Przedawkowanie
Solifenacyna
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, stosowanej w terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W terapii skojarzonej z tamsulosyną, dawka 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny była dobrze tolerowana, z jedynie łagodną suchością w jamie ustnej utrzymującą się przez 16 dni. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (omamy, pobudzenie, drgawki), tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz niewydolność oddechową. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia) oraz chorobami serca, gdyż przedawkowanie może prowadzić do zagrażających życiu arytmii i ostrej hipotensji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu tamsulosyny.
Przedawkowanie substancji solifenacyna. Szczegółowo opisz niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może prowadzić do wystąpienia szeregu poważnych objawów spowodowanych nasilonym działaniem cholinolitycznym (antycholinergicznym). Działania niepożądane wynikają z blokowania receptorów muskarynowych w organizmie, co może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania wielu układów. Warto zaznaczyć, że solifenacyna należy do leków stosowanych w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego.1 2
Opisany w literaturze przypadek przedawkowania dotyczył dawki 280 mg solifenacyny bursztynianu przyjętej przypadkowo przez jednego pacjenta w ciągu 5 godzin. W wyniku tego przedawkowania u pacjenta wystąpiły zmiany stanu psychicznego, które jednak nie wymagały hospitalizacji.3 4
W przypadku leczenia skojarzonego z tamsulosyną odnotowano również przypadek przedawkowania odpowiadający dawce 126 mg solifenacyny bursztynianu i 5,6 mg tamsulosyny chlorowodorku. Dawka ta była dobrze tolerowana, a jedynym zgłoszonym działaniem niepożądanym była nieznaczna suchość w jamie ustnej, utrzymująca się przez 16 dni.5 6
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania solifenacyny wynikają głównie z jej działania cholinolitycznego i mogą obejmować zarówno zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, jak i objawy obwodowe. Nasilenie objawów zależne jest od przyjętej dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.7 8
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. z hipokaliemią, bradykardią, jednocześnie przyjmujących leki mogące wydłużać odstęp QT) oraz pacjentów ze współistniejącymi chorobami serca (takimi jak niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca czy zastoinowa niewydolność serca).9
W przypadku skojarzenia solifenacyny z tamsulosyną, przedawkowanie może dodatkowo powodować ostrą hipotonię.10 11
Leczenie przedawkowania
W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu zaleca się następujące postępowanie:12
- Podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku
- Płukanie żołądka, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny od spożycia
- Nie należy prowokować wymiotów
13
Leczenie objawów przedawkowania solifenacyny powinno być ukierunkowane na poszczególne manifestacje kliniczne:14
- W przypadku ciężkich, ośrodkowych objawów cholinolitycznych, takich jak omamy lub nadmierne pobudzenie: zastosowanie fizostygminy lub karbacholu
- Drgawki lub nadmierne pobudzenie: zastosowanie benzodiazepin
- Niewydolność oddechowa: zastosowanie sztucznej wentylacji
- Tachykardia: zastosowanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne
- Zatrzymanie moczu: zastosowanie cewnikowania pęcherza
- Rozszerzenie źrenic: zastosowanie pilokarpiny w kroplach i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu
15
W przypadku skojarzonego przedawkowania solifenacyny i tamsulosyny należy zachować ostrożność przy stosowaniu beta-adrenolityków, ponieważ jednoczesne przedawkowanie obu substancji może wywołać ciężkie niedociśnienie.16 17
Ostre niedociśnienie, które może wystąpić po przedawkowaniu tamsulosyny (w przypadku leczenia skojarzonego) należy leczyć objawowo. Hemodializa prawdopodobnie nie będzie skuteczna, gdyż tamsulosyna jest w dużym stopniu związana z białkami osocza.18
| Objaw przedawkowania | Opis | Leczenie |
|---|---|---|
| Zmiany stanu psychicznego | Mogą obejmować omamy, pobudzenie, splątanie, zaburzenia świadomości | Fizostygmina lub karbachol; w przypadku pobudzenia: benzodiazepiny |
| Ciężkie ośrodkowe objawy cholinolityczne | Halucynacje, nadmierne pobudzenie | Fizostygmina lub karbachol |
| Drgawki | Napady drgawkowe, nadmierne pobudzenie psychomotoryczne | Benzodiazepiny |
| Tachykardia | Przyspieszenie czynności serca | Beta-adrenolityki (z ostrożnością w przypadku jednoczesnego przedawkowania tamsulosyny) |
| Zatrzymanie moczu | Niemożność oddania moczu | Cewnikowanie pęcherza moczowego |
| Rozszerzenie źrenic (mydriaza) | Poszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia | Pilokarpina w kroplach i/lub umieszczenie pacjenta w ciemnym pomieszczeniu |
| Niewydolność oddechowa | Zaburzenia oddychania | Sztuczna wentylacja |
| Suchość w jamie ustnej | Suchość błon śluzowych, trudności w połykaniu | Leczenie objawowe, nawodnienie |
| Ostre niedociśnienie tętnicze (przy jednoczesnym stosowaniu z tamsulosyną) | Spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, omdlenia | Leczenie objawowe, ostrożność przy stosowaniu beta-adrenolityków |
| Wydłużenie odstępu QT (u pacjentów z czynnikami ryzyka) | Zaburzenia rytmu serca, potencjalnie zagrażające życiu arytmie | Monitorowanie EKG, korekta zaburzeń elektrolitowych, unikanie leków wydłużających odstęp QT |
Czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu przedawkowania
Szczególną ostrożność należy zachować i zwracać uwagę na pacjentów, u których występują następujące czynniki ryzyka:19
- Ryzyko wydłużenia odstępu QT:
- Hipokaliemia
- Bradykardia
- Jednoczesne stosowanie leków mogących wydłużać odstęp QT
- Współistniejące choroby serca:
- Niedokrwienie mięśnia sercowego
- Zaburzenia rytmu serca
- Zastoinowa niewydolność serca
20
Uwagi dodatkowe
Warto podkreślić, że w przypadku przedawkowania leków zawierających solifenacynę istotne jest szybkie wdrożenie właściwego postępowania terapeutycznego. Choć opisany przypadek przedawkowania 280 mg solifenacyny nie wymagał hospitalizacji, to potencjalne ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, jest znaczne.21
Ze względu na mechanizm działania solifenacyny, monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu powinno obejmować parametry życiowe, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz stanu neurologicznego.22 23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania