amlodypina bezylan
Bezylan amlodypiny to postać chemiczna amlodypiny, pochodnej dihydropirydyny, będącej antagonistą kanałów wapniowych typu L. Działając na komórki mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, blokuje napływ jonów wapnia do wnętrza komórek, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia następczego serca.
Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (35-50 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach, a biodostępność waha się między 60-80%.
W porównaniu do innych antagonistów wapnia, bezylan amlodypiny rzadziej wywołuje odruchową tachykardię i wykazuje neutralny wpływ na metabolizm lipidów oraz węglowodanów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie metabolizm leku ulega spowolnieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam 5 mg + 80 mg
Dipperam to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg) w trzech wariantach dawkowania: 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg. Substancje pomocnicze w rdzeniu to celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, natomiast otoczka zawiera hypromelozę typ 2910, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), makrogol 4000 i talk, z dodatkowym żelaza tlenkiem czerwonym (E 172) w dawce 10 mg + 160 mg. Tabletki różnią się kształtem, kolorem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
amlodypina bezylan, amlodypina i walsartan, blister jednodawkowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, walsartan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawek: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Lek jest wskazany wyłącznie jako leczenie zastępcze u pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym lub stabilną chorobą wieńcową, którzy byli wcześniej skutecznie leczeni skojarzoną terapią peryndoprylu i amlodypiny w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Tabletki niepowlekane różnią się charakterystycznym wyglądem i rozmiarem (średnica od 7 do 9,5 mm), co ułatwia identyfikację dawki. Wartości amlodypiny podane są także jako odpowiednik amlodypiny bezylanu: 5 mg odpowiada 6,94 mg, a 10 mg – 13,87 mg.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, amlodypina bezylan, choroba wieńcowa stabilna, inicjacja terapii, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl, preparat złożony, produkt leczniczy, schemat leczenia, substancja czynna, tabletka niepowlekana, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlessa 4 mg + 10 mg
Preparat Amlessa, łączący peryndopryl (inhibitor ACE) z amlodypiną (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu składników oraz profilu produktu złożonego. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, w II i III trymestrze ciąży, przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin) oraz u osób poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia z kontaktami krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki. Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, nadwrażliwości na dihydropirydyny, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, cukrzyca, dihydropirydyna, dysfagia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, leczenie pozaustrojowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na peryndopryl, niedociśnienie, niestabilna niewydolność serca, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, sakubitryl, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlator łączy atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu) i jest dostępny w dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek i zmęczenie. Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, może wywoływać mialgię (często), rabdomiolizę (rzadko), zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (często) oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (niezbyt często). W badaniach klinicznych (n=16066, średni czas leczenia 53 tygodnie) przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 5,2% pacjentów stosujących atorwastatynę, wobec 4% w grupie placebo.
amlodypina bezylan, atorwastatyna z L-lizyną, bloker kanałów wapniowych, działanie wazodylatacyjne, dziedziczna choroba mięśni, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, mialgia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parametry lipidowe, rabdomioliza, uderzenia gorąca, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 16 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Caramlo, zawierającego 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny, wykazały istotne dane dotyczące toksyczności i wpływu na układ rozrodczy. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach na szczurach, dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki klinicznej 10 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednakże w innych modelach zaobserwowano obniżenie stężenia gonadotropin i testosteronu, a także zmniejszenie parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypina bezylan, aparat przykłębuszkowy, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, komórka Sertoliego, kreatynina, krwinka czerwona, mocznik, mutagenność, płodność, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to trójskładnikowy preparat hipotensyjny dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierający amlodypinę (antagonista wapnia), walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Preparat występuje w pięciu wariantach dawkowania: 5 mg + 160 mg + 12,5 mg, 10 mg + 160 mg + 12,5 mg, 5 mg + 160 mg + 25 mg, 10 mg + 160 mg + 25 mg oraz 10 mg + 320 mg + 25 mg. Każdy wariant różni się kolorem, oznaczeniem i wymiarami tabletek, co ułatwia ich identyfikację. Amlodypina występuje w postaci bezylanu, co należy uwzględnić przy przeliczaniu dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna PH 101, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 4000, talk oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E171) i tlenki żelaza (E172), różniące się w zależności od wariantu.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, preparat hipotensyjny, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, walsartan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT to preparat złożony w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę (5 lub 10 mg, podawaną jako amlodypina bezylan w dawkach 6,934 mg lub 13,868 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Charakterystyczne kolory kapsułek ułatwiają identyfikację dawki, a skład wewnętrzny kapsułek jest jednolity i obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, skrobię żelowaną kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową oraz sodu stearylofumaran. Osłonki kapsułek zawierają żelatynę, dwutlenek tytanu oraz tlenki żelaza (czerwony, żółty, czarny) w różnych kombinacjach, co nadaje im specyficzne barwy.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, terapia hipotensyjna, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Candezek Combi to preparat w postaci kapsułek twardych, zawierający kombinację kandesartanu cyleksetylu oraz amlodypiny w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Każdy wariant zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych oraz różne ilości laktozy jednowodnej (od 101,95 mg do 211,90 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, karmelozę wapniową, makrogol typ 8000, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wiążące, wypełniające i poślizgowe. Kapsułki różnią się wyglądem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
amlodypina, amlodypina bezylan, amonowy wodorotlenek, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, potasu wodorotlenek, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Medreg 10 mg
Amlodipine Medreg jest dostępny w tabletkach zawierających 5 mg lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu). Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki, z ostrożnym jej zwiększaniem, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i monitorowane. W przypadku niewydolności nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż stężenie amlodypiny w surowicy nie koreluje z funkcją nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy. U osób starszych stosuje się dawki standardowe, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne związane z wiekiem.
amlodypina bezylan, azotan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, dławica oporna, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent dializowany, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu (m.in. zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki) oraz toksyczność u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, podobnie jak inne diuretyki tiazydowe, może powodować zmniejszenie objętości osocza matki, niedokrwienie płodowo-łożyskowe i zahamowanie wzrostu płodu, a także rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina przenika do mleka kobiecego, jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany. W okresie karmienia piersią stosowanie Co-Amlessa nie jest zalecane, a decyzję o kontynuacji leczenia lub karmienia należy podjąć indywidualnie, uwzględniając korzyści i ryzyko.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, Co-Amlessa, diuretyk tiazydowy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z tert-butyloaminą, pochodna sulfonamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, ryzyko teratogenne, środek przeciwnadciśnieniowy, uszkodzenie płodu, zahamowanie laktacji, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do stosowania u pacjentów z ustalonymi dawkami obu składników, nie do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby stosuje się standardowe dawki, natomiast u osób z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu. Lek nie jest zalecany u pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min, gdzie wymagana jest indywidualna modyfikacja dawek składników. U osób w podeszłym wieku eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania parametrów nerkowych.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z amlodypiną, peryndopryl z tert-butyloaminą, potas w surowicy krwi, prawidłowa czynność nerek, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardilopin 2,5 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę lub inne pochodne dihydropirydyny oraz na substancje pomocnicze leku. Nie należy go stosować u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, we wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenozą aortalną dużego stopnia) oraz u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Wymienione stany kliniczne mogą ulec pogorszeniu wskutek działania wazodylatacyjnego amlodypiny, prowadząc do destabilizacji hemodynamicznej i poważnych powikłań.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, badanie echokardiograficzne, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, efekt wazodylatacyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna niewydolność serca, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność krążenia, obciążenie następcze, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, stenoza aortalna, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, wywiad kardiologiczny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aramlessa 5 mg + 10 mg
Aramlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (odpowiednio 3,395 mg lub 6,79 mg peryndoprylu oraz 5 mg lub 10 mg amlodypiny). Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej, zarówno jako monoterapia nadciśnienia, jak i w przypadku współistnienia obu schorzeń. Aramlessa nie jest lekiem pierwszego wyboru, a jej stosowanie jest zalecane wyłącznie jako terapia substytucyjna u pacjentów wcześniej leczonych oddzielnie peryndoprylem i amlodypiną w dawkach odpowiadających zawartości w preparacie.
amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, compliance, efekt terapeutyczny, leczenie substytucyjne, lek pierwszego rzutu, lek pierwszego wyboru, miażdżyca tętnic wieńcowych, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedokrwienie mięśnia sercowego, peryndopryl, peryndopryl z argininą, schemat leczenia, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, stabilna choroba wieńcowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, dostępny w pięciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Warianty różnią się dawkami atorwastatyny (od 10 mg do 40 mg), peryndoprylu (5 mg lub 10 mg) oraz amlodypiny (5 mg lub 10 mg), przy czym każda dawka jest podana jako ilość substancji równoważnej (np. 21,64 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej odpowiada 20 mg atorwastatyny). Tabletki zawierają również laktozę jednowodną w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, hydroksypropylocelulozę, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera glicerol, hypromelozę, makrogol 6000 oraz barwniki (dwutlenek tytanu i tlenek żelaza żółty). Każdy wariant ma unikalny kształt i rozmiar, ułatwiający identyfikację (np. tabletka 10 mg + 5 mg + 5 mg jest okrągła o średnicy 7 mm, natomiast 40 mg + 10 mg + 10 mg ma kształt podłużny o wymiarach 16 x 8 mm).
amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, okres ważności, otoczka tabletki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, polietylen, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek smarujący, środek wiążący, środek wypełniający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan wapnia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, nie był przedmiotem specyficznych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, charakterystyka leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne pacjenta. Dawki dostępne to 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, co może wpływać na nasilenie objawów. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawki, zwracając uwagę na indywidualną wrażliwość, wiek pacjenta, choroby współistniejące i możliwe interakcje lekowe.
amlodypina bezylan, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, efekt sedatywny, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, modyfikacja dawki, objaw niepożądany, Perindopril/Amlodipine, peryndopryl z tert-butyloaminą, pojazd mechaniczny, układ nerwowy, urządzenie mechaniczne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Perindopril w postaci tozylanu jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, natomiast jego aktywny metabolit, peryndoprylat, osiąga szczyt stężenia po 3-4 godzinach. Biodostępność peryndoprylu w formie peryndoprylatu wynosi około 27%, a jej konwersja jest hamowana przez spożycie pokarmu, co uzasadnia zalecenie podawania leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w 20% i jest eliminowany głównie przez nerki, z okresem półtrwania frakcji niezwiązanej około 17 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę i osiągnięcie stanu równowagi w ciągu 4 dni. U pacjentów z niewydolnością nerek, serca, wątroby oraz u osób starszych obserwuje się zmniejszoną eliminację, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania parametrów nerkowych i elektrolitów. Klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min, co jest istotne dla pacjentów hemodializowanych.
amlodypina bezylan, biodostępność bezwzględna, klirens dializacyjny, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, peryndopryl tozylan, peryndoprylat, populacja pediatryczna, prolek, stężenie maksymalne leku, wchłanianie amlodypiny, wchłanianie leku, zaburzenie czynności wątroby, zależność liniowa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candezek Combi 16 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek w postaci kapsułek twardych, zawierający kombinację kandesartanu cyleksetylu i amlodypiny, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg, gdzie dawki amlodypiny odnoszą się do postaci zasadowej (odpowiednio 6,935 mg i 13,87 mg amlodypiny bezylanu). Kapsułki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 101,95 mg do 211,90 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, karmelozę wapniową, makrogol 8000, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, a otoczka kapsułek różni się w zależności od dawki, zawierając barwniki takie jak żółcień chinolinowa (E104) i tytanu dwutlenek (E171).
amlodypina, amlodypina bezylan, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, makrogol, nadciśnienie tętnicze, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, żelatyna, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar jest wskazany jako terapia zastępcza w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych, którzy wcześniej osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu ramiprylu i amlodypiny jako oddzielnych preparatów w identycznych dawkach. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (amlodypina w postaci bezylanu). Przed zamianą terapii na produkt złożony Sumilar konieczne jest potwierdzenie skutecznej kontroli ciśnienia tętniczego na dotychczasowej terapii składnikami pojedynczymi. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
amlodypina bezylan, compliance, kontrola ciśnienia tętniczego, lek pierwszego rzutu, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, produkt złożony, ramipryl i amlodypina, schemat leczenia, składnik aktywny, skuteczność terapii, stabilizacja ciśnienia tętniczego, substancja czynna, terapia składnikami pojedynczymi, terapia zastępcza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek w postaci kapsułek twardych, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, łączący kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Zawartość amlodypiny podana jest również jako odpowiednik amlodypiny bezylanu (odpowiednio 6,935 mg lub 13,87 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 101,95 mg do 211,90 mg w zależności od dawki), skrobię kukurydzianą, karmelozę wapniową, makrogol typ 8000, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian. Różnice w składzie otoczki kapsułek i nadrukach ułatwiają identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina, amlodypina bezylan, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, substancja przeciwzbrylająca, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Ramidilan HCT to preparat złożony w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę w postaci bezylanu (odpowiednio 5 lub 10 mg, co odpowiada 6,934 mg lub 13,868 mg amlodypiny bezylanu) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Produkt dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg + 12,5 mg, 5 mg + 5 mg + 25 mg, 10 mg + 5 mg + 25 mg oraz 10 mg + 10 mg + 25 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki różnią się kolorystyką, co ułatwia ich identyfikację, a okres ważności wynosi 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 30°C.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, nadciśnienie tętnicze, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, wapnia wodorofosforan, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Triveram to złożony lek w formie tabletek powlekanych, dostępny w pięciu kombinacjach dawek, zawierających atorwastatynę wapniową (od 10 mg do 40 mg), peryndopryl z argininą (5 mg lub 10 mg) oraz amlodypinę bezylan (5 mg lub 10 mg). Każda dawka charakteryzuje się specyficznym stężeniem substancji czynnych oraz unikalnym kształtem i rozmiarem tabletki, co ułatwia identyfikację preparatu. Produkt zawiera również laktozę jednowodną w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletki zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i właściwości farmaceutyczne leku.
amlodypina bezylan, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerol, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol 6000, maltodekstryna, peryndopryl z argininą, plastyfikator otoczki, środek pochłaniający wilgoć, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Triveram to preparat złożony w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: atorwastatynę (10–40 mg), peryndopryl z argininą (5–10 mg) oraz amlodypinę (5–10 mg) w pięciu różnych kombinacjach dawek. Każda dawka zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych oraz ich soli, np. dawka 20 mg + 10 mg + 10 mg zawiera 21,64 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej, 6,79 mg peryndoprylu oraz 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Lek zawiera również laktozę jednowodną w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg, co jest istotne przy nietolerancji laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę, wapnia węglan, hydroksypropylocelulozę, karboksymetyloskrobię sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera m.in. hypromelozę, makrogol 6000 i barwniki (dwutlenek tytanu, tlenek żelaza żółty).
amlodypina bezylan, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, atorwastatyna wapniowa, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, peryndopryl arginina, pojemnik polipropylenowy, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, preparat złożony, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – ApoAmlo 10 mg
ApoAmlo to lek przeciwnadciśnieniowy zawierający amlodypiny bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie tabletek. Tabletki 5 mg mają kształt beczkowaty o wymiarach 7,9 mm × 5,6 mm, oznaczone literą „C” i cyfrą „58”, natomiast tabletki 10 mg są okrągłe, o średnicy 9,5 mm, oznaczone „C” i „59”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną (PH-112 i PH-101), wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobię sodową (Typ A) oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizyczne i farmaceutyczne tabletek. Lek jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazały, że amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (w przeliczeniu mg/kg) powoduje toksyczny wpływ na rozród, objawiający się opóźnieniem porodu, wydłużeniem jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniach płodności u szczurów amlodypina podawana do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższa dawka niż u ludzi) nie wpływała na płodność, natomiast dawki porównywalne do ludzkich wywoływały zmiany hormonalne i strukturalne w układzie rozrodczym samców, takie jak obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata nie wykazały działania rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiadało dawce maksymalnej lub dwukrotnie wyższej niż u ludzi (10 mg). Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie genów i chromosomów.
amlodypina bezylan, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprololu fumaran, dysfagia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna dawka zalecana, mutagenność, resorpcja płodu, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT to trójskładnikowa kombinacja leków hipotensyjnych, zawierająca amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg). Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Amlodypina działa jako antagonista kanałów wapniowych, walsartan blokuje receptory angiotensyny II, a hydrochlorotiazyd pełni funkcję diuretyku tiazydowego. Tabletki powlekane różnią się kolorem, rozmiarem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, makrogol 4000, talk oraz barwniki (E171, E172), są dostosowane do poszczególnych wariantów dawkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, blister jednodawkowy, Dipperam HCT, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed wilgocią, okres ważności, oryginalne opakowanie, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, walsartan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Normodipine 10 mg
Normodipine, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, beta-adrenolitykami, alfa-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE, bez konieczności modyfikacji dawkowania amlodypiny. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobny schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dolnego zakresu dawkowania, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę należy stopniowo zwiększać, zaczynając od najmniejszej możliwej. U pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż stężenie amlodypiny nie koreluje z funkcją nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
amlodypina, amlodypina bezylan, badanie farmakokinetyczne, bloker receptorów beta-adrenergicznych, choroba niedokrwienna serca, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, podanie doustne, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoAmlo 5 mg
ApoAmlo, zawierający amlodypinę (amlodypina bezylan), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze preparatu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym zagrażających życiu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach zastosowanie amlodypiny może prowadzić do istotnego pogorszenia perfuzji narządowej, spadku ciśnienia tętniczego i ryzyka zagrażającego życiu pacjenta.
amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, ciężkie niedociśnienie, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie naczyniorozszerzające, nadwrażliwość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opór obwodowy, perfuzja tkankowa, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, pojemność minutowa serca, właściwość wazodylatacyjna, wstrząs kardiogenny, zastój w krążeniu płucnym, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech dawkach: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg (peryndopryl odpowiednio 4 lub 8 mg, amlodypina 5 lub 10 mg). Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej, szczególnie u pacjentów, u których jednoczesne stosowanie obu substancji w oddzielnych preparatach skutecznie kontroluje objawy. Lek stosowany jest jako terapia zastępcza po ustaleniu optymalnych dawek peryndoprylu i amlodypiny podawanych osobno, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii i stabilizację stanu klinicznego pacjenta.
amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, compliance, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie zastępcze, lek pierwszego rzutu, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl z tert-butyloaminą, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, stabilna choroba wieńcowa, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elestar 40 mg + 10 mg
Elestar to lek złożony, zawierający olmesartan medoksomil (20 mg lub 40 mg) oraz amlodypinę w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg), dostępny w trzech wariantach dawkowania: 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia olmesartanem lub amlodypiną nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Lek występuje w formie tabletek powlekanych o różnym kolorze i rozmiarze, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek (białe 6 mm, kremowe 8 mm, brązowawo-czerwone 8 mm). Elestar jest szczególnie zalecany jako terapia skojarzona u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych, co może również poprawić adherencję do leczenia.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, efekt hipotensyjny, kontrola ciśnienia tętniczego, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, olmesartan medoksomil, pochodna dihydropirydyny, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, sartan, tabletka powlekana, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg (3,395 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,395 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu), 10 mg + 5 mg (6,790 mg peryndoprylu i 6,935 mg amlodypiny bezylanu) oraz 10 mg + 10 mg (6,790 mg peryndoprylu i 13,870 mg amlodypiny bezylanu). Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniem, co ułatwia ich identyfikację, a ich skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (istotna u pacjentów z nietolerancją laktozy), celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl z argininą, polietylen o niskiej gęstości, polipropylen, preparat złożony, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodipine Bluefish 5 mg
Amlodipine Bluefish w dawce 5 mg to lek w postaci tabletek zawierających amlodypinę bezylan, będącą antagonistą kanałów wapniowych, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Każda tabletka zawiera 5 mg substancji czynnej oraz substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) i magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe lub prawie białe, płaskie, cylindryczne o wymiarach około 7,9 mm x 5,6 mm, z oznaczeniami „C” i „58” na przeciwległych stronach.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PVC/PVDC/Aluminium, bloker kanału wapniowego, celuloza mikrokrystaliczna, choroba niedokrwienna serca, dezintegrant, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, prowadzi do złożonych zaburzeń hemodynamicznych wynikających z synergistycznego działania obu substancji. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wspomaganego oddychania. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię (<60 uderzeń/min), blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Wrażliwość na bisoprolol jest zmienna, a pacjenci z chorobami serca wykazują zwiększoną podatność na toksyczne efekty leku.
aminofilina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atropina dożylna, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, białka osocza, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie chronotropowe dodatnie, glukagon dożylny, glukonian wapnia, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wrażliwość osobnicza, wspomagane oddychanie, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (bloker kanałów wapniowych), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęk (bardzo często, ≥1/10, głównie związany z amlodypiną), senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny, zawroty głowy błędnikowe, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze i objawy z nim związane, duszność, kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiana rytmu wypróżnień), reakcje skórne (świąd, wysypka, wykwit), obrzęk stawów (szczególnie kostek) oraz kurcze mięśni. Działania te mają najczęściej charakter łagodny do umiarkowanego i często ustępują samoistnie podczas kontynuacji terapii.
amlodypina bezylan, astenia, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcz mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk, obrzęk obwodowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl tozylan, podwójne widzenie, suchy kaszel, szum uszny, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Caramlo 16 mg + 5 mg
Lek Caramlo, zawierający 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), znacznym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenozą aortalną dużego stopnia), niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i cholestazą. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów jednocześnie przyjmujących aliskiren w przypadku cukrzycy lub upośledzonej funkcji nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Każda tabletka zawiera również 81,40 mg laktozy jednowodnej, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aliskiren, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny, Caramlo, cholestaza, cukrzyca, dekompensacja hemodynamiczna, hiperkaliemia, hipotensja, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, stenoza aortalna, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Lek Zahron Combi to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i nadciśnienia tętniczego. Profil działań niepożądanych odpowiada znanym efektom obu substancji czynnych, z rozuwastatyną wywołującą m.in. miopatię, rabdomiolizę (rzadko), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (często) oraz ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 (często), szczególnie u pacjentów z podwyższonym BMI i glikemią na czczo. Amlodypina natomiast często powoduje obrzęki obwodowe, uderzenia gorąca, kołatanie serca oraz bóle i zawroty głowy, a także senność. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane amlodypiny obejmują zawał mięśnia sercowego, arytmię, zapalenie naczyń, trzustki i wątroby, wymagające pilnej interwencji.
amlodypina bezylan, arytmia, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca typu 2, częstomocz, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hematuria, hipercholesterolemia, hiperglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezje, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, statyna, trombocytopenia, wazodylatacja, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Norvasc 5 mg
Preparat Norvasc zawiera amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg oraz 10 mg, podawaną w formie tabletek o charakterystycznym ośmiokątnym kształcie i białym lub prawie białym kolorze. Tabletki 5 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki po 2,5 mg, co pozwala na precyzyjną modyfikację dawkowania. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan bezwodny, karboksymetyloskrobię sodową (Typ A) oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i właściwości fizykochemiczne tabletek. Tabletki 10 mg nie posiadają linii podziału.
amlodypina bezylan, blister jednostkowy, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, modyfikacja dawkowania, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie kalendarzowe, podanie doustne, środek rozpadowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Finamlox 5 mg
Finamlox to preparat zawierający amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, dostępny w dawkach 5 mg oraz 10 mg. Tabletki są niepowlekane, owalne, białe lub prawie białe, z charakterystycznie ściętymi brzegami, oznaczone odpowiednio napisem „AMB” oraz cyfrą „5” lub „10” dla łatwej identyfikacji dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna i magnezu stearynian, pełnią funkcje technologiczne, zapewniając odpowiednie właściwości fizyczne tabletek. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępny w różnych wielkościach opakowań: dla dawki 5 mg – 20, 28, 30, 50, 100 tabletek, a dla dawki 10 mg – 14, 20, 28, 30, 50, 100 tabletek.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Dipperam dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o trzech konfiguracjach dawek: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, podawana niezależnie od posiłków, co ułatwia przestrzeganie terapii. Wybór odpowiedniej dawki powinien być oparty na skuteczności wcześniejszej monoterapii amlodypiną lub walsartanem. Dipperam 5 mg + 80 mg jest wskazany u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem tętniczym podczas monoterapii amlodypiną 5 mg lub walsartanem 80 mg, natomiast dawki 5 mg + 160 mg i 10 mg + 160 mg dedykowane są pacjentom z nieskuteczną monoterapią odpowiednio amlodypiną 5 mg lub 10 mg oraz walsartanem 160 mg. Zaleca się stopniowe dostosowanie dawek poszczególnych składników przed przejściem na terapię złożoną, choć w uzasadnionych przypadkach możliwa jest bezpośrednia zmiana na Dipperam.
absorpcja substancji czynnej, amlodypina bezylan, amlodypina i walsartan, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leku, modyfikacja dawkowania, monoterapia amlodypiną, monoterapia walsartanem, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, podanie doustne, produkt złożony, stężenie potasu i kreatyniny, tabletka powlekana, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa jest wskazany jako terapia zastępcza w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u pacjentów uprzednio leczonych trzema składnikami: peryndoprylem, indapamidem oraz amlodypiną, podawanymi w tych samych dawkach, co w preparacie złożonym. Dostępny jest w formie tabletek o pięciu różnych kombinacjach dawek: 2 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny + 0,625 mg indapamidu, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Tabletki różnią się kształtem i wielkością, a linie podziału na niektórych dawkach służą jedynie ułatwieniu połknięcia, nie zaś do dzielenia na równe części. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a jedynie do zastąpienia dotychczasowego schematu leczenia złożonego z tych trzech substancji czynnych.
adherence, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, diuretyk tiazydopodobny, działanie niepożądane, indapamid, inhibitor ACE, konwertaza angiotensyny, mechanizm hipotensyjny, monitorowanie leczenia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, peryndopryl tert-butyloamina, pochodna dihydropirydyny, schemat leczenia, synergia lekowa, terapia zastępcza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat w formie tabletek zawierających kombinację lizynoprylu (w postaci lizynoprylu dwuwodnego) oraz amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu). Dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Tabletki różnią się cechami fizycznymi, m.in. średnicą (8,00 ± 0,15 mm dla dawki 10 mg + 5 mg oraz 11,00 ± 0,15 mm dla pozostałych) oraz kształtem (płaskie lub obustronnie wypukłe). Linia podziału w większości wariantów służy jedynie ułatwieniu połknięcia, z wyjątkiem dawki 20 mg + 10 mg, którą można podzielić na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia wodorofosforan, mannitol, skrobię żelowaną kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, co wpływa na stabilność i właściwości farmaceutyczne tabletek.
amlodypina bezylan, blister, dezintegrant, folia PVC/PVDC/Aluminium, karboksymetyloskrobia sodowa, lizynopryl dwuwodny, lizynopryl i amlodypina, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed światłem, okres ważności, podziałka, skrobia żelowana kukurydziana, substancja pomocnicza, utylizacja produktów farmaceutycznych, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Interakcje leku – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar, zawierający olmesartan medoksomil oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Interakcje z lekami zwiększającymi stężenie potasu (np. diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, heparyna) również mogą prowadzić do hiperkaliemii, wymagając monitorowania poziomu potasu w surowicy. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawkach >3 g/dobę, może osłabiać działanie hipotensyjne oraz zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek. W przypadku stosowania kolesewelamu chlorowodorku olmesartan powinien być podawany co najmniej 4 godziny wcześniej, aby uniknąć zmniejszenia jego biodostępności.
alfa-adrenolityk, aliskiren, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczy, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, erytromycyna, ewerolimus, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, klarytromycyna, kolesewelam chlorowodorek, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw ortostatyczny, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, prawastatyna, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodipine Medreg 5 mg
Produkt leczniczy Amlodipine Medreg dostępny jest w formie tabletek o dawkach 5 mg oraz 10 mg, zawierających amlodypinę w postaci bezylanu. Tabletki 5 mg mają średnicę 8,73-8,93 mm, są białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, bez powłoczki, z wytłoczonym napisem „E 21” i linią podziału. Tabletki 10 mg mają średnicę 10,5-10,7 mm, również są białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, bez powłoczki, z wytłoczonym napisem „10” i linią podziału. Substancje pomocnicze obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, spoiwa, środka rozsadzającego i substancji poślizgowej.
amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, interakcja z materiałem opakowaniowym, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości leku, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, utylizacja produktów leczniczych, wodorofosforan wapnia