Właściwości farmakodynamiczne
Tarcefoksym 2 g

Cefotaksym, cefalosporyna III generacji z grupy beta-laktamów (kod ATC: J01DD01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz beztlenowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu transpeptydazy, co prowadzi do zahamowania syntezy ściany komórkowej bakterii i lizy komórkowej. Cefotaksym jest skuteczny wobec wielu szczepów opornych na inne antybiotyki, w tym Staphylococcus aureus (zarówno β-laktamazo-dodatnich, jak i ujemnych), Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Klebsiella pneumoniae oraz Neisseria gonorrhoeae. Ponadto wykazuje aktywność wobec bakterii beztlenowych, takich jak Bacteroides spp. i Fusobacterium spp., z wyjątkiem większości szczepów Clostridium difficile, które są oporne na cefotaksym.

Właściwości farmakodynamiczne cefotaksymu

Cefotaksym należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, antybiotyki beta-laktamowe, cefalosporyny (kod ATC: J01DD01). Jest to cefalosporyna trzeciej generacji, która charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym wiele drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepy oporne na inne antybiotyki 1.

Mechanizm działania

Cefotaksym wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu aktywności transpeptydazy, co prowadzi do zahamowania tworzenia wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W konsekwencji dochodzi do aktywacji hydrolaz komórkowych, co finalnie powoduje lizę komórki bakteryjnej 2.

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Zakres działania przeciwbakteryjnego cefotaksymu in vitro obejmuje szeroki zakres mikroorganizmów, zarówno Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, jak i beztlenowych 3.

Bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na cefotaksym

Cefotaksym wykazuje aktywność przeciwko następującym bakteriom Gram-dodatnim:

  • Staphylococcus aureus (zarówno szczepy wytwarzające, jak i niewytwarzające β-laktamazy) 4
  • Staphylococcus epidermidis 5
  • Enterococcus spp. 6
  • Streptococcus pyogenes (grupa A, β-hemolizujące) 7
  • Streptococcus agalactiae (grupa B) 8
  • Streptococcus pneumoniae 9

Bakterie Gram-ujemne wrażliwe na cefotaksym

Spektrum działania cefotaksymu obejmuje następujące bakterie Gram-ujemne:

  • Citrobacter spp. 10
  • Enterobacter spp. 11
  • Escherichia coli 12
  • Haemophilus influenzae (również szczepy oporne na ampicylinę) 13
  • Haemophilus parainfluenzae 14
  • Klebsiella spp. (w tym Klebsiella pneumoniae) 15
  • Neisseria gonorrhoeae (szczepy wytwarzające i niewytwarzające penicylinazy) 16
  • Neisseria meningitidis 17
  • Proteus mirabilis 18
  • Proteus vulgaris 19
  • Proteus inconstans 20
  • Morganella morganii* 21
  • Providencia rettgeri* 22
  • Serratia spp.* 23
  • Acinetobacter spp.* 24

* Warto zaznaczyć, że w przypadku tych bakterii Gram-ujemnych, wiele szczepów wykazujących oporność wielolekową pozostaje wrażliwych na cefotaksym 25.

Bakterie beztlenowe wrażliwe na cefotaksym

Działanie przeciwbakteryjne cefotaksymu obejmuje również następujące bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragilis) 26
  • Clostridium spp. (należy zaznaczyć, że większość szczepów C. difficile wykazuje oporność na cefotaksym) 27
  • Peptococcus spp. 28
  • Peptostreptococcus spp. 29
  • Fusobacterium spp. (w tym F. nucleatum) 30

Oporność bakterii na cefotaksym

Pomimo szerokiego spektrum działania cefotaksymu, należy zwrócić uwagę, że niektóre szczepy wykazują oporność na ten antybiotyk. Przykładowo, większość szczepów Clostridium difficile jest oporna na działanie cefotaksymu 31. Istotną właściwością cefotaksymu jest jego skuteczność wobec wielu szczepów wykazujących oporność wielolekową, szczególnie wśród takich gatunków jak Morganella morganii, Providencia rettgeri, Serratia spp. oraz Acinetobacter spp. 32.

Informacje o składzie farmaceutycznym

Produkt leczniczy Tarcefoksym zawiera 2 g cefotaksymu w postaci soli sodowej w każdej fiolce. Jest to biały lub jasnożółty proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji 33. Należy zwrócić uwagę, że 2 g proszku zawiera 96 mg sodu (4,2 mmol), co może być istotne klinicznie u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu 34.

Spektrum działania przeciwbakteryjnego cefotaksymu
Bakterie Gram-dodatnie Bakterie Gram-ujemne Bakterie beztlenowe
  • Staphylococcus aureus (szczepy β-laktamazo-dodatnie i ujemne)
  • Staphylococcus epidermidis
  • Enterococcus spp.
  • Streptococcus pyogenes (grupa A)
  • Streptococcus agalactiae (grupa B)
  • Streptococcus pneumoniae
  • Citrobacter spp.
  • Enterobacter spp.
  • Escherichia coli
  • Haemophilus influenzae (również szczepy oporne na ampicylinę)
  • Haemophilus parainfluenzae
  • Klebsiella spp. (w tym K. pneumoniae)
  • Neisseria gonorrhoeae
  • Neisseria meningitidis
  • Proteus mirabilis
  • Proteus vulgaris
  • Proteus inconstans
  • Morganella morganii*
  • Providencia rettgeri*
  • Serratia spp.*
  • Acinetobacter spp.*

* Wiele szczepów wykazujących oporność wielolekową pozostaje wrażliwych na cefotaksym

  • Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragilis)
  • Clostridium spp. (oprócz większości szczepów C. difficile)
  • Peptococcus spp.
  • Peptostreptococcus spp.
  • Fusobacterium spp. (w tym F. nucleatum)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl