Przedawkowanie
Enarenal 10 mg

Przedawkowanie enalaprylu maleinianu prowadzi do nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkującego znacznym rozszerzeniem naczyń i krytycznym spadkiem ciśnienia tętniczego, który może pojawić się z opóźnieniem około 6 godzin po podaniu dawki przekraczającej 300 mg. W ciężkich przypadkach obserwuje się stężenia enalaprylatu w osoczu nawet 100-200-krotnie wyższe niż terapeutyczne. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym, zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hiponatremia), niewydolnością nerek (wzrost kreatyniny, oliguria, anuria), tachykardią, bradykardią, hiperwentylacją, zawrotami głowy, niepokojem, kaszlem oraz stanem osłupienia wskazującym na niedotlenienie mózgu.

Przedawkowanie leku Enarenal

Przedawkowanie enalaprylu maleinianu (substancji czynnej leku Enarenal) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, jednak obserwacje kliniczne pozwalają na określenie potencjalnych zagrożeń oraz wdrożenie odpowiednich procedur postępowania.1

Mechanizm toksyczności

Toksyczność enalaprylu wynika głównie z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do znacznego rozszerzenia naczyń krwionośnych i spadku ciśnienia tętniczego. W przypadkach poważnych przedawkowań obserwowano stężenia enalaprylatu (aktywnego metabolitu enalaprylu) w osoczu nawet 100-200 razy większe niż po zastosowaniu dawek terapeutycznych.2

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem, przy czym szczególnie niebezpieczne niedociśnienie tętnicze może wystąpić około 6 godzin po przyjęciu zbyt dużej dawki leku.3

Objaw przedawkowania Opis Charakterystyka kliniczna Dawki powodujące objaw
Ciężkie niedociśnienie tętnicze Pojawia się około 6 godzin po przyjęciu leku Znaczny spadek ciśnienia tętniczego wymagający natychmiastowej interwencji Zależne od indywidualnej wrażliwości, obserwowane przy dawkach >300 mg
Wstrząs krążeniowy Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia Hipoperfuzja narządowa, zaburzenia świadomości Obserwowany przy bardzo wysokich dawkach
Zaburzenia równowagi elektrolitowej Hiperkaliemia, hiponatremia Zmiany w stężeniach elektrolitów w surowicy Nie określono dokładnie
Niewydolność nerek Spadek filtracji kłębuszkowej Wzrost stężenia kreatyniny, oliguria, anuria Nie określono dokładnie
Hiperwentylacja Przyspieszony, głęboki oddech Kompensacja kwasicy metabolicznej Nie określono dokładnie
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca Mechanizm kompensacyjny przy niedociśnieniu Nie określono dokładnie
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca Uczucie nieregularnego lub przyspieszonego bicia serca Nie określono dokładnie
Bradykardia Zwolnienie czynności serca Może wystąpić w późniejszej fazie przedawkowania Nie określono dokładnie
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi Efekt niedociśnienia i hipoperfuzji mózgowej Nie określono dokładnie
Niepokój Stan pobudzenia psychoruchowego Związany z hipoksją i zaburzeniami metabolicznymi Nie określono dokładnie
Kaszel Suchy, uporczywy Związany z działaniem bradykininy Nie określono dokładnie
Stan osłupienia Zaburzenia świadomości Związany z niedotlenieniem mózgu Przy ciężkim przedawkowaniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania enalaprylu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii, gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i szybka interwencja w przypadku pogorszenia stanu pacjenta.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania enalaprylu obejmuje następujące działania:

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – jeśli od momentu zażycia leku upłynął krótki czas, należy rozważyć wywołanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie środków adsorbujących oraz siarczanu sodu w celu przyśpieszenia eliminacji niewchłoniętego leku.5
  2. Leczenie niedociśnienia – w przypadku objawowego niedociśnienia należy ułożyć pacjenta w pozycji Trendelenburga (na plecach z nogami uniesionymi wyżej niż tułów i głowa) oraz podać dożylnie roztwór soli fizjologicznej w celu zwiększenia objętości krwi krążącej.6
  3. Farmakoterapia – w ciężkich przypadkach należy rozważyć podanie angiotensyny II w postaci wlewu dożylnego i/lub katecholamin (np. noradrenaliny, dopaminy), które pomogą podnieść ciśnienie tętnicze.7
  4. Hemodializa – w przypadkach ciężkiego przedawkowania można zastosować hemodializę w celu usunięcia enalaprylatu z krążenia.8
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne należy rozważyć zastosowanie czasowej elektrostymulacji serca.9

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu enalaprylu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz regularnego oznaczania parametrów laboratoryjnych, w szczególności stężenia kreatyniny i elektrolitów w surowicy.10 Szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolę ciśnienia tętniczego, które może ulegać nagłym wahaniom oraz czynności nerek, które są narażone na uszkodzenie w wyniku hipoperfuzji.

Czas obserwacji pacjenta powinien być dostosowany indywidualnie, z uwzględnieniem faktu, że niektóre objawy przedawkowania mogą pojawić się z opóźnieniem (np. ciężkie niedociśnienie tętnicze występujące około 6 godzin po przyjęciu leku).11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl