farmakoterapia fobii społecznej
Farmakoterapia fobii społecznej (zaburzenia lękowego społecznego) opiera się głównie na stosowaniu leków z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparaty takie jak paroksetyna, sertralina, escitalopram i fluoksetyna wykazują wysoką skuteczność w redukcji objawów lękowych i są rekomendowane jako leki pierwszego wyboru ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa.
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), szczególnie wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, stanowią alternatywę dla SSRI w leczeniu fobii społecznej. W przypadku braku odpowiedzi na standardowe leczenie można rozważyć zastosowanie moklobemidu (odwracalny inhibitor MAO-A) lub pregabaliny, która działa poprzez modulację kanałów wapniowych.
Benzodiazepiny (np. klonazepam) mogą być stosowane doraźnie w leczeniu fobii społecznej, jednak ze względu na ryzyko uzależnienia i działania niepożądane nie są zalecane jako terapia długoterminowa. W leczeniu objawów somatycznych związanych z lękiem społecznym pomocne mogą być beta-adrenolityki (np. propranolol), szczególnie w przypadku fobii występowania publicznego.
Optymalne wyniki terapeutyczne w leczeniu fobii społecznej uzyskuje się poprzez łączenie farmakoterapii z psychoterapią poznawczo-behawioralną. Leczenie farmakologiczne powinno być kontynuowane przez co najmniej 6-12 miesięcy po uzyskaniu remisji objawów, a odstawianie leków powinno odbywać się stopniowo, aby zminimalizować ryzyko nawrotu objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Grindeks 10 mg
Escitalopram Grindeks powinien być dawkowany indywidualnie, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek pacjenta oraz funkcję wątroby i nerek. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka wynosi 10 mg/dobę, z efektem terapeutycznym pojawiającym się po 2-4 tygodniach i kontynuacją terapii przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa to 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę; pełna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych i obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się zazwyczaj 10 mg/dobę, z możliwością dostosowania dawki do 20 mg/dobę, a czas terapii wynosi od 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej, w zależności od wskazania.
CYP2C19, dawka leku, duży epizod depresyjny, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, farmakoterapia fobii społecznej, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, objawy odstawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne