Właściwości farmakokinetyczne
Lipanthyl Supra 160 160 mg

Fenofibrat w preparacie Lipanthyl Supra 160 mg, w formie mikronizowanej, charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością w porównaniu do kapsułkowej postaci fenofibratu. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 4-5 godzinach, a jego wchłanianie jest istotnie zwiększone przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Fenofibrat ulega szybkiemu metabolizmowi przez esterazy do aktywnego metabolitu – kwasu fenofibrynowego, który wiąże się z albuminami osocza w ponad 99%, co wpływa na jego dystrybucję i dostępność farmakologiczną. Lek nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, w tym CYP3A4, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Okres półtrwania kwasu fenofibrynowego wynosi około 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę bez ryzyka kumulacji, nawet przy długotrwałej terapii.

Właściwości farmakokinetyczne fenofibratu zawartego w preparacie Lipanthyl Supra 160

Preparat Lipanthyl Supra 160 zawiera 160 mg fenofibratu w postaci mikronizowanej, co zapewnia zwiększoną biodostępność w porównaniu z formą kapsułkową mikronizowanego fenofibratu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną substancji czynnej z uwzględnieniem najważniejszych procesów, jakim podlega lek w organizmie.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym fenofibrat ulega procesowi absorpcji z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo późno, po upływie 4 do 5 godzin od momentu przyjęcia leku. Istotną cechą farmakokinetyki fenofibratu jest utrzymywanie się stałego stężenia osoczowego w trakcie długotrwałej terapii, co ma znaczenie w leczeniu przewlekłych zaburzeń lipidowych. Warto podkreślić, że biodostępność fenofibratu zwiększa się przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu i przekształceniu fenofibratu do aktywnego metabolitu – kwasu fenofibrynowego, zachodzi proces dystrybucji w organizmie. Charakterystyczną cechą farmakokinetyki jest bardzo silne wiązanie się kwasu fenofibrynowego z albuminami osocza. Poziom wiązania przekracza 99%, co oznacza, że praktycznie cała ilość aktywnego metabolitu we krwi występuje w formie związanej z białkami. Ta cecha wpływa na objętość dystrybucji oraz dostępność wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji leku.3

Metabolizm

Fenofibrat podlega intensywnym procesom metabolicznym bezpośrednio po podaniu doustnym. Głównym etapem jest szybka hydroliza przez esterazy, prowadząca do powstania aktywnego metabolitu – kwasu fenofibrynowego. Proces ten jest na tyle efektywny, że w osoczu nie stwierdza się obecności niezmienionej cząsteczki fenofibratu. Warto podkreślić specyfikę szlaku metabolicznego fenofibratu, który nie angażuje układu cytochromu P450, a w szczególności izoenzymu CYP3A4, co zmniejsza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Ponadto, fenofibrat nie podlega wątrobowemu metabolizmowi mikrosomalnemu, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z wieloma innymi lekami hipolipemizującymi.4

Wydalanie

Fenofibrat jest eliminowany z organizmu głównie przez nerki, co oznacza, że wydalanie nerkowe stanowi dominującą drogę eliminacji tego leku. Pełna eliminacja fenofibratu z organizmu zachodzi w ciągu 6 dni. Podstawową formą wydalaną jest kwas fenofibrynowy oraz jego pochodne glukuronidowe powstające w procesie sprzęgania. Ta informacja ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie przy ocenie ryzyka stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.5

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania kwasu fenofibrynowego w osoczu wynosi około 20 godzin, co pozwala na stosowanie leku w dogodnym schemacie dawkowania raz na dobę. Badania kinetyczne nie wykazały kumulacji fenofibratu ani po podaniu jednorazowym, ani po podaniu wielokrotnym, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej terapii.6

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku parametry farmakokinetyczne fenofibratu nie ulegają istotnym zmianom – klirens osoczowy kwasu fenofibrynowego pozostaje na poziomie porównywalnym z wartościami obserwowanymi u młodszych pacjentów. Oznacza to, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania wyłącznie ze względu na wiek pacjenta.7

U pacjentów poddawanych hemodializie należy uwzględnić fakt, że procedura ta nie powoduje usunięcia kwasu fenofibrynowego z organizmu. Jest to istotna informacja kliniczna przy planowaniu leczenia u pacjentów z niewydolnością nerek wymagających dializoterapii.8

Parametry farmakokinetyczne fenofibratu (Lipanthyl Supra 160)

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Postać farmaceutyczna Tabletki powlekane zawierające 160 mg fenofibratu mikronizowanego
Biodostępność Zwiększona w porównaniu z postacią kapsułkową fenofibratu mikronizowanego
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 4-5 godzin po podaniu doustnym
Wpływ pokarmu na wchłanianie Wchłanianie zwiększone podczas przyjmowania z pokarmem
Wiązanie z białkami osocza Ponad 99% (kwas fenofibrynowy)
Metabolizm Szybka hydroliza przez esterazy do kwasu fenofibrynowego
Interakcje metaboliczne Nie jest substratem dla CYP3A4, brak metabolizmu mikrosomalnego w wątrobie
Droga wydalania Głównie przez nerki (kwas fenofibrynowy i glukuronidy)
Czas pełnej eliminacji 6 dni
Okres półtrwania (T1/2) Około 20 godzin
Kumulacja Brak kumulacji po podaniu jednorazowym i wielokrotnym
Wpływ wieku na parametry farmakokinetyczne Klirens osoczowy niezmieniony u pacjentów w podeszłym wieku
Wpływ hemodializy Brak eliminacji kwasu fenofibrynowego podczas hemodializy
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl