mlekotok
Mlekotok (galaktoria) to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego wypływu mleka z brodawek sutkowych poza okresem karmienia piersią. Jest to objaw wynikający z nadmiernego wydzielania prolaktyny przez przysadkę mózgową lub z zaburzeń receptorowych w obrębie gruczołu piersiowego.
Najczęstszymi przyczynami mlekotoku są guzy przysadki wydzielające prolaktynę (prolaktinoma), stosowanie niektórych leków (np. neuroleptyków, metoklopramidu, antagonistów dopaminy), niedoczynność tarczycy oraz urazy klatki piersiowej. W diagnostyce kluczowe jest oznaczenie stężenia prolaktyny, wykonanie badań obrazowych przysadki (MRI) oraz wykluczenie ciąży i chorób gruczołu piersiowego.
Leczenie mlekotoku zależy od jego przyczyny. W przypadku prolaktinoma stosuje się agonisty dopaminy (bromokryptyna, kabergolina), które hamują wydzielanie prolaktyny. Jeśli przyczyną są leki, należy rozważyć ich odstawienie lub zamianę. W rzadkich przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne, zwłaszcza przy makrogruczolakach przysadki. Należy pamiętać, że mlekotok może być również objawem raka piersi, dlatego wymaga dokładnej diagnostyki onkologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Teva
Risperidone Teva, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów nieleczonych wcześniej rysperydonem, u których zaleca się wcześniejsze sprawdzenie tolerancji na doustną formę leku. Lek nie jest wskazany u osób w podeszłym wieku z otępieniem ze względu na brak badań oraz zwiększone ryzyko umieralności (4,0% vs 3,1% placebo; OR 1,21, 95% CI 0,7-2,1) i zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs 1,2% placebo; OR 2,96, 95% CI 1,34-7,50). Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z furosemidem, które wiąże się z wyższą śmiertelnością (7,3% vs 3,1% rysperydon, 4,1% furosemid). Ryzyko niedociśnienia, w tym ortostatycznego, jest istotne u pacjentów z chorobami układu krążenia, odwodnieniem i hipowolemią. Występują także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza (<1/10 000), złośliwy zespół neuroleptyczny, priapizm oraz wydłużenie odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba Parkinsona, furosemid, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citaxin 20 mg
Stosowanie cytalopramu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o zazwyczaj łagodnym i przejściowym charakterze, pojawiających się najczęściej w ciągu pierwszych 1-2 tygodni terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według schematu: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęściej obserwanych należą senność, bezsenność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz nasilone pocenie się. Ponadto, zgłaszano poważniejsze działania, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, napady drgawkowe, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów ≥50 lat.
akatyzja, bezsenność, biegunka, bradykardia, bruksizm, cytalopram, dyskineza, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie poporodowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, krwotok z nosa, łysienie, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napady padaczkowe, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, senność, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenia czuciowe, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia snu, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symamis 400 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, nadmierne ślinienie się, akatyzja oraz dyskineza. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia endokrynologiczne związane z hiperprolaktynemią (mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, ból piersi, zaburzenia erekcji), ostra dystonia, senność oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytozę, komorowe zaburzenia rytmu (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia) oraz zakrzepicę żylną. Późna dyskineza, występująca niezbyt często, charakteryzuje się mimowolnymi ruchami mimowymi i nie reaguje na leczenie lekami przeciwparkinsonowskimi.
agranulocytoza, akatyzja, amenorrhea, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, osteopenia, osteoporoza, prolaktynoma, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu komorowego, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidon Vipharm 1 mg
Rysperydon, atypowy lek przeciwpsychotyczny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki, manifestując się objawami takimi jak sztywność mięśni, bradykinezja czy niepokój ruchowy. Istotne jest monitorowanie zespołu pozapiramidowego oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego, który stanowi zagrożenie życia. Rysperydon wpływa również na metabolizm, powodując hiperprolaktynemię (częstość ≥1/100 do <1/10), co może skutkować ginekomastią, zaburzeniami miesiączkowania i mlekotokiem. Ryzyko rozwoju cukrzycy i hiperglikemii jest niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), z cukrzycą zgłaszaną u 0,18% pacjentów w porównaniu do 0,11% w grupie placebo. Ponadto obserwuje się zwiększenie masy ciała u 18% pacjentów (≥7% masy początkowej) oraz hiperlipidemię.
agranulocytoza, akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezsenność, bradykardia, bradykinezja, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperprolaktynemia, hiponatriemia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwpsychotyczny, letarg, małopłytkowość, migotanie przedsionków, mlekotok, nadciśnienie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, późna dyskineza, sedacja, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia miesiączkowania, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolaxa 15 mg
Olanzapina (Zolaxa) w dawkach 15 mg i 20 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi zaburzenia metaboliczne (w tym istotny klinicznie przyrost masy ciała, hiperlipemię oraz hiperglikemię z cukromoczem), neurologiczne (senność, zawroty głowy, zaburzenia pozapiramidowe takie jak akatyzja, parkinsonizm i dyskineza) oraz hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia). Częstość występowania senności i zwiększenia masy ciała wynosi ≥1/10, natomiast inne działania, takie jak hiperprolaktynemia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia enzymów wątrobowych (ALT, AST, fosfataza zasadowa, gamma-GT), a także reakcje antycholinergiczne, występują z częstością ≥1/100 do <1/10. Monitorowanie parametrów metabolicznych, hematologicznych i wątrobowych jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy.
akatyzja, astenia, ból stawów, cholesterol, cukromocz, dna moczanowa, dyskineza, efekt antycholinergiczny, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, glukoza, gorączka, hiperprolaktynemia, hiperurykemia, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, olanzapina, parkinsonizm, podwyższona fosfokinaza kreatyninowa, podwyższone aminotransferazy, przyrost masy ciała, senność, triglicerydy, wysypka, wzmożony apetyt, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia miesiączkowania, zawroty głowy, zmęczenie, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Haloperidol WZF
Haloperydol, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych butyrofenonu, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem, u których ryzyko zgonu jest zwiększone 1,6-1,7-krotnie w porównaniu z placebo (4,5% vs 2,6% w 10-tygodniowych badaniach). Istotne jest monitorowanie wydłużenia odstępu QTc, które może prowadzić do komorowych zaburzeń rytmu serca i nagłego zgonu, szczególnie przy dużych dawkach, wysokim stężeniu leku, podaniu pozajelitowym oraz u pacjentów z chorobami serca, rzadkoskurczem, nadużywających alkoholu lub wolno metabolizujących CYP2D6. Zaleca się wykonanie EKG przed i w trakcie terapii oraz kontrolę elektrolitów (potas, magnez), aby minimalizować ryzyko arytmii. Ponadto, haloperydol może wywoływać złośliwy zespół neuroleptyczny, dyskinezy późne, objawy zespołu pozapiramidowego (drżenie, akatyzja, ostra dystonia) oraz napady drgawkowe, co wymaga uważnej obserwacji i odpowiedniego postępowania.
akatyzja, brak miesiączki, choroba afektywna dwubiegunowa, cytochrom P450 2D6, częstoskurcz, dyskinezy późne, ginekomastia, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, komorowe zaburzenia rytmu serca, kręcz szyi, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, nadczynność tarczycy, nadużywanie alkoholu, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nowotwór piersi, ostra dystonia, padaczka, pochodna butyrofenonu, psychoza związana z otępieniem, rzadkoskurcz, schizofrenia, skąpe miesiączkowanie, szczękościsk, tyroksyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zastój żółci, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 60 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila, był stosowany doustnie u około 6500 dorosłych pacjentów w badaniach klinicznych, gdzie najczęstszymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. W zakresie kardiologicznym zyprazydon powoduje łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, proporcjonalne do dawki, z 12,3% pacjentów doświadczających wydłużenia o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms. Odnotowano 0,1% przypadków wydłużenia QTc powyżej 500 ms. Hiperprolaktynemia występowała, ale zwykle ustępowała bez konieczności przerwania terapii, a objawy kliniczne, takie jak ginekomastia, były rzadkie. Napady toniczno-kloniczne i niedociśnienie występowały u mniej niż 1% pacjentów. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością sedacji i senności oraz objawów pozapiramidowych (>10%). W tej grupie nie stwierdzono napadów drgawek tonicznych ani niedociśnienia.
akatyzja, anorgazmia, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, drżenie, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokalcemia, limfopenia, mlekotok, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obniżone libido, parkinsonizm, pobudzenie, priapizm, prolaktyna, przełom nadciśnieniowy, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, sedacja, senność, torsade de pointes, utrata apetytu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zyprazydon - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Działania niepożądane
Itopryd w dawce 50 mg (chlorowodorek) wykazuje dobry profil bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych wynoszącą 2,4% (19 zdarzeń u 14 z 572 pacjentów). Najczęstsze objawy to biegunka (0,7%), ból głowy (0,3%) oraz ból brzucha (0,3%). W zakresie hematologicznym obserwowano leukopenię u 0,7% pacjentów oraz podwyższone stężenie prolaktyny u 0,3%. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z terminologią MedDRA, z leukopenią i trombocytopenią wymagającymi monitorowania parametrów hematologicznych i przerwania terapii w przypadku nieprawidłowości. Reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie i wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji ratunkowej.
AlAT, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek itoprydu, drażliwość, drżenie, fosfataza alkaliczna, GGTP, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kreatynina, leukocytopenia, leukopenia, mlekotok, nadmierne wydzielanie śliny, nudność, parametr hematologiczny, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątrobowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon substancji czynnych
Flupentyksol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Flupentyksol, stosowany w preparatach Fluanxol (tabletki) oraz Fluanxol Depot (roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Ekspozycja na flupentyksol w trzecim trymestrze może prowadzić do działań niepożądanych u noworodków, takich jak objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, hipertonia, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem. Zaleca się dokładne monitorowanie stanu noworodka po porodzie. W badaniach przedklinicznych wykazano szkodliwy wpływ flupentyksolu na reprodukcję zwierząt, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny ryzyka i korzyści.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amitriptylinum VP 10 mg
Amitryptylina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą być mylone z objawami samej depresji, takimi jak ból głowy, drżenie, zaburzenia uwagi, zaparcia czy zmniejszone libido. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują kardiologiczne powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa (często), arytmie (rzadko), kardiomiopatie i torsade de pointes (bardzo rzadko), a także zapalenia mięśnia sercowego o podłożu nadwrażliwości (częstość nieznana). Ponadto, lek może indukować myśli i zachowania samobójcze, stany maniakalne, majaczenie, drgawki oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadkie, ale istotne powikłania hematologiczne to zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia i małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi. W okulistyce należy zwrócić uwagę na ryzyko ostrej jaskry (bardzo rzadko) oraz zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, które mogą prowadzić do poważnych powikłań.
agranulocytoza, akatyzja, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amitryptylina, arytmia, ataksja, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, cholestatyczna choroba wątroby, drgawki, eozynofilia, fotosensytyzacja, ginekomastia, hipertermia, hiponatremia, jaskra ostra, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, libido, majaczenie, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk języka, parestezja, polineuropatia, porażenna niedrożność jelit, powiększenie gruczołów ślinowych, rozszerzenie źrenic, senność, stan maniakalny, suchość jamy ustnej, suchość oka, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Löfflera, złamanie kości, żółtaczka, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ayupil 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, jest atypowym neuroleptykiem z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (kod ATC: N05A H02), charakteryzującym się unikalnym profilem farmakodynamicznym. Wykazuje słabe powinowactwo do receptorów dopaminowych D1, D2, D3 i D5, natomiast silne do receptorów D4, alfa-adrenolityczne, przeciwcholinergiczne, przeciwhistaminowe oraz przeciwserotoninergiczne. Klinicznie klozapina wykazuje szybkie i znaczące działanie uspokajające i przeciwpsychotyczne, szczególnie u pacjentów z lekooporną schizofrenią, łagodząc zarówno objawy pozytywne, jak i negatywne. W badaniu z udziałem 319 pacjentów, 37% wykazało poprawę już po pierwszym tygodniu, a po 12 miesiącach dodatkowe 44% pacjentów osiągnęło co najmniej 20% redukcję w Krótkiej Skali Oceny Psychiatrycznej (Brief Psychiatric Rating Score). Ponadto klozapina poprawia niektóre funkcje poznawcze u leczonych pacjentów.
agranulocytoza, akatyzja, badanie hematologiczne, brak miesiączkowania, diazepiny oksazepiny tiazepiny, dystonia, działania niepożądane hematologiczne, działanie alfa-adrenolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, działanie uspokajające, ginekomastia, granulocytopenia, impotencja, katalepsja, klozapina, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, neuroleptyk, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, prolaktyna, psychoza w chorobie Parkinsona, receptor dopaminowy, schizofrenia lekooporna, substancja czynna, zaburzenia funkcji poznawczych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arketis tabletki 20 mg 20 mg
Arketis Tabletki 20 mg zawierają paroksetynę chlorowodorku bezwodnego w dawce 20 mg i wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą występować z różną częstością. Do najczęstszych należą nudności (bardzo często), zaburzenia czynności płciowych, senność, bezsenność, pobudzenie, nietypowe sny, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia koncentracji, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, biegunka, wymioty oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, nieprawidłowe krwawienia, zaburzenia kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą, rozszerzenie źrenic, tachykardię zatokową, zmiany ciśnienia tętniczego, wysypkę, świąd, zatrzymanie lub nietrzymanie moczu. Rzadko występują trombocytopenia, hiponatremia, drgawki, zespół niespokojnych nóg, bradykardia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle mięśni i stawów, hiperprolaktynemia, zaburzenia miesiączkowania oraz zaburzenia psychiczne takie jak mania, lęk, napady paniki i akatyzja. Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, zespół SIADH, zespół serotoninowy, ostra jaskra, ciężkie skórne reakcje (np. zespół Stevensa-Johnsona), zapalenie wątroby, priapizm oraz obrzęki obwodowe.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawka, dystonia ustno-twarzowa, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiperrefleksja, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, krwotoczna miesiączka, krwotok poporodowy, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, mioklonia, mlekotok, napad paniki, nieprawidłowe krwawienie, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra jaskra, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, stan splątania, szum uszny, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenie kontroli glikemii, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (COC), którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych, w tym zatorowości płucnej), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. U pacjentek stosujących COC obserwuje się zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał serca, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Ponadto, istnieje niewielkie zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, a w przypadku ich zaburzeń – rozważenie przerwania leczenia do czasu normalizacji parametrów.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka zwykła, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, Sidretella 20, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pernazinum 100 mg
Lek Pernazinum, zawierający perazynę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych zgodnie z MedDRA. W zakresie układu sercowo-naczyniowego najczęściej obserwuje się ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca u około 15% pacjentów, szczególnie na początku terapii i przy wyższych dawkach. Zmiany w zapisie EKG występują bardzo często i mają charakter przemijający, dlatego u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego zaleca się regularną kontrolę EKG. W zakresie układu nerwowego mogą pojawić się ostra dyskineza (ok. 1% pacjentów), polekowy zespół Parkinsona, akatyzja oraz rzadko późne dyskinezy. Złośliwy zespół neuroleptyczny nie został dotychczas odnotowany po stosowaniu Pernazinum. Często występuje sedacja, a także zaburzenia snu, splątanie, niepokój i depresja, która może wymagać zmniejszenia dawki lub zmiany leku. Wśród działań niepożądanych wymienia się również zaburzenia hematologiczne (leukopenia, eozynofilia, granulocytopenia), zmiany w funkcji wątroby (bezobjawowe podwyższenie enzymów u 43% pacjentów), a także zaburzenia widzenia i ciśnienia wewnątrzgałkowego.
agranulocytoza, akatyzja, charakterystyka produktu leczniczego, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja polekowa, dezorientacja, dystonia ustno-twarzowa, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, lek cholinolityczny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelita, mlekotok, neuroleptyk, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obniżenie libido, odczyn alergiczny skórny, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra dyskineza, ostre zapalenie wątroby, otępienie, parkinsonizm, perazyna, pigmentacja oka, pochodne benzodiazepiny, późna dyskineza, późna dystonia, przekrwienie śluzówki nosa, receptor GABA-ergiczny, sedacja, test tolerancji glukozy, toczeń rumieniowaty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX zawiera ranitydynę chlorowodorek w dawce 150 mg (168 mg chlorowodorku ranitydyny). W trakcie stosowania leku odnotowano różnorodne działania niepożądane, z których wiele nie wykazuje jednoznacznego związku przyczynowego z ranitydyną. Najpoważniejsze, choć bardzo rzadkie, obejmują zmiany hematologiczne takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz pancytopenia, czasem związane z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej oraz wstrząs anafilaktyczny, mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwowano zaburzenia psychiczne (stany splątania, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia ruchów mimowolnych), a także zaburzenia widzenia i kardiologiczne (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy).
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, enzym wątrobowy, ginekomastia, hipoplazja szpiku, impotencja, leukopenia, mlekotok, nefropatia, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escytalopram, stosowany głównie w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), bezsenność, senność, zawroty głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia oraz zaburzenia seksualne, takie jak zmniejszenie popędu płciowego i brak orgazmu. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (kobiety, hipokaliemia, choroby serca). Warto podkreślić, że odstawienie escytalopramu powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia czy kołatanie serca.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Lansoprazol – Działania niepożądane
Lansoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, może wywoływać szeroki zakres działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zmiany hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia i leukopenia, a także zaburzenia psychiczne (depresja), neurologiczne (bóle i zawroty głowy), zaburzenia widzenia oraz liczne dolegliwości ze strony układu pokarmowego, w tym nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty i polipy dna żołądka. Często występuje także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz reakcje skórne, takie jak pokrzywka, świąd i osutka. Rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, w tym agranulocytozę, pancytopenię, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, śródmiąższowe zapalenie nerek, złamania kości oraz zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływną martwicę naskórka. Występują również zaburzenia metaboliczne, takie jak hipomagnezemia, hiponatriemia oraz podwyższone stężenia cholesterolu i triglicerydów.
agranulocytoza, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatriemia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przełyku, lansoprazol, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, pancytopenia, parestezja, polip dna żołądka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, triglicerydy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxepin Teva 10 mg
Chlorowodorek doksepiny, substancja czynna leku Doxepin Teva, jest generalnie dobrze tolerowany, z większością działań niepożądanych o łagodnym charakterze, pojawiających się głównie na początku terapii i ustępujących po dostosowaniu dawki. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest senność (≥1/10). Inne objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary, splątanie, parestezje czy drżenia, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadko obserwuje się halucynacje, ataksję, drgawki, a także myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). U osób starszych i przy dużych dawkach mogą pojawić się objawy pozapiramidowe, w tym dyskinezy późne. Zaburzenia widzenia, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia oraz zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR) występują bardzo rzadko (<1/10000). Reakcje alergiczne, suchość błon śluzowych jamy ustnej (bardzo często), zaparcia, nudności i wymioty są również zgłaszane.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, chlorowodorek doksepiny, drgawka, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, leukopenia, mania, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, objaw pozapiramidowy, odstęp PR, parestezja, pokrzywka, purpura, rozrost gruczołu krokowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, SSRI, tachykardia, TCA, trombocytopenia, urojenie paranoidalne, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zapis elektrokardiograficzny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół QRS, żółtaczka