escytalopram
Escytalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lękowych. Wykazuje najwyższą selektywność wobec transportera serotoniny spośród wszystkich leków z grupy SSRI, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko interakcji lekowych.
Mechanizm działania escytalopramu polega na blokowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach regularnego przyjmowania leku, choć niektóre objawy, szczególnie lękowe, mogą ustępować wcześniej.
Wskazania do stosowania escytalopramu obejmują epizody dużej depresji, zaburzenia lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem działań niepożądanych, przy czym najczęściej zgłaszane to nudności, bóle głowy, bezsenność lub senność oraz zaburzenia funkcji seksualnych.
Dawkowanie escytalopramu zwykle rozpoczyna się od 10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do dawki maksymalnej 20 mg/dobę. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się niższe dawki początkowe. Przy odstawianiu leku istotne jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, które mogą obejmować zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i pobudzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elicea Q-Tab 10 mg
Lek Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępnych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Maksymalna bezpieczna dawka dobowa wynosi 20 mg. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazań klinicznych: w epizodach dużej depresji standardowa dawka to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas do uzyskania efektu terapeutycznego wynosi 2-4 tygodnie; w zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa to 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę i czasem do maksymalnej skuteczności około 3 miesięcy. W fobii społecznej, zaburzeniu lękowym uogólnionym oraz zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się dawkę początkową i standardową 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę, a czas leczenia jest długoterminowy, od 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej, w zależności od wskazania. U pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa i standardowa wynosi 5 mg/dobę, a maksymalna 10 mg/dobę. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby oraz u wolnych metabolizerów CYP2C19 zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę przez 2 tygodnie, z maksymalną dawką 10 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia.
agorafobia, biorównoważność, dawka dobowa, duża depresja, escytalopram, escytalopram szczawiowy, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie farmakologiczne, lęk paniczny, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pramatis 5 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pramatis, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do zmniejszania nasilenia i częstości objawów w trakcie dalszego leczenia. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy oraz nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń kardiologicznych, w tym wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub istniejącymi schorzeniami serca. Istotne jest także zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych w początkowej fazie leczenia oraz możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego, wymagającego natychmiastowej interwencji. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i objawy psychiczne, mogą pojawić się przy nagłym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
ADH, akatyzja, anorgazmia, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stan splątania, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenie snu, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 20 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu inhibitora MAO i 7-dniowego po escytalopramie. Również przeciwwskazane jest stosowanie z lekami wydłużającymi odcinek QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki jak moksifloksacyna, sparfloksacyna, oraz leki przeciwpsychotyczne jak haloperidol) z uwagi na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Wymagana jest ostrożność i monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid), nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), selektywnych inhibitorów MAO-B (selegilina do 10 mg/dobę), leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego. Ponadto, escytalopram może nasilać działanie litu i tryptofanu oraz wpływać na krzepliwość krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
antydepresant trójcykliczny, buprenorfina, cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pralex 20 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, co stanowi podstawowy mechanizm jego działania. Substancja cechuje się wysoką selektywnością, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. W badaniach elektrokardiograficznych wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (wg Fridericia: 4,5 msec przy 10 mg/dobę oraz 10,7 msec przy 30 mg/dobę), co wymaga uwagi klinicznej u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca.
badanie elektrokardiograficzne, badanie z podwójnie ślepą próbą, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, escytalopram, fobia społeczna, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, objaw pozapiramidowy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, transporter serotoninowy, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pramatis
Escytalopram (Pramatis), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz agresji. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić paradoksalne nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni. Lek należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek lub nasilenia napadów u chorych z padaczką. Istotne jest monitorowanie pacjentów z manią w wywiadzie oraz osób z cukrzycą, gdyż escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25 roku życia oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych, co wymaga ścisłej obserwacji zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, depresja, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, lek przeciwdepresyjny, mania, myśli samobójcze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, plamica, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Badania toksykologiczne escytalopramu i cytalopramu na szczurach wykazały podobny profil bezpieczeństwa, co pozwala na ekstrapolację danych cytalopramu na escytalopram. Oba leki wykazywały kardiotoksyczność, objawiającą się toksycznym działaniem na mięsień sercowy i zastoinową niewydolnością serca po kilku tygodniach podawania dawek wywołujących ogólnoustrojowe działanie toksyczne. Kardiotoksyczność była powiązana z maksymalnymi stężeniami w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, natomiast AUC dla escytalopramu było 3-4 razy większe, a dla cytalopramu 6-7 razy większe niż ekspozycja kliniczna. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi efektami hemodynamicznymi, jednak nie jest w pełni poznany. W praktyce klinicznej nie zaobserwowano istotnych skutków kardiotoksycznych.
aminy biogenne, AUC, badania przedkliniczne, cytalopram, efekty hemodynamiczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, implantacja, kardiotoksyczność, niedokrwienie, płodność, przepływ wieńcowy, toksyczność rozwojowa, wskaźnik ciążowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Escytalopram, klasyfikowany w grupie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) pod kodem ATC N06AB10, wykazuje wysoką selektywność wobec transportera serotoniny (5-HT), wiążąc się głównie z jego pierwotnym miejscem wiązania oraz, w znacznie mniejszym stopniu, z miejscem allosterycznym. Substancja ta charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych, takich jak serotoninergiczne (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergiczne (D1, D2), adrenergiczne (α1, α2, β), histaminowe (H1), muskarynowe, benzodiazepinowe oraz opioidowe, co wskazuje na specyficzny mechanizm działania oparty wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny. W badaniach elektrofizjologicznych u zdrowych ochotników zaobserwowano istotne wydłużenie odstępu QTc (korekta Friderica) – dla dawki 10 mg/dobę o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4 ms), a dla 60 mg/dobę o 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8 ms), co wymaga uwagi w kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego terapii.
badanie krótkoterminowe, duży epizod depresyjny, dysfagia, elektrofizjologia serca, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram Aurovitas 15 mg
Badania przedkliniczne escytalopramu wykazały, że jego profil toksykologiczny jest zbliżony do cytalopramu, co pozwala na odniesienie danych toksykologicznych cytalopramu do escytalopramu. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazują kardiotoksyczność u szczurów, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowej ekspozycji na dawki wywołujące ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność koreluje bardziej z maksymalnymi stężeniami w osoczu (Cmax) niż z całkowitą ekspozycją (AUC), przy czym Cmax bez działań niepożądanych było 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC wynosiło 3-4 razy (escytalopram) i 6-7 razy (cytalopram) więcej niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z nasilonym wpływem na aminy biogenne, prowadząc do hemodynamicznych zmian i niedokrwienia mięśnia sercowego, choć dokładny mechanizm pozostaje nie w pełni poznany. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano korelacji tych efektów z działaniem u pacjentów. Długotrwałe podawanie obu leków powodowało odwracalną fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak jej znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone.
amfifilne kationy, aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidy, kardiotoksyczność, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, przeżywalność potomstwa, redukcja implantacji, stężenie w osoczu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depralin ODT 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu wykazały, że pełny zestaw konwencjonalnych testów nie został przeprowadzony, jednak dane z badań łączonych z cytalopramem pozwalają na ich wzajemne odniesienie. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazywały kardiotoksyczność u szczurów, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność korelowała z maksymalnymi stężeniami w osoczu, które były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, podczas gdy AUC było 3-4 razy wyższe dla escytalopramu i 6-7 razy dla S-enancjomeru cytalopramu. Mechanizm działania kardiotoksycznego pozostaje niejasny, prawdopodobnie związany z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi zmianami hemodynamicznymi, jednak dane kliniczne nie potwierdzają tych efektów u ludzi.
amina biogenna, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, escytalopram, fosfolipidoza, kation amfifilny, maksymalne stężenie, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, stężenie fosfolipidów, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne terapie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemidem) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz wybranymi antybiotykami i lekami przeciwmalarycznymi. W przypadku leków o działaniu serotoninergicznym (opioidy, tryptany) oraz leków obniżających próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne SSRI, neuroleptyki, bupropion, tramadol) zalecana jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjenta. Ponadto, escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ oraz wpływać na działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, działanie sedatywne, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, metoprolol, moklobemid, Mozarin, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, opioid, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lexapro 10 mg
Escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają złagodzeniu przy kontynuacji leczenia. Do bardzo często występujących działań należą bóle głowy oraz nudności (>1/10). Często obserwuje się również bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, lęk, zaburzenia funkcji seksualnych (np. zmniejszenie libido, brak orgazmu u kobiet), zmiany masy ciała oraz bóle stawów i mięśni (>1/100 do <1/10). Rzadziej mogą wystąpić poważne objawy, takie jak zespół serotoninowy (1/1000 do <1/100), zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. Ponadto, escytalopram może powodować trombocytopenię, hiponatremię, zaburzenia endokrynologiczne (np. hiperprolaktynemię), reakcje alergiczne oraz zmiany w funkcjach seksualnych, w tym zaburzenia wytrysku i impotencję u mężczyzn.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, mydriaza, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Symphar 20 mg
Escitalopram Symphar jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających substancję czynną w postaci szczawianu escytalopramu w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: 5 mg są okrągłe o średnicy około 5,65 mm, 10 mg owalne (8,10 mm x 5,60 mm) z linią podziału i oznaczeniami „1″ i „0”, a 20 mg również owalne (11,60 mm x 7,10 mm) z linią podziału. Tabletki 10 mg i 20 mg można dzielić na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 400 i dwutlenek tytanu (E171) w otoczce.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, równa dawka, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szczawian escytalopramu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Grindeks 10 mg
Podczas terapii escytalopramem działania niepożądane najczęściej ujawniają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia, a ich nasilenie i częstość zwykle zmniejszają się wraz z kontynuacją terapii. Profil działań niepożądanych jest zbliżony do innych SSRI i obejmuje objawy z wielu układów narządowych, sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznaną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, przerwanie terapii, zwłaszcza nagłe, może wywołać objawy odstawienne takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, pobudzenie, nudności czy kołatanie serca, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie, ale mogą być ciężkie i wymagać stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwotok poporodowy, myśli samobójcze, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czuciowe, zaburzenia hemostazy, zaburzenia snu, zachowania samobójcze, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół serotoninowy, złamania kości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nexpram 20 mg
Escytalopram, klasyfikowany jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB10), wykazuje wysokie powinowactwo do pierwotnego miejsca wiązania transportera serotoniny, co stanowi podstawowy mechanizm jego działania farmakologicznego. Substancja ta nie wykazuje istotnego powinowactwa do innych receptorów neuroprzekaźnikowych, co korzystnie wpływa na profil bezpieczeństwa. W badaniu EKG na zdrowych ochotnikach zaobserwowano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc: 4,3 ms (90% CI: 2,2-6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6-12,8) przy dawce 30 mg/dobę. Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zespołu lęku społecznego, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) w licznych badaniach klinicznych, zarówno krótkoterminowych, jak i długoterminowych.
badanie EKG, depresja, duży epizod depresyjny, escytalopram, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, miejsce allosteryczne, parametr elektrokardiograficzny, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Y-BOCS, transporter serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pralex 5 mg
Produkt leczniczy Pralex (escytalopram) dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, podawanych w pojedynczej dawce dobowej, z możliwością przyjmowania z posiłkiem lub niezależnie od niego. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, a bezpieczeństwo stosowania dawek powyżej tej wartości nie zostało potwierdzone. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, przy czym efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie należy kontynuować co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę; maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej zalecana dawka to 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg/dobę, a terapia powinna trwać minimum 12 tygodni, z opcją przedłużenia do 6 miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnej oceny korzyści terapeutycznych.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka docelowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, duży epizod depresyjny, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, lekkie zaburzenie czynności nerek, lekkie zaburzenie czynności wątroby, nagłe odstawienie leku, objawy odstawienne, poznawcza terapia behawioralna, przebieg przewlekły, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zakończenie leczenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Grindeks 10 mg
Escitalopram Grindeks powinien być dawkowany indywidualnie, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek pacjenta oraz funkcję wątroby i nerek. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka wynosi 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym pojawiającym się po 2-4 tygodniach i kontynuacją terapii przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa to 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę; pełna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych i obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się zazwyczaj 10 mg/dobę, z możliwością dostosowania dawki do 20 mg/dobę, a czas terapii wynosi od 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej, w zależności od wskazania.
CYP2C19, dawka leku, duży epizod depresyjny, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, farmakoterapia fobii społecznej, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, objawy odstawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Betesda 10 mg
Escytalopram (Betesda, 10 mg, tabletki powlekane) jest lekiem psychoaktywnym, który według badań klinicznych nie wykazuje istotnego wpływu na sprawność intelektualną i psychomotoryczną pacjentów. Mimo to, ze względu na potencjalne zaburzenia zdolności osądu i ogólnej sprawności psychomotorycznej, szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, konieczne jest indywidualne monitorowanie reakcji pacjenta. Lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługiwaniem maszyn oraz zalecić zachowanie ostrożności, w tym rozważenie czasowego powstrzymania się od tych czynności w przypadku wystąpienia niepożądanych objawów.
dokumentacja medyczna, escytalopram, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, lek psychoaktywny, nasilenie działania leku, objawy uboczne, początkowy okres terapii, profil bezpieczeństwa leku, reakcje niepożądane, sprawność intelektualna, sprawność psychomotoryczna, substancja psychoaktywna, zdarzenia niepożądane, zdolność osądu, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolności motoryczne, zmiana dawkowania leku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betesda 20 mg/ml
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB10, jest substancją czynną leku Betesda w postaci kropli doustnych (20 mg/ml, szczawian escytalopramu). Jego mechanizm działania opiera się na wysokoselektywnym hamowaniu transportera serotoniny (5-HT), zarówno w miejscu pierwotnym, jak i allosterycznym (z tysiąckrotnie mniejszym powinowactwem). Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do receptorów serotoninergicznych (5-HT1A, 5-HT2), dopaminergicznych (DA, D1, D2), adrenergicznych (α1, α2, β), histaminowych (H1), muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, sedacja, hipotensja, suchość w ustach czy przyrost masy ciała. W badaniu EKG u zdrowych ochotników wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (Fridericia): 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4) dla dawki 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8) dla dawki 30 mg/dobę, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z ryzykiem wydłużenia QT.
badanie EKG, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, efekt anksjolityczny, elektrofizjologia serca, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Yale-Brown, szczawian escytalopramu, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Właściwości farmakodynamiczne
Escytalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera serotoniny, wykazującym minimalne powinowactwo do innych receptorów neuroprzekaźnikowych. Jego mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co przekłada się na korzystny profil terapeutyczny w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. W badaniu EKG u zdrowych ochotników escytalopram w dawce 10 mg/dobę powodował wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę – o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8), co wskazuje na umiarkowany wpływ na przewodnictwo sercowe, szczególnie istotny u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu.
dawka ponadterapeutyczna, dawka terapeutyczna, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, miejsce allosteryczne, objawy obsesyjno-kompulsyjne, odstęp QT, receptory adrenergiczne, receptory benzodiazepinowe, receptory dopaminowe, receptory histaminowe, receptory muskarynowe cholinergiczne, receptory opioidowe, remisja, skala Y-BOCS, transporter serotoniny, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pralex 5 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym oraz znacznie mniejszym do miejsca allosterycznego. Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów neurochemicznych, co wskazuje, że jego mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT. W badaniach EKG u zdrowych ochotników wykazano, że escytalopram w dawce 10 mg/dobę wydłuża odstęp QTc o 4,5 msec (90% CI 2,2-6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę powoduje wydłużenie o 10,7 msec (90% CI 8,6-12,8). Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg.
duży epizod depresyjny, elektrokardiografia, escytalopram, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objawy obsesyjno-kompulsyjne, odstęp QTc, psychoanaleptyk, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mozarin 20 mg
Mozarin, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu dużych epizodów depresji, zaburzeń lęku napadowego z agorafobią lub bez niej, zespołu lęku społecznego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu stężenia serotoniny w synapsach, co prowadzi do poprawy nastroju i redukcji objawów lękowych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Tabletki powlekane z linią podziału umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki, co jest istotne w indywidualizacji terapii oraz podczas fazy wstępnej leczenia lub modyfikacji dawkowania.
agorafobia, duży epizod depresji, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, lęk paniczny, lek przeciwdepresyjny, objaw depresyjny, obsesja, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, układ serotoninergiczny, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Grindeks 5 mg
Escitalopram Grindeks jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminergicznych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych. W badaniu EKG na zdrowych ochotnikach wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (Fridericia): 4,3 ms (90% CI: 2,2-6,4) po 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6-12,8) po 30 mg/dobę, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa kardiologicznego w praktyce klinicznej.
badanie EKG, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, lek przeciwdepresyjny, odstęp QT, placebo, profilaktyka nawrotów depresji, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, SSRI, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom OCD - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram LEK-AM 10 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na noworodki eksponowane na escytalopram w trzecim trymestrze, które mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddychania, neurologiczne, termoregulacji, odżywiania, napięcia mięśniowego oraz zachowania, pojawiające się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Stosowanie leku w późnej ciąży wiąże się także ze zwiększonym ryzykiem zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej.
bezdech, cytalopram, drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, działanie toksyczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SSRI/SNRI, trzeci trymestr, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie oddychania, zespół odstawienia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Aurovitas 10 mg
Escitalopram Aurovitas dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg escytalopramu w postaci szczawianu. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia (litera 'F’ oraz cyfry ’54’, ’55’ lub ’56’ odpowiednio dla 10 mg, 15 mg i 20 mg) oraz głęboki rowek dzielący umożliwiający precyzyjne dzielenie na równe dawki. Wymiary tabletek wynoszą odpowiednio: 8,1 x 5,6 mm (10 mg), 9,8 x 6,3 mm (15 mg) oraz 11,6 x 7,1 mm (20 mg). Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, przeciwutleniacze (butylhydroksytoluen E321, butylohydroksyanizol E320), kroskarmelozę sodową oraz substancje poprawiające właściwości produkcyjne i stabilność leku. Otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E171).
blister, butylhydroksytoluen, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, interakcja lekowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, modyfikacja dawkowania, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, polimer farmaceutyczny, przeciwutleniacz, rowek dzielący, środek rozpadowy, stabilność farmakologiczna, stearynian magnezu, substancja farmakologicznie aktywna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 10 mg
Escitalopram Grindeks, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitora MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu terapii escytalopramem – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, gdzie w razie konieczności stosowania zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escitalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z uwagi na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego. Współistniejące stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a połączenie z NLPZ zwiększa ryzyko krwawień. W przypadku leków wywołujących hipokaliemię lub hipomagnezemię istnieje podwyższone ryzyko arytmii.
arytmia, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, szczawian escytalopramu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depralin ODT 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, zwłaszcza w dawkach od 400 do 800 mg, zazwyczaj nie wywołuje ciężkich objawów toksycznych, jednakże istnieją rzadkie przypadki zgonów, głównie przy jednoczesnym przyjęciu innych leków. Toksyczność dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Zespół serotoninowy i stany krytyczne OUN stanowią potencjalne zagrożenie życia.
arytmia, bradyarytmia, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, Depralin ODT, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji serca, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escipram 10 mg
Escipram (escytalopram w postaci szczawianu) dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Ponadto, Escipram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym wydłużeniem odstępu QT w EKG, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz w terapii skojarzonej z lekami wydłużającymi odstęp QT, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
drżenie mięśniowe, elektrokardiogram, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor monoaminooksydazy A, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, pobudzenie psychoruchowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego QT - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, jednak jego użycie w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość. Stosowanie escytalopramu w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane. Kontynuacja terapii w trzecim trymestrze wymaga szczególnej obserwacji noworodka ze względu na ryzyko wystąpienia objawów takich jak zaburzenia oddechowe, drgawki, hipoglikemia czy zmiany napięcia mięśniowego, które mogą pojawić się w ciągu 24 godzin po porodzie. Epidemiologicznie, stosowanie SSRI w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Ponadto, obserwuje się mniej niż dwukrotnie zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.
bezdech, cytalopram, drażliwość, drżenie, dysfagia, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, leki SSRI i SNRI, letarg, napad drgawkowy, objawy odstawienne, obniżone napięcie mięśniowe, płodność, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, toksyczność rozrodcza, trzeci trymestr, wahanie ciepłoty ciała, wymioty, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie oddechowe, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków - Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 15 mg
Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. ryzyko zespołu serotoninowego, konieczne 14-dniowe odstępy), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek i krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i krzepnięcia krwi.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksifloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mozarin Swift 10 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazany do leczenia ciężkich epizodów depresyjnych oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym zaburzenia lękowego z napadami lęku (z agorafobią lub bez), zaburzenia lęku społecznego oraz zaburzenia lękowego uogólnionego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w terapii zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Forma farmaceutyczna leku ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, osobom starszym oraz tym, którzy preferują alternatywne formy przyjmowania leków. Mozarin Swift dostępny jest w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg escytalopramu, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta i specyfiki zaburzenia.
agorafobia, ciężki epizod depresyjny, escytalopram, escytalopram szczawianu, fobia społeczna, kompulsje, laktoza jednowodna, myśli intruzyjne, napad lęku, napięcie psychoruchowe, nietolerancja laktozy, objawy somatyczne, objawy wegetatywne, obsesje, OCD, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, trudności z połykaniem, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Interakcje leku – Betesda 20 mg/ml
Escytalopram, substancja czynna Betesda (krople doustne 20 mg/ml), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zespołu serotoninowego – terapia escytalopramem powinna być rozpoczęta minimum 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO, a po zakończeniu leczenia escytalopramem należy zachować 7-dniową przerwę przed włączeniem inhibitora MAO. Przeciwwskazane jest także łączenie z moklobemidem i linezolidem ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe antydepresanty, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z uwagi na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany) wymaga ścisłej kontroli klinicznej z powodu ryzyka zespołu serotoninowego.
buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, esomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, krzepnięcie krwi, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, neuroleptyk, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, opioid, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mozarin Swift 10 mg
Mozarin Swift to lek zawierający escytalopram w formie szczawianu, dostępny w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg (12,775 mg szczawianu), 15 mg (19,1625 mg szczawianu) oraz 20 mg (25,55 mg szczawianu). Tabletki charakteryzują się różną średnicą (odpowiednio 9 mm, 11 mm i 12 mm) oraz wytłoczonym oznaczeniem dawki, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną w ilościach 117,87 mg, 176,805 mg i 235,74 mg dla kolejnych dawek, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Formuła tabletek umożliwia szybki rozpad w jamie ustnej, co jest korzystne dla pacjentów z trudnościami w połykaniu.
acesulfam potasowy, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, escytalopram, escytalopram szczawian, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lek psychotropowy, maltodekstryna, neohesperydyno-dihydrochalkon, nietolerancja laktozy, polakrylina potasowa, regulator pH, skrobia modyfikowana, stearynian magnezu, tabletki ulegające rozpadowi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escytalopram Grindeks jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych, co podkreśla jego specyficzny mechanizm działania. W badaniach elektrokardiograficznych wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (4,3 ms przy 10 mg/dobę oraz 10,7 ms przy 30 mg/dobę), co wymaga uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca. Skuteczność kliniczna escytalopramu została potwierdzona w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zarówno w krótkoterminowych, jak i długoterminowych badaniach kontrolowanych placebo.
badanie elektrokardiograficzne, duży epizod depresyjny, dysfagia, działanie przeciwlękowe, escytalopram, fobia społeczna, nawrót depresji, odstęp QT, przekaźnictwo bólowe, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, transmisja adrenergiczna, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mozarin 20 mg
Podczas kwalifikacji do terapii preparatem Mozarin (escytalopram) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, a także w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz niewyrównaną niewydolnością serca, gdzie wskazane jest monitorowanie EKG, zwłaszcza na początku terapii.
bradykardia, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, monitorowanie EKG, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, objawy odstawienne, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tachyarytmia komorowa, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Aurovitas 15 mg
Escitalopram Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, podawany w postaci szczawianu. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie wypukłe i białe lub prawie białe, z charakterystycznymi oznaczeniami: litera 'F’ po jednej stronie oraz cyfry ’54’, ’55’ lub ’56’ po drugiej, odpowiednio dla dawek 10 mg, 15 mg i 20 mg. Wymiary tabletek wynoszą odpowiednio 8,1 mm x 5,6 mm, 9,8 mm x 6,3 mm oraz 11,6 mm x 7,1 mm. Każda tabletka posiada rowek dzielący umożliwiający podział na równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, przeciwutleniacze (butylhydroksytoluen E321, butylohydroksyanizol E320), kroskarmelozę sodową oraz substancje poprawiające właściwości fizykochemiczne i proces produkcji, takie jak talk i magnezu stearynian.
blister PVC, butylhydroksytoluen, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, okres ważności leku, przeciwutleniacz, rowek dzielący, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Depralin 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Depralin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera 5-HT, z minimalnym powinowactwem do innych receptorów (m.in. 5-HT1A, 5-HT2, DA D1/D2, α1/α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych, opioidowych). W badaniach elektrokardiograficznych wykazano, że dawka 10 mg/dobę powoduje wydłużenie QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4), a dawka 30 mg/dobę o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8), co ma znaczenie dla bezpieczeństwa kardiologicznego. Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresji, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych, z dawkami terapeutycznymi 5-20 mg/dobę.
badanie elektrokardiograficzne, bezpieczeństwo kardiologiczne, duży epizod depresji, escytalopram, fobia społeczna, nawrót depresji, odstęp QT, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, skala Yale-Brown, transporter serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie QTc, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom, zespół lęku społecznego