escytalopram
Escytalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lękowych. Wykazuje najwyższą selektywność wobec transportera serotoniny spośród wszystkich leków z grupy SSRI, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko interakcji lekowych.
Mechanizm działania escytalopramu polega na blokowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach regularnego przyjmowania leku, choć niektóre objawy, szczególnie lękowe, mogą ustępować wcześniej.
Wskazania do stosowania escytalopramu obejmują epizody dużej depresji, zaburzenia lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem działań niepożądanych, przy czym najczęściej zgłaszane to nudności, bóle głowy, bezsenność lub senność oraz zaburzenia funkcji seksualnych.
Dawkowanie escytalopramu zwykle rozpoczyna się od 10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do dawki maksymalnej 20 mg/dobę. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się niższe dawki początkowe. Przy odstawianiu leku istotne jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, które mogą obejmować zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i pobudzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escipram
Escipram (escytalopram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W początkowym okresie leczenia może wystąpić paradoksalne nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie napadów, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie – natychmiastowe odstawienie leku w przypadku zaostrzenia. Leczenie u diabetyków może wymagać dostosowania dawki leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią myśli samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego. Ponadto, Escipram może wywoływać akatyzję, hiponatremię (zwłaszcza u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących leki obniżające poziom sodu), a także zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, lęk napadowy, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, napad drgawkowy, niewydolność serca, objawy odstawienia, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, splątanie, tendencje samobójcze, torsade de pointes, wybroczyny i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenie czuciowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aciprex 10 mg
Produkt leczniczy Aciprex zawiera 10 mg escytalopramu w postaci szczawianu i jest stosowany doustnie w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg na dobę, w zależności od wskazania i indywidualnej reakcji pacjenta. W leczeniu dużych epizodów depresji efekt terapeutyczny pojawia się po 2-4 tygodniach, a terapia powinna trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lęku napadowego dawka początkowa to 5 mg przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę i czasem do uzyskania maksymalnego efektu około 3 miesięcy. W fobii społecznej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych i obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się dawkę 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg/dobę, a czas leczenia jest dostosowany do przewlekłego charakteru tych schorzeń (od 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej). U pacjentów powyżej 65 roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę, przy czym skuteczność w fobii społecznej w tej grupie nie została potwierdzona.
agorafobia, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresji, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk paniczny, objawy odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Grindeks 5 mg
Stosowanie escytalopramu w okresie rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, dlatego Escitalopram Grindeks powinien być stosowany w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w trzecim trymestrze stosowanie SSRI wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), którego częstość wzrasta z 1-2 do około 5 przypadków na 1000 ciąż. Ponadto, ekspozycja na escytalopram w późnej ciąży może powodować u noworodków objawy odstawienia lub działania serotoninergicznego, takie jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawek, drżenia, hiperrefleksja), metaboliczne (hipoglikemia, wymioty), zaburzenia napięcia mięśniowego oraz zachowania (drażliwość, letarg, trudności w zasypianiu). Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie i wymagają ścisłej obserwacji noworodka.
cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, przenikanie leków do mleka matki, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie termoregulacji, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escipram 10 mg
Escipram (escytalopram), lek z grupy SSRI dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje typowy dla tej klasy leków profil działań niepożądanych, z największą częstością występowania w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Kluczowym zagrożeniem są myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego zakończeniu, co wymaga ścisłego monitorowania stanu psychicznego pacjenta. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, szczególnie u kobiet, pacjentów z hipokaliemią, wcześniejszym wydłużeniem QT lub chorobami serca. Zaleca się wykonanie EKG przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz regularne monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu.
arytmia komorowa, badanie EKG, badanie kliniczne kontrolowane placebo, choroba serca, dysfagia, działanie niepożądane, Escipram, escytalopram, hipokaliemia, lek moczopędny, lek SSRI, myśli samobójcze, powikłanie kardiologiczne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie elektrolitów, tabletka powlekana, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atinepte 12,5 mg
Tianeptyna, substancja czynna leku Atinepte, jest przeciwdepresyjnym środkiem z grupy „innych leków przeciwdepresyjnych” (kod ATC: N06AX14) o unikalnym mechanizmie działania, różniącym się od SSRI i SNRI. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że tianeptyna moduluje aktywność neuronalną w hipokampie, zwiększając spontaniczną aktywność komórek piramidowych oraz przyspieszając ich regenerację. Ponadto zwiększa wychwyt zwrotny serotoniny w neuronach kory mózgowej i hipokampa oraz wpływa na neurotransmisję glutaminergiczną. W przeciwieństwie do klasycznych leków przeciwdepresyjnych, tianeptyna nie wykazuje powinowactwa do receptorów monoaminergicznych ani nie hamuje wychwytu serotoniny, noradrenaliny czy dopaminy. Dokładny udział poszczególnych mechanizmów w działaniu przeciwdepresyjnym wymaga dalszych badań.
badanie otwarte, dopamina, duże zaburzenie depresyjne, epizod depresji, escytalopram, imipramina, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kora mózgowa, lek przeciwdepresyjny, neurotransmisja glutaminergiczna, noradrenalina, podwójna ślepa próba, receptor monoaminergiczny, skala HAMD, skala MADRS, SNRI, SSRI, tianeptyna, wychwyt serotoniny, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea 10 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a odstawianie powinno odbywać się stopniowo, szczególnie w trzecim trymestrze, aby uniknąć objawów odstawiennych u matki i noworodka. Noworodki narażone na escytalopram w późnej ciąży wymagają monitorowania pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, termoregulacyjnych, behawioralnych i pokarmowych, które mogą pojawić się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej, oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego.
bezdech, cytalopram, drżączka, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, leki SSRI i SNRI, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność escytalopramu, zaburzenia oddechowe, zaburzenia termoregulacji, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Servenon 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu przy dalszym stosowaniu. Do najczęstszych objawów należą bóle głowy (≥ 1/10), nudności (≥ 1/10), zmiany apetytu (często), zaburzenia snu, takie jak bezsenność i senność, a także zaburzenia psychiczne, w tym lęk, niepokój ruchowy oraz zmniejszony popęd płciowy. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowym okresie leczenia lub po zmianie dawki. Wśród działań niepożądanych odnotowano również małopłytkowość, hiponatremię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia endokrynologiczne, a także zaburzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia oraz na możliwość wystąpienia krwotoków, w tym krwotoku poporodowego u kobiet stosujących SSRI.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, komorowe zaburzenie rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elicea 20 mg
Produkt leczniczy Elicea, zawierający escytalopram – selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym dużej depresji, zaburzenia lękowego z napadami lęku (z agorafobią i bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, z możliwością podziału tabletek 10 mg i 20 mg, umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Warto podkreślić, że tabletki zawierają laktozę w ilościach odpowiednio 51,3 mg (5 mg), 102,6 mg (10 mg) oraz 205,3 mg (20 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skuteczność leku została potwierdzona w kontrolowanych badaniach klinicznych, a pełny efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach regularnego stosowania.
agorafobia, anhedonia, derealizacja, duża depresja, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lęk paniczny, myśli samobójcze, nietolerancja laktozy, objaw lękowy, obniżenie nastroju, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 400 mg, które mogą wywoływać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a w rzadkich przypadkach zespół serotoninowy, drgawki czy śpiączkę. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, które mogą pojawić się już przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej. Kardiologiczne powikłania, takie jak niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowość, występują zwykle przy dawkach powyżej 600 mg i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo, zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać objawy neurologiczne i kardiologiczne.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, sztywność mięśniowa, udrożnienie dróg oddechowych, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elicea Q-Tab 5 mg
Produkt leczniczy Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Maksymalna dobowa dawka escytalopramu nie powinna przekraczać 20 mg ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo wyższych dawek. W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana dawka początkowa i standardowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niedostatecznej odpowiedzi terapeutycznej. Efekt przeciwdepresyjny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych, takich jak lęk paniczny, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, dawki początkowe i standardowe wahają się od 5 mg do 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg na dobę, a czas do uzyskania efektu terapeutycznego wynosi od 2 tygodni do około 3 miesięcy, w zależności od wskazania. Terapie te wymagają długotrwałego stosowania i regularnej oceny korzyści klinicznych.
agorafobia, biorównoważność, depresja, działanie przeciwdepresyjne, Elicea Q-Tab, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk paniczny, nieśmiałość, objaw odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, szczawian, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elicea Q-Tab 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Elicea Q-Tab, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji, choć przypadki ciężkich objawów toksycznych po dawkach 400-800 mg samego escytalopramu są rzadkie. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość rytmu serca) oraz zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne u pacjentów z istniejącymi chorobami serca, zastoinową niewydolnością serca lub bradyarytmią, a także u osób przyjmujących leki wydłużające odstęp QT lub z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą upośledzać metabolizm escytalopramu.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, leczenie objawowe, lek wydłużający odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram LEK-AM 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Escitalopram LEK-AM dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście wpływu na sprawność psychomotoryczną. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje poznawcze, takie jak koncentracja, czas reakcji czy koordynacja wzrokowo-ruchowa, co jest istotne w ocenie zdolności pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, ze względu na psychoaktywne właściwości escytalopramu, możliwe jest indywidualne oddziaływanie na zdolność osądu i ogólną sprawność psychofizyczną, zależne od dawki, czasu terapii, wrażliwości pacjenta oraz interakcji z innymi substancjami.
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, escytalopram, interakcja lekowa, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek psychoaktywny, obsługa urządzeń mechanicznych, początkowy okres leczenia, sprawność intelektualna, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny, substancja czynna, tabletka powlekana, właściwości psychoaktywne, zaburzenie koncentracji, zdolność osądu, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nexpram 20 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży bez bezwzględnych wskazań, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka. Stosowanie escytalopramu w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem powikłań u noworodka, takich jak zaburzenia oddechowe, napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy neuropsychiatryczne, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w tym okresie zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) u noworodków do 5 przypadków na 1000 ciąż (w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego u matek.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, objawy odstawienne, opieka neonatologiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escitalopram Grindeks to lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg escytalopramu. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wskazania do stosowania obejmują zarówno terapię ostrych stanów, jak i leczenie podtrzymujące, zapobiegające nawrotom choroby.
agorafobia, anhedonia, duży epizod depresyjny, escytalopram, escytalopramu szczawian, fobia społeczna, kompulsja, obsesja, psychoterapia, psychoterapia poznawczo-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan lękowy, terapia podtrzymująca, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie nastroju, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symescital 5 mg
Symescital to lek zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych. Tabletki 5 mg są okrągłe, o średnicy około 5,65 mm, białe do białawych, obustronnie wypukłe i nie posiadają linii podziału. Tabletki 10 mg mają kształt owalny, wymiary około 8,10 mm na 5,60 mm, również białe do białawych i obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki po 5 mg. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 400 i tytanu dwutlenek (E171) w otoczce. Lek jest pakowany w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 14, 28, 56 lub 98 tabletek.
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, film powlekający, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, środek poprawiający sypkość, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, szczawian escytalopramu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pralex 20 mg
Stosowanie escytalopramu (Pralex) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego omówienia ryzyka oraz korzyści terapeutycznych. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko dla reprodukcji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że lek należy stosować w ciąży tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, unikając nagłego odstawienia, które może wywołać objawy odstawienne u matki i noworodka. W przypadku kontynuacji terapii w trzecim trymestrze konieczna jest obserwacja noworodka pod kątem objawów takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej, oraz może nieznacznie podnosić ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na lek w miesiącu przed porodem.
bezdech, ciąża, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, opieka okołoporodowa, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, reakcja odstawienna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność serotoninergiczna, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie napięcia mięśniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mozarin 15 mg
Mozarin, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, charakteryzujących się obniżeniem nastroju, anhedonią, zmniejszeniem energii, zaburzeniami snu, apatią oraz deficytami koncentracji. Ponadto, Mozarin jest wskazany w terapii zaburzeń lęku napadowego, zarówno z agorafobią, jak i bez niej, gdzie redukuje częstotliwość i intensywność ataków paniki oraz objawy somatyczne takie jak kołatanie serca czy duszność. Lek jest również skuteczny w leczeniu zespołu lęku społecznego (fobii społecznej), zmniejszając nasilenie lęku przed sytuacjami społecznymi i wystąpieniami publicznymi, oraz w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), gdzie ogranicza nasilenie obsesji i kompulsji poprzez modulację poziomu serotoniny w synapsach nerwowych.
agorafobia, atak paniki, derealizacja, duszność, duża depresja, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lęk paniczny, nawracający atak paniki, objaw somatyczny, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, synapsa nerwowa, szczawian, tabletka powlekana, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zawroty głowy, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Servenon 20 mg
Escytalopram podaje się w pojedynczej dawce dobowej, zwykle 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg/dobę w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W leczeniu epizodów ciężkiej depresji działanie przeciwdepresyjne pojawia się po 2-4 tygodniach, a terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę i czasem do osiągnięcia maksymalnej skuteczności około 3 miesięcy. W fobii społecznej standardowa dawka to 10 mg/dobę, z czasem leczenia minimum 12 tygodni, możliwym przedłużeniem do 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa i standardowa to 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę, a leczenie jest długotrwałe, aż do ustąpienia objawów. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się niższe dawki początkowe (5 mg/dobę) z ostrożnym zwiększaniem dawki do 10 mg/dobę.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie przeciwdepresyjne, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, objaw odstawienia, odstawienie leku, pacjent w podeszłym wieku, Servenon, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symescital 10 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej grupy leków, z nasileniem objawów najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, które następnie ulegają zmniejszeniu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują ból głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), zaburzenia snu takie jak bezsenność i senność (często), zawroty głowy, parestezje, drżenia, zmiany apetytu i masy ciała (często), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym tachykardię i rzadziej bradykardię oraz potencjalne wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym torsade de pointes. Występują również rzadkie, ale poważne reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (np. niepokój, myśli samobójcze), oraz zaburzenia endokrynologiczne i hematologiczne, takie jak trombocytopenia i nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego oraz objawów odstawienia, które mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, pobudzenie, nudności, drżenia i inne, co podkreśla konieczność stopniowego odstawiania leku.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, epistaxis, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii), odwracalnym, selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca, leków przeciwzakrzepowych oraz NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek, nasilenia działań niepożądanych oraz zaburzeń krzepnięcia. W przypadku leków powodujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię istnieje zwiększone ryzyko złośliwych arytmii.
arytmia, buprenorfina, CYP2D6, cytochrom P450, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, escytalopram, flekainid, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sedacja, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mozarin 20 mg
Mozarin to preparat zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg substancji czynnej. Tabletki mają okrągły kształt, białą barwę oraz linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Skład rdzenia obejmuje celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę 6 cP, tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol 400, co zapewnia odpowiednią konsystencję, rozpad oraz estetykę tabletki. Preparat jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, w tym standardowych oraz z pojedynczymi dawkami.
blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, linia podziału, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, opadry white, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mozarin Swift 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Mozarin Swift, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do transportera 5-HT, z minimalnym oddziaływaniem na inne receptory neuroprzekaźnikowe. Mechanizm terapeutyczny opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, co potwierdzają liczne badania kliniczne. W badaniu elektrokardiograficznym u zdrowych osób zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8) przy dawce 30 mg/dobę. Skuteczność escytalopramu została potwierdzona w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) w dawkach 5-20 mg/dobę, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych profilaktyki nawrotów.
badanie kontrolowane placebo, badanie randomizowane, dawka supraterapeutyczna, duży epizod depresyjny, elektrokardiografia, escytalopram, fobia społeczna, odstęp QT, podwójnie ślepa próba, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninowy, remisja choroby, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elicea Q-Tab 5 mg
Badania toksykologiczno-kinetyczne escytalopramu, oparte na danych z badań cytalopramu, wykazały kardiotoksyczność u szczurów objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym stosowaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność wiązała się z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu, które były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, podczas gdy AUC było 3-4 razy większe niż w terapii u ludzi. Długotrwałe podawanie powodowało odwracalną fosfolipidozę w tkankach (płuca, najądrza, wątroba) przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak jej znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. W badaniach rozwojowych u szczurów escytalopram wykazywał embriotoksyczność (zmniejszenie masy ciała płodów, opóźnienie kostnienia) przy ekspozycjach przekraczających kliniczne, bez zwiększenia częstości wad rozwojowych, natomiast w okresie okołoporodowym obserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kationy amfifilne, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, przepływ wieńcowy, stężenie leku w osoczu, toksyczność rozwojowa, wady rozwojowe, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram (w postaci szczawianu) lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Zespół serotoninowy stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań dotyczących interakcji lekowych.
arytmia, arytmia komorowa, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nagła śmierć sercowa, nieodwracalny inhibitor MAO, objaw neurologiczny, reakcja alergiczna, repolaryzacja komór, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu, zapis EKG, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pralex
Escytalopram (Pralex), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem napadów drgawkowych, szczególnie u osób z padaczką, oraz ostrożność u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Leczenie SSRI może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, wymagając dostosowania dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25 roku życia, dlatego wymagana jest ścisła obserwacja, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki.
akatyzja, choroba niedokrwienna serca, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, objawy odstawienne, padaczka, parestezja, plamica, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, skaza krwotoczna, SNRI, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, wybroczynę, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowanie samobójcze, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Elicea, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Stosowanie w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnym okresie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Ponadto, ekspozycja na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem zwiększa ryzyko krwotoku poporodowego, co należy uwzględnić przy decyzji o kontynuacji terapii w trzecim trymestrze.
drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, PPHN, przenikanie leków do mleka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, trudności w karmieniu, wahania ciepłoty ciała, zaburzenia emocjonalne, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia oddechowe, zaburzenia snu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depralin ODT 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Depralin ODT, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, głównie dotyczących ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. W większości przypadków przedawkowania samego escytalopramu obserwowano objawy łagodne lub umiarkowane, takie jak zawroty głowy, drżenie, nudności, wymioty, tachykardię oraz niedociśnienie tętnicze. Dawki od 400 do 800 mg escytalopramu nie wywoływały ciężkich objawów toksycznych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Niemniej jednak, rzadkie przypadki zespołu serotoninowego, drgawek, śpiączki oraz zgonów były odnotowane, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii oraz zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hiponatremia, które mogą nasilać powikłania kardiologiczne i neurologiczne.
arytmia, bradyarytmia, drgawki, drżenie, dysfagia, elektrokardiogram, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Mozarin 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin, choć często przebiega łagodnie lub bezobjawowo, stanowi potencjalne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy dawkach od 400 do 800 mg. Objawy toksyczności dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca) oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne u pacjentów z chorobami serca oraz ryzyko zespołu serotoninowego, który wymaga natychmiastowej interwencji.
bradyarytmia, drgawka, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, niewydolność wątroby, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją leczenia. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10). Często obserwuje się również bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie (≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale istotne powikłania to zespół serotoninowy, tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. W sferze psychicznej często występują lęk, niepokój, nietypowe sny i zmniejszenie popędu płciowego, a rzadziej agresja, depersonalizacja i omamy. Nieznana jest częstość występowania manii oraz myśli i zachowań samobójczych, które wymagają natychmiastowej interwencji.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, małopłytkowość, mania, mlekotok, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Symphar 20 mg
Podczas prowadzenia terapii escytalopramem u pacjentek w wieku rozrodczym należy szczególnie uwzględnić ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na reprodukcję, dlatego Escitalopram Symphar jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz oraz zaburzenia snu, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie i są związane z działaniem serotoninergicznym leku lub jego odstawieniem.
bezdech, cytalopram, drżenie, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, obniżone napięcie mięśniowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, szczawian, wahanie temperatury ciała, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escipram 5 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne działanie na zarodek i płód, choć bez zwiększonej częstości wad wrodzonych. Stosowanie leku w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), napady drgawek, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego oraz objawy behawioralne i żołądkowo-jelitowe, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnej ciąży zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do 5 przypadków na 1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000). Ponadto, istnieje podwyższone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hipotonia mięśniowa, krwotok poporodowy, napad drgawkowy, objawy odstawienne, parametry nasienia, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, toksyczność zarodkowo-płodowa, trymestr ciąży, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram Aurovitas 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu wykazały, że pomimo braku pełnego zestawu konwencjonalnych badań, profil toksykologiczny i farmakokinetyczny escytalopramu jest zbliżony do cytalopramu, co pozwala na ekstrapolację danych. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazywały toksyczne działanie na mięsień sercowy u szczurów, prowadząc do zastoinowej niewydolności serca po wielotygodniowym podawaniu dawek o działaniu ogólnoustrojowo toksycznym. Kardiotoksyczność była silniej skorelowana z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu niż z AUC. Maksymalne stężenia bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, natomiast AUC escytalopramu wynosiło 3-4 razy, a cytalopramu 6-7 razy więcej niż ekspozycja kliniczna. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i niedokrwieniem mięśnia sercowego, jednak nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne nie potwierdzają występowania tych efektów u ludzi.
aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczne, cytalopram, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, naczynia wieńcowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowe nasienie, przeżywalność, S-enancjomer, stężenie leku w osoczu, toksyczność rozwojowa, zaburzenia płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mozarin 20 mg
Lek Mozarin (escytalopram) dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, z maksymalną bezpieczną dawką dobową 20 mg. Podawany jest raz na dobę, z posiłkiem lub bez, a dawkowanie należy dostosować do wskazań i indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W leczeniu dużych epizodów depresji standardowa dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2-4 tygodniach; leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lęku napadowego dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a pełna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach terapii. W fobii społecznej stosuje się 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji dawki w zakresie 5-20 mg/dobę, a leczenie trwa co najmniej 12 tygodni, z opcją przedłużenia do 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a terapia powinna być długoterminowa, z regularną oceną efektów.
agorafobia, dawka dobowa, duży epizod depresji, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk paniczny, Mozarin, nagłe przerwanie leczenia, objawy odstawienne, OCD, odpowiedź terapeutyczna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Servenon 15 mg
Servenon to lek zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – białe, owalne, z symbolem „E9CM” oraz linią podziału i oznaczeniem dawki („10”, „15” lub „20”), co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną (wypełniacz, środek wiążący), krzemionkę koloidalną i talk (środki poślizgowe), kroskarmelozę sodową (środek rozsadzający) oraz stearynian magnezu (środek smarujący). Otoczkę tworzą hypromeloza, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E171) jako barwnik.
blistry farmaceutyczne, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator farmaceutyczny, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elicea 10 mg
Lek Elicea (escytalopram) dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych, zawierających odpowiednio 51,3 mg, 102,6 mg i 205,3 mg laktozy. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym nietolerancja laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią.
arytmia, drżenie, EKG, escytalopram, farmakoterapia, hipertermia, inhibitory MAO, laktoza, leki wydłużające odstęp QT, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, pobudzenie, tabletka powlekana, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, wywiad kardiologiczny, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM to lek w formie tabletek powlekanych zawierających escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Wskazania obejmują duże epizody depresyjne, zaburzenie lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem precyzyjnego dawkowania oraz możliwości podziału tabletek w dawkach 10 mg i 20 mg. Leczenie wymaga potwierdzenia rozpoznania oraz oceny stanu klinicznego pacjenta zgodnie z aktualnymi standardami psychiatrycznymi.
agorafobia, atak lęku, derealizacja, duszność, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, myśli intruzywne, napięcie mięśniowe, obniżenie nastroju, obsesja, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zawroty głowy, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pralex 20 mg
Produkt leczniczy Pralex zawiera escytalopram w postaci szczawianu w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, przeciwutleniacze E 320 i E 321, krzemionka koloidalna, talk, magnezu stearynian), jak i w otoczce (hypromeloza 5 cPs, makrogol 400, tytanu dwutlenek E 171). Tabletki o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają rowek dzielący umożliwiający podział na równe części, co ułatwia precyzyjne dostosowanie dawkowania w terapii. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, modyfikacja terapii, nośnik polimerowy, okres ważności, otoczka tabletki, plastyfikator, podział dawki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przeciwutleniacz, rdzeń tabletki, środek przepływowy, środek rozsadzający, środek smarujący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betesda 20 mg/ml
Produkt leczniczy Betesda zawierający escytalopram w dawce 20 mg/ml w formie kropli doustnych wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na rozwój płodu, dlatego lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie leku w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w ssaniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność oraz problemy z zasypianiem. Objawy te mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub stanowić reakcję odstawienną i zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie escytalopramu w późnej ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – częstość występowania wynosi 5/1000 ciąż w porównaniu do 1-2/1000 w populacji ogólnej, co oznacza 2,5-5-krotny wzrost ryzyka. Ryzyko krwotoku poporodowego jest również podwyższone, mniej niż dwukrotnie, przy stosowaniu leków z grupy SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
Betesda, bezdech, cytalopram, drżenie, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, parametry nasienia, PPHN, sinica, SSRI, toksyczność escytalopramu, trymestr ciąży, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Oroes 10 mg
Escytalopram (Oroes 10 mg) powinien być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach klinicznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla matki i płodu. Nagłe odstawienie leku w trakcie ciąży jest niewskazane; w razie konieczności terapię należy stopniowo redukować. U noworodków matek przyjmujących escytalopram w III trymestrze mogą wystąpić objawy takie jak zaburzenia oddechowe (duszność, sinica, bezdech), neurologiczne (drgawki, hipertonia, hipotonia, hiperrefleksja, drżenie), metaboliczne (hipoglikemia, wahania temperatury ciała), zaburzenia zachowania (pobudzenie, drażliwość, letarg, nieustanny płacz, senność lub trudności w zasypianiu) oraz układu pokarmowego (trudności w karmieniu, wymioty). Objawy te pojawiają się zwykle bezpośrednio po urodzeniu lub w ciągu 24 godzin i mogą wynikać z działania serotoninergicznego leku lub zespołu odstawiennego. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w późnej ciąży wiąże się z ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) na poziomie około 5/1000 ciąż (w populacji ogólnej 1-2/1000) oraz nieznacznie zwiększonym ryzykiem krwotoku poporodowego po ekspozycji na lek w miesiącu przed porodem.
cytalopram, drgawki, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertonia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, laktacja, nadciśnienie płucne noworodków, płodność, SSRI, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny, związek macierzysty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symescital 10 mg
Symescital to preparat zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych. Tabletki 5 mg są okrągłe, o średnicy około 5,65 mm, natomiast tabletki 10 mg mają kształt owalny (8,10 mm x 5,60 mm) i posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletki, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, talk, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, wpływają na właściwości fizykochemiczne, stabilność oraz biodostępność leku. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 400 i tytanu dwutlenek (E171), co poprawia estetykę i ułatwia połykanie.
biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depralin ODT 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące escytalopramu, oparte zarówno na badaniach bezpośrednich, jak i na wynikach dotyczących cytalopramu, wskazują na potencjalną kardiotoksyczność u szczurów, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność koreluje bardziej z maksymalnymi stężeniami w osoczu niż z ekspozycją AUC, przy czym maksymalne stężenia bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż te osiągane klinicznie, a AUC 3-4 razy wyższe. Efekty te są prawdopodobnie wtórne do wpływu na aminy biogenne i prowadzą do niedokrwienia przez zmniejszenie przepływu wieńcowego. Dodatkowo, obserwowano odwracalną fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak jej znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. W badaniach rozwojowych u szczurów stwierdzono embriotoksyczność (zmniejszenie masy ciała płodu, opóźnienie kostnienia) przy ekspozycji przekraczającej kliniczną, bez wzrostu wad rozwojowych, co sugeruje brak działania teratogennego. Zmniejszona przeżywalność w okresie laktacji również występowała przy wyższej niż kliniczna ekspozycji.
amina biogenna, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, implantacja, kardiotoksyczność, kation amfifilny, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnione kostnienie, pole pod krzywą stężenia, przepływ wieńcowy, wada rozwojowa, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiana hemodynamiczna