Dawkowanie leku Vilpin Combi

W leczeniu nadciśnienia tętniczego przy zastosowaniu produktu leczniczego Vilpin Combi, który jest połączeniem peryndoprylu tozylanu i amlodypiny bezylanu, standardowe dawkowanie obejmuje jedną tabletkę przyjmowaną raz na dobę. Zaleca się podawanie leku w pojedynczej dawce, najlepiej rano, przed posiłkiem. ¹

Należy podkreślić, że Vilpin Combi nie jest produktem odpowiednim do rozpoczynania terapii nadciśnienia. Jeżeli zachodzi konieczność modyfikacji dawkowania, można dostosować dawkę złożonego preparatu lub rozważyć indywidualne dostosowanie dawek poszczególnych substancji czynnych. ²

Vilpin Combi dostępny jest w czterech dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta:

• 5 mg peryndoprylu tozylanu + 5 mg amlodypiny
• 5 mg peryndoprylu tozylanu + 10 mg amlodypiny
• 10 mg peryndoprylu tozylanu + 5 mg amlodypiny
• 10 mg peryndoprylu tozylanu + 10 mg amlodypiny

Sposób podawania

Preparat Vilpin Combi przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego. ³

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek obserwuje się zmniejszoną eliminację peryndoprylatu (aktywnego metabolitu peryndoprylu). W związku z tym w ramach standardowego postępowania medycznego zaleca się wykonywanie częstych oznaczeń stężenia kreatyniny i potasu we krwi. ⁴

Skojarzenie peryndoprylu z amlodypiną w postaci preparatu Vilpin Combi można stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 60 ml/min. Nie należy stosować tego leku u pacjentów z klirensem kreatyniny < 60 ml/min. U takich pacjentów zalecane jest indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. ⁵

Warto zauważyć, że amlodypina stosowana w podobnych dawkach u pacjentów starszych i młodszych jest równie dobrze tolerowana. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowe schematy dawkowania, jednak należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki. ⁶

Istotne jest, że zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek, a amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy. ⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie ustalono jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność i rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. ⁸

W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, zaleca się oddzielne dostosowanie dawek amlodypiny i peryndoprylu. ⁹

Należy podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki amlodypiny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. W takich przypadkach leczenie amlodypiną należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i ostrożnie ją zwiększać. ¹⁰

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować preparatu złożonego Vilpin Combi u dzieci i młodzieży. Nie ustalono dotychczas skuteczności i tolerancji peryndoprylu w skojarzeniu z amlodypiną w tej grupie wiekowej. ¹¹

Tabela dawkowania preparatu Vilpin Combi

Szczególne zalecenia dotyczące podawania leku

Przy wdrażaniu terapii preparatem Vilpin Combi należy pamiętać, że lek nie jest odpowiedni do inicjowania leczenia nadciśnienia. Zaleca się stabilizację dawki poszczególnych składników oddzielnie, a następnie w razie potrzeby przejście na preparat złożony zawierający odpowiednie dawki peryndoprylu tozylanu i amlodypiny. ¹²

Podczas badania kontrolnego pacjenta przyjmującego Vilpin Combi należy zwrócić szczególną uwagę na ocenę funkcji nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, poprzez wykonywanie regularnych oznaczeń stężenia kreatyniny i potasu. ¹³

W przypadku zaburzeń czynności wątroby, należy rozważyć oddzielne dostosowanie dawek peryndoprylu i amlodypiny, rozpoczynając od najmniejszych dostępnych dawek, a dopiero później, po ustaleniu optymalnego dawkowania, przejść na preparat złożony o odpowiednim składzie. ¹⁴