Właściwości farmakokinetyczne
Marcaine Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Marcaine Spinal 0,5% Heavy

Marcaine Spinal 0,5% Heavy zawiera bupiwakainę w postaci chlorowodorku jednowodnego w stężeniu 5 mg/ml. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku, uwzględniając procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Wchłanianie

Po podaniu podpajęczynówkowym bupiwakaina ulega całkowitemu wchłonięciu z przestrzeni podpajęczynówkowej. Proces ten przebiega dwufazowo, z okresami półtrwania wynoszącymi odpowiednio 50 i 408 minut. Warto podkreślić, że powolna faza wchłaniania stanowi kluczowy czynnik determinujący szybkość wydalania bupiwakainy. Ten mechanizm wyjaśnia istotne różnice w okresie półtrwania bupiwakainy obserwowane przy porównaniu podania dożylnego i podpajęczynówkowego.²

Dystrybucja

Charakterystyczną cechą podania podpajęczynówkowego bupiwakainy jest relatywnie niskie stężenie leku we krwi w porównaniu z innymi technikami znieczulenia regionalnego. Jest to bezpośrednio związane z małą dawką bupiwakainy stosowaną w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Maksymalne stężenie bupiwakainy po podaniu każdej dawki 100 mg do przestrzeni podpajęczynówkowej osiąga wartość 0,4 mg/l. Przekładając to na standardową dawkę 20 mg bupiwakainy, uzyskujemy stężenie w osoczu na poziomie około 0,1 mg/l.³

Po podaniu dożylnym bupiwakaina charakteryzuje się następującymi parametrami farmakokinetycznymi:

• Całkowity klirens: 0,58 l/min⁴
• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 73 l⁵
• Okres półtrwania: 2,7 godz.⁶
• Współczynnik wychwytu wątrobowego: 0,40⁷

Bupiwakaina z łatwością przenika przez barierę łożyskową. Obserwuje się wyrównanie stężeń bupiwakainy w surowicy matki i dziecka, co jest charakterystyczne dla substancji przenikających na zasadzie prostej dyfuzji. Istotne jest, że całkowite stężenie bupiwakainy we krwi płodu jest mniejsze niż we krwi matki, co wiąże się z mniejszym wiązaniem z białkami osocza płodu. Jednakże stężenia wolnej bupiwakainy (niezwiązanej z białkami) są identyczne zarówno u matki, jak i u płodu.⁸

Metabolizm

Klirens bupiwakainy jest uzależniony niemal wyłącznie od metabolizmu wątrobowego. Proces ten zależy od dwóch kluczowych czynników:

1. Przepływu wątrobowego – determinuje ilość leku docierającego do wątroby w jednostce czasu⁹
2. Aktywności enzymów wątrobowych – odpowiedzialnych za biotransformację bupiwakainy¹⁰

Głównym metabolitem bupiwakainy jest 2,6-pipekolilksylidyna (PPX) oraz jej pochodne. Proces metabolizmu ma istotne znaczenie, ponieważ jedynie 6% podanej dawki bupiwakainy jest wydalane w postaci niezmienionej.¹¹

Eliminacja

Bupiwakaina jest wydzielana do mleka kobiecego, jednakże ilości te są na tyle małe, że nie stanowią ryzyka dla karmionego piersią dziecka. Jak wspomniano wcześniej, tylko 6% podanej dawki bupiwakainy jest wydalane w postaci niezmienionej, natomiast większość leku podlega biotransformacji do metabolitów, głównie 2,6-pipekolilksylidyny (PPX) i jej pochodnych.¹²

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

W przypadku populacji pediatrycznej parametry farmakokinetyczne bupiwakainy nie wykazują istotnych różnic w porównaniu z populacją osób dorosłych. Profile wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji są porównywalne w obu grupach wiekowych.¹³

Tabela parametrów farmakokinetycznych bupiwakainy