Dawkowanie i sposób podawania leku BUPIVACAINUM HYDROCHLORICUM WZF 0,5%

Produkt BUPIVACAINUM HYDROCHLORICUM WZF 0,5% (5 mg/ml) roztwór do wstrzykiwań nie zawiera środków konserwujących. Należy stosować najmniejszą dawkę potrzebną do uzyskania odpowiedniego znieczulenia, uwzględniając indywidualne wymagania pacjenta.¹

Dawkowanie u dzieci w wieku od 1 do 12 lat

Procedury znieczulenia regionalnego u dzieci powinni przeprowadzać wyłącznie wykwalifikowani klinicyści posiadający doświadczenie w pracy z tą grupą pacjentów oraz biegłą znajomość technik znieczulenia. Dawki przedstawione w tabeli należy traktować jako zalecane, pamiętając o występowaniu różnic osobniczych. U dzieci z dużą masą ciała często konieczne jest zmniejszenie dawki, którą należy ustalić w oparciu o należną masę ciała.²

U dzieci dawkę całkowitą należy wyznaczać na podstawie rzeczywistej masy ciała, przy czym nie należy przekraczać maksymalnej dawki 2 mg/kg masy ciała. Aby uniknąć podania donaczyniowego, należy wykonywać powtarzane aspiracje przed oraz podczas podawania dawki należnej leku. Dawkę należną należy wstrzykiwać powoli w dawkach podzielonych, szczególnie podczas podawania zewnątrzoponowego w odcinek lędźwiowy i piersiowy, z jednoczesnym stałym i uważnym monitorowaniem czynności życiowych pacjenta.³

Dawkowanie w szczególnych typach znieczulenia u dzieci

W przypadku znieczulenia nasiękowego okołomigdałkowego u dzieci powyżej 2 lat stosuje się bupiwakainę o stężeniu 2,5 mg/ml w dawce od 7,5 do 12,5 mg na migdałek.⁴

Przy wykonywaniu blokad biodrowo-pachwinowych – biodrowo-podbrzusznych u dzieci w wieku 1 roku życia lub starszych zaleca się stosowanie bupiwakainy o stężeniu 2,5 mg/ml w dawce 0,1-0,5 ml/kg mc., co odpowiada 0,25-1,25 mg/kg mc. Natomiast u dzieci w wieku 5 lat lub starszych podaje się bupiwakainę o stężeniu 5 mg/ml w dawce 1,25-2 mg/kg mc.⁵

W blokadzie prącia stosuje się bupiwakainę o stężeniu 5 mg/ml w całkowitej dawce 0,2-0,5 ml/kg mc., co odpowiada 1-2,5 mg/kg mc.⁶

Należy podkreślić, że nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% u dzieci poniżej 1. roku życia ze względu na ograniczone dane. Podobnie, nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności przerywanych wstrzyknięć (bolusów) podawanych zewnątrzoponowo lub infuzji ciągłej z powodu ograniczonych danych.⁷

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat

Dawka indywidualna powinna być wyliczona z uwzględnieniem doświadczenia lekarza oraz stanu ogólnego pacjenta. W przypadku stosowania przedłużonego znieczulenia poprzez wykorzystanie techniki znieczulenia ciągłego lub powtarzanych dawek, należy rozważyć możliwość osiągnięcia toksycznego stężenia w osoczu lub wystąpienia miejscowego uszkodzenia nerwów.⁸

Wymienione w tabeli dawki uznaje się za wystarczające do osiągnięcia skutecznego znieczulenia u dorosłego pacjenta. Należy jednak podkreślić, że początek działania i czas działania mogą różnić się indywidualnie u poszczególnych pacjentów. Wartości podane w tabeli odzwierciedlają zazwyczaj wymagany zakres dawek, jednak należy uwzględnić różne czynniki mogące wpływać na poszczególne techniki znieczulenia oraz indywidualne wymagania pacjenta.⁹

Specyfika dawkowania

Należy unikać niepotrzebnego stosowania dużych dawek leków miejscowo znieczulających. W celu uzyskania całkowitej blokady wszystkich włókien nerwowych w dużych nerwach konieczne jest zastosowanie większych stężeń leku. W przypadku blokady mniejszych nerwów lub gdy wymagane jest znieczulenie o mniejszej sile (np. zniesienie bólu porodowego), zaleca się stosowanie mniejszych stężeń. Objętość podanego leku determinuje wielkość obszaru znieczulenia.¹⁰

Sposób podawania

W celu uniknięcia podania donaczyniowego, zaleca się uważną aspirację przed i podczas podawania leku. Dawkę główną bupiwakainy należy wstrzykiwać powoli, z szybkością 25-50 mg/min lub podawać lek w dawkach podzielonych. W trakcie podawania leku należy uważnie monitorować parametry fizjologiczne pacjenta i utrzymywać z nim kontakt słowny.¹¹

Przed podaniem leku do przestrzeni zewnątrzoponowej, rekomenduje się zastosowanie dawki próbnej 3-5 ml roztworu bupiwakainy z adrenaliną. Niezamierzone podanie donaczyniowe można rozpoznać po przemijającym przyspieszeniu czynności serca, natomiast niezamierzone podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej – po wystąpieniu objawów blokady. W przypadku wystąpienia ostrych objawów toksyczności, należy natychmiast przerwać podawanie leku.¹²

Na podstawie dotychczasowych obserwacji klinicznych ustalono, że dawka dobowa 400 mg jest dobrze tolerowana przez przeciętnego dorosłego pacjenta.¹³