amlodypina bezylan
Bezylan amlodypiny to postać chemiczna amlodypiny, pochodnej dihydropirydyny, będącej antagonistą kanałów wapniowych typu L. Działając na komórki mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, blokuje napływ jonów wapnia do wnętrza komórek, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia następczego serca.
Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (35-50 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach, a biodostępność waha się między 60-80%.
W porównaniu do innych antagonistów wapnia, bezylan amlodypiny rzadziej wywołuje odruchową tachykardię i wykazuje neutralny wpływ na metabolizm lipidów oraz węglowodanów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie metabolizm leku ulega spowolnieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Egiramlon to preparat złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego). Dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Lek należy przepisywać wyłącznie pacjentom, u których wcześniej potwierdzono skuteczność i tolerancję obu substancji podawanych osobno w tych samych dawkach. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest odpowiednie monitorowanie i diagnostyka, aby zapewnić skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Kapsułki zawierają biały lub niemal biały granulat i różnią się barwnikami, które mogą mieć znaczenie u pacjentów z nadwrażliwością (np. czerwień Allura AC-FD&C Red 40 lub azorubina E 122).
adherencja terapeutyczna, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, Egiramlon, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, preparat złożony, ramipryl, ramipryl i amlodypina, terapia skojarzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (bloker kanału wapniowego), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący często występujące objawy takie jak senność, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, duszność, suchy kaszel, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień), świąd, wysypka, obrzęki stawów, kurcze mięśni, zmęczenie i astenia. Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, uporczywego suchego kaszlu oraz obrzęków obwodowych, które mogą wymagać modyfikacji terapii lub natychmiastowego leczenia. Monitorowanie funkcji nerek, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością narządową.
adrenalina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, bloker kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, compliance pacjenta, duszność, dysgeuzja, działanie niepożądane, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, kaszel nieproduktywny, kołatanie serca, kurcz mięśni, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, parestezja, peryndopryl tozylan, profil bezpieczeństwa, senność, świąd, szum uszny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia wypróżniania, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator jest lekiem złożonym zawierającym atorwastatynę (w formie atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypinę (w formie amlodypiny bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, z maksymalną dawką dobową jednej tabletki 20 mg + 10 mg. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii; dawkowanie należy ustalać poprzez stopniowe zwiększanie dawek poszczególnych składników w terapii preparatami jednoskładnikowymi, a dopiero po stabilizacji dawkowania można wprowadzić Amlator. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, zaleca się powrót do terapii oddzielnymi lekami celem ponownego ustalenia dawkowania. U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwwirusowe zawierające elbaswir z grazoprewirem lub letermowir, dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, co odpowiada maksymalnej dawce Amlator 20 mg + 10 mg. Stosowanie atorwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących letermowir wraz z cyklosporyną.
Amlator, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, atorwastatyna z L-lizyną, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, elbaswir z grazoprewirem, farmakokinetyka amlodypiny, lek przeciwwirusowy, letermowir, preparat złożony, stężenie w osoczu, substancja czynna, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sumilar 10 mg + 10 mg
Sumilar to lek w postaci kapsułek twardych zawierających kombinację ramiprylu i amlodypiny w dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, jednak terapia powinna być rozpoczęta od indywidualnego dostosowania dawek ramiprylu i amlodypiny podawanych osobno, zanim wprowadzi się produkt złożony. Maksymalna dawka dobowa Sumilar to kapsułka 10 mg + 10 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ramiprylu należy dostosować według klirensu kreatyniny, np. dla klirensu >60 ml/min dawka maksymalna to 10 mg, a dla dializowanych 5 mg podawane po dializie. Amlodypina nie jest dializowana, co wymaga ostrożności u pacjentów dializowanych. Monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu jest obligatoryjne, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki moczopędne.
amlodypina bezylan, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek moczopędny, pacjent dializowany, pacjent pediatryczny, pogorszenie czynności nerek, produkt złożony, ramipryl i amlodypina, stężenie potasu, utrata elektrolitów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olmita 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Olmita, zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Olmitę, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się także monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu po ekspozycji na olmesartan od II trymestru. Amlodypina, choć przenika do mleka ludzkiego (3-7% dawki, maksymalnie 15%), nie wykazuje jednoznacznych dowodów szkodliwego wpływu na płód, jednak może wydłużać poród.
amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil i amlodypina, opóźnienie kostnienia czaszki, preparat przeciwnadciśnieniowy, toksyczne działanie na płód, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Reverantza 20 mg + 5 mg
Lek przeciwnadciśnieniowy Reverantza, zawierający olmesartan medoksomil (20 mg lub 40 mg) oraz amlodypinę (5 mg), może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęstsze działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, ból głowy, nudności oraz uczucie zmęczenia, mogą istotnie upośledzać koncentrację, równowagę i czas reakcji pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Zaleca się szczególną ostrożność w pierwszych dniach stosowania leku oraz indywidualną ocenę ryzyka u pacjentów, uwzględniając wiek, choroby współistniejące, stosowane leki oraz charakter pracy, zwłaszcza u kierowców zawodowych.
amlodypina, amlodypina bezylan, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu nerwowego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, interakcja lekowa, lek hipotensyjny, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek uspokajający, nudności, olmesartan medoksomil, Reverantza, tabletka powlekana, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, złożony produkt leczniczy, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości obu składników. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do łącznego stosowania z sakubitrylem/walsartanem (z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z pozaustrojowymi metodami leczenia wykorzystującymi błony poliakrylonitrylowe, które mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasowych, innych inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, NLPZ, heparyn, leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprymu/kotrimoksazolu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu i czynności nerek podczas terapii skojarzonej.
afereza lipoprotein, alfuzosyna, aliskiren, amifostyna, amiloryd, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, azotan, baklofen, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dantrolen, dializa, doksazosyna, doustny lek hipoglikemizujący, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipowolemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, lit, makrolid, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl tozylan, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, środek znieczulający, sulfametoksazol, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek dostępny w formie tabletek zawierających dwie substancje czynne: bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu). Preparat występuje w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (bisoprolol + amlodypina). Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a linia podziału służy wyłącznie do ułatwienia połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, zapewniają odpowiednią formę i stabilność leku.
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, okres ważności leku, podanie doustne, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Preparat Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, zawierający 16 mg kandesartanu cyleksetylu, 10 mg amlodypiny oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów i narządów. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię), zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, obrzęki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz zmęczenie. Rzadziej występują zaburzenia funkcji wątroby, skóry, nerek oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieczerniakowego raka skóry (NMSC), związanego z dawką hydrochlorotiazydu, co potwierdzają badania epidemiologiczne, oraz na możliwość wystąpienia wysięku naczyniówkowego z zaburzeniami pola widzenia po zastosowaniu diuretyków tiazydowych.
amlodypina bezylan, ból głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dystonia, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, kreatynina w surowicy, monitorowanie skóry, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie, parametry biochemiczne, reakcje skórne, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysięk naczyniówkowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia pozapiramidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą (5 lub 10 mg, odpowiadający 3,395 mg lub 6,790 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu (5 lub 10 mg, odpowiednio 6,935 mg lub 13,870 mg). Peryndopryl, jako inhibitor ACE, hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz redukcji wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie degradacji bradykininy zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina i prostaglandyn, co przyczynia się do działania hipotensyjnego oraz niektórych działań niepożądanych, takich jak kaszel. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się 4-6 godzin po podaniu, a działanie utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny (wskaźnik T/P 87-100%). Lek poprawia także elastyczność dużych tętnic i zmniejsza przerost lewej komory serca, co ma znaczenie w profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych.
akcja serca, aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina bezylan, angiotensyna, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, badanie EUROPA, beta-adrenolityk, bradykinina, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, działanie hipotensyjne, enzym konwertujący, GFR, heptapeptyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor płytek krwi, kinaza, lek hipolipemizujący, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prostaglandyna, przedział ufności, przepływ naczyniowy, przepływ nerkowy, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, tert-butyloamina, układ kalikreina-kinina, właściwości naczyniorozszerzające, wskaźnik T/P, współczynnik przesączania kłębuszkowego, względne zmniejszenie ryzyka, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agen 10 10 mg
Agen zawiera amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek podzielnych. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się te same dawki, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy dostosować ostrożnie, zaczynając od najmniejszej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. W przypadku niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach terapii; brak danych dla dzieci poniżej 6 lat.
amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Concoram 5 mg + 10 mg
Concoram to złożony lek w formie tabletek doustnych, zawierający bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Kombinacja ta umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego do indywidualnych potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa i celuloza mikrokrystaliczna, zapewniają odpowiednią konsystencję, rozpad tabletki oraz stabilność produktu. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a linia podziału służy jedynie do ułatwienia połykania, nie do dzielenia dawki.
amlodypina bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, farmakodynamika, farmakokinetyka, fumaran bisoprololu, interakcja fizykochemiczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, modyfikacja dawki, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, produkt leczniczy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka doustna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Lek Amlodipine Fair-Med dostępny jest w dawkach 5 mg oraz 10 mg amlodypiny bezylanu, podawanej w formie tabletek o odpowiednio różnym wyglądzie i właściwościach farmaceutycznych. Tabletki 5 mg są okrągłe, niepowlekane, obustronnie wypukłe, gładkie i niepodzielne, natomiast tabletki 10 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które wpływają na odpowiednią objętość, rozpad, właściwości przepływowe i proces produkcji tabletek. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
amlodypina bezylan, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, fotodegradacja leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przechowywanie leków, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka, utylizacja leków - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Lek Sobycombi dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, gdzie pierwsza wartość odnosi się do bisoprololu fumaranu, a druga do amlodypiny bezylanu. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana rano, niezależnie od posiłku. Produkt nie jest wskazany do leczenia początkowego; dawkowanie powinno być ustalone na podstawie wcześniej stosowanych dawek obu składników podawanych jednocześnie. W przypadku konieczności zmiany dawki którejkolwiek substancji czynnej, należy ponownie dostosować dawkowanie obu składników osobno. Nagłe odstawienie leku jest niewskazane ze względu na ryzyko ostrego pogorszenia stanu pacjenta.
amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializoterapia, farmakokinetyka amlodypiny, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, łagodne do umiarkowanych zaburzenie, leczenie początkowe, nagłe odstawienie leku, pacjent w podeszłym wieku, Sobycombi, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Finamlox 10 mg
Finamlox jest dostępny w postaci tabletek niepowlekanych zawierających amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki mają charakterystyczny owalny kształt, są białe lub prawie białe, z wytłoczonym napisem „AMB” oraz cyfrą oznaczającą dawkę („5” lub „10”). Substancją pomocniczą jest celuloza mikrokrystaliczna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę i właściwości farmaceutyczne preparatu. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, co gwarantuje ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, a dostępne opakowania zawierają od 14 do 100 tabletek, w zależności od dawki i wariantu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Alotendin 10 mg + 5 mg
Lek Alotendin jest dostępny w czterech wariantach dawkowania, łączących bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu) w następujących proporcjach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg na tabletkę. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a każda zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wpływają na stabilność i właściwości farmaceutyczne preparatu. Linia podziału na tabletce służy wyłącznie ułatwieniu połykania, nie zaś do dzielenia dawki.
amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, środek poślizgowy, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi dostępny jest w czterech stężeniach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, zawierających rozuwastatynę i amlodypinę w postaci kapsułek twardych. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o dowolnej porze, z posiłkiem lub bez. Lek nie jest wskazany do leczenia początkowego; terapia powinna być rozpoczęta od stałych dawek poszczególnych składników podawanych jednocześnie, a dawka Zahron Combi ustalana na ich podstawie. U pacjentów z nadciśnieniem amlodypinę można łączyć z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-blokerami oraz inhibitorami ACE bez konieczności zmiany dawki. Nie wymaga się modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek, natomiast stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. Amlodypina nie jest dializowalna i powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów dializowanych.
amlodypina, amlodypina bezylan, białko transportowe, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializa, dieta niskocholesterolowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, miopatia, nadciśnienie tętnicze, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg
Elestar HCT to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę (jako bezylan) oraz hydrochlorotiazyd, dostępny w pięciu dawkach: 20 mg + 5 mg + 12,5 mg, 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, 40 mg + 10 mg + 12,5 mg, 40 mg + 5 mg + 25 mg oraz 40 mg + 10 mg + 25 mg. Tabletki różnią się wielkością, kształtem i kolorem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, koloidalny dwutlenek krzemu, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk oraz barwniki (tlenki żelaza i tytanu).
alkohol poliwinylowy, amlodypina, amlodypina bezylan, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, koloidalny dwutlenek krzemu, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności, olmesartan medoksomil, plastyfikator, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozpadowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tworzywo powłokotwórcze, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi to preparat zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem, rozmiarem oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną (E460), karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian (E470b). Preparat jest pakowany w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 28 do 90 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne na rynku.
amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, blistry OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, magnezu stearynian, masa tabletkowa, ochrona przed światłem, odpady farmaceutyczne, postać farmaceutyczna, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja wypełniająca, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Preparat Sobycombi to lek złożony w formie tabletek, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną (E460), karboksymetyloskrobię sodową (typ A), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian (E470b), które wspierają proces produkcji i właściwości farmaceutyczne leku.
amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, indywidualizacja terapii, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, postać farmaceutyczna, preparat złożony, produkt leczniczy, skuteczność terapeutyczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dipperam 5 mg + 160 mg
Dipperam to lek zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), dostępny w trzech dawkach: 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, w formie tabletek powlekanych. Wskazany jest do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia amlodypiną lub walsartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Amlodypina działa jako antagonista kanałów wapniowych, powodując rozszerzenie naczyń i obniżenie ciśnienia, natomiast walsartan jest antagonistą receptora angiotensyny II, hamującym skurcz naczyń oraz zatrzymywanie wody i soli. Lek jest szczególnie zalecany po wykluczeniu wtórnych przyczyn nadciśnienia i potwierdzeniu nieskuteczności monoterapii przy optymalnych dawkach.
amlodypina bezylan, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, działanie niepożądane, kontrola ciśnienia tętniczego, monoterapia amlodypiną, monoterapia walsartanem, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, rozszerzenie naczyń krwionośnych, samoistne nadciśnienie tętnicze, skurcz naczyń, tabletka powlekana, terapia skojarzona, walsartan, wtórne nadciśnienie tętnicze - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i zmęczenie. Choć nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ tego leku na sprawność psychomotoryczną, istnieje ryzyko upośledzenia koncentracji i refleksu, szczególnie w początkowej fazie terapii lub przy zwiększaniu dawki. Dawki Co-Amlessa wahają się od 2 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny + 0,625 mg indapamidu do 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu, przy czym wyższe dawki, zwłaszcza amlodypiny i indapamidu, mogą nasilać ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów.
amlodypina bezylan, Co-Amlessa, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, kierowcy zawodowi, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, operator maszyny, peryndopryl amlodypina indapamid, peryndopryl tert-butyloamina, preparat hipotensyjny, sprawność psychomotoryczna, stężenie leku we krwi, tolerancja leczenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil (16 mg) + Amlodypina (5 mg lub 10 mg) + Hydrochlorotiazyd (12,5 mg) może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie za sprawą amlodypiny, która wywołuje objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności. Objawy te mogą zaburzać sprawność psychomotoryczną, niezbędną do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki. Hydrochlorotiazyd może dodatkowo powodować zawroty głowy i osłabienie, co wymaga monitorowania objawów, szczególnie w kontekście zaburzeń elektrolitowych. Kandesartan cilexetyl zazwyczaj wykazuje minimalny wpływ na zdolności psychomotoryczne, jednak indywidualna reakcja pacjenta powinna być uważnie obserwowana.
amlodypina, amlodypina bezylan, ból głowy, Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, koordynacja ruchowa, nudności, początkowy okres leczenia, sprawność psychomotoryczna, tolerancja na działania niepożądane, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zmęczenie, zmiana dawkowania, zmiany elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to złożony preparat antyhipertensyjny zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), dostępny w trzech dawkach: 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 20 mg + 5 mg. Lek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, szczególnie jako terapia substytucyjna u osób, u których ciśnienie jest już kontrolowane przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji w osobnych preparatach. Preparat umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić compliance, zachowując jednocześnie skuteczność terapeutyczną dzięki synergicznemu działaniu obu składników aktywnych o odmiennych mechanizmach działania.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze krwi, compliance, działanie przeciwnadciśnieniowe, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, lizynopryl, lizynopryl dwuwodny, monoterapia, pierwotne nadciśnienie tętnicze, podwyższone ciśnienie tętnicze, preparat złożony, produkt leczniczy, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, synergia działania, terapia skojarzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmita 20 mg + 5 mg
Olmita to lek zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg w formie tabletek powlekanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (11,3%), ból głowy (5,3%) oraz zawroty głowy (4,5%). Działania te wynikają z profilu bezpieczeństwa obu substancji czynnych i zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Ponadto, rzadko występują leukopenia i małopłytkowość, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia, co wymaga okresowego monitorowania morfologii krwi u pacjentów leczonych Olmitą.
amlodypina bezylan, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil i amlodypina, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlopin 10 mg 10 mg
Amlopin (amlodypina bezylan) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z nadciśnieniem zaleca się dawkę początkową 2,5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 5 mg po 4 tygodniach, jeśli nie osiągnięto celu terapeutycznego. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, jednak u osób z zaburzeniami wątroby (lekkimi do ciężkich) dawkę należy dobierać ostrożnie, rozpoczynając od najniższej dostępnej i powoli ją zwiększając, z uwzględnieniem monitorowania stanu klinicznego. Amlodypina nie jest dializowana i jej stężenie w osoczu nie koreluje z ciężkością niewydolności nerek.
amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma w dawkach 16 mg kandesartanu cileksetylu, 5 mg lub 10 mg amlodypiny oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, którzy już osiągnęli odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie te trzy składniki aktywne w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Lek dostępny jest w formie twardych kapsułek żelatynowych o rozmiarze „0”, różniących się kolorem wieczka i nadrukiem, co ułatwia identyfikację dawki amlodypiny (5 mg – pomarańczowe wieczko, 10 mg – czerwone wieczko). Preparat zawiera również laktozę jednowodną oraz barwniki: żółcień pomarańczową (E 110) i azorubinę (E 122) w zależności od wariantu dawkowania.
adherencja do terapii, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azorubina, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, laktoza jednowodna, leczenie zastępcze, preparat złożony, samoistne nadciśnienie tętnicze, schemat terapeutyczny, substancja czynna, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Zahron Combi to preparat łączący rozuwastatynę (10-20 mg) i amlodypinę (5-10 mg), stosowany w terapii hipercholesterolemii i nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują zarówno indywidualne ograniczenia dla każdej substancji, jak i te dotyczące całego produktu. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z czynną chorobą wątroby, podwyższoną aktywnością transaminaz przekraczającą trzykrotnie górną granicę normy, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, w trakcie leczenia cyklosporyną, w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Amlodypina jest przeciwwskazana u chorych z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz u osób z nadwrażliwością na dihydropirydyny. Dodatkowo, nadwrażliwość na substancje pomocnicze wyklucza stosowanie całego preparatu.
amlodypina, amlodypina bezylan, bloker kanałów wapniowych, choroba wątroby, cyklosporyna, dihydropirydyna, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, hipercholesterolemia, klirens kreatyniny, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, podwyższona aktywność transaminaz, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, stenoza aortalna, substancja pomocnicza, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olmita 40 mg + 10 mg
Lek Olmita dostępny jest w trzech wariantach dawkowania tabletek powlekanych, zawierających olmesartan medoksomil i amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu) w dawkach: 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 4,20 mg lub 8,40 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, skrobia kukurydziana żelowana, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku. Różnice w składzie otoczki, zawierającej m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171) oraz barwniki (żelaza tlenek żółty i czerwony), determinują charakterystyczny wygląd poszczególnych wariantów tabletek, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
alkohol poliwinylowy, amlodypina bezylan, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, okres ważności leku, olmesartan medoksomil, opakowanie kalendarzowe, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka dwuwypukła, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Prestozek Combi jest dostępny w czterech wariantach dawkowania, łączących peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w dawkach odpowiednio: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Warto podkreślić, że amlodypina występuje w postaci wolnej zasady, natomiast w preparacie faktycznie obecna jest jako amlodypina bezylan w ilościach 6,94 mg dla dawki 5 mg oraz 13,87 mg dla dawki 10 mg. Tabletki są niepowlekane, różnią się kształtem, wymiarami (średnica od 7 do 9,5 mm) oraz oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Lek Tertens-AM dostępny jest w dwóch dawkach: 1,5 mg indapamidu w połączeniu z amlodypiną w dawce 5 mg lub 10 mg (w postaci bezylanu). Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana rano, bez rozgryzania, popijana wodą. Produkt ma postać tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, odpowiednio białych (5 mg amlodypiny) lub różowych (10 mg amlodypiny), o średnicy 9 mm. Tertens-AM nie jest wskazany do rozpoczynania terapii nadciśnienia tętniczego; w takich przypadkach zaleca się stosowanie pojedynczych substancji czynnych i indywidualne dostosowanie dawek. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się podawania leku w tej grupie wiekowej.
amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, indapamid, indapamid i amlodypina, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, produkt złożony, substancja czynna, tabletka dwuwarstwowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, łączący atorwastatynę i amlodypinę, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz hiperlipidemii, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (zwłaszcza ciężkie zwężenie zastawkowe aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale. Ze względu na hepatotoksyczność atorwastatyny, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby oraz przy trwałym, niewyjaśnionym wzroście aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy. Ponadto, Amlator nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z lekami przeciwwirusowymi zawierającymi glekaprewir i pibrentaswir, ze względu na ryzyko rabdomiolizy wynikające z interakcji z atorwastatyną.
aminotransferazy, amlodypina, amlodypina bezylan, atorwastatyna, bloker kanałów wapniowych, czynna choroba wątroby, dekompensacja krążenia, dysfunkcja układu autonomicznego, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, dziedziczna choroba mięśni, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, lek przeciwpadaczkowy, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, rabdomioliza, statyna, stenoza aortalna, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlopin 10 mg 10 mg
Amlopin 10 mg, zawierający amlodypinę w postaci bezylanu, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny oraz substancje pomocnicze. Leku nie należy podawać pacjentom z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (zwłaszcza sercopochodnym), istotnym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, ze względu na ryzyko pogorszenia perfuzji i funkcji hemodynamicznej. Preparat dostępny jest w dawkach 10 mg i 5 mg amlodypiny, w formie tabletek podzielnych, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, działanie wazodylatacyjne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na pochodne dihydropirydyny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, stan hemodynamiczny, wstrząs sercopochodny, zaburzenie zastawkowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi jest lekiem wskazanym do leczenia zastępczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym i/lub stabilną chorobą wieńcową, którzy wcześniej uzyskali odpowiednią kontrolę ciśnienia i/lub objawów choroby wieńcowej stosując jednocześnie peryndopryl i amlodypinę w takich samych dawkach. Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg (3,408 mg peryndoprylu tozylanu + 6,935 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (3,408 mg + 13,87 mg), 10 mg + 5 mg (6,815 mg + 6,935 mg) oraz 10 mg + 10 mg (6,815 mg + 13,87 mg). Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniem, co ułatwia ich identyfikację, a zawartość izomaltu jako substancji pomocniczej wynosi odpowiednio 86,6 mg lub 173,2 mg w zależności od dawki. Lek powinien być stosowany wyłącznie jako terapia zastępcza, po potwierdzeniu dobrej tolerancji obu składników w terapii skojarzonej.
adherencja terapeutyczna, amlodypina bezylan, dawkowanie, izomalt, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze samoiste, niedobór sacharazy-izomaltazy, peryndopryl i amlodypina, peryndopryl tozylan, preparat złożony, stabilna choroba wieńcowa, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, terapia zastępcza, Vilpin Combi, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz dostępny jest w postaci twardych kapsułek w dwóch dawkach: 16 mg kandesartanu cileksetylu + 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cileksetylu + 10 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Substancje czynne działają synergistycznie w celu obniżenia ciśnienia tętniczego, wykorzystując różne mechanizmy farmakologiczne. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (180 mg na kapsułkę), które mogą wpływać na tolerancję leku u pacjentów z nietolerancją laktozy. Charakterystyczne cechy wizualne kapsułek (kolor korpusu i wieczka oraz nadruki) umożliwiają łatwą identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina bezylan, amonowy wodorotlenek, azorubina, ciśnienie tętnicze, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niedobór laktazy, potasu wodorotlenek, skrobia żelowana kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adipine 5 mg
Adipine, zawierający amlodypinę bezylan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek i zmęczenie. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
amlodypina bezylan, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, dezorientacja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Co-Prestarium to preparat łączący peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, stosowany jako leczenie substytucyjne u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym oraz stabilną chorobą wieńcową. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentów, którzy już przyjmują oba składniki oddzielnie w dawkach odpowiadających jednemu z czterech dostępnych wariantów: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (odpowiadające odpowiednio 3,395 mg lub 6,790 mg peryndoprylu oraz 6,935 mg lub 13,870 mg amlodypiny bezylanu). Preparat umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić adherence i skuteczność terapii.
adherence, amlodypina, amlodypina bezylan, Co-Prestarium, działanie hipotensyjne, działanie przeciwniedokrwienne, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, peryndopryl z argininą, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, stabilna choroba wieńcowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Zahron Combi to lek w postaci twardych kapsułek zawierający dwie substancje czynne: rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan. Produkt dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 10 mg rozuwastatyny + 5 mg amlodypiny, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Każda dawka jest oznaczona charakterystycznym nadrukiem – dawka amlodypiny czerwoną czcionką na korpusie kapsułki, a dawka rozuwastatyny zieloną na wieczku, co ułatwia identyfikację preparatu przez personel medyczny. Formulacja kapsułek zawiera substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon oraz składniki otoczki i tuszu, które zapewniają odpowiednią stabilność i uwalnianie substancji czynnych.
amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indygokarmin, indywidualizacja terapii, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krospowidon, okres ważności, personel medyczny, rozuwastatyna wapniowa, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, skuteczność terapeutyczna, środek rozsadzający, środek zwiększający rozpadlność, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, trwałość produktu leczniczego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Wamlox 5 mg + 80 mg
Wamlox to lek stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia amlodypiną lub walsartanem nie przyniosła odpowiedniej kontroli ciśnienia. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki różnią się kształtem, kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację. Kombinacja amlodypiny, blokera kanału wapniowego, oraz walsartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne przy zachowaniu korzystnego profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Zahron Combi to lek złożony zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym oraz współistniejących zaburzeń lipidowych, takich jak pierwotna hipercholesterolemia typu IIa (w tym heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), mieszana dyslipidemia typu IIb oraz homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. Lek stosowany jest jako uzupełnienie diety i innych metod niefarmakologicznych, gdy te nie przynoszą wystarczającej poprawy. Preparat dostępny jest w czterech kombinacjach dawek rozuwastatyny i amlodypiny, co umożliwia indywidualizację terapii zgodnie z potrzebami pacjenta.
afereza LDL, amlodypina bezylan, compliance pacjenta, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, kapsułka twarda, nadciśnienie tętnicze, polipragmazja, profil lipidowy, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna wapniowa, terapia hipolipemizująca, terapia zastępcza, titracja leku, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Norvasc 5 mg
Norvasc (amlodypina) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE, bez konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów geriatrycznych oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od najmniejszej zalecanej. W przypadku niewydolności nerek standardowe dawkowanie pozostaje bez zmian, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie skojarzone, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, podawanie doustne, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to lek w formie twardych kapsułek, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (2,5–10 mg), amlodypinę w postaci soli bezylanu (odpowiednio 6,934 mg dla dawki 5 mg i 13,868 mg dla dawki 10 mg amlodypiny) oraz hydrochlorotiazyd (12,5–25 mg). Preparat dostępny jest w sześciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, które zapewniają odpowiednią stabilność i rozpad leku. Różnorodność barwników w otoczce kapsułek umożliwia łatwą identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, karboksymetyloskrobia sodowa, niezgodność farmaceutyczna, ramipryl, ramipryl amlodypina hydrochlorotiazyd, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, twarda kapsułka, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty