Właściwości farmakodynamiczne
Pralex 5 mg

Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym oraz znacznie mniejszym do miejsca allosterycznego. Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów neurochemicznych, co wskazuje, że jego mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT. W badaniach EKG u zdrowych ochotników wykazano, że escytalopram w dawce 10 mg/dobę wydłuża odstęp QTc o 4,5 msec (90% CI 2,2-6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę powoduje wydłużenie o 10,7 msec (90% CI 8,6-12,8). Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg.

Właściwości farmakodynamiczne leku Pralex

Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, należy do grupy psychoanaleptycznych leków określanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg.1

Mechanizm działania

Escytalopram działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) charakteryzujący się dużym powinowactwem do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym. Dodatkowo wiąże się z allosterycznym miejscem na tym transporterze, jednak z tysiąckrotnie mniejszym powinowactwem w porównaniu do miejsca pierwotnego.2

Istotną cechą farmakologiczną escytalopramu jest brak lub minimalne powinowactwo do wielu innych receptorów neurochemicznych, w tym:

  • Receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2
  • Receptorów dopaminergicznych D1 i D2
  • Receptorów adrenergicznych α1, α2 i β
  • Receptorów histaminowych H1
  • Receptorów muskarynowych cholinergicznych
  • Receptorów benzodiazepinowych
  • Receptorów opioidowych

Ta wyjątkowa selektywność wskazuje, że hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) jest jedynym prawdopodobnym mechanizmem działania, który wyjaśnia farmakologiczne i kliniczne efekty escytalopramu.3

Działanie elektrofizjologiczne

Wpływ escytalopramu na przewodzenie elektryczne w sercu został dokładnie zbadany. W podwójnie zaślepionym badaniu EKG kontrolowanym placebo przeprowadzonym u zdrowych ochotników, zaobserwowano zmiany w odstępie QTc (z zastosowaniem korekty Fridericia). Przy dawce 10 mg na dobę zmiana od punktu początkowego wynosiła 4,5 msec (90% CI 2,2-6,4), natomiast przy dawce 30 mg na dobę – 10,7 msec (90% CI 8,6-12,8).4

Skuteczność kliniczna

Duże epizody depresyjne

Skuteczność escytalopramu w leczeniu dużych epizodów depresyjnych została potwierdzona w trzech z czterech krótkoterminowych (8-tygodniowych) badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo. Wykazano również długoterminową skuteczność leku w zapobieganiu nawrotom depresji. W długoterminowym badaniu dotyczącym profilaktyki nawrotów uczestniczyło 274 pacjentów, którzy początkowo odpowiedzieli na leczenie escytalopramem w dawce 10 mg lub 20 mg na dobę podczas 8-tygodniowej fazy otwartej. Następnie pacjenci ci zostali losowo przydzieleni do grup kontynuujących leczenie escytalopramem w tych samych dawkach lub otrzymujących placebo przez okres do 36 tygodni. Badanie to jednoznacznie wykazało, że pacjenci kontynuujący leczenie escytalopramem doświadczali znacząco dłuższego czasu do nawrotu choroby w porównaniu z grupą otrzymującą placebo.5

Fobia społeczna

Fobia społeczna to kolejne wskazanie, w którym escytalopram wykazał skuteczność terapeutyczną. Potwierdzają to wyniki zarówno trzech krótkoterminowych (12-tygodniowych) badań, jak i 6-miesięcznego badania dotyczącego zapobiegania nawrotom u pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na leczenie. Dodatkowo przeprowadzono 24-tygodniowe badanie mające na celu ustalenie optymalnego sposobu dawkowania, które wykazało skuteczność escytalopramu w trzech różnych dawkach: 5 mg, 10 mg i 20 mg.6

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Skuteczność escytalopramu w leczeniu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) została potwierdzona w randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą. Po 12 tygodniach pacjenci otrzymujący escytalopram w dawce 20 mg na dobę uzyskali istotną statystycznie poprawę w całkowitej punktacji w skali Y-BOCS (skala oceny nasilenia objawów obsesyjno-kompulsyjnych Yale-Brown) w porównaniu do grupy placebo. Efekt terapeutyczny utrzymywał się również w dłuższej perspektywie – po 24 tygodniach zarówno pacjenci przyjmujący escytalopram w dawce 10 mg jak i 20 mg na dobę wykazywali istotną przewagę kliniczną w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.7

Escytalopram wykazał również skuteczność w zapobieganiu nawrotom zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Potwierdzono to u pacjentów otrzymujących dawki 10 i 20 mg na dobę, którzy najpierw wykazali pożądaną reakcję na lek w trwającej 16 tygodni fazie otwartej, a następnie byli leczeni w ramach 24-tygodniowej, randomizowanej, kontrolowanej placebo fazy z podwójnie ślepą próbą.8

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Parametr Charakterystyka
Grupa farmakoterapeutyczna Psychoanaleptyki, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
Kod ATC N06AB10
Główny mechanizm działania Selektywne hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT)
Powinowactwo do transportera serotoniny Wysokie powinowactwo do miejsca pierwotnego; 1000x mniejsze do miejsca allosterycznego
Wpływ na QTc przy dawce 10 mg/dobę Wydłużenie o 4,5 msec (90% CI 2,2-6,4)
Wpływ na QTc przy dawce 30 mg/dobę Wydłużenie o 10,7 msec (90% CI 8,6-12,8)
Potwierdzone wskazania kliniczne • Duże epizody depresyjne
• Fobia społeczna
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Skuteczne dawki w leczeniu fobii społecznej 5 mg, 10 mg, 20 mg
Skuteczne dawki w leczeniu OCD 10 mg, 20 mg
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl