Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ibandronic Acid Viatris 150 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ibandronic Acid Viatris

Prezentowane poniżej dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwasu ibandronowego, substancji czynnej produktu leczniczego Ibandronic Acid Viatris, obejmują wyniki badań toksykologicznych, genotoksycznych i rakotwórczych oraz ocenę wpływu na reprodukcję. Dane te są istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku w praktyce klinicznej.¹

Toksyczność ogólna

W badaniach przedklinicznych z zastosowaniem kwasu ibandronowego u zwierząt działanie toksyczne, manifestujące się między innymi cechami uszkodzenia nerek, obserwowano wyłącznie u psów. Co istotne, efekty te występowały jedynie po zastosowaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Fakt ten wskazuje na niewielkie znaczenie kliniczne obserwowanych zmian dla bezpieczeństwa pacjentów podczas prawidłowego stosowania produktu leczniczego.²

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Przeprowadzone badania genotoksyczności nie dostarczyły dowodów na wpływ kwasu ibandronowego na aktywność genetyczną. Kompleksowa ocena potencjału mutagennego nie wykazała właściwości genotoksycznych substancji czynnej, co stanowi istotny wskaźnik bezpieczeństwa leku.³

W zakresie potencjału rakotwórczego, podczas badań przedklinicznych nie zaobserwowano oznak wskazujących na możliwość wywoływania przez kwas ibandronowy efektów karcynogennych. Brak właściwości rakotwórczych stanowi ważny element profilu bezpieczeństwa substancji czynnej.⁴

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Ocena bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w zakresie potencjalnego wpływu na reprodukcję obejmowała badania na różnych gatunkach zwierząt doświadczalnych przy zastosowaniu różnych dróg podania. Obserwowane efekty są typowe dla całej klasy bisfosfonianów i zależą od zastosowanej dawki oraz drogi podania.⁵

Podanie doustne

W badaniach z zastosowaniem doustnej drogi podania kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie stwierdzono dowodów na bezpośrednie działanie teratogenne ani toksyczne na płód. Ten istotny aspekt bezpieczeństwa potwierdza brak negatywnego wpływu substancji na rozwój płodu przy podaniu drogą doustną.⁶

Ocena wpływu na potomstwo szczurów (generacja F1) również nie wykazała działań niepożądanych przy zastosowaniu dawek ekstrapolowanych, które były co najmniej 35-krotnie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ten fakt dodatkowo potwierdza duży margines bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w odniesieniu do rozwoju potomstwa.⁷

W zakresie wpływu na płodność, po podaniu doustnym kwasu ibandronowego u szczurów w dawce 1 mg/kg/dobę lub wyższej obserwowano wzrost odsetka utraconych zarodków przed implantacją. Efekt ten wskazuje na możliwość zaburzenia wczesnych etapów rozwoju zarodkowego przy wysokich dawkach substancji.⁸

Podanie dożylne

Badania z zastosowaniem dożylnej drogi podania kwasu ibandronowego u szczurów wykazały specyficzne efekty dotyczące płodności w zależności od płci i dawki. U samców zaobserwowano zmniejszoną liczbę plemników przy dawkach 0,3 i 1 mg/kg/dobę oraz obniżenie płodności przy dawce 1 mg/kg/dobę. U samic zmniejszenie płodności wystąpiło po zastosowaniu dawki 1,2 mg/kg/dobę.⁹

Działania typowe dla całej klasy bisfosfonianów

Charakterystyczne dla całej grupy bisfosfonianów działania niepożądane obserwowane w badaniach przedklinicznych kwasu ibandronowego obejmowały:¹⁰

• Zmniejszoną liczbę miejsc zagnieżdżenia – efekt wpływający na skuteczność implantacji zarodków w macicy
• Zaburzenia w przebiegu naturalnego porodu (dystocja) – mogące prowadzić do trudności w czasie porodu
• Zwiększenie liczby zaburzeń rozwojowych narządów trzewnych, w szczególności występowanie zespołu miedniczkowo-moczowodowego – anomalii rozwojowej układu moczowego