne prowadzenie porodu.

W farmakoterapii PPROM stosuje się antybiotykoterapię profilaktyczną, która zmniejsza ryzyko zakażenia i wydłuża czas do porodu. Najczęściej używa się ampicyliny (Ampicillin, Polymyxin) w połączeniu z erytromycyną (Erythromycinum, Davercin), lub alternatywnie penicyliny z klawulanianem (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav). W przypadku ciąży poniżej 34. tygodnia stosuje się glikokortykosteroidy (Dexaven, Dexamethasone) w celu przyspieszenia dojrzewania płuc płodu, a także tokolityki (Fenoterol, Nifedypina) w celu zahamowania czynności skurczowej macicy.

Największe trudności w leczeniu pacjentek z PPROM obejmują decyzję dotyczącą optymalnego momentu rozwiązania ciąży, szczególnie w przypadkach wcześniaków. Balansowanie między ryzykiem zakażenia wewnątrzmacicznego a niedojrzałością płodu stanowi poważne wyzwanie kliniczne. Dodatkowym problemem jest wykrywanie wczesnych objawów zakażenia wewnątrzmacicznego, które może przebiegać podstępnie, oraz postępowanie w przypadku przedłużającego się bezwodzia, które zwiększa ryzyko hipoplazji płuc i deformacji płodu.

Istotną kwestią jest także profilaktyka zespołu zaburzeń oddychania u noworodka (RDS) przy pomocy kortykosteroidów oraz nadzór nad stanem płodu, który może być utrudniony przy obniżonej ilości płynu owodniowego. W przypadkach PPROM poniżej 24. tygodnia ciąży, rokowanie jest szczególnie niepomyślne i wymaga interdyscyplinarnej konsultacji z neonatologiem oraz szczegółowej rozmowy z rodzicami na temat możliwych powikłań i opcji postępowania.