Dawkowanie i sposób podawania
Bupivacaini Noridem 5 mg/mL
Dawkowanie bupiwakainy chlorowodorku (Bupivacaini Noridem) powinno być dostosowane indywidualnie, uwzględniając obszar znieczulenia, unaczynienie tkanek, liczbę segmentów nerwowych, tolerancję pacjenta oraz technikę znieczulenia. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi do 150 mg, z możliwością powtarzania dawek do 50 mg co 2 godziny, nie przekraczając 2 mg/kg masy ciała w ciągu 4 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, a w przypadku stosowania z innymi technikami znieczulenia – 150 mg. Zaleca się powolne wstrzykiwanie dawki głównej (25-50 mg/min) z kontrolą czynności życiowych i aspiracją, aby uniknąć podania donaczyniowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniu nerwów międzyżebrowych i splotu ramiennego z dostępu nadobojczykowego ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Bupiwakaina nie jest zatwierdzona do wlewów dostawowych pooperacyjnych z powodu ryzyka chondrolizy.
Dawkowanie i sposób podawania leku Bupivacaini Noridem
Dawkowanie produktu leczniczego Bupivacaini Noridem jest uzależnione od wielu czynników, w tym obszaru znieczulenia, unaczynienia tkanek, liczby segmentów nerwowych podlegających blokadzie, tolerancji indywidualnej pacjenta oraz zastosowanej techniki znieczulenia. Prawidłowe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.1
Ogólne zasady dawkowania
Dotychczasowe doświadczenie kliniczne wskazuje na stosowanie bupiwakainy chlorowodorku w pojedynczej dawce do 150 mg. Następnie można podawać dawki do 50 mg co 2 godziny. Należy pamiętać, że w okresie 4 godzin nie wolno przekroczyć dawki maksymalnej wynoszącej 2 mg/kg masy ciała pacjenta.2
W przypadku przedłużonego podawania leku w postaci wlewów ciągłych lub wielokrotnych wstrzyknięć, należy zawsze brać pod uwagę ryzyko osiągnięcia toksycznego stężenia w osoczu lub spowodowania miejscowego uszkodzenia nerwów.3
Wymaganą dawkę należy zawsze ustalać na podstawie wiedzy i doświadczenia lekarza oraz stanu ogólnego pacjenta. Należy stosować najmniejszą dawkę wystarczającą do osiągnięcia odpowiedniego poziomu znieczulenia. Należy pamiętać, że mogą występować indywidualne różnice w czasie uzyskania i utrzymywania się efektu znieczulającego.4
Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat
Dla dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia dostępne są szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania przy najczęściej stosowanych technikach znieczulenia. Należy pamiętać, że znieczulenie nerwów międzyżebrowych i splotu ramiennego z dostępu nadobojczykowego wiąże się ze zwiększoną częstością występowania ciężkich działań niepożądanych, niezależnie od zastosowanego środka znieczulającego.5
Maksymalna dawka całkowita nie powinna przekraczać 400 mg/24 h. Roztwór bupiwakainy jest często podawany zewnątrzoponowo w celu leczenia bólu w skojarzeniu z odpowiednim lekiem opioidowym. Jeżeli u danego pacjenta stosowana jest dodatkowo bupiwakaina w innych technikach znieczulenia, całkowita podana dawka bupiwakainy nie powinna przekraczać 150 mg.6
Należy zwrócić uwagę, że bupiwakaina nie została zatwierdzona do stosowania we wlewie dostawowym pooperacyjnym, ponieważ zgłaszano przypadki chondrolizy po takim zastosowaniu.7
Sposób podawania
W celu uniknięcia podania donaczyniowego, zaleca się wykonywanie powtarzanej aspiracji przed podaniem głównej dawki leku oraz podczas jego podawania. Dawkę główną należy wstrzykiwać powoli, z szybkością od 25 do 50 mg/min, lub w dawkach podzielonych, jednocześnie kontrolując czynności życiowe pacjenta i utrzymując z nim kontakt słowny.8
Niezamierzone podanie donaczyniowe można rozpoznać na podstawie przemijającego przyspieszenia czynności serca, a niezamierzone podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej po wystąpieniu objawów blokady. W przypadku wystąpienia ostrych objawów toksyczności należy natychmiast przerwać podawanie leku.9
Stężenie i objętość roztworu bupiwakainy należy dostosować w zależności od potrzeb – większe stężenia i dawki są konieczne do uzyskania znieczulenia ogólnego do zabiegów chirurgicznych, natomiast mniejsze stężenia są wskazane do uzyskania znieczulenia o mniejszej sile, np. do łagodzenia bólu porodowego. Objętość podanego leku decyduje o wielkości obszaru objętego działaniem znieczulającym.10
Dawkowanie u dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Zabiegi znieczulenia regionalnego u dzieci mogą przeprowadzać wyłącznie wykwalifikowani klinicyści, posiadający odpowiednie doświadczenie w tej grupie pacjentów oraz znajomość technik znieczulenia.11
Dawkowanie u dzieci wymaga szczególnej uwagi ze względu na różnice osobnicze. U dzieci z dużą masą ciała często konieczne jest zmniejszenie dawki, którą należy ustalać w oparciu o wzorcową masę ciała. Należy stosować najmniejsze dawki zalecane do osiągnięcia odpowiedniego poziomu łagodzenia bólu.12
Tabela dawkowania
Poniżej przedstawiono szczegółową tabelę dawkowania dla leku Bupivacaini Noridem w różnych wskazaniach i dla różnych grup wiekowych pacjentów.13
| Wskazanie | Stężenie [mg/mL] | Objętość [mL/kg] | Dawka [mg/kg] | Rozpoczęcie działania [min] | Czas trwania [h] |
|---|---|---|---|---|---|
| Dzieci w wieku 1-12 lat – leczenie ostrego bólu (przed- i pooperacyjnego) | |||||
| Zewnątrzoponowe krzyżowe | 2,5 | 0,6-0,8 | 1,5-2 | 20-30 | 2-6 |
| Zewnątrzoponowe lędźwiowe | 2,5 | 0,6-0,8 | 1,5-2 | 20-30 | 2-6 |
| Zewnątrzoponowe piersiowe* | 2,5 | 0,6-0,8 | 1,5-2 | 20-30 | 2-6 |
| Znieczulenie miejscowe (np. blokady małych nerwów, nasączanie iniekcyjne/znieczulenie nasiękowe) | 2,5 | 0,5-2,0 | – | – | – |
| Znieczulenie nerwów obwodowych (np. blokada nerwu biodrowo-pachwinowego i biodrowo-podbrzusznego)** | 2,5 | 0,5-2,0 | – | – | – |
* Blokady zewnątrzoponowe piersiowe należy podawać w dawkach podzielonych do momentu osiągnięcia pożądanego poziomu znieczulenia.
** Rozpoczęcie i czas działania blokady nerwów obwodowych zależy od rodzaju blokady i podawanej dawki.14
Szczegółowe dawkowanie u dzieci
U dzieci dawkę należy obliczać na podstawie masy ciała, nie przekraczając 2 mg/kg. Aby uniknąć podania donaczyniowego, zaleca się wykonywanie powtarzanej aspiracji przed podaniem głównej dawki leku oraz podczas jego podawania. Dawkę należy wstrzykiwać powoli w dawkach podzielonych, szczególnie przy podawaniu zewnątrzoponowym piersiowym lub lędźwiowym, stale kontrolując czynności życiowe pacjenta.15
Wskazania szczegółowe dla dzieci:
- Nasączanie iniekcyjne (znieczulenie nasiękowe) okołomigdałkowe – przeprowadzane u dzieci w wieku powyżej 2 lat z zastosowaniem bupiwakainy o mocy 2,5 mg/mL w dawce od 7,5 do 12,5 mg na migdałek.16
- Blokady nerwu biodrowo-pachwinowego i biodrowo-podbrzusznego – przeprowadzane u dzieci od 1. roku życia z zastosowaniem bupiwakainy o mocy 2,5 mg/mL w dawce 0,1–0,5 mL/kg mc., co odpowiada 0,25–1,25 mg/kg mc. Dzieci w wieku 5 lat lub starsze mogą otrzymywać bupiwakainę o mocy 5 mg/ml w dawce 1,25–2 mg/kg mc.17
- Blokada prącia – stosowano bupiwakainę o mocy 5 mg/mL w całkowitej dawce 0,2–0,5 mL/kg mc., co odpowiada 1–2,5 mg/kg mc.18
Ograniczenia stosowania
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Bupivacaini Noridem z adrenaliną lub bez u dzieci poniżej 1. roku życia ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych.19
Nie ustalono również bezpieczeństwa stosowania i skuteczności przerywanych wstrzyknięć (bolusów) podawanych zewnątrzoponowo lub we wlewie ciągłym ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych.20
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania