Dawkowanie i sposób podawania
Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml

Sufentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki do wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz rodzaju i czasu trwania zabiegu. W podaniu dożylnym u dorosłych dawka początkowa wynosi 0,5-2 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub infuzja 2-10 min), a dawka podtrzymująca 10-50 µg (0,15-0,7 µg/kg mc.), z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 µg/kg. W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa to 7-20 µg/kg mc., a podtrzymująca 25-50 µg (0,36-0,7 µg/kg mc.). U dzieci powyżej 1 miesiąca dawki wprowadzające do znieczulenia wynoszą 0,2-0,5 µg/kg mc., a podtrzymujące 0,1-1 µg/kg mc., z maksymalną dawką całkowitą do 5 µg/kg mc. w zabiegach kardiochirurgicznych. Noworodki i niemowlęta poniżej 1 miesiąca nie mają ustalonych wiarygodnych zaleceń dawkowania ze względu na zmienność farmakokinetyczną. U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych zaleca się ostrożne dawkowanie, a w przypadku niewydolności nerek lub wątroby dawkę należy zmniejszyć. Premedykacja lekami przeciwcholinergicznymi (np. atropiną) jest zalecana u dzieci, aby zminimalizować ryzyko bradykardii.

Dawkowanie i sposób podawania leku Sufentanil Kalceks

Sufentanyl jest lekiem podawanym wyłącznie przez anestezjologów lub innych lekarzy posiadających odpowiednią wiedzę na temat działania i zastosowania tego leku, ewentualnie pod ich nadzorem. Podanie nadtwardówkowe musi być wykonywane wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w technice nadtwardówkowego podania sufentanylu. Istotne jest sprawdzenie prawidłowego umiejscowienia igły lub cewnika przed podaniem leku.1

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny, diagnozę, jednocześnie stosowane leczenie, rodzaj znieczulenia, a także długość i typ zabiegu chirurgicznego. Przy podawaniu dawek uzupełniających należy uwzględnić działanie dawki początkowej.2

W celu zminimalizowania ryzyka bradykardii zaleca się podanie małej dawki leku przeciwcholinergicznego w iniekcji bezpośrednio przed wprowadzeniem znieczulenia ogólnego. Nudnościom i wymiotom można zapobiegać poprzez zastosowanie leków przeciwwymiotnych.3

Dawkowanie u dorosłych – podanie dożylne

Jako środek przeciwbólowy podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego

Dawka początkowa: powolne wstrzyknięcie dożylne lub infuzja w ciągu 2-10 minut w dawce 0,5-2 mikrogramy sufentanylu/kg masy ciała. Należy pamiętać, że długość działania sufentanylu jest zależna od dawki – dawka 0,5 mikrogramów/kg masy ciała działa około 50 minut.4

Dawka podtrzymująca: podawana dożylnie przy oznakach ustępowania znieczulenia: 10-50 mikrogramów sufentanylu (około 0,15-0,7 mikrogramów/kg masy ciała).5

Faza ustępowania: w tej fazie dawkę należy zmniejszać bardzo powoli.6

Jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego

Dawka początkowa: powolne wstrzyknięcie dożylne lub krótka infuzja w ciągu 2-10 minut: 7-20 mikrogramów sufentanylu/kg masy ciała.7

Dawka podtrzymująca: podawana dożylnie przy oznakach ustępowania znieczulenia: 25-50 mikrogramów sufentanylu (około 0,36-0,7 mikrogramów/kg masy ciała). Dawki podtrzymujące w tym zakresie są zwykle wystarczające do utrzymania stabilności układu krążenia podczas znieczulenia.8

Należy pamiętać, że dawki podtrzymujące należy dobierać indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta oraz przewidywanego czasu, jaki pozostał do zakończenia zabiegu chirurgicznego.9

Dawkowanie w populacji pediatrycznej

Dzieci w wieku ≤ 1. miesiąca (noworodki)

Ze względu na dużą zmienność parametrów farmakokinetycznych u noworodków nie można podać wiarygodnych zaleceń dotyczących dawkowania.10

Dzieci w wieku > 1. miesiąca

U wszystkich dzieci zalecana jest premedykacja lekiem przeciwcholinergicznym (np. atropiną), o ile nie jest przeciwwskazana.11

Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego: sufentanyl podaje się w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego w dawce 0,2-0,5 mikrograma/kg mc. w ciągu 30 sekund lub dłużej, w połączeniu ze środkiem indukującym znieczulenie. W przypadku dużych zabiegów chirurgicznych (np. kardiochirurgicznych) można zastosować dawki do 1 mikrograma/kg mc.12

Podtrzymanie znieczulenia u pacjentów wentylowanych: sufentanyl stosuje się w ramach znieczulenia zrównoważonego. Dawkowanie zależy od dawki pozostałych środków znieczulających, rodzaju i czasu trwania zabiegu. Po dawce początkowej 0,3-2 mikrogramów/kg mc. podawanej w powolnym wstrzyknięciu dożylnym przez co najmniej 30 sekund, można zastosować dodatkowe wstrzyknięcia 0,1-1 mikrogramów/kg mc. w zależności od potrzeb, do całkowitej maksymalnej dawki 5 mikrogramów/kg mc. w przypadku zabiegu kardiochirurgicznego.13

Ważne jest, aby dawki podtrzymujące dostosować do indywidualnych potrzeb każdego dziecka oraz przewidywanego czasu, jaki pozostał do zakończenia zabiegu chirurgicznego. Ze względu na większy klirens u dzieci, w tej grupie pacjentów mogą być konieczne większe dawki lub ich podawanie w częstszych odstępach czasu. Należy pamiętać, że sufentanyl podawany w monoterapii we wstrzyknięciu dożylnym nie wystarcza do osiągnięcia dostatecznej głębokości znieczulenia i wymaga zastosowania dodatkowych leków znieczulających.14

Dawkowanie – podanie nadtwardówkowe

Dawkowanie u dorosłych

Jako środek przeciwbólowy uzupełniający w znieczuleniu nadtwardówkowym bupiwakainą:

W leczeniu bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej, po zabiegach ortopedycznych oraz po cesarskim cięciu:15

  • Śródoperacyjnie można podać nadtwardówkowo dawkę nasycającą: 10-15 mL 0,25% roztworu bupiwakainy razem z 1 mikrogramem sufentanylu/mL.16
  • W okresie pooperacyjnym należy podawać 0,175% roztwór bupiwakainy w ciągłej nadtwardówkowej infuzji razem z 1 mikrogramem sufentanylu/mL jako infuzja uzupełniająca w celu uzyskania efektu przeciwbólowego, z szybkością początkową 5 mL na godzinę, a w celu podtrzymania efektu – z indywidualnie dostosowaną szybkością od 4-14 mL na godzinę.17
  • Na żądanie pacjenta można podawać dodatkowe wstrzyknięcia w bolusie dawki po 2 mL. Zaleca się zachowanie 20 minutowego czasu blokady.18

W leczeniu bólu podczas porodu i porodu przez pochwę:19

  • Dodanie 10 mikrogramów sufentanylu w czasie znieczulenia nadtwardówkowego bupiwakainą (0,125%-0,25%) wydłuża i nasila działanie przeciwbólowe.20
  • Optymalna objętość do wstrzyknięcia wynosi 10 mL. W celu lepszego wymieszania substancji należy najpierw pobrać sufentanyl, a następnie bupiwakainę w żądanych proporcjach.21
  • Optymalną objętość 10 mL można uzyskać poprzez rozcieńczenie w 0,9% roztworze chlorku sodu.22
  • W razie konieczności można podać dwa kolejne wstrzyknięcia mieszaniny obu leków. Nie należy podawać dawki całkowitej większej niż 30 mikrogramów sufentanylu.23

Dzieci i młodzież – podanie nadtwardówkowe

Sufentanyl może być podawany dzieciom nadtwardówkowo wyłącznie przez anestezjologów specjalnie przeszkolonych w zakresie dziecięcego znieczulenia nadtwardówkowego i postępowania w przypadku depresji oddechowej wywołanej przez opioidy. Konieczne jest zapewnienie łatwego dostępu do odpowiedniego sprzętu do resuscytacji, w tym urządzeń do zabezpieczania dróg oddechowych i antagonisty opioidów.24

Dzieci i młodzież należy monitorować w kierunku oznak depresji oddechowej przez co najmniej 2 godziny po nadtwardówkowym podaniu sufentanylu.25

Stosowanie sufentanylu podawanego nadtwardówkowo u dzieci zostało udokumentowane jedynie w ograniczonej liczbie przypadków.26

Dzieci w wieku > 1 roku

Pojedyncza dawka w bolusie 0,25-0,75 mikrograma/kg mc. sufentanylu podana śródoperacyjnie zapewnia zniesienie bólu na okres od 1 do 12 godzin. Na czas trwania skutecznej analgezji wpływa zabieg operacyjny i jednoczesne podanie nadtwardówkowe amidowego środka do znieczulenia miejscowego.27

Dzieci w wieku < 1 roku

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności sufentanylu u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Dostępne dane dotyczące dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy nie pozwalają na sformułowanie zalecenia dotyczącego dawkowania. Brak jest dostępnych danych dla noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy.28

Specjalne środki ostrożności dotyczące dawkowania

Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni zwykle wymagają mniejszych dawek sufentanylu. U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania sufentanylu nie jest przedłużony, ale może zaistnieć zwiększone ryzyko wystąpienia nieprawidłowości ze strony układu krążenia.29

Wybraną dawkę całkowitą należy podawać stopniowo i ostrożnie w przypadku występowania następujących chorób:30

  • Niewyrównana niedoczynność tarczycy
  • Choroba płuc, szczególnie ze zmniejszeniem pojemności życiowej
  • Otyłość
  • Alkoholizm

W tych przypadkach wskazana jest dłuższa obserwacja pacjenta w okresie pooperacyjnym.31

W razie niewydolności nerek i (lub) wątroby należy uwzględnić możliwość zmniejszonego wydalania sufentanylu i odpowiednio zmniejszyć dawkę.32

Pacjenci otrzymujący opioidy przewlekle lub z uzależnieniem od opioidów w wywiadzie mogą potrzebować większych dawek.33

Czas stosowania sufentanylu zależy od czasu trwania zabiegu chirurgicznego. Czas trwania podania nadtwardówkowego zależy od rozwoju stanu klinicznego pacjenta. Należy zaznaczyć, że nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania sufentanylu dłużej niż przez pięć dni w okresie pooperacyjnym.34

Sposób podawania

Sufentanil Kalceks może być podawany dożylnie lub nadtwardówkowo.35

Lek może być podawany w dawce pojedynczej lub w dawkach powtarzanych. Nie należy podawać sufentanylu w szybkim wstrzyknięciu (bolus). Jeżeli razem z sufentanylem podaje się lek uspokajający, każdy z nich należy podać w oddzielnym wstrzyknięciu.36

Tabela dawkowania leku Sufentanil Kalceks

Wskazanie Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Uwagi
Podanie dożylne – dorośli Jako środek przeciwbólowy podczas znieczulenia ogólnego 0,5-2 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub infuzja w ciągu 2-10 min) 10-50 µg (ok. 0,15-0,7 µg/kg mc.) Dawka 0,5 µg/kg mc. działa około 50 min. W fazie ustępowania dawkę zmniejszać powoli.
Jako środek znieczulający do znieczulenia ogólnego 7-20 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub infuzja w ciągu 2-10 min) 25-50 µg (ok. 0,36-0,7 µg/kg mc.) Dawki indywidualizować w zależności od czasu do zakończenia zabiegu.
Podanie dożylne – dzieci i młodzież Dzieci ≤ 1 miesiąca (noworodki) Nie można podać wiarygodnych zaleceń ze względu na dużą zmienność parametrów farmakokinetycznych.
Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego (> 1 miesiąca) 0,2-0,5 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie w ciągu ≥ 30 s); do 1 µg/kg mc. w dużych zabiegach Zawsze w połączeniu ze środkiem indukującym znieczulenie.
Podtrzymanie znieczulenia u pacjentów wentylowanych (> 1 miesiąca) 0,3-2 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie w ciągu ≥ 30 s) 0,1-1 µg/kg mc. Maksymalna dawka całkowita: 5 µg/kg mc. w zabiegach kardiochirurgicznych. Ze względu na większy klirens u dzieci mogą być konieczne większe dawki lub częstsze podawanie.
Podanie nadtwardówkowe – dorośli Ból pooperacyjny po zabiegach chirurgii ogólnej, klatki piersiowej, ortopedycznych, cesarskim cięciu Śródoperacyjna dawka nasycająca: 10-15 mL 0,25% roztworu bupiwakainy z 1 µg sufentanylu/mL 0,175% roztwór bupiwakainy z 1 µg sufentanylu/mL, 5 mL/h początkowo, potem 4-14 mL/h Możliwe dodatkowe bolus po 2 mL na żądanie. Zachować 20-minutowy czas blokady.
Ból podczas porodu i porodu przez pochwę 10 µg sufentanylu z bupiwakainą (0,125%-0,25%), objętość 10 mL Pobierać najpierw sufentanyl, a następnie bupiwakainę. Można podać maks. 2 kolejne wstrzyknięcia, nie przekraczając 30 µg sufentanylu łącznie.
Czas trwania podania nadtwardówkowego zależy od stanu klinicznego pacjenta, brak wystarczających danych o stosowaniu >5 dni w okresie pooperacyjnym.
Podanie nadtwardówkowe – dzieci Dzieci > 1 roku 0,25-0,75 µg/kg mc. (bolus) Zapewnia zniesienie bólu na 1-12 h. Czas trwania analgezji zależy od zabiegu i jednocześnie podanego amidowego środka do znieczulenia miejscowego.
Dzieci < 1 roku Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności. Dla dzieci >3 miesięcy dane są niewystarczające, dla <3 miesięcy brak danych.
Specjalne populacje: pacjenci w podeszłym wieku/osłabieni – zwykle mniejsze dawki; niewydolność nerek/wątroby – zmniejszyć dawkę; pacjenci otrzymujący przewlekle opioidy lub uzależnieni – mogą wymagać większych dawek.
  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl