Przedawkowanie
Pramatis 5 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych przy dawkach nawet 400-800 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego zażycia innych leków. Objawy dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które zwiększają ryzyko arytmii i objawów neurologicznych.

Przedawkowanie leku Pramatis (escytalopram)

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania tej substancji są ograniczone, a w wielu udokumentowanych sytuacjach dochodziło jednocześnie do przedawkowania innych preparatów farmaceutycznych. 1

Toksyczność escytalopramu

W większości opisywanych przypadków przedawkowania samego escytalopramu objawy miały charakter łagodny lub umiarkowany. Przypadki śmiertelne po zażyciu wyłącznie escytalopramu są rzadkie – najczęściej zgony występowały przy jednoczesnym przedawkowaniu kilku różnych substancji leczniczych. 2

Badania kliniczne wykazały, że przyjęcie escytalopramu w dawkach od 400 do 800 mg (znacznie przekraczających dawki terapeutyczne) nie powodowało ciężkich objawów toksycznych, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji. 3

Objawy przedawkowania

Konsekwencje przedawkowania escytalopramu dotyczą głównie trzech układów: ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. 4

Układ/narząd Objawy przedawkowania Nasilenie i charakterystyka
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Często występujące, od łagodnych do umiarkowanych
Drżenie mięśniowe Może być pierwszym objawem nadmiernej stymulacji serotoninergicznej
Pobudzenie psychoruchowe Od niepokoju do agitacji
Zespół serotoninowy Rzadki, ale zagrażający życiu stan wymagający natychmiastowej interwencji
Drgawki Rzadkie, mogą wystąpić przy wysokich dawkach
Śpiączka Bardzo rzadka, ale stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia
Przewód pokarmowy Nudności Częste, mogą towarzyszyć innym objawom
Wymioty Często występujące, mechanizm obronny organizmu
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządów
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca, objaw pobudzenia adrenergicznego
Wydłużenie odstępu QT Może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca
Zaburzenia rytmu serca Potencjalnie zagrażające życiu
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżony poziom potasu, zwiększa ryzyko arytmii
Hiponatremia Obniżony poziom sodu, może prowadzić do objawów neurologicznych

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoista odtrutka. Postępowanie medyczne ma charakter objawowy i podtrzymujący. 5

Podstawowe działania terapeutyczne obejmują:

  • Zabezpieczenie funkcji życiowych – należy zapewnić i utrzymywać drożność dróg oddechowych, odpowiednią podaż tlenu oraz prawidłową czynność układu oddechowego. 6
  • Eliminację niewchłoniętego leku – zaleca się rozważenie płukania żołądka oraz podanie węgla aktywnego. Płukanie żołądka powinno być wykonane jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku, aby ograniczyć wchłanianie escytalopramu. 7
  • Monitorowanie kardiologiczne – konieczne jest monitorowanie czynności serca i innych parametrów życiowych. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań kardiologicznych należy kontrolować zapis EKG, szczególnie w przypadku:8
    • Zastoinowej niewydolności serca
    • Bradyarytmii
    • Jednoczesnego stosowania innych leków wydłużających odstęp QT
    • Zaburzeń metabolicznych, np. niewydolności wątroby
  • Leczenie objawowe i podtrzymujące – w zależności od występujących objawów przedawkowania należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. 9

Szczególne grupy ryzyka przy przedawkowaniu

Zwiększoną uwagę należy zwrócić na pacjentów z następującymi schorzeniami lub czynnikami ryzyka:

  1. Choroby układu sercowo-naczyniowego – szczególnie zastoinowa niewydolność serca i bradyarytmie, które zwiększają podatność na zaburzenia rytmu serca przy przedawkowaniu escytalopramu. 10
  2. Jednoczesne stosowanie innych leków – pacjenci przyjmujący leki wydłużające odstęp QT są narażeni na wyższe ryzyko arytmii podczas przedawkowania escytalopramu. 11
  3. Zaburzenia funkcji wątroby – pacjenci z upośledzoną funkcją wątroby mogą mieć zaburzony metabolizm escytalopramu, co prowadzi do wyższych stężeń leku we krwi i większego ryzyka powikłań. 12

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do zgonu przy zażyciu wyłącznie tej substancji, wymaga szybkiej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz wczesne rozpoznanie i leczenie powikłań kardiologicznych, neurologicznych i metabolicznych. 13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl