Specjalne ostrzeżenia
Lidocaine Grindeks

Lidocaine Grindeks (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z dostępem do sprzętu reanimacyjnego oraz umiejętnościami resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, zaburzeniami oddechowymi, ciężkim uszkodzeniem wątroby lub nerek, padaczką oraz u osób leczonych lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem). Podczas znieczulenia nadtwardówkowego istnieje ryzyko niewydolności sercowo-naczyniowej, zwłaszcza u pacjentów z hipowolemią, dlatego zaleca się podanie dożylne płynów krystaloidalnych lub koloidalnych oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a w razie potrzeby stosowanie efedryny w dawce 5-10 mg dożylnie.

Podanie lidokainy może prowadzić do toksycznych reakcji ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy przypadkowym podaniu donaczyniowym. Uszkodzenia tkanek, w tym pourazowe uszkodzenia nerwów i miejscowa toksyczność mięśni, zależą od stężenia leku i czasu ekspozycji, dlatego należy stosować najniższą skuteczną dawkę. Wstrzyknięcia donaczyniowe w obrębie głowy i szyi wymagają dokładnej aspiracji przed podaniem. Domięśniowe podanie lidokainy może podwyższać stężenie fosfokinazy kreatynowej, co może utrudniać diagnostykę zawału mięśnia sercowego. Lidokaina może wykazywać działanie porfirogenne, dlatego jej stosowanie u pacjentów z ostrą porfirią jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania klinicznego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Lidocaine Grindeks

Lidocaine Grindeks (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Podawanie lidokainy powinno być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny posiadający umiejętności w zakresie resuscytacji oraz mający dostęp do odpowiedniego sprzętu reanimacyjnego. Aparatura do resuscytacji powinna być dostępna przez cały czas trwania znieczulenia miejscowego.1

Przed podaniem leku w przypadku wykonywania dużej blokady zaleca się wprowadzenie do żyły kaniuli. Podobnie jak inne leki miejscowo znieczulające, lidokaina może powodować ostre reakcje toksyczne ze strony centralnego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, szczególnie gdy jej stężenie we krwi osiąga wysokie wartości, co może wystąpić zwłaszcza przy niezamierzonym podaniu donaczyniowym.2

Grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Podczas stosowania Lidocaine Grindeks należy zachować szczególną ostrożność u następujących grup pacjentów:3

  • Pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby ogólnie osłabione – z uwagi na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i kumulacji leku4
  • Pacjenci z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia – ponieważ lidokaina może powodować dalsze obniżenie przewodnictwa w mięśniu sercowym5
  • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca, bradykardią lub zaburzoną funkcją oddechową – ze względu na możliwość nasilenia objawów kardiologicznych i oddechowych6
  • Pacjenci z ciężkim uszkodzeniem wątroby lub niewydolnością nerek – z powodu zmienionego metabolizmu i wydalania leku7
  • Pacjenci z padaczką – ze względu na potencjalne działanie prokonwulsyjne lidokainy w wysokich stężeniach8
  • Pacjenci leczeni lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem) – którzy wymagają stałego monitorowania, w tym EKG, ponieważ efekty lidokainy na mięsień sercowy mogą być potęgowane przez te leki9

Znieczulenie nadtwardówkowe – specjalne środki ostrożności

Znieczulenie nadtwardówkowe z zastosowaniem lidokainy może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, szczególnie niewydolności sercowo-naczyniowej. Ryzyko to jest wyjątkowo wysokie u pacjentów z współistniejącą hipowolemią. U wszystkich pacjentów z zaburzoną funkcją układu sercowo-naczyniowego należy zachować szczególne środki ostrożności podczas wykonywania znieczulenia nadtwardówkowego.10

Znieczulenie nadtwardówkowe może również powodować spadek ciśnienia tętniczego krwi i bradykardię. W celu zmniejszenia tego ryzyka zaleca się podanie dożylne płynów krystaloidalnych lub koloidalnych. W przypadku wystąpienia spadku ciśnienia krwi należy natychmiast zastosować leczenie, np. podając dożylnie efedrynę w dawce 5-10 mg, którą można powtórzyć w razie potrzeby.11

Dodatkowe ostrzeżenia dotyczące stosowania lidokainy

Uszkodzenia tkanek mogą wystąpić w wyniku podania lidokainy. Główne przyczyny to pourazowe uszkodzenia nerwów oraz miejscowy toksyczny wpływ na mięśnie i nerwy. Zakres uszkodzeń jest uzależniony od ciężkości urazu, stężenia leku oraz czasu ekspozycji tkanek na lek. Z tego powodu należy zawsze stosować najniższą skuteczną dawkę znieczulenia.12

Przy wykonywaniu wstrzyknięć donaczyniowych w obrębie głowy i szyi, nawet przy stosowaniu niskich dawek lidokainy, mogą wystąpić objawy mózgowe, co wymaga szczególnej ostrożności i dokładnej aspiracji przed podaniem leku.13

Skuteczność znieczulenia miejscowego może ulec znacznemu obniżeniu w przypadku wstrzyknięcia lidokainy w obszar zakażony lub zmieniony zapalnie. Należy to uwzględnić przy planowaniu znieczulenia.14

Domięśniowe podanie lidokainy może spowodować zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatynowej, co może zaburzać diagnostykę ostrego zawału mięśnia sercowego. Należy to uwzględnić przy interpretacji wyników badań laboratoryjnych u pacjentów, którzy otrzymali lidokainę domięśniowo.15

Lidokaina u pacjentów z porfirią

Lidokaina prawdopodobnie wykazuje działanie porfirogenne i nie powinna być stosowana u pacjentów z ostrą porfirią, chyba że jest to absolutnie konieczne. Stosowanie lidokainy u pacjentów z porfirią wymaga zachowania szczególnej ostrożności i starannego monitorowania stanu klinicznego.16

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl