Właściwości farmakokinetyczne
Bupivacaine Spinal Grindeks 5 mg/ml
Bupiwakaina, stosowana w postaci roztworu do wstrzykiwań 5 mg/ml (Bupivacaine Spinal Grindeks), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Charakteryzuje się wysoką lipofilnością oraz znacznym, 96% stopniem wiązania z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję i farmakodynamiczne działanie. Po podaniu podpajęczynówkowym obserwuje się dwufazowy profil wchłaniania z okresem półtrwania fazy szybkiej 50 minut oraz fazy wolnej 408 minut, co wydłuża okres eliminacji w porównaniu do podania dożylnego (2,7 godz.). Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 20 mg wynosi około 0,1 mg/ml, a po dawce 100 mg około 0,4 mg/ml. Całkowity osoczowy klirens po podaniu dożylnym wynosi 0,58 l/min, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 73 l. Bupiwakaina łatwo przenika przez barierę łożyskową, osiągając równowagę w odniesieniu do niezwiązanej substancji czynnej, a jej stężenie w mleku matki jest na tyle niskie, że nie stanowi zagrożenia dla niemowląt karmionych piersią.
Właściwości farmakokinetyczne bupiwakainy
Bupiwakaina, jako substancja czynna produktu leczniczego Bupivacaine Spinal Grindeks (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej działanie po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów farmakokinetycznych tej substancji z uwzględnieniem specyfiki jej stosowania.1
Właściwości fizykochemiczne
Bupiwakaina charakteryzuje się wysoką lipofilnością, co ma istotne znaczenie dla jej dystrybucji w organizmie i oddziaływania na tkanki docelowe. Warto zaznaczyć, że metabolity bupiwakainy wykazują mniejszą aktywność farmakologiczną niż substancja macierzysta, co jest istotne przy ocenie działania leku.2
Wchłanianie
Stężenie bupiwakainy w osoczu zależy od kilku czynników, w tym od zastosowanej dawki, drogi podania oraz stopnia unaczynienia miejsca podania. W przypadku podania podpajęczynówkowego, wchłanianie bupiwakainy charakteryzuje się specyficzną kinetyką.3
Po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej bupiwakaina wykazuje charakterystyczny dwufazowy profil wchłaniania. Okres półtrwania po całkowitym i dwufazowym wchłonięciu z obszaru podpajęczynówkowego wynosi odpowiednio 50 i 408 minut. Należy podkreślić, że faza wolnego wchłaniania stanowi czynnik ograniczający tempo eliminacji bupiwakainy, co wyjaśnia dlaczego okres półtrwania eliminacji jest dłuższy niż w przypadku wstrzyknięcia dożylnego.4
Stężenie bupiwakainy we krwi po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej jest relatywnie małe w porównaniu z innymi technikami znieczulenia regionalnego. Jest to spowodowane stosunkowo małą dawką bupiwakainy stosowanej w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Maksymalne stężenie bupiwakainy po podaniu każdej dawki 100 mg do przestrzeni podpajęczynówkowej wynosi około 0,4 mg/ml. W przypadku standardowej dawki 20 mg bupiwakainy (zawartej w 4 ml roztworu Bupivacaine Spinal Grindeks), stężenie w osoczu osiąga wartość około 0,1 mg/ml.5
Dystrybucja
Bupiwakaina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza krwi, wynoszącym 96%. Ten parametr ma istotne znaczenie dla określenia frakcji wolnej leku, która odpowiada za działanie farmakologiczne.6
Po wstrzyknięciu dożylnym, całkowity osoczowy klirens bupiwakainy wynosi 0,58 l/min, objętość dystrybucji w stanie równowagi – 73 l, okres półtrwania eliminacji – 2,7 godz., a średni współczynnik wydalania z wątroby wynosi 0,40.7
Przechodzenie przez barierę łożyskową: Bupiwakaina łatwo przenika przez łożysko, osiągając równowagę w odniesieniu do niezwiązanej substancji czynnej. Stopień związania bupiwakainy z białkami osocza krwi płodu jest niższy niż matki, co powoduje, że całkowite stężenie bupiwakainy w osoczu płodu jest mniejsze, pomimo tego, że stężenie niezwiązanej (aktywnej farmakologicznie) substancji czynnej zarówno u płodu, jak i u matki jest jednakowe.8
Przenikanie do mleka matki: Bupiwakaina przenika do mleka matki, jednak w tak małym stopniu, że nie stwarza to ryzyka dla dziecka karmionego piersią.9
Metabolizm
Metabolizm bupiwakainy zachodzi przede wszystkim w wątrobie i zależy głównie od zmian aktywności enzymów wątrobowych, w mniejszym stopniu od perfuzji wątrobowej.10
Bupiwakaina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie na drodze dwóch procesów:
- Aromatycznego uwodornienia do 4-hydroksy-bupiwakainy11
- N-dealkilacji do pipekolilksylidyny (PPX), przy udziale izoenzymu cytochromu P450 3A412
Około 1% bupiwakainy jest wydalany w moczu w postaci niezmienionej w ciągu 24 godzin, a mniej więcej 5% jako PPX. Warto podkreślić, że stężenie metabolitów PPX i 4-hydroksy-bupiwakainy podczas i po podawaniu ciągłym jest niskie w porównaniu do stężenia samej substancji czynnej.13
Eliminacja
Około 5 do 6% bupiwakainy jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część ulega biotransformacji i jest wydalana w postaci metabolitów.14
Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży
U dzieci w wieku od 1 do 7 lat właściwości farmakokinetyczne bupiwakainy są takie same jak u dorosłych. Oznacza to, że mechanizmy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji przebiegają w analogiczny sposób w tej grupie wiekowej.15
Parametry farmakokinetyczne bupiwakainy po różnych drogach podania
| Parametr farmakokinetyczny | Podanie podpajęczynówkowe | Podanie dożylne |
|---|---|---|
| Okres półtrwania wchłaniania (faza szybka) | 50 minut | nie dotyczy |
| Okres półtrwania wchłaniania (faza wolna) | 408 minut | nie dotyczy |
| Okres półtrwania eliminacji | dłuższy niż po podaniu dożylnym | 2,7 godz. |
| Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 100 mg | 0,4 mg/ml | nie określono |
| Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 20 mg | 0,1 mg/ml | nie określono |
| Całkowity klirens osoczowy | nie określono | 0,58 l/min |
| Objętość dystrybucji w stanie równowagi | nie określono | 73 l |
| Średni współczynnik wydalania z wątroby | nie określono | 0,40 |
| Stopień wiązania z białkami osocza | 96% | |
| Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem | 5-6% | |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania