Wskazania do stosowania
Olanzapina Viatris 10 mg

Olanzapina Viatris, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest wskazana do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych. W schizofrenii lek stosuje się zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii podtrzymującej, skutecznie kontrolując objawy wytwórcze, negatywne oraz zaburzenia kognitywne. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest zalecana do leczenia epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz do profilaktyki nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie. Tabletki zawierają aspartam w ilości proporcjonalnej do dawki (od 1,975 mg w dawce 5 mg do 7,900 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub zaburzeniami metabolizmu fenyloalaniny.

Wskazania do stosowania leku Olanzapina Viatris

Olanzapina Viatris jest lekiem przeciwpsychotycznym wskazanym do stosowania u osób dorosłych w ściśle określonych stanach chorobowych. Produkt dostępny jest w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, co pozwala na odpowiednie dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.1

Wskazania w leczeniu schizofrenii

Schizofrenia stanowi podstawowe wskazanie do zastosowania olanzapiny. Lek jest zalecany zarówno w początkowej fazie terapii, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym. Warto zaznaczyć, że olanzapina wykazuje skuteczność w utrzymywaniu poprawy klinicznej podczas długotrwałej terapii u pacjentów, którzy pozytywnie zareagowali na leczenie w początkowej fazie.2

Wskazania w chorobie afektywnej dwubiegunowej

W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej olanzapina posiada dwa kluczowe wskazania:

  • Leczenie epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego – olanzapina skutecznie redukuje objawy maniakalne, pomagając w stabilizacji stanu psychicznego pacjenta.3
  • Profilaktyka nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej – u pacjentów, którzy wykazali odpowiedź na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być stosowany w celu zapobiegania kolejnym epizodom choroby, co ma istotne znaczenie w długoterminowym prowadzeniu pacjentów z tą jednostką chorobową.4

Dobór dawki leku w zależności od wskazania

Olanzapina Viatris dostępna jest w różnych dawkach, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej – olanzapiny. Tabletki mają charakterystyczną barwę jasnożółtą do żółtej i są oznakowane w sposób umożliwiający identyfikację poszczególnych dawek.5

Należy zwrócić uwagę, że produkt zawiera aspartam jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, w ilości proporcjonalnej do dawki leku:

Dawka olanzapiny Zawartość aspartamu
5 mg 1,975 mg
10 mg 3,950 mg
15 mg 5,925 mg
20 mg 7,900 mg

Informacja ta jest istotna szczególnie u pacjentów z fenyloketonurią lub innymi zaburzeniami, w których metabolizm fenyloalaniny jest upośledzony, gdyż aspartam jest źródłem fenyloalaniny.6

Specyfika stosowania tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej

Postać farmaceutyczna leku Olanzapina Viatris jako tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej stanowi istotną zaletę terapeutyczną, szczególnie u pacjentów mających trudności z połykaniem tradycyjnych tabletek lub kapsułek. Ta forma podania może również być korzystna w przypadku pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi, którzy mogą wykazywać tendencję do ukrywania tradycyjnych tabletek zamiast ich przyjmowania.7

Tabletki mają charakterystyczny wygląd ułatwiający identyfikację dawki:

  • 5 mg – tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „M” po jednej stronie i „OE1″ po drugiej
  • 10 mg – tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „M” po jednej stronie i „OE2″ po drugiej
  • 15 mg – tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „M” po jednej stronie i „OE3″ po drugiej
  • 20 mg – tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „M” po jednej stronie i „OE4″ po drugiej

8

Kiedy i w jakich warunkach zalecać stosowanie leku Olanzapina Viatris

Decyzję o wdrożeniu leczenia olanzapiną należy podejmować po dokładnej diagnostyce psychiatrycznej oraz uwzględnieniu indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta. Lek zaleca się w następujących okolicznościach:

W terapii schizofrenii

Olanzapinę należy rozważyć w leczeniu schizofrenii, gdy obserwujemy objawy wytwórcze (urojenia, halucynacje), objawy negatywne (wycofanie społeczne, spłycenie afektu) oraz zaburzenia kognitywne. Lek szczególnie sprawdza się u pacjentów:

  • W pierwszym epizodzie psychotycznym, gdy wymagana jest dobra kontrola objawów przy możliwie najmniejszym ryzyku wystąpienia objawów pozapiramidowych
  • W leczeniu przewlekłym, gdy pacjent wykazał dobrą odpowiedź na olanzapinę w początkowej fazie terapii
  • U pacjentów, u których istotna jest poprawa funkcjonowania społecznego i redukcja ryzyka samobójczego

9

W chorobie afektywnej dwubiegunowej

W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej olanzapinę należy zalecić:

  • Podczas epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, szczególnie gdy:
    • Występuje pobudzenie psychoruchowe wymagające szybkiej kontroli
    • Obecne są objawy psychotyczne (urojenia wielkościowe, halucynacje)
    • Istnieje ryzyko zachowań agresywnych lub autoagresywnych
  • W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, którzy:
    • Uzyskali dobrą odpowiedź na olanzapinę podczas leczenia epizodu manii
    • Mają historię częstych nawrotów choroby
    • Wykazują słabą współpracę w przyjmowaniu innych leków normotymicznych

10

Specjalne grupy pacjentów i warunki stosowania

Przy zalecaniu olanzapiny należy wziąć pod uwagę specyfikę postaci farmaceutycznej. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są szczególnie korzystne dla:

  • Pacjentów z zaburzeniami połykania
  • Osób starszych mających trudności z przyjmowaniem tradycyjnych tabletek
  • Pacjentów hospitalizowanych, u których istnieje ryzyko ukrywania leków
  • Pacjentów z zaburzeniami współpracy w leczeniu, gdzie bezpośrednia obserwacja przyjęcia leku jest istotna

11

Należy również wziąć pod uwagę zawartość aspartamu w leku przy zalecaniu go pacjentom z fenyloketonurią lub innymi zaburzeniami metabolizmu fenyloalaniny, dostosowując dawkę lub rozważając alternatywne preparaty olanzapiny.12

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl