Właściwości farmakokinetyczne
Bupivacaine Spinal Grindeks 5 mg/ml

Bupiwakaina, stosowana w postaci roztworu do wstrzykiwań 5 mg/ml (Bupivacaine Spinal Grindeks), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Charakteryzuje się wysoką lipofilnością oraz znacznym, 96% stopniem wiązania z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję i farmakodynamiczne działanie. Po podaniu podpajęczynówkowym obserwuje się dwufazowy profil wchłaniania z okresem półtrwania fazy szybkiej 50 minut oraz fazy wolnej 408 minut, co wydłuża okres eliminacji w porównaniu do podania dożylnego (2,7 godz.). Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 20 mg wynosi około 0,1 mg/ml, a po dawce 100 mg około 0,4 mg/ml. Całkowity osoczowy klirens po podaniu dożylnym wynosi 0,58 l/min, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 73 l. Bupiwakaina łatwo przenika przez barierę łożyskową, osiągając równowagę w odniesieniu do niezwiązanej substancji czynnej, a jej stężenie w mleku matki jest na tyle niskie, że nie stanowi zagrożenia dla niemowląt karmionych piersią.

Właściwości farmakokinetyczne bupiwakainy

Bupiwakaina, jako substancja czynna produktu leczniczego Bupivacaine Spinal Grindeks (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej działanie po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów farmakokinetycznych tej substancji z uwzględnieniem specyfiki jej stosowania.1

Właściwości fizykochemiczne

Bupiwakaina charakteryzuje się wysoką lipofilnością, co ma istotne znaczenie dla jej dystrybucji w organizmie i oddziaływania na tkanki docelowe. Warto zaznaczyć, że metabolity bupiwakainy wykazują mniejszą aktywność farmakologiczną niż substancja macierzysta, co jest istotne przy ocenie działania leku.2

Wchłanianie

Stężenie bupiwakainy w osoczu zależy od kilku czynników, w tym od zastosowanej dawki, drogi podania oraz stopnia unaczynienia miejsca podania. W przypadku podania podpajęczynówkowego, wchłanianie bupiwakainy charakteryzuje się specyficzną kinetyką.3

Po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej bupiwakaina wykazuje charakterystyczny dwufazowy profil wchłaniania. Okres półtrwania po całkowitym i dwufazowym wchłonięciu z obszaru podpajęczynówkowego wynosi odpowiednio 50 i 408 minut. Należy podkreślić, że faza wolnego wchłaniania stanowi czynnik ograniczający tempo eliminacji bupiwakainy, co wyjaśnia dlaczego okres półtrwania eliminacji jest dłuższy niż w przypadku wstrzyknięcia dożylnego.4

Stężenie bupiwakainy we krwi po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej jest relatywnie małe w porównaniu z innymi technikami znieczulenia regionalnego. Jest to spowodowane stosunkowo małą dawką bupiwakainy stosowanej w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Maksymalne stężenie bupiwakainy po podaniu każdej dawki 100 mg do przestrzeni podpajęczynówkowej wynosi około 0,4 mg/ml. W przypadku standardowej dawki 20 mg bupiwakainy (zawartej w 4 ml roztworu Bupivacaine Spinal Grindeks), stężenie w osoczu osiąga wartość około 0,1 mg/ml.5

Dystrybucja

Bupiwakaina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza krwi, wynoszącym 96%. Ten parametr ma istotne znaczenie dla określenia frakcji wolnej leku, która odpowiada za działanie farmakologiczne.6

Po wstrzyknięciu dożylnym, całkowity osoczowy klirens bupiwakainy wynosi 0,58 l/min, objętość dystrybucji w stanie równowagi – 73 l, okres półtrwania eliminacji – 2,7 godz., a średni współczynnik wydalania z wątroby wynosi 0,40.7

Przechodzenie przez barierę łożyskową: Bupiwakaina łatwo przenika przez łożysko, osiągając równowagę w odniesieniu do niezwiązanej substancji czynnej. Stopień związania bupiwakainy z białkami osocza krwi płodu jest niższy niż matki, co powoduje, że całkowite stężenie bupiwakainy w osoczu płodu jest mniejsze, pomimo tego, że stężenie niezwiązanej (aktywnej farmakologicznie) substancji czynnej zarówno u płodu, jak i u matki jest jednakowe.8

Przenikanie do mleka matki: Bupiwakaina przenika do mleka matki, jednak w tak małym stopniu, że nie stwarza to ryzyka dla dziecka karmionego piersią.9

Metabolizm

Metabolizm bupiwakainy zachodzi przede wszystkim w wątrobie i zależy głównie od zmian aktywności enzymów wątrobowych, w mniejszym stopniu od perfuzji wątrobowej.10

Bupiwakaina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie na drodze dwóch procesów:

  • Aromatycznego uwodornienia do 4-hydroksy-bupiwakainy11
  • N-dealkilacji do pipekolilksylidyny (PPX), przy udziale izoenzymu cytochromu P450 3A412

Około 1% bupiwakainy jest wydalany w moczu w postaci niezmienionej w ciągu 24 godzin, a mniej więcej 5% jako PPX. Warto podkreślić, że stężenie metabolitów PPX i 4-hydroksy-bupiwakainy podczas i po podawaniu ciągłym jest niskie w porównaniu do stężenia samej substancji czynnej.13

Eliminacja

Około 5 do 6% bupiwakainy jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część ulega biotransformacji i jest wydalana w postaci metabolitów.14

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku od 1 do 7 lat właściwości farmakokinetyczne bupiwakainy są takie same jak u dorosłych. Oznacza to, że mechanizmy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji przebiegają w analogiczny sposób w tej grupie wiekowej.15

Parametry farmakokinetyczne bupiwakainy po różnych drogach podania

Parametr farmakokinetyczny Podanie podpajęczynówkowe Podanie dożylne
Okres półtrwania wchłaniania (faza szybka) 50 minut nie dotyczy
Okres półtrwania wchłaniania (faza wolna) 408 minut nie dotyczy
Okres półtrwania eliminacji dłuższy niż po podaniu dożylnym 2,7 godz.
Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 100 mg 0,4 mg/ml nie określono
Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 20 mg 0,1 mg/ml nie określono
Całkowity klirens osoczowy nie określono 0,58 l/min
Objętość dystrybucji w stanie równowagi nie określono 73 l
Średni współczynnik wydalania z wątroby nie określono 0,40
Stopień wiązania z białkami osocza 96%
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem 5-6%
  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl