Właściwości farmakokinetyczne
Vilpin Combi 5 mg + 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Vilpin Combi

Produkt leczniczy Vilpin Combi stanowi połączenie peryndoprylu tozylanu i amlodypiny bezylanu, którego właściwości farmakokinetyczne wynikają z charakterystyki obu substancji czynnych. Istotne jest, że szybkość i stopień wchłaniania peryndoprylu i amlodypiny z tego złożonego produktu leczniczego nie różnią się znacząco od wartości obserwowanych podczas podawania tych substancji w oddzielnych tabletkach.¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Wchłanianie

Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 1 godzinie. Okres półtrwania peryndoprylu w osoczu jest krótki i wynosi zaledwie 1 godzinę. Należy zaznaczyć, że peryndopryl jest prolekiem, co oznacza, że wymaga aktywacji metabolicznej w organizmie. Tylko 27% podanej dawki peryndoprylu wchłania się do krwioobiegu w postaci czynnego metabolitu – peryndoprylatu. Oprócz tego aktywnego metabolitu, peryndopryl tworzy również 5 nieaktywnych metabolitów.²

Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane w ciągu 3-4 godzin po podaniu. Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność peryndoprylu jest przyjmowanie posiłków, które zmniejsza konwersję do peryndoprylatu. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie peryndoprylu doustnie w pojedynczej dawce dobowej, rano przed posiłkiem. Badania farmakokinetyczne wykazały liniową zależność pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu.³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji dla niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie i wynosi 20%. Lek wiąże się głównie z konwertazą angiotensyny, przy czym stopień wiązania zależy od stężenia leku w osoczu.⁴

Eliminacja

Peryndoprylat jest usuwany z organizmu głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania frakcji niezwiązanej wynosi około 17 godzin, co skutkuje uzyskaniem stanu równowagi dynamicznej w ciągu 4 dni od rozpoczęcia terapii.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością serca lub nerek obserwuje się zmniejszoną eliminację peryndoprylatu. Z tego powodu w standardowym postępowaniu medycznym zaleca się częste monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych grup pacjentów.⁶

W przypadku pacjentów poddawanych dializie, klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min. U pacjentów z marskością wątroby kinetyka peryndoprylu ulega zmianie – klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej jest zmniejszony o połowę. Co istotne, ilość utworzonego peryndoprylatu nie jest zmniejszona, dlatego nie jest wymagane dostosowanie dawki u tych pacjentów.⁷

Farmakokinetyka amlodypiny

Wchłanianie, dystrybucja i wiązanie z białkami osocza

Amlodypina po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 6-12 godzinach od podania dawki. Bezwzględna biodostępność jest stosunkowo wysoka i szacuje się ją na 64-80%. Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową leku. Badania in vitro wykazały wysoki stopień wiązania z białkami osocza – około 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami. W przeciwieństwie do peryndoprylu, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu.⁸

Metabolizm i eliminacja

Amlodypina charakteryzuje się długim końcowym okresem półtrwania w fazie eliminacji, wynoszącym około 35-50 godzin, co uzasadnia jej dawkowanie raz na dobę. Lek jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Około 60% podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w postaci metabolitów, natomiast 10% wydala się w postaci niezmienionej.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku czas do uzyskania maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu pozostaje podobny jak u pacjentów młodszych. Jednakże w tej grupie wiekowej obserwuje się tendencję do zmniejszania się klirensu amlodypiny, co skutkuje:

• zwiększeniem AUC (pola pod krzywą stężenia leku w czasie)
• wydłużeniem okresu półtrwania w fazie eliminacji

Podobne zmiany w parametrach farmakokinetycznych obserwuje się u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, co jest zgodne z oczekiwaniami dla tej grupy pacjentów.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są bardzo ograniczone. Wiadomo jednak, że u pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co prowadzi do:

• wydłużenia okresu półtrwania leku
• zwiększenia wartości AUC o około 40-60%

Te zmiany farmakokinetyczne należy uwzględnić podczas ustalania schematu dawkowania u tych pacjentów.¹¹

Kluczowe parametry farmakokinetyczne składników leku Vilpin Combi