Przedawkowanie
Escitalopram Symphar 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Dawki w zakresie 400-800 mg stosowane jako monoterapia zazwyczaj nie wywołują ciężkich symptomów, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa. Objawy przedawkowania dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać ryzyko arytmii, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.

Przedawkowanie leku Escitalopram Symphar

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne na temat przedawkowania tego leku są ograniczone, a w wielu przypadkach dotyczą jednoczesnego przedawkowania innych substancji leczniczych.1

Toksyczność

W większości odnotowanych przypadków przedawkowania samego escytalopramu obserwowano objawy o łagodnym nasileniu lub nie występowały one wcale. Śmiertelne przypadki przedawkowania samego escytalopramu są rzadkie – większość zgonów dotyczyła sytuacji, gdy pacjent przyjmował jednocześnie inne leki.2

Dawki escytalopramu w zakresie od 400 do 800 mg (stosowane jako monoterapia) zazwyczaj nie powodują wystąpienia ciężkich objawów, co świadczy o relatywnie szerokim marginesie bezpieczeństwa leku.3

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie escytalopramu manifestuje się objawami ze strony różnych układów organizmu, w szczególności układu nerwowego, pokarmowego i sercowo-naczyniowego. Mogą również wystąpić zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej.4

Układ/narząd Objawy przedawkowania Częstość występowania/nasilenie
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy
Drżenie
Pobudzenie
Zespół serotoninowy
Drgawki
Śpiączka
Często występujące, od łagodnych (zawroty głowy, drżenie) do rzadkich i ciężkich (zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka)
Układ pokarmowy Nudności
Wymioty
Często występujące
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze
Częstoskurcz
Wydłużenie odstępu QT
Arytmia serca
Mogą stanowić zagrożenie życia, wymagają monitorowania
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wodnej Hipokaliemia
Hiponatremia
Mogą nasilać zaburzenia rytmu serca

Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które mogą postępować od łagodnych (zawroty głowy, drżenie) do poważnych zaburzeń (zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka). W rzadkich przypadkach występuje zespół serotoninowy, który stanowi stan zagrożenia życia.5

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoiste antidotum. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący.6

Postępowanie w przedawkowaniu obejmuje następujące działania:

  • Udrożnienie dróg oddechowych i zapewnienie ich drożności – podstawowy element postępowania ratunkowego, kluczowy dla zapewnienia odpowiedniej wentylacji.7
  • Płukanie żołądka – należy wykonać możliwie jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku, aby zapobiec dalszemu wchłanianiu substancji czynnej.8
  • Podanie węgla aktywowanego – zmniejsza wchłanianie escytalopramu z przewodu pokarmowego.9
  • Monitorowanie czynności serca – kontrola parametrów kardiologicznych, szczególnie u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka.10
  • Monitorowanie EKG – szczególnie zalecane w przypadku pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT lub z zaburzeniami czynności wątroby.11
  • Ogólne leczenie objawowe – podtrzymujące czynności życiowe organizmu.12

Grupy podwyższonego ryzyka

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z następujących grup podwyższonego ryzyka powikłań po przedawkowaniu escytalopramu:

  • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca – ryzyko zaostrzenia niewydolności i zaburzeń rytmu.13
  • Pacjenci z bradyarytmią – zwiększone ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia.14
  • Pacjenci stosujący leki wydłużające odstęp QT – ryzyko addytywnego wpływu na repolaryzację komór i wystąpienia groźnych arytmii.15
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – wolniejszy metabolizm leku może prowadzić do jego kumulacji i nasilenia objawów toksycznych.16

U tych pacjentów zaleca się ścisłe monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, gdyż ryzyko wystąpienia groźnych dla życia powikłań kardiologicznych jest znacząco podwyższone.17

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl