Przedawkowanie
Depralin ODT 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, zwłaszcza w dawkach od 400 do 800 mg, zazwyczaj nie wywołuje ciężkich objawów toksycznych, jednakże istnieją rzadkie przypadki zgonów, głównie przy jednoczesnym przyjęciu innych leków. Toksyczność dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Zespół serotoninowy i stany krytyczne OUN stanowią potencjalne zagrożenie życia.

Przedawkowanie leku Depralin ODT (escytalopram)

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, chociaż dostępne dane kliniczne na temat przedawkowania tego leku są ograniczone. Należy zauważyć, że w wielu przypadkach przedawkowania Depralinu ODT dochodzi do jednoczesnego przyjęcia innych leków, co może potęgować objawy toksyczne i zwiększać zagrożenie dla życia pacjenta. 1

Dawki toksyczne

W przypadku przyjęcia samego escytalopramu, dawki od 400 do 800 mg zwykle nie powodują ciężkich objawów toksycznych. Jednakże odnotowano rzadkie przypadki zgonów spowodowane przedawkowaniem wyłącznie escytalopramu, chociaż w większości sytuacji śmiertelnych dochodziło do jednoczesnego przedawkowania innych leków. 2

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Depralinu ODT dotyczą przede wszystkim kilku układów organizmu, z dominującym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, układ pokarmowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Dodatkowo mogą pojawić się zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. 3

Układ Objawy przedawkowania Opis Ciężkość objawów
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania Łagodne do umiarkowanych
Drżenie Mimowolne rytmiczne ruchy kończyn lub całego ciała Łagodne do umiarkowanych
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, nadmierna aktywność Umiarkowane
Zespół serotoninowy Stan potencjalnie zagrażający życiu, charakteryzujący się nadmierną aktywnością serotoninergiczną Ciężkie
OUN – stany krytyczne Drgawki Napady padaczkowe wynikające z nadmiernej aktywności neuronalnej Ciężkie
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności Bardzo ciężkie
Układ pokarmowy Nudności Uczucie dyskomfortu w obrębie żołądka z potrzebą wymiotowania Łagodne do umiarkowanych
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka przez usta Umiarkowane
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Umiarkowane do ciężkich
Tachykardia Przyspieszenie rytmu serca powyżej 100 uderzeń/min Umiarkowane
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Ciężkie
Arytmia Zaburzenia rytmu serca, potencjalnie zagrażające życiu Ciężkie do bardzo ciężkich
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu w surowicy krwi Umiarkowane do ciężkich
Hiponatremia Obniżone stężenie sodu w surowicy krwi Umiarkowane do ciężkich

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoista odtrutka. Postępowanie lecznicze ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe. 4

Podstawowe postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:

  1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – należy zapewnić i utrzymywać drożność dróg oddechowych oraz odpowiednią podaż tlenu. 5
  2. Dekontaminację przewodu pokarmowego – należy rozważyć wykonanie płukania żołądka możliwie jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku oraz podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania escytalopramu. 6
  3. Monitorowanie parametrów życiowych – zaleca się ciągłe monitorowanie czynności serca i innych parametrów życiowych oraz stosowanie ogólnego leczenia objawowego. 7

Szczególne wskazania do monitorowania EKG

Monitorowanie zapisu EKG jest szczególnie istotne w przypadku przedawkowania escytalopramu u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka:

  • Zastoinowa niewydolność serca i/lub bradyarytmie – pacjenci z istniejącymi zaburzeniami funkcji serca wymagają szczególnego nadzoru kardiologicznego. 8
  • Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT – może to powodować synergistyczne działanie proarytmiczne. 9
  • Zaburzenia metabolizmu, w szczególności zaburzenia czynności wątroby – mogą one prowadzić do kumulacji leku i nasilenia objawów toksycznych. 10

Ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i możliwych zaburzeń rytmu serca podczas przedawkowania Depralinu ODT, kluczowe znaczenie ma monitorowanie kardiologiczne, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi czynnikami ryzyka zaburzeń sercowo-naczyniowych. 11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl