Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Alpragen 0,25 mg

Wpływ Alpreganu na płodność, ciążę i laktację

Alprazolam, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Alpragen, należy do grupy benzodiazepin i wymaga szczególnej uwagi w przypadku stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Lekarze przepisujący Alpragen w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg lub 1 mg powinni dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz przekazać pacjentkom pełne informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń.¹

Alpragen a ciąża

Zasadą ogólną jest, że alprazolam nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne uzasadniające taką terapię.² Ocena bezpieczeństwa stosowania alprazolamu w poszczególnych okresach ciąży przedstawia się następująco:

Pierwszy trymestr ciąży

Dane z badań kohortowych wskazują, że ekspozycja na benzodiazepiny w pierwszym trymestrze ciąży generalnie nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem istotnych wad rozwojowych. Jednakże w przypadku alprazolamu istnieją podejrzenia, że jego stosowanie w tym okresie może powodować ciężkie wady rozwojowe.³

Niektóre wczesne badania epidemiologiczne (kliniczne i kontrolne) wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia rozszczepów wargi i/lub podniebienia u noworodków. Szacuje się, że ryzyko urodzenia dziecka z takimi wadami u matek narażonych na benzodiazepiny w trakcie ciąży wynosi mniej niż 2/1000, podczas gdy w populacji ogólnej częstość występowania tych wad wynosi około 1/1000.⁴

Drugi i trzeci trymestr ciąży

Leczenie benzodiazepinami w dużych dawkach w drugim i/lub trzecim trymestrze ciąży może powodować niepokojące objawy u płodu, takie jak:

• Spadek aktywności ruchowej płodu – zmniejszona liczba i intensywność ruchów płodu
• Wahania rytmu serca płodu – co może wskazywać na zaburzenia dobrostanu płodu⁵

Późny okres ciąży i wpływ na noworodka

Stosowanie alprazolamu w późnym okresie ciąży (trzeci trymestr) może prowadzić do wystąpienia u noworodka zespołu wiotkiego dziecka. Objawia się on:

• Hipotonią osiową – obniżonym napięciem mięśniowym
• Problemami ze ssaniem pokarmu prowadzącymi do małych przyrostów masy ciała

Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj trwają od 1 do 3 tygodni, w zależności od okresu półtrwania leku.⁶

Przy stosowaniu dużych dawek alprazolamu w końcowym okresie ciąży u noworodków mogą wystąpić dodatkowe, poważne objawy:

• Depresja oddechowa lub bezdech
• Hipotermia – obniżona temperatura ciała⁷

Zespół odstawienia u noworodków

Nawet jeśli nie obserwuje się zespołu wiotkiego dziecka, u noworodków, których matki przyjmowały alprazolam w ciąży, mogą wystąpić objawy odstawienia. Typowo pojawiają się one kilka dni po urodzeniu i obejmują:

• Nadpobudliwość
• Pobudzenie
• Drżenie⁸

Należy podkreślić, że pojawienie się objawów odstawienia po urodzeniu zależy od okresu półtrwania alprazolamu.⁹

Zalecenia dla lekarzy

Jeśli leczenie alprazolamem jest absolutnie konieczne w ostatnim okresie ciąży, lekarz powinien:

1. Unikać stosowania dużych dawek leku
2. Monitorować noworodka pod kątem występowania objawów odstawienia
3. Obserwować, czy nie rozwija się zespół wiotkiego dziecka¹⁰

Alpragen a karmienie piersią

Alprazolam przenika do mleka matki, choć w niewielkim stopniu.¹¹ Pomimo ograniczonej ekspozycji, z uwagi na potencjalne skutki dla ośrodkowego układu nerwowego dziecka, alprazolam nie jest zalecany podczas karmienia piersią.¹²

Kluczowe informacje dla pacjentek

Lekarze powinni przekazać kobietom w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącym piersią następujące informacje:

• Alpragen (alprazolam) generalnie nie powinien być stosowany w okresie ciąży
• Jeśli pacjentka planuje ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży, powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem
• Nagłe odstawienie alprazolamu u pacjentek ciężarnych może prowadzić do objawów odstawiennych – zmianę terapii należy przeprowadzić stopniowo i pod ścisłym nadzorem medycznym
• Podczas karmienia piersią nie zaleca się stosowania alprazolamu – w przypadku bezwzględnej konieczności leczenia należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią

Lekarz powinien dokładnie udokumentować w dokumentacji medycznej przekazanie tych informacji oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki na ewentualne leczenie w przypadku bezwzględnych wskazań medycznych.