escytalopram
Escytalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lękowych. Wykazuje najwyższą selektywność wobec transportera serotoniny spośród wszystkich leków z grupy SSRI, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko interakcji lekowych.
Mechanizm działania escytalopramu polega na blokowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach regularnego przyjmowania leku, choć niektóre objawy, szczególnie lękowe, mogą ustępować wcześniej.
Wskazania do stosowania escytalopramu obejmują epizody dużej depresji, zaburzenia lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem działań niepożądanych, przy czym najczęściej zgłaszane to nudności, bóle głowy, bezsenność lub senność oraz zaburzenia funkcji seksualnych.
Dawkowanie escytalopramu zwykle rozpoczyna się od 10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do dawki maksymalnej 20 mg/dobę. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się niższe dawki początkowe. Przy odstawianiu leku istotne jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, które mogą obejmować zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i pobudzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elicea
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów lękowych, zwłaszcza na początku leczenia, oraz ryzyka wystąpienia drgawek, szczególnie u osób z padaczką. U pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie konieczne jest zachowanie ostrożności, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej – natychmiastowe odstawienie leku. Leczenie może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co wymaga dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja w początkowym okresie terapii i po zmianie dawki.
akatyzja, arytmia złośliwa, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, leczenie elektrowstrząsami, lęk paniczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, mania, myśli samobójcze, niewydolność serca, padaczka, SIADH, SNRI, SSRI, torsade de pointes, zaburzenia czynności seksualnych, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitil 20 mg
Escytalopram (Escitil), mimo że w badaniach klinicznych nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na funkcje poznawcze i psychomotoryczne, może potencjalnie zaburzać zdolność osądu sytuacji oraz wydłużać czas reakcji, co jest szczególnie istotne u pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności zawodowej pacjenta, zwłaszcza jeśli wymaga ona pełnej sprawności psychomotorycznej, oraz poinformować o konieczności ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki (dostępne dawki Escitilu to 10 mg i 20 mg). Zaleca się także monitorowanie ewentualnych zaburzeń koncentracji, koordynacji i senności oraz dokumentowanie przekazanych informacji w dokumentacji medycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, escytalopram, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lek psychoaktywny, odpowiedzialność zawodowa lekarza, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność intelektualna, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie koncentracji, zdolność osądu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Betesda 20 mg/ml
Escytalopram, substancja czynna preparatu Betesda (20 mg/ml, krople doustne), jest lekiem psychoaktywnym, który zasadniczo nie wpływa negatywnie na sprawność intelektualną ani psychomotoryczną pacjentów, co potwierdzają badania kliniczne. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne zaburzenia zdolności osądu oraz sprawności psychofizycznej, lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas terapii. Warto zwrócić uwagę na zawartość etanolu w preparacie (4,7 mg na kroplę), która przy większych dawkach może sumować się z działaniem escytalopramu, a także na indywidualną wrażliwość pacjenta na lek. Zaleca się szczególną ostrożność w początkowym okresie leczenia oraz przy zmianach dawkowania, a także unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu i innych substancji sedatywnych.
benzodiazepina, Betesda, escytalopram, etanol, farmakokinetyka leku, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja farmakodynamiczna, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, lek psychoaktywny, ośrodkowy układ nerwowy, politerapia, senność, sprawność intelektualna, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja sedatywna, świadoma zgoda, wrażliwość na lek, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy, zdolność osądu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pralex 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Pralex dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg (tabletki powlekane), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie wpływu na funkcje poznawcze i psychomotoryczne. Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na sprawność intelektualną ani psychofizyczną pacjentów, co odróżnia go od wielu innych leków psychoaktywnych. Mimo to, ze względu na klasyfikację jako lek psychoaktywny, istnieje potencjalne ryzyko zaburzeń koncentracji, senności czy spowolnienia reakcji, szczególnie w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawki. Lekarze powinni informować pacjentów o możliwym wpływie escytalopramu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecać ostrożność, zwłaszcza przy dawkach 15 mg i 20 mg, które mogą wiązać się z większym ryzykiem działań niepożądanych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie escytalopramu, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, escytalopram, farmakoterapia, funkcje poznawcze, lek przeciwdepresyjny, lek psychoaktywny, Pralex, senność, spowolnienie reakcji, sprawność intelektualna, sprawność psychofizyczna, substancja psychoaktywna, szczawian, tabletki powlekane, zaburzenia koncentracji, zdolności poznawcze, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betesda 20 mg/ml
Lek Betesda (escytalopram) w postaci kropli doustnych o stężeniu 20 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy (MAO), odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w EKG, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, makrolidy, fluorochinolony, wybrane leki przeciwhistaminowe i przeciwmalaryczne), co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
antybiotyk, działanie niepożądane, escytalopram, etanol, farmakokinetyka leku, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, myśli samobójcze, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor MAO, niestabilna padaczka, odwracalny inhibitor MAO-A, płytki krwi, próg drgawkowy, torsade de pointes, wrodzony zespół długiego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pralex 15 mg
Badania przedkliniczne escytalopramu (Pralex) wykazały podobny profil toksykologiczno-kinetyczny do cytalopramu, co pozwoliło na ekstrapolację danych toksykologicznych między tymi substancjami. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazują kardiotoksyczność u szczurów, manifestującą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólnoustrojową toksyczność. Kardiotoksyczność koreluje silniej z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4 razy wyższe. W przypadku cytalopramu AUC S-enancjomeru było 6-7 razy wyższe niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi efektami hemodynamicznymi, jednak nie jest w pełni poznany. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano kardiotoksyczności przy dawkach terapeutycznych. Długotrwałe podawanie obu leków powodowało fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie, zjawisko odwracalne po odstawieniu leku, o niejasnym znaczeniu klinicznym u ludzi.
amfifilowe kationy, aminy biogenne, cytalopram, efekt hemodynamiczny, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, naczynia wieńcowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą stężenia, profil toksykologiczno-kinetyczny, stężenie leku w osoczu, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokiej selektywności względem transportera 5-HT, wykazuje skuteczność w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, bez istotnego powinowactwa do innych receptorów (m.in. dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminowych, muskarynowych). W badaniu EKG u zdrowych osób, dawka 10 mg/dobę powodowała wzrost odstępu QT o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4), a dawka 60 mg/dobę o 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8), co wskazuje na umiarkowany wpływ na układ sercowo-naczyniowy.
badanie podwójnie zaślepione, badanie z podwójnie ślepą próbą, dawkowanie, duży epizod depresyjny, EKG, escytalopram, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót choroby, odpowiedź terapeutyczna, odstęp QT, placebo, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywne hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji poznawczych i sprawności psychomotorycznej. Badania kliniczne potwierdzają, że lek zasadniczo nie wpływa negatywnie na sprawność intelektualną ani psychofizyczną pacjentów, co jest istotne w kontekście leków przeciwdepresyjnych. Niemniej jednak, jako substancja psychoaktywna, escytalopram może potencjalnie oddziaływać na zdolność osądu i ogólną sprawność psychomotoryczną, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawkowania. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, u których ryzyko działań niepożądanych może być zwiększone.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dysfagia, działanie niepożądane, escytalopram, farmakoterapia, funkcja poznawcza, lek przeciwdepresyjny, lek psychoaktywny, reakcja niepożądana, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletki powlekane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koncentracji, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pamigen 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych enzymów, takimi jak ketokonazol (zwiększający stężenie donepezylu o około 30%), fluoksetyna czy chinidyna, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej korekty dawki. Induktory enzymatyczne, w tym ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina oraz alkohol, mogą obniżać stężenie donepezylu, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii. Ponadto, alkohol nasila działania niepożądane ze strony OUN (zawroty głowy, senność, zaburzenia koordynacji) i może pogarszać zaburzenia poznawcze u pacjentów z chorobą Alzheimera, dlatego jego spożycie podczas leczenia produktem Pamigen jest niewskazane.
amiodaron, amitryptylina, atropina, badanie EKG, beta-adrenolityk, betanechol, bloker nerwowo-mięśniowy, bradykardia, chinidyna, cholinomimetyk, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P450, digoksyna, donepezyl, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, escytalopram, etanol, fenotiazyna, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymatyczny, interakcje lekowe, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewofloksacyna, metoprolol, moksyfloksacyna, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, rywastygmina, sertindol, sotalol, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zyprazydon - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, odwracalnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidu, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG oraz w skojarzeniu z lekami wydłużającymi QT, takimi jak antyarytmiki klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, makrolidy, fluorochinolony, przeciwgrzybicze i przeciwmalaryczne, ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych.
antybiotyk, arytmia komorowa, bradyarytmia, cukrzyca, dziurawiec zwyczajny, epizod maniakalny, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, lek antyarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, mania, moklobemid, nagły zgon sercowy, padaczka, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tryptan, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramatis 10 mg
Pramatis (escytalopram) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w 10 mg oraz 173,34 mg w 20 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno niewybiórczymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią, stanowiącego zagrożenie życia.
arytmia, bradykardia zatokowa, EKG, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor monoaminooksydazy typu A, laktoza jednowodna, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, Pramatis, repolaryzacja komór serca, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elicea Q-Tab 20 mg
Elicea Q-Tab to preparat zawierający escytalopram w formie szczawianu, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Lek jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych z napadami paniki (z lub bez agorafobii), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Terapia może obejmować zarówno fazę ostrą, jak i leczenie podtrzymujące. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia objawów, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w zakresie 5–20 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach, która wynosi odpowiednio: 58,935 mg (5 mg), 117,87 mg (10 mg), 176,81 mg (15 mg) oraz 235,74 mg (20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
agorafobia, dysfagia, Elicea Q-Tab, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk paniczny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obsesja, OCD, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Genoptim 20 mg
Podczas przepisywania escytalopramu kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym lub karmiącym piersią, należy szczegółowo omówić ryzyko i korzyści terapii, bazując na dostępnych danych klinicznych. Stosowanie escytalopramu w ciąży jest ograniczone ze względu na toksyczny wpływ wykazany w badaniach na zwierzętach oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienne u noworodka, takie jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia oraz objawy neuropsychiatryczne. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN) do 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Istotne jest także zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, nagłe odstawienie leku, napad drgawkowy, objaw neuropsychiatryczny, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SSRI/SNRI, trzeci trymestr ciąży, wahanie ciepłoty ciała, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Agomelatine NeuroPharma 25 mg
Agomelatyna, psychoanaleptyk z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX22), działa jako agonista receptorów melatonergicznych MT1 i MT2 oraz antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT2C, bez wpływu na wychwyt monoamin czy powinowactwa do receptorów adrenergicznych, histaminergicznych, cholinergicznych, dopaminergicznych i benzodiazepinowych. W badaniach klinicznych obejmujących 7900 pacjentów wykazano skuteczność agomelatyny w dawkach 25-50 mg w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, potwierdzoną znaczącą poprawą w skali HAMD-17 po 6-8 tygodniach terapii. Lek wykazuje korzystny wpływ na rytmy okołodobowe, poprawiając fazę snu i obniżając temperaturę ciała, co jest istotne u pacjentów z depresją. W badaniu zapobiegania nawrotom, agomelatyna w dawce 25-50 mg/dobę istotnie wydłużała czas do nawrotu depresji (p=0,0001), zmniejszając częstość nawrotów do 22% w porównaniu z 47% w grupie placebo.
agomelatyna, agonista receptorów melatonergicznych, antagonista receptorów serotoninergicznych, badanie kontrolowane placebo, ciężki epizod depresyjny, duloksetyna, duży epizod depresyjny, escytalopram, faza REM, fluoksetyna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwdepresyjny, paroksetyna, receptor melatonergiczny, receptor melatoninowy, receptor serotoninergiczny, rytm okołodobowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sen wolnofalowy, sertralina, skala ASEX, skala DESS, skala SEXFX, wenlafaksyna, wychwyt monoamin, zespół odstawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pramatis 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pramatis, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do głównego miejsca wiążącego transportera serotoniny, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów (5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych, opioidowych). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, co tłumaczy zarówno efekty farmakologiczne, jak i kliniczne. W badaniu EKG u zdrowych osób zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI 2,2-6,4) przy dawce terapeutycznej 10 mg/dobę oraz o 10,7 ms (90% CI 8,6-12,8) przy dawce supraterapeutycznej 30 mg/dobę. Escytalopram wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu epizodów dużej depresji (10-20 mg/dobę, 8 tygodni do 36 tygodni), fobii społecznej (5-20 mg/dobę, 12 tygodni do 6 miesięcy), zaburzenia lękowego uogólnionego (10-20 mg/dobę, 24-76 tygodni) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (10-20 mg/dobę, 24 tygodnie po fazie wstępnej).
badanie EKG, badanie kontrolowane placebo, badanie z podwójnie ślepą próbą, dawka supraterapeutyczna, efekt farmakodynamiczny, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, mechanizm działania, miejsce allosteryczne, obsesja i kompulsja, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, skuteczność kliniczna, transporter serotoniny, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom depresji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elicea Q-Tab 20 mg
Stosowanie escytalopramu (Elicea Q-Tab) w okresie ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza ze względu na ograniczone dane kliniczne oraz wyniki badań przedklinicznych wskazujące na potencjalne ryzyko dla zarodka i płodu. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a decyzja o terapii powinna uwzględniać indywidualny stosunek korzyści do ryzyka. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż stosowanie escytalopramu wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodka objawów niepożądanych takich jak zaburzenia oddechowe (sinica, bezdech), neurologiczne (napady drgawek, hiperrefleksja), metaboliczne (hipoglikemia), behawioralne oraz żołądkowo-jelitowe. Ponadto, obserwuje się zwiększone ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) – około 5 przypadków na 1000 ciąż przy ekspozycji na SSRI w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej – oraz podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na leki z grupy SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane i powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.
ciąża, cytalopram, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, Elicea Q-Tab, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, jakość nasienia, karmienie piersią, krwotok poporodowy, leki SSRI, napad drgawkowy, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zarodek i płód, zespół odstawienia leku, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka - Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 10 mg
Escytalopram, aktywny składnik preparatu Nexpram, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy (zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A, np. moklobemidem), linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zwiększać ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca w połączeniu z lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, enzym CYP2C19, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Betesda 10 mg
Produkt leczniczy Betesda zawiera escytalopram w dawce 10 mg (odpowiadającej 12,775 mg escytalopramu szczawianu) w postaci tabletek powlekanych owalnych, białych lub prawie białych, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na dwie równe dawki po 5 mg. Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej, krzemionki koloidalnej bezwodnej, kroskarmelozy sodowej, talku oraz magnezu stearynianu, co zapewnia odpowiednią konsystencję i uwalnianie substancji czynnej. Otoczka zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171), hypromelozę 3 cP i 6 cP, makrogol 400 oraz polisorbat 80, które wpływają na stabilność i profil uwalniania leku.
blistry PVC, celuloza mikrokrystaliczna, droga doustna, dwutlenek tytanu, escytalopram, escytalopramu szczawian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, indywidualizacja terapii, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, polisorbat, profil uwalniania, rowek dzielący, stearynian magnezu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci tabletek powlekanych (Escitalopram LEK-AM), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, nie wpływając istotnie na sprawność intelektualną ani psychofizyczną pacjentów w badaniach klinicznych. Niemniej jednak, jako lek psychoaktywny, może potencjalnie oddziaływać na zdolność osądu i sprawność psychomotoryczną, co jest szczególnie istotne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Czynniki takie jak dawka, czas trwania terapii, indywidualna wrażliwość pacjenta oraz interakcje z innymi lekami mogą modulować te efekty. Szczególną ostrożność zaleca się w początkowym okresie leczenia, po zwiększeniu dawki, u pacjentów zgłaszających działania niepożądane wpływające na koncentrację oraz u osób wykonujących zawody wymagające prowadzenia pojazdów lub obsługi niebezpiecznych maszyn.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, zawiera escytalopram w formie szczawianu i jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku z agorafobią i bez niej), fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), co prowadzi do zwiększenia stężenia serotoniny w synapsach i poprawy nastroju oraz redukcji objawów lękowych i obsesyjno-kompulsyjnych. Tabletki mają charakterystyczny wygląd z oznaczeniami „F” oraz „54” (10 mg) lub „56” (20 mg) i linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki.
agorafobia, ciężka depresja, duży epizod depresyjny, epizod depresyjny, Escitalopram Genoptim, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, myśl samobójcza, napięcie mięśniowe, objaw somatyczny, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Servenon 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, opierające się na danych z badań cytalopramu, wykazały istotne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego u szczurów, w tym zastoinową niewydolność serca. Toksyny kardiologiczne korelują bardziej z maksymalnym stężeniem leku w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez efektów toksycznych były 8-krotnie wyższe niż te obserwowane klinicznie, a AUC 3-4 razy wyższe. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i hemodynamikę, prowadząc do niedokrwienia wieńcowego, choć dokładny mechanizm pozostaje niejasny. Dane kliniczne nie potwierdzają tych efektów u ludzi. Długotrwałe podawanie leku powodowało fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie, jednak zmiany te ustępowały po zakończeniu terapii i ich znaczenie kliniczne u ludzi nie jest potwierdzone.
amina biogenna, badanie toksykologiczne, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, czynnik ryzyka, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie toksyczne, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, implantacja zarodka, kardiotoksyczność, lek kationowy amfifilowy, niedokrwienie, nieprawidłowość nasienia, okres laktacji, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą stężenia, S-enancjomer, stężenie leku w osoczu, wada rozwojowa płodu, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mozarin Swift 15 mg
Lek Mozarin Swift zawiera escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, z istotną zawartością laktozy jednowodnej (odpowiednio 117,87 mg, 176,805 mg i 235,74 mg). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym nietolerancję laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
dziurawiec, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, torsade de pointes, tramadol, tryptany, tryptofan, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram Symphar 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dawki w zakresie 400-800 mg stosowane jako monoterapia zazwyczaj nie wywołują ciężkich symptomów, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać ryzyko arytmii, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
arytmia serca, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, elektrokardiogram, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nexpram 20 mg
Lek Nexpram zawiera escytalopram w postaci szczawianu i jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, stosowanych doustnie w pojedynczej dawce dobowej, niezależnie od posiłków. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazań i stanu klinicznego pacjenta, z maksymalną dawką dobową 20 mg. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka wynosi 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym pojawiającym się po 2-4 tygodniach, a terapia powinna trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych (napadowych, społecznych, uogólnionych) oraz w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym dawki początkowe i standardowe wahają się od 5 mg do 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a czas terapii jest dostosowany do specyfiki schorzenia, od kilku miesięcy do długotrwałego leczenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka początkowa to 5 mg, z maksymalną dawką 10 mg/dobę.
agorafobia, dawka dobowa, duży epizod depresyjny, działanie przeciwdepresyjne, efekt terapeutyczny, enzym CYP2C19, escytalopram, farmakoterapia, klirens kreatyniny, nawrót choroby, Nexpram, objawy odstawienia, szczawian, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku napadowego, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 10 mg
Podczas terapii escytalopramem (Depralin ODT) najczęściej obserwuje się działania niepożądane typowe dla grupy SSRI, które zwykle pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia i mają tendencję do ustępowania przy kontynuacji terapii. Do bardzo często występujących należą ból głowy i nudności, natomiast często zgłaszane są m.in. bezsenność, senność, zawroty głowy, lęk, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zmiany masy ciała, zmęczenie oraz biegunka i zaparcia. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia i tachykardia), a także trombocytopenia, hiponatremia i zaburzenia endokrynologiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, myśl samobójcza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escipram 5 mg
Escipram, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg (w postaci szczawianu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Leku nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid), oraz z linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią, co może zagrażać życiu pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, drżenie mięśniowe, Escipram, escytalopram, fluorochinolon, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, makrolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor MAO, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, reakcja anafilaktyczna, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego QT - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pramatis 10 mg
Pramatis jest lekiem zawierającym escytalopram w postaci szczawianu, dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Każda dawka różni się nie tylko zawartością substancji czynnej, ale także ilością laktozy jednowodnej: odpowiednio 65,07 mg, 86,67 mg oraz 173,34 mg na tabletkę. Tabletki różnią się również kształtem i możliwością dzielenia – dawka 5 mg jest okrągła i niepodzielna, 10 mg owalna z rowkiem umożliwiającym podział na dwie równe części, a 20 mg okrągła z krzyżującymi się rowkami pozwalającymi na podział na cztery równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną, a otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171) i talk.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, HDPE, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, Pramatis, rowek dzielący, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, szczawian escytalopramu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przedawkowanie – Elicea 5 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej leku Elicea, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, nawet przy dawkach jednorazowych w zakresie 400-800 mg. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a w rzadkich przypadkach zespół serotoninowy, drgawki i śpiączkę. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość rytmu serca) oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które mogą nasilać ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych. Zgony bezpośrednio związane z przedawkowaniem escytalopramu są rzadkie i zwykle dotyczą przypadków współistniejącego przedawkowania innych leków.
bradyarytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, drżenie, efekt proarytmiczny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, lek wydłużający odstęp QT, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość rytmu serca, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, sztywność mięśni, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Servenon 15 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Servenon, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także u osób leczonych nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, a także u tych, którzy stosują inne leki wydłużające QT, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia QT, takimi jak hipokaliemia, hipomagnezemia, istotna bradykardia, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego czy niewyrównana niewydolność serca.
bradykardia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, myśli samobójcze, nadwrażliwość na substancję czynną, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyrównana niewydolność serca, odwracalny inhibitor MAO-A, SNRI, SSRI, tryptan, wrodzony zespół wydłużonego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, wykazuje relatywnie korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności psychomotorycznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnego upośledzenia funkcji poznawczych takich jak uwaga, pamięć operacyjna czy czas reakcji, które są kluczowe przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych. Niemniej jednak, ze względu na psychoaktywne właściwości leku, istnieje ryzyko wystąpienia sedacji, senności, zaburzeń koordynacji ruchowej oraz wpływu na zdolność podejmowania decyzji, zwłaszcza w początkowej fazie terapii lub przy zmianie dawkowania. Interakcje z alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi mogą nasilać te efekty, co wymaga szczególnej ostrożności.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt niepożądany, escytalopram, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lek psychoaktywny, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, pamięć operacyjna, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sprawność intelektualna, substancja psychoaktywna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie lękowe, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pralex 15 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Lek wskazany jest w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią i bez), fobii społecznej oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Terapia powinna być dostosowana do nasilenia objawów, typu zaburzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta, rozpoczynając zwykle od niższych dawek i stopniowo je zwiększając. Charakterystyczne objawy wskazujące na zastosowanie Pralex to m.in. obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i łaknienia, napady paniki z objawami somatycznymi i psychicznymi, uporczywy lęk społeczny oraz nawracające obsesje i kompulsje.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, derealizacja, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, escytalopram, fobia społeczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, kompulsja, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, napad lęku, napęd psychoruchowy, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia skojarzona, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Servenon 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Servenon dostępnego w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest lekiem psychoaktywnym, który może wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne pacjenta, mimo braku bezpośredniego negatywnego wpływu na sprawność intelektualną i zdolności psychoruchowe w badaniach neuropsychologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających pełnej koncentracji, gdyż lek może zaburzać zdolność oceny sytuacji, co stanowi istotne ryzyko nawet przy braku wyraźnych objawów upośledzenia funkcji poznawczych. W początkowym okresie terapii oraz przy zmianie dawkowania (10-20 mg) zaleca się monitorowanie reakcji pacjenta i rozważenie czasowego powstrzymania się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, efekt sedatywny, escytalopram, funkcja poznawcza, funkcja poznawcza i psychomotoryczna, interakcja lekowa, leczenie escytalopramem, lek psychoaktywny, lekarz medycyny pracy, modyfikacja dawki, reakcja na lek, Servenon, sprawność psychomotoryczna, test neuropsychologiczny, zaburzenie zdolności oceny sytuacji, zdolność psychoruchowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elicea Q-Tab 15 mg
Produkt leczniczy Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w postaci escytalopramu szczawianu, dostępny w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej oraz proporcjonalnie rosnącą ilość laktozy jednowodnej (od 58,935 mg do 235,74 mg). Tabletki mają płaski kształt, różnią się średnicą (od 7 mm do 12 mm) i są oznakowane numerem odpowiadającym dawce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. poliakrylinę potasową, kwas solny, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, słodziki (acesulfam potasowy, neohesperydyno-dihydrochalkon) oraz aromat mięty pieprzowej, co ułatwia rozpad tabletki i poprawia smak preparatu.
acesulfam potasowy, celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrator, escytalopram, kroskarmeloza sodowa, kwas solny, laktoza jednowodna, neohesperydyno-dihydrochalkon, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, olejek mięty pieprzowej, poliakrylina potasowa, regulator pH, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, szczawian escytalopramu, tabletka ulegająca rozpadowi, utylizacja leków