Właściwości farmakodynamiczne
Escitalopram Symphar 20 mg

Escitalopram Symphar, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB10, wykazuje wysokie powinowactwo do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny, z minimalnym oddziaływaniem na inne receptory neuroprzekaźnikowe (5-HT1A, 5-HT2, DA D1/D2, α1/α2/β, H1, muskarynowe, benzodiazepinowe, opioidowe). Mechanizm działania opiera się wyłącznie na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny. W badaniach elektrokardiograficznych u zdrowych ochotników stwierdzono wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2-6,4) przy dawce terapeutycznej 10 mg/dobę oraz o 10,7 ms (90% CI: 8,6-12,8) przy dawce 30 mg/dobę. Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych profilaktyki nawrotów.

Właściwości farmakodynamiczne leku Escitalopram Symphar

Escitalopram Symphar należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwdepresyjnych, klasyfikowanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), oznaczony kodem ATC: N06AB10.1

Mechanizm działania

Escytalopram działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) charakteryzujący się dużym powinowactwem do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym. Związek ten posiada również zdolność wiązania się z allosterycznym miejscem na transporterze serotoniny, jednakże powinowactwo to jest około 1000 razy mniejsze niż do miejsca pierwotnego.2

Istotną cechą farmakologiczną escytalopramu jest brak lub bardzo niewielkie powinowactwo do szeregu receptorów, w tym:3

  • Receptorów serotoninergicznych 5-HT1A i 5-HT2 – odpowiedzialnych za regulację nastroju i lęku
  • Receptorów dopaminergicznych DA D1 i D2 – związanych z układem nagrody i funkcjami motorycznymi
  • Receptorów adrenergicznych α1, α2 i β – regulujących ciśnienie krwi i funkcje układu współczulnego
  • Receptorów histaminowych H1 – odpowiedzialnych m.in. za efekt sedacyjny
  • Receptorów muskarynowych cholinergicznych – związanych z funkcjami poznawczymi i autonomicznymi
  • Receptorów benzodiazepinowych – odpowiedzialnych za efekt anksjolityczny
  • Receptorów opioidowych – związanych z percepcją bólu i efektem nagrody

Hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny stanowi jedyny prawdopodobny mechanizm działania, który wyjaśnia obserwowane efekty farmakologiczne i kliniczne escytalopramu.4

Efekty farmakodynamiczne

W badaniach elektrokardiograficznych przeprowadzonych u zdrowych ochotników w warunkach podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo, escytalopram wykazał wpływ na odstęp QTc. Zmiana odstępu QTc w stosunku do stanu wyjściowego (po korekcie metodą Fridericia) wyniosła 4,3 milisekund (90% CI: 2,2-6,4) przy dawce terapeutycznej 10 mg/dobę. Natomiast przy dawce supraterapeutycznej 30 mg/dobę zmiana ta była bardziej wyraźna i wyniosła 10,7 milisekund (90% CI: 8,6-12,8).5

Skuteczność kliniczna

Duże epizody depresyjne

Skuteczność escytalopramu w terapii dużych epizodów depresyjnych została potwierdzona w trzech z czterech krótkoterminowych (8-tygodniowych) badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo.6

W długoterminowym badaniu dotyczącym profilaktyki nawrotów uczestniczyło 274 pacjentów, którzy wykazali odpowiedź na leczenie escytalopramem w dawce 10 mg lub 20 mg na dobę w początkowej, 8-tygodniowej fazie otwartej. Pacjenci ci zostali następnie losowo przydzieleni do grupy kontynuującej leczenie escytalopramem w niezmienionej dawce lub do grupy otrzymującej placebo przez okres do 36 tygodni. Badanie wykazało, że u pacjentów kontynuujących terapię escytalopramem czas do wystąpienia nawrotu choroby był istotnie statystycznie dłuższy w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.7

Fobia społeczna

Skuteczność escytalopramu w leczeniu fobii społecznej została udowodniona zarówno w trzech krótkoterminowych (12-tygodniowych) badaniach klinicznych, jak i w 6-miesięcznym badaniu zapobiegania nawrotom przeprowadzonym u pacjentów wykazujących odpowiedź na leczenie.8

Dodatkowo, w 24-tygodniowym badaniu ustalającym optymalny sposób dawkowania, wykazano skuteczność escytalopramu w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg na dobę w leczeniu fobii społecznej.9

Zaburzenie lękowe uogólnione

Escytalopram w dawkach 10 mg i 20 mg na dobę wykazał skuteczność we wszystkich czterech badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą kontrolowanych placebo u pacjentów z zaburzeniem lękowym uogólnionym.10

Analiza zbiorcza wyników z trzech badań o podobnym schemacie, obejmujących łącznie 421 pacjentów leczonych escytalopramem i 419 pacjentów otrzymujących placebo, wykazała, że odpowiedź na leczenie uzyskało 47,5% pacjentów w grupie escytalopramu, w porównaniu do 28,9% w grupie placebo. Remisję choroby osiągnęło odpowiednio 37,1% i 20,8% pacjentów. Efekt terapeutyczny był obserwowalny już od pierwszego tygodnia leczenia.11

Długoterminowa skuteczność escytalopramu w dawce 20 mg na dobę została potwierdzona w randomizowanym badaniu trwającym od 24 do 76 tygodni, oceniającym utrzymywanie się efektu terapeutycznego u 373 pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie podczas początkowej 12-tygodniowej fazy otwartej.12

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

W randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą pacjenci przyjmujący escytalopram w dawce 20 mg na dobę wykazali statystycznie istotną poprawę w całkowitej punktacji w skali Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (Y-BOCS) w porównaniu do grupy otrzymującej placebo po 12 tygodniach terapii.13

Po 24 tygodniach leczenia, zarówno pacjenci przyjmujący escytalopram w dawce 10 mg na dobę, jak i w dawce 20 mg na dobę osiągnęli lepsze wyniki w porównaniu z grupą placebo.14

Dodatkowo wykazano skuteczność escytalopramu w dawkach 10 i 20 mg na dobę w zapobieganiu nawrotom u pacjentów, którzy uzyskali pożądaną odpowiedź na leczenie w 16-tygodniowej fazie otwartej i kontynuowali terapię w trwającej 24 tygodnie randomizowanej, kontrolowanej placebo fazie badania z podwójnie ślepą próbą.15

Wskazanie Dawkowanie Czas trwania badania Główne wyniki
Duże epizody depresyjne 10-20 mg/dobę 8 tygodni (krótkoterminowe)
do 36 tygodni (profilaktyka nawrotów)
Skuteczność potwierdzona w 3 z 4 badań krótkoterminowych
Wydłużenie czasu do nawrotu w badaniu długoterminowym
Fobia społeczna 5-20 mg/dobę 12 tygodni (krótkoterminowe)
6 miesięcy (profilaktyka nawrotów)
Skuteczność potwierdzona we wszystkich badaniach
Efektywność wszystkich dawek (5, 10, 20 mg)
Zaburzenie lękowe uogólnione 10-20 mg/dobę Badania krótkoterminowe
24-76 tygodni (długoterminowe)
47,5% odpowiedzi na leczenie vs 28,9% w grupie placebo
37,1% remisji vs 20,8% w grupie placebo
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne 10-20 mg/dobę 12-24 tygodni (skuteczność)
16+24 tygodni (profilaktyka nawrotów)
Istotna poprawa w skali Y-BOCS po 12 i 24 tygodniach
Skuteczność w zapobieganiu nawrotom
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl