Przedawkowanie
Ibandronic Acid Viatris 150 mg

Przedawkowanie kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris (150 mg w postaci jednowodnej soli sodowej), może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, głównie dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wapniowej. Objawy obejmują bóle i dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, wymioty, dyspepsję, zapalenie przełyku i błony śluzowej żołądka, a także owrzodzenia i krwawienia. Hipokalcemia manifestuje się parestezjami, tężyczką, skurczami mięśniowymi, drgawkami oraz zaburzeniami rytmu serca, wynikającymi z hamowania uwalniania wapnia z kości przez kwas ibandronowy. W przypadku przedawkowania zaleca się podanie mleka lub preparatów zobojętniających sok żołądkowy, unikanie prowokowania wymiotów oraz utrzymanie pacjenta w całkowicie wyprostowanej pozycji, aby zmniejszyć ryzyko refluksu i uszkodzenia przełyku.

Przedawkowanie leku Ibandronic Acid Viatris

Przedawkowanie kwasu ibandronowego stanowi potencjalne zagrożenie dla pacjenta, choć dostępne dane na temat leczenia takiego stanu są ograniczone. Lek Ibandronic Acid Viatris zawierający 150 mg kwasu ibandronowego (w postaci jednowodnej soli sodowej) jako substancję czynną może wywołać określone działania niepożądane w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki.1

Potencjalne konsekwencje przedawkowania

Na podstawie dostępnej wiedzy o lekach z grupy bisfosfonianów, do której należy kwas ibandronowy, można przewidzieć, że przedawkowanie doustnej postaci produktu może wywołać szereg objawów niepożądanych. Główne zagrożenia dotyczą przede wszystkim górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wapniowej.2

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania kwasu ibandronowego należy zastosować odpowiednie działania mające na celu złagodzenie objawów i zapobieganie dalszym powikłaniom. Rekomendowane jest podanie mleka lub preparatów zobojętniających sok żołądkowy, które mogą związać kwas ibandronowy. Pozostałe działania niepożądane powinny być leczone objawowo, w zależności od ich charakteru i nasilenia.3

Istotne jest, aby unikać prowokowania wymiotów ze względu na ryzyko podrażnienia przełyku. Pacjent powinien być ułożony w całkowicie wyprostowanej pozycji ciała, co może zmniejszyć ryzyko refluksu i uszkodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego.4

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Postępowanie
Zaburzenia żołądkowe Dolegliwości bólowe w nadbrzuszu, uczucie dyskomfortu, nudności, wymioty Bezpośrednie podrażnienie błony śluzowej żołądka przez kwas ibandronowy Podanie mleka lub preparatów zobojętniających sok żołądkowy, leczenie objawowe
Dyspepsja Uczucie pełności w nadbrzuszu, wczesne uczucie sytości, zgaga, odbijanie Zaburzenia trawienia spowodowane działaniem kwasu ibandronowego na błonę śluzową przewodu pokarmowego Preparaty zobojętniające, leczenie objawowe
Zapalenie przełyku Ból za mostkiem, dysfagia, odynofagia Kontakt kwasu ibandronowego z błoną śluzową przełyku, szczególnie przy pozycji leżącej Utrzymanie całkowicie wyprostowanej pozycji ciała, unikanie prowokowania wymiotów, leczenie objawowe
Zapalenie błony śluzowej żołądka Ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego Bezpośrednie działanie drażniące kwasu ibandronowego na błonę śluzową żołądka Podanie mleka lub preparatów zobojętniających, inhibitory pompy protonowej, leczenie objawowe
Owrzodzenie błony śluzowej żołądka Ostry ból w nadbrzuszu, krwawienie, perforacja (w ciężkich przypadkach) Uszkodzenie błony śluzowej żołądka przez wysokie stężenie kwasu ibandronowego Leczenie przeciwwrzodowe, monitorowanie pod kątem krwawienia, leczenie objawowe
Hipokalcemia Parestezje, tężyczka, skurcze mięśniowe, drgawki, zaburzenia rytmu serca Nasilone działanie kwasu ibandronowego hamujące uwalnianie wapnia z kości Suplementacja wapnia i witaminy D, w ciężkich przypadkach dożylne podanie glukonianu wapnia, monitorowanie poziomu wapnia w surowicy

Monitorowanie pacjenta

W przypadku podejrzenia przedawkowania kwasu ibandronowego, zaleca się ścisłe monitorowanie stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem:5

  • Poziomu wapnia w surowicy – ze względu na ryzyko hipokalcemii
  • Objawów ze strony przewodu pokarmowego – monitorowanie ewentualnych krwawień lub perforacji
  • Funkcji nerek – bisfosfoniany mogą wpływać na czynność nerek, szczególnie przy przedawkowaniu
  • Stanu nawodnienia – zapobieganie odwodnieniu w przypadku wymiotów lub biegunki

Ze względu na brak specyficznego antidotum dla kwasu ibandronowego, leczenie przedawkowania ma charakter głównie objawowy i podtrzymujący. Konieczne jest indywidualne dostosowanie postępowania terapeutycznego do stanu klinicznego pacjenta i nasilenia objawów.6

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl