amlodypina bezylan
Bezylan amlodypiny to postać chemiczna amlodypiny, pochodnej dihydropirydyny, będącej antagonistą kanałów wapniowych typu L. Działając na komórki mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, blokuje napływ jonów wapnia do wnętrza komórek, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia następczego serca.
Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (35-50 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach, a biodostępność waha się między 60-80%.
W porównaniu do innych antagonistów wapnia, bezylan amlodypiny rzadziej wywołuje odruchową tachykardię i wykazuje neutralny wpływ na metabolizm lipidów oraz węglowodanów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie metabolizm leku ulega spowolnieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających kombinację olmesartanu medoksomilu i amlodypiny bezylanu w trzech wariantach dawkowania: 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg. Każda tabletka różni się wyglądem, rozmiarem oraz oznaczeniem (odpowiednio C73, C75 i C77), co ułatwia identyfikację dawki. Substancje pomocnicze w składzie obejmują składniki rdzenia (m.in. skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa) oraz otoczki (alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk, barwniki takie jak dwutlenek tytanu i tlenki żelaza). Preparat jest dostępny w opakowaniach blisterowych o różnej liczbie tabletek (14, 28, 56, 98, a także blistry perforowane 10 x 1, 50 x 1, 500 x 1).
alkohol poliwinylowy, amlodypina bezylan, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, koloidalny dwutlenek krzemu, kroskarmeloza sodowa, makrogol, olmesartan medoksomil, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tertens-AM 1,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM dostępny jest w dwóch dawkach: 1,5 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu) oraz 1,5 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny (13,87 mg amlodypiny bezylanu) w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Tabletki są dwuwarstwowe, powlekane, o średnicy 9 mm, różniące się kolorem i składem otoczki – dawka 5 mg jest biała, natomiast dawka 10 mg różowa, zawierająca dodatkowo żelaza tlenek czerwony (E172). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (104,5 mg), hypromelozę, magnezu stearynian, powidon K30 oraz skrobię żelowaną kukurydzianą. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.
amlodypina bezylan, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, indapamid i amlodypina, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, powidon, rdzeń tabletki, skrobia żelowana, substancja pomocnicza, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg w postaci rozuwastatyny wapniowej) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg w postaci amlodypiny bezylanu), posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu substancji czynnych. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym przy utrzymującym się podwyższeniu aktywności transaminaz przekraczającym trzykrotnie górną granicę normy, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatią, jednoczesnym leczeniem cyklosporyną, a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Ponadto, nadwrażliwość na rozuwastatynę stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, choroba wątroby, cyklosporyna, dihydropirydyna, działanie hipotensyjne, interakcje farmakodynamiczne, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, miopatia, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, podwyższenie transaminaz, rozuwastatyna i amlodypina, rozuwastatyna wapniowa, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Preparat Co-Prestarium, łączący peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu substancji czynnych. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ciążą (zwłaszcza w II i III trymestrze), jednoczesnym stosowaniem aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², terapią sakubitrylem/walsartanem (konieczny 36-godzinny odstęp), pozaustrojowymi metodami leczenia krwi oraz znacznym zwężeniem tętnic nerkowych. Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, nadwrażliwości na dihydropirydyny, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (zwłaszcza zastawki aortalnej) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po ostrym zawale. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co jest istotne u osób z jej nietolerancją.
amlodypina bezylan, funkcja nerek, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, peryndopryl z argininą i amlodypiną, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl walsartan, wskaźnik GFR, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlonor 10 mg
Amlodypina, stosowana w dawkach 5 mg lub 10 mg (w postaci amlodypiny bezylanu), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży nie zostało ostatecznie potwierdzone, a dane kliniczne są niewystarczające. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a stan pacjentki (np. ciężkie nadciśnienie tętnicze) stanowi większe zagrożenie dla matki i płodu niż potencjalne ryzyko leku. W takich przypadkach konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłe monitorowanie pacjentki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Caramlo 16 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Caramlo dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) oraz 16 mg kandesartanu cyleksetylu + 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się wielkością (odpowiednio około 6 mm i 8 mm średnicy), wyglądem oraz możliwością podziału – wariant 16 mg+10 mg posiada linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Zawartość laktozy jednowodnej wynosi 60,9 mg w tabletce 8 mg+5 mg oraz 121,9 mg w tabletce 16 mg+10 mg, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hydroksypropylocelulozę, kroskarmelozę sodową, skrobię kukurydzianą, trietylu cytrynian oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
amlodypina bezylan, blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, dawkowanie leku, fotostabilność leku, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetylu, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator farmaceutyczny, postać farmaceutyczna, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, trietylu cytrynian - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Aramlessa to lek doustny dostępny w czterech wariantach dawkowania, łączący peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w formie bezylanowej. Dostępne dawki to: 5 mg + 5 mg (3,395 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny), 5 mg + 10 mg (3,395 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny), 10 mg + 5 mg (6,79 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny) oraz 10 mg + 10 mg (6,79 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny). Tabletki różnią się kolorem, kształtem i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia chlorek sześciowodny, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, wodorowęglan sodu, krzemionkę koloidalną, tlenek żelaza żółty (w wybranych dawkach) oraz magnezu stearynian, zapewniające stabilność i odpowiednią farmaceutyczną postać leku.
amlodypina bezylan, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia sześciowodny, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, okres ważności leku, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja aktywna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, tlenek żelaza żółty, trudności w połykaniu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Sumilar HCT to preparat złożony w postaci kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę (5 lub 10 mg w postaci amlodypiny bezylanu) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Produkt dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, co umożliwia indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki różnią się kolorem osłonki, co ułatwia ich identyfikację, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, a opakowania dostępne są w różnych wielkościach od 10 do 100 kapsułek, choć nie wszystkie mogą być dostępne w obrocie.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, nadciśnienie tętnicze, produkt leczniczy, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Caramlo 16 mg + 10 mg
Caramlo to lek złożony w formie tabletek, zawierający kandesartan cyleksetyl (8 mg lub 16 mg) oraz amlodypinę bezylan (5 mg lub 10 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Preparat jest wskazany wyłącznie dla pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego przy stosowaniu tych samych dawek obu substancji czynnych podawanych oddzielnie. Tabletki Caramlo mają charakterystyczny wygląd i mogą być dzielone (szczególnie dawka 16 mg+10 mg), co ułatwia identyfikację i dostosowanie dawkowania. Zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 60,9 mg w dawce 8 mg+5 mg oraz 121,9 mg w dawce 16 mg+10 mg, co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlator 20 mg + 5 mg
Preparat Amlator zawiera atorwastatynę (w postaci atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu) w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Przedawkowanie amlodypiny może prowadzić do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, odruchowej tachykardii, znacznego i długotrwałego niedociśnienia ogólnoustrojowego, a w najcięższych przypadkach do wstrząsu i zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku i często wymaga wspomagania oddychania. W leczeniu przedawkowania amlodypiny kluczowe jest monitorowanie funkcji serca i układu oddechowego, kontrola objętości płynów krążących oraz stosowanie leków wazokonstrykcyjnych i dożylnego glukonianu wapnia. Płukanie żołądka i węgiel aktywowany mogą być rozważone w krótkim czasie po przedawkowaniu, natomiast hemodializa jest nieskuteczna ze względu na silne wiązanie substancji z białkami osocza.
amlodypina bezylan, blokada kanałów wapniowych, fosfokinaza kreatynowa, funkcja wątroby, glukonian wapnia, hemodializa, miopatia, niedociśnienie, obrzęk płuc niekardiogenny, płukanie żołądka, przeciążenie płynami, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie atorwastatyny, rabdomioliza, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, wazokonstrikcja, węgiel aktywowany, wstrząs - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat hipotensyjny dostępny w formie tabletek, zawierający dwie substancje czynne: lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Dostępne są trzy kombinacje dawek: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Tabletki różnią się kształtem, wielkością i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację i dostosowanie terapii. Linia podziału w tabletkach 20 mg+10 mg umożliwia podział na równe dawki, natomiast w pozostałych dawkach linia służy jedynie do ułatwienia połknięcia. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan, mannitol, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa i magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią formę farmaceutyczną i stabilność preparatu.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, biodostępność leku, działanie hipotensyjne, inhibitor ACE, karboksymetyloskrobia sodowa, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, gdzie zawartość peryndoprylu tozylanu wynosi odpowiednio 5 mg lub 10 mg (ekwiwalent peryndoprylu 3,4 mg lub 6,8 mg), a amlodypiny bezylanu 5 mg lub 10 mg (ekwiwalent amlodypiny 6,935 mg lub 13,87 mg). Każda tabletka zawiera laktozę jednowodną w ilości 41,672 mg dla dawek z 5 mg peryndoprylu oraz 83,344 mg dla dawek z 10 mg peryndoprylu. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak sodu wodorowęglan, powidon K30, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), magnezu stearynian (E572) oraz wapnia wodorofosforan, które wpływają na stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne tabletek.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, peryndopryl, peryndopryl tozylan, powidon, skrobia kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, stabilizacja pH, stearynian magnezu, substancja aktywna, substancja alkalizująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka z wytłoczeniem, wodorofosforan wapnia, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi to lek w formie tabletek doustnych, zawierający kombinację peryndoprylu z tert-butyloaminą oraz amlodypiny w czterech wariantach dawkowania: 4 mg + 5 mg (amlodypina bezylan 6,94 mg), 4 mg + 10 mg (amlodypina bezylan 13,87 mg), 8 mg + 5 mg (amlodypina bezylan 6,94 mg) oraz 8 mg + 10 mg (amlodypina bezylan 13,87 mg). Różnice w dawkach umożliwiają indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki są niepowlekane, o różnym wyglądzie i rozmiarze (średnica od 7 do 9,5 mm), co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne preparatu.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, peryndopryl z tert-butyloaminą, podanie doustne, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka niepowlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Triveram to lek złożony dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierający atorwastatynę, peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w stałych dawkach. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana na czczo, co zapewnia optymalną absorpcję. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii; dawkowanie powinno być najpierw dostosowane indywidualnie dla każdego składnika, a następnie można przejść na odpowiednią formę złożoną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min oraz u osób z aktywną chorobą wątroby. W populacji pediatrycznej brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, dlatego nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem terapii.
amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, bezpieczeństwo stosowania, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, leki przeciwwirusowe, letermowir, nietolerancja laktozy, peryndopryl z argininą, podawanie doustne, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji nerek, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie cytomegalowirusem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi to lek złożony zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu) w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej, jednak wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy wcześniej uzyskali stabilną kontrolę ciśnienia i/lub objawów choroby wieńcowej podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w oddzielnych preparatach. Kluczowym warunkiem jest identyczność dawek bisoprololu i amlodypiny w stosunku do dotychczasowego leczenia, co umożliwia bezpieczne przejście na lek złożony. Tabletki różnią się wyglądem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację, np. Sobycombi 5 mg + 5 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 6,9-7,1 mm i grubości 3,0-5,0 mm, natomiast Sobycombi 10 mg + 10 mg to białe, okrągłe tabletki o średnicy 10,0-10,2 mm i grubości 3,4-5,0 mm z linią podziału.
adherence, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, ciśnienie tętnicze, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie długotrwałe, nadciśnienie tętnicze samoistne, objawy choroby wieńcowej, politerapia, postać tabletkowa, preparat hipotensyjny, rozpoczęcie terapii, stabilna choroba wieńcowa, substancja aktywna, terapia zastępcza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmita 40 mg + 10 mg
Lek Olmita, zawierający olmesartan medoksomil w połączeniu z amlodypiną (amlodypina bezylan), charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z najczęściej występującymi obrzękami obwodowymi (11,3%), bólem głowy (5,3%) oraz zawrotami głowy (4,5%). Obrzęki obwodowe, klasyfikowane jako bardzo często występujące, mogą być mylone z objawami niewydolności krążenia, zwłaszcza u osób starszych. Ból i zawroty głowy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i zwiększać ryzyko upadków, co jest szczególnie istotne w populacji geriatrycznej. Inne działania niepożądane, takie jak kaszel, nudności, biegunka, wysypka skórna czy hiperkaliemia, występują z częstością od niezbyt często do rzadko i wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby czy serca. Lek zawiera również laktozę jednowodną (8,40 mg w tabletce 40 mg + 10 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina bezylan, badania laboratoryjne, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, farmakologia kliniczna, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipotensja ortostatyczna, kaszel nieproduktywny, kończyna dolna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, populacja geriatryczna, reakcja nadwrażliwości, stan przedcukrzycowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zastój krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to lek w formie tabletek niepowlekanych, zawierający kombinację peryndoprylu z tert-butyloaminą oraz amlodypiny w czterech dawkach: 4 mg + 5 mg (6,94 mg amlodypiny bezylanu), 4 mg + 10 mg (13,87 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 5 mg (6,94 mg amlodypiny bezylanu) oraz 8 mg + 10 mg (13,87 mg amlodypiny bezylanu). Tabletki różnią się kształtem (płaskie lub obustronnie wypukłe), średnicą (7-9,5 mm) oraz oznaczeniami na powierzchni, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i proces tabletkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, masa tabletkowa, peryndopryl z tert-butyloaminą, produkt leczniczy, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja przeciwpoślizgowa, tabletka niepowlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Wśród najważniejszych działań niepożądanych należy wymienić leukopenię (bardzo rzadko przy amlodypinie), małopłytkowość (bardzo rzadko przy amlodypinie, rzadko przy rozuwastatynie), reakcje alergiczne (bardzo rzadko przy amlodypinie) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (rzadko przy rozuwastatynie). Częstość występowania hiperglikemii jest bardzo rzadka przy amlodypinie, natomiast cukrzyca występuje często przy stosowaniu rozuwastatyny. W zakresie układu nerwowego obserwuje się często zawroty głowy i ból głowy przy obu substancjach, a także senność (często przy amlodypinie) i inne zaburzenia czucia o częstości niezbyt częstej. Zaburzenia psychiczne, takie jak bezsenność, depresja i zmiany nastroju, występują z częstością nieznaną lub niezbyt częstą, co wymaga monitorowania stanu pacjenta.
amlodypina bezylan, ból głowy, cukrzyca, depresja, dezorientacja, drżenie, hiperglikemia, klasyfikacja MedDRA, leukopenia, małopłytkowość, niedoczulica, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezje, reakcja alergiczna, rozuwastatyna wapniowa, senność, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zawroty głowy, zmiany nastroju - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Sumilar HCT to preparat złożony w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę (5 lub 10 mg jako amlodypina bezylan) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, różniących się proporcjami składników oraz kolorem kapsułek, co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa i stearylofumaran sodu, zapewniają odpowiednią postać farmaceutyczną, stabilność i biodostępność leku. Kapsułki należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.
amlodypina, amlodypina bezylan, biodostępność, blister, celuloza mikrokrystaliczna, farmakokinetyka leku, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, postać farmaceutyczna, produkt złożony, ramipryl, skrobia żelowana, sodu stearylofumaran, substancja rozsadzająca, utylizacja leków, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Caramlo 8 mg + 5 mg
Caramlo to lek łączący kandesartan cyleksetyl (8 mg lub 16 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do substytucji dotychczasowego leczenia dwoma oddzielnymi lekami zawierającymi te same dawki obu substancji czynnych. Wskazaniem do zamiany terapii na Caramlo jest stabilna kontrola ciśnienia tętniczego przy stosowaniu kandesartanu i amlodypiny w dawkach odpowiadających zawartości w tabletkach Caramlo (8 mg + 5 mg lub 16 mg + 10 mg). Lek występuje w formie tabletek o średnicy 6 mm (8 mg + 5 mg) oraz 8 mm (16 mg + 10 mg), z możliwością podziału tabletek 16 mg + 10 mg na równe dawki dzięki linii podziału, natomiast tabletki 8 mg + 5 mg nie są przeznaczone do dzielenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu), wskazują na różne profile toksyczności obu składników. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych niż u ludzi, przeliczone na mg/m²) nie wpływała na płodność, jednak w dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi zaobserwowano u samców szczurów zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także obniżenie jakości nasienia. Badania długoterminowe (2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom zbliżonym lub dwukrotnie wyższym niż maksymalna dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/m²).
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, lek beta-adrenolityczny, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, testosteron, toksyczność po podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aldan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej produktu leczniczego ALDAN w dawkach 5 mg oraz 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tego leku. Analiza danych z tych badań dostarczyła istotnych informacji dotyczących ryzyka stosowania amlodypiny, które nie wskazują na szczególne niebezpieczeństwa, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakoterapii przed wprowadzeniem leku do praktyki klinicznej.
Wyniki badań przedklinicznych stanowią podstawę do oceny stosunku korzyści do ryzyka produktu ALDAN i potwierdzają jego relatywnie bezpieczne stosowanie w dawkach 5 mg i 10 mg, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz przeciwwskazań. Pomimo pozytywnego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u pacjentów w warunkach klinicznych, co jest standardową praktyką w farmakoterapii. Pozytywne wyniki badań przedklinicznych mają fundamentalne znaczenie w procesie rejestracji i dopuszczenia leku do obrotu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Produkt Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), jest wskazany do stosowania u pacjentów już uprzednio leczonych stałymi dawkami obu składników jednocześnie. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, przy czym dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie wcześniejszej terapii. Produkt nie jest zalecany jako leczenie początkowe. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika (np. z powodu nowych schorzeń, zmian stanu klinicznego lub interakcji lekowych), należy przerwać stosowanie preparatu złożonego i przejść na monoterapię poszczególnymi substancjami w celu ustalenia odpowiedniego dawkowania. Zahron Combi może być stosowany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w skojarzeniu z tiazydowymi diuretykami, lekami blokującymi receptory alfa- i beta-adrenergiczne oraz inhibitorami ACE bez konieczności modyfikacji dawki amlodypiny. Nie wymaga się także zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek, natomiast jest przeciwwskazany u chorych z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby.
amlodypina bezylan, atazanawir, badanie farmakokinetyczne, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializoterapia, dieta niskocholesterolowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lopinawir, miopatia, nadciśnienie tętnicze, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, tiazydowy lek moczopędny, tipranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego stosując te substancje oddzielnie w dawkach odpowiadających jednemu z czterech dostępnych wariantów: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina). Produkt dostępny jest w formie kapsułek twardych o różnych cechach wizualnych i zawiera substancje pomocnicze, takie jak czerwienie Allura AC (E 129) i azorubina (E 122), z zawartością sodu poniżej 23 mg. Połączenie dwóch mechanizmów działania zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego, a zamiana na preparat złożony może poprawić compliance i zmniejszyć ryzyko błędów dawkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, azorubina, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze, compliance, czerwień Allura AC, inhibitor ACE, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, produkt złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, schemat leczenia, stabilizacja ciśnienia tętniczego, substancja czynna, terapia pierwszego rzutu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlopin 10 mg 10 mg
Amlodypina 10 mg, będąca antagonistą kanałów wapniowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz uczucie zmęczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko), zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne skóry (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, biodostępność leku, bradykardia, działanie niepożądane, ginekomastia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kurcz mięśni, leukocytopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nokturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, przerost dziąseł, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium to lek złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, stosowany jako terapia substytucyjna w nadciśnieniu tętniczym samoistnym oraz stabilnej chorobie wieńcowej. Preparat jest przeznaczony dla pacjentów, którzy już przyjmują oba składniki aktywne w dawkach odpowiadających jednej z czterech dostępnych kombinacji: 5 mg peryndoprylu (3,395 mg peryndoprylu z argininą) z 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg peryndoprylu z 10 mg amlodypiny (13,870 mg amlodypiny bezylanu), 10 mg peryndoprylu (6,790 mg peryndoprylu z argininą) z 5 mg amlodypiny lub 10 mg peryndoprylu z 10 mg amlodypiny. Każda dawka ma unikalny kształt i oznaczenie, co ułatwia identyfikację preparatu. Lek ma na celu uproszczenie schematu leczenia, poprawę compliance oraz synergistyczne działanie na mechanizmy patofizjologiczne nadciśnienia i choroby wieńcowej.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, compliance, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, mechanizmy patofizjologiczne, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, peryndopryl i amlodypina, peryndopryl z argininą, stabilna choroba wieńcowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz dostępny jest w formie twardych kapsułek w dwóch wariantach dawkowania: 16 mg kandesartanu cileksetylu + 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cileksetylu + 10 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (180 mg w każdej kapsułce), barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E 110) i azorubina (E 122), a także składniki wpływające na właściwości fizykochemiczne preparatu, takie jak skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, karmeloza wapniowa, makrogol 8000, skrobia żelowana kukurydziana oraz stearynian magnezu. Różnice w składzie otoczki kapsułek oraz ich kolorystyce ułatwiają identyfikację poszczególnych wariantów.
amlodypina bezylan, amonowy wodorotlenek, azorubina, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, potasu wodorotlenek, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to złożony produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę w różnych dawkach. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny, 5 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny, 10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się wymiarami (od 9,75 mm x 5,16 mm do 12,2 mm x 6,46 mm) oraz zawartością substancji pomocniczych, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność produktu.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indapamid, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, peryndopryl, peryndopryl z argininą, plastyfikator, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Normodipine 5 mg
Normodipine, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności modyfikacji dawki amlodypiny. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek zaleca się standardowe dawkowanie, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawkę należy dobierać ostrożnie, rozpoczynając od najniższej dostępnej (5 mg), a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualne i stopniowo zwiększane.
amlodypina bezylan, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptor beta, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, populacja pediatryczna, terapia nadciśnienia tętniczego, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adipine 10 mg
Lek Adipine zawiera amlodypinę bezylan i jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg (średnica ~8 mm) oraz 10 mg (średnica ~10,5 mm, z rowkiem umożliwiającym podział). Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca u dorosłych, z dawką początkową 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg/dobę w zależności od efektu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się ten sam schemat dawkowania, jednak z ostrożnością przy zwiększaniu dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka powinna być indywidualnie dostosowana, zaczynając od najniższej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie rozpoczyna się od najmniejszej dawki z monitorowaniem odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym dializowanych, stosuje się standardowy schemat dawkowania, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina bezylan, bloker receptorów beta, bloker receptorów beta-adrenergicznych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica piersiowa, farmakokinetyka, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, pacjent dializowany, stężenie amlodypiny w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dironorm 10 mg + 5 mg
Lek Dironorm to preparat złożony zawierający lizynopryl (10 mg lub 20 mg w postaci lizynoprylu dwuwodnego) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg w postaci amlodypiny bezylanu), dostępny w trzech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych podawanych oddzielnie. Tabletki mają różne formy i oznaczenia, a linia podziału w tabletkach 10 mg + 5 mg służy jedynie do ułatwienia połykania, nie do dzielenia dawki. Decyzja o przepisaniu Dironorm powinna być poprzedzona ustabilizowaniem ciśnienia tętniczego na obu składnikach podawanych osobno.
amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, dawkowanie leków, dieta niskosodowa, efekt terapeutyczny, kontrola ciśnienia tętniczego, lizynopryl dwuwodny, lizynopryl i amlodypina, nadciśnienie tętnicze pierwotne, politerapia, preparat złożony, produkt złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, substancja czynna, terapia skojarzona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma dostępny jest w formie twardych kapsułek, zawierających połączenie trzech substancji czynnych o działaniu hipotensyjnym: kandesartanu cileksetylu (16 mg), amlodypiny bezylanu (5 mg lub 10 mg) oraz hydrochlorotiazydu (12,5 mg). Dostępne są dwie dawki: 16 mg + 5 mg + 12,5 mg oraz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki różnią się wyglądem i składem otoczki, co ułatwia ich identyfikację. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (180 mg na kapsułkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz barwniki żółcień pomarańczowa (E 110) i azorubina (E 122), które mogą mieć znaczenie kliniczne u osób wrażliwych na te składniki.
amlodypina bezylan, azorubina, blister PA/Al/PVC/Al, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać kapsułkowa, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Lek Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals to preparat złożony zawierający peryndopryl (w postaci tozylanu) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej, wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów wcześniej skutecznie leczonych oddzielnie peryndoprylem i amlodypiną, z uzyskaną kontrolą ciśnienia tętniczego i/lub objawów choroby wieńcowej. Preparat występuje w formie tabletek doustnych, które zawierają laktozę jednowodną (od 41,672 mg do 83,344 mg w zależności od dawki), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina bezylan, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, compliance, farmakoterapia, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, leczenie zastępcze, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, peryndopryl tozylan, preparat jednoskładnikowy, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, stabilna choroba wieńcowa, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar, będący połączeniem olmesartanu medoksomilu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypiny bezylanu (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe, potwierdzone w trzech randomizowanych badaniach klinicznych. W 8-tygodniowej terapii u 1940 pacjentów, dawki Elestar 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg obniżały średnio ciśnienie skurczowe/rozkurczowe odpowiednio o -24/-14 mmHg, -25/-16 mmHg oraz -30/-19 mmHg, przewyższając skutecznością monoterapię olmesartanem (20 mg: -10,6/-7,8 mmHg) lub amlodypiną (5 mg: -9,9/-5,7 mmHg). Wskaźnik pacjentów osiągających docelowe wartości ciśnienia (<140/90 mmHg bez cukrzycy, <130/80 mmHg z cukrzycą) wynosił 42,5%, 51,0% i 49,1% dla kolejnych dawek Elestar, co wskazuje na istotną przewagę terapii skojarzonej. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu raz na dobę, z maksymalnym efektem obserwowanym już po 2 tygodniach leczenia. Zarówno olmesartan, jak i amlodypina charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa, bez ryzyka niedociśnienia po pierwszej dawce, tachyfilaksji czy nagłego nawrotu nadciśnienia po przerwaniu terapii.
amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciśnienie rozkurczowe i skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, normoalbuminuria, olmesartan medoksomil, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zawał serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną (20 mg), peryndopryl z argininą (10 mg, odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę bezylan (5 mg), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla każdego ze składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zapalenie nosa i gardła, hiperglikemię, bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśniowo-szkieletowe, nieprawidłowe wyniki badań wątrobowych oraz zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej. Działania te zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów poddawanych terapii.
amlodypina bezylan, atorwastatyna peryndopryl amlodypina, atorwastatyna wapniowa, ból głowy, dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, eozynofilia, hiperglikemia, kinaza kreatynowa, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, morfologia krwi, nadwrażliwość, neutropenia, niestrawność, obrzęk stawu, palpitacje, parametry wątrobowe, peryndopryl arginina, przewód pokarmowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, system MedDRA, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie nosa i gardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Lek Triveram jest produktem złożonym zawierającym atorwastatynę (10–40 mg), peryndopryl (5–10 mg) oraz amlodypinę (5–10 mg) w różnych dawkach, dostępny w formie tabletek powlekanych do podawania doustnego raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Preparat nie jest wskazany do inicjowania terapii, a w przypadku konieczności modyfikacji dawkowania zaleca się dostosowanie dawek poszczególnych składników oddzielnie. Triveram jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny < 60 ml/min oraz u osób z czynną chorobą wątroby, a u pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ocena i monitorowanie funkcji nerek. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych klinicznych. Preparat zawiera laktozę w ilościach od 26,09 mg do 104,35 mg (w postaci laktozy jednowodnej), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina bezylan, atorwastatyna wapniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, elbaswir z grazoprewirem, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwwirusowy, letermowir, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, peryndopryl z argininą, podanie doustne, produkt złożony, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie cytomegalowirusem, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dironorm 10 mg + 5 mg
Lek Dironorm jest dostępny w trzech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu dwuwodnego + 5 mg amlodypiny bezylanu, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, stanowiąca maksymalną dawkę dobową. Preparat jest wskazany wyłącznie dla pacjentów, u których wcześniej ustalono optymalną dawkę podtrzymującą obu składników podawanych oddzielnie. Nie jest zalecany do terapii początkowej nadciśnienia tętniczego. W przypadku konieczności zmiany dawkowania preferowane jest stopniowe, indywidualne zwiększanie dawek lizynoprylu i amlodypiny zamiast stosowania preparatu złożonego. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków.
amlodypina bezylan, czynność nerek, dializa, dostosowanie dawki, farmakokinetyka amlodypiny, lizynopryl dwuwodny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, pogorszenie funkcji nerek, profil bezpieczeństwa leku, stężenie elektrolitów w surowicy, terapia początkowa, wchłanianie leku, zaburzenie czynności nerek, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concoram 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), jest wskazany do stosowania u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, którzy dotychczas przyjmowali te składniki w oddzielnych tabletkach w równoważnych dawkach. Dostępne dawki to 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawane raz na dobę rano, z lub bez posiłku. Należy unikać nagłego przerwania terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby nie ustalono precyzyjnych zaleceń dawkowania amlodypiny, natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. W przypadku niewydolności nerek, przy klirensie kreatyniny < 20 ml/min, również ogranicza się dawkę bisoprololu do maksymalnie 10 mg/dobę, natomiast amlodypina nie wymaga dostosowania dawki i nie jest usuwana przez dializę.
amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, bisoprolol i amlodypina, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, Concoram, dializa, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, produkt złożony, stężenie amlodypiny w osoczu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Preparat Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT jest dostępny w trzech dawkach: 10 mg lizynoprylu (lizynoprylu dwuwodnego) + 5 mg amlodypiny (amlodypiny bezylanu), 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Substancje czynne wykazują synergistyczne działanie hipotensyjne, a tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan, mannitol, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa i magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i ułatwiają rozpad w przewodzie pokarmowym. Preparat jest dostępny wyłącznie w formie tabletek doustnych, różniących się kształtem, rozmiarem i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina bezylan, działanie przeciwnadciśnieniowe, karboksymetyloskrobia sodowa, lizynopryl dwuwodny, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka doustna, terapia hipotensyjna, utylizacja produktów farmaceutycznych, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dironorm 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Dironorm jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, dostępny w trzech kombinacjach dawek: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny. Substancje czynne to lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypina (bloker kanału wapniowego), które wykazują synergistyczne działanie. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane przy jednoczesnym stosowaniu lizynoprylu i amlodypiny w oddzielnych preparatach, w dawkach odpowiadających tym w produkcie złożonym. Tabletki różnią się wyglądem i wielkością (średnica 8-11 mm), co ułatwia ich identyfikację i stosowanie.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alotendin 10 mg + 10 mg
Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaran (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (bisoprolol + amlodypina). Lek jest wskazany wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy już stosują oba składniki w oddzielnych tabletkach w identycznych dawkach i uzyskują odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego. Alotendin pełni rolę terapii zastępczej, umożliwiając kontynuację skutecznego leczenia w formie pojedynczej tabletki, co może poprawić adherencję i komfort pacjenta.