Właściwości farmakodynamiczne
Dexamytrex (5 mg + 0,3 mg)/g

Dexamytrex to preparat złożony zawierający gentamycynę (5 mg/g siarczanu) oraz deksametazon (0,3 mg/g), należący do grupy połączeń kortykosteroidów z lekami przeciwzakaźnymi (kod ATC: S01CA01). Gentamycyna, aminoglikozyd pozyskiwany z Micromonospora purpurea, działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek bakteryjnych. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące m.in. Staphylococcus spp., Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa oraz Neisseria, jednak bakterie beztlenowe i niektóre paciorkowce wykazują naturalną oporność. Wskazane jest monitorowanie wrażliwości szczególnie wobec szczepów Klebsiella spp., Enterobacter sp., Proteus sp., Serratia spp. i Pseudomonas aeruginosa, zwłaszcza w zakażeniach opornych na standardowe leczenie.

Właściwości farmakodynamiczne leku Dexamytrex

Dexamytrex jest preparatem złożonym, należącym do grupy farmakoterapeutycznej: Połączenia kortykosteroidów z lekami przeciwzakaźnymi (kod ATC: S01C A01). Substancjami czynnymi są gentamycyna w postaci siarczanu (5 mg/g) oraz deksametazon (0,3 mg/g). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakodynamiczne obu składników preparatu.1

Gentamycyna – mechanizm działania

Gentamycyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym pozyskiwanym z Micromonospora purpurea. Strukturalnie stanowi mieszaninę trzech homologów: C1, C1a i C2, które wykazują podobną budowę chemiczną. Szczególną cechą gentamycyny jest zdolność do działania na bakterie zarówno w fazie wzrostu, jak i w fazie stacjonarnej. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu się z białkami podjednostki 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do nieprawidłowego odczytu kodu mRNA i zaburzenia syntezy białek bakteryjnych.2

Gentamycyna – spektrum działania

Zakres działania przeciwbakteryjnego gentamycyny jest szeroki i obejmuje liczne patogeny, w tym:

  • Gronkowce (Staphylococcus spp.)
  • Praktycznie wszystkie Enterobacteriaceae
  • Pseudomonas aeruginosa
  • Bruccelaceae, w tym: Pasteurella, Bordetella, Brucella i Haemophilus
  • Neisseria
  • Listeria monocytogenes
  • Yersinia enterocolitica
  • Inne bakterie, takie jak Bacillus anthracis

Należy podkreślić, że bakterie beztlenowe, takie jak Bacteroides sp., Clostridium spp., Eubacterium, Fusobacterium, Peptococcus, Peptostreptococcus, wykazują naturalną oporność na gentamycynę. Podobnie enterokoki, pneumokoki i inne paciorkowce z różnych grup serologicznych charakteryzują się niską wrażliwością lub całkowitą opornością na ten antybiotyk.3

Gentamycyna – oporność bakteryjna

Od czasu wprowadzenia gentamycyny do praktyki klinicznej, oporność na ten antybiotyk wzrosła jedynie w niewielkim stopniu w skali globalnej. Istotne jest jednak, że występują regionalne różnice w profilu oporności. W uzasadnionych przypadkach zaleca się weryfikację aktywności gentamycyny wobec szczepów:

  • Klebsiella spp.
  • Enterobacter sp.
  • Gram-dodatnich szczepów Proteus sp.
  • Serratia spp.
  • Pseudomonas aeruginosa

Monitoring wrażliwości tych patogenów jest szczególnie istotny w przypadku zakażeń opornych na standardowe leczenie.4

Deksametazon – mechanizm działania

Deksametazon należy do grupy syntetycznych fluorowanych glikokortykosteroidów. Jego działanie molekularne polega na wiązaniu się z wewnątrzkomórkowymi receptorami steroidowymi. Utworzony kompleks deksametazon-receptor przemieszcza się do jądra komórkowego, gdzie wpływa na procesy transkrypcji DNA i syntezy białek. Tą drogą deksametazon wywiera wielokierunkowy wpływ na organizm, obejmujący:

  • Metabolizm węglowodanów, tłuszczów i puryn
  • Funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego
  • Układ mięśniowo-szkieletowy
  • Centralny układ nerwowy
  • Układ krwiotwórczy
  • Układ limfatyczny i immunologiczny

Te wielopoziomowe oddziaływania determinują spektrum działania terapeutycznego deksametazonu w różnych stanach chorobowych.5

Deksametazon – działanie farmakodynamiczne

Podstawowym efektem terapeutycznym deksametazonu jest jego silne działanie przeciwzapalne, które jest 30-krotnie silniejsze w porównaniu do fizjologicznego glikokortykosteroidu – hydrokortyzonu. Co istotne, deksametazon charakteryzuje się mniej nasilonym działaniem mineralokortykoidowym w porównaniu z innymi kortykosteroidami, co przekłada się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa.

Działanie przeciwzapalne deksametazonu występuje niezależnie od czynnika wywołującego zapalenie i początkowo manifestuje się miejscowo. To właśnie ten mechanizm stanowi podstawę działania leczniczego deksametazonu w preparacie Dexamytrex, wskazanym do stosowania w stanach zapalnych oczu z towarzyszącym zakażeniem bakteryjnym lub ryzykiem takiego zakażenia.6

Synergiczne działanie składników preparatu Dexamytrex

Połączenie gentamycyny i deksametazonu w preparacie Dexamytrex zapewnia jednoczesne działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Gentamycyna zwalcza szerokie spektrum patogenów bakteryjnych odpowiedzialnych za zakażenia oczu, podczas gdy deksametazon skutecznie redukuje towarzyszący stan zapalny, obrzęk i związane z nim dolegliwości. Dzięki takiemu połączeniu preparat wykazuje synergiczne działanie terapeutyczne w stanach zapalnych oczu z komponentą bakteryjną.7

Produkt Dexamytrex w postaci maści do oczu zapewnia odpowiednio długi kontakt substancji czynnych z powierzchnią gałki ocznej, co przekłada się na skuteczność terapeutyczną w leczeniu stanów zapalnych przedniego odcinka oka powikłanych lub zagrożonych zakażeniem bakteryjnym.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl