zapalenie mózgu
Wskazanie

Zapalenie mózgu to stan zapalny tkanki mózgowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby, pasożyty) lub autoimmunologiczne. Do najczęstszych przyczyn należą infekcje wirusowe, w tym wirusem Herpes simplex, wirusem kleszczowego zapalenia mózgu, wirusem Zachodniego Nilu czy wirusami z grupy enterowirusów. Objawy obejmują gorączkę, silny ból głowy, sztywność karku, nadwrażliwość na światło, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki oraz deficyty neurologiczne.

Leczenie zapalenia mózgu zależy od etiologii. W przypadku etiologii wirusowej stosuje się leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir (Zovirax, Heviran) przy zakażeniu HSV. Przy bakteryjnym zapaleniu mózgu kluczowe jest zastosowanie odpowiednich antybiotyków, np. cefalosporyn III generacji (Biotaksym, Cefotaxim), wankomycyny (Edicin, Vancomycin) czy meropenemu (Meronem). Leczenie wspomagające obejmuje leki przeciwdrgawkowe (Depakine, Keppra, Tegretol), przeciwobrzękowe (Dexaven, Mannitol) oraz płynoterapię.

W zapaleniu mózgu o podłożu autoimmunologicznym stosuje się glikokortykosteroidy (Dexaven, Solu-Medrol), dożylne immunoglobuliny (Kiovig, Privigen) oraz leki immunosupresyjne (Imuran, CellCept). W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie plazmaferez.

Największe trudności w leczeniu zapalenia mózgu związane są z szybką diagnostyką etiologiczną, która determinuje wybór odpowiedniej terapii. Opóźnienie w rozpoczęciu właściwego leczenia może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu. Problemem jest również leczenie powikłań neurologicznych, takich jak padaczka pourazowa, zaburzenia poznawcze czy deficyty motoryczne. Dodatkowo, w przypadkach opornych na standardowe leczenie, szczególnie w autoimmunologicznym zapaleniu mózgu, dobór alternatywnych schematów terapeutycznych bywa wyzwaniem. Istotne jest również monitorowanie i leczenie powikłań ogólnoustrojowych, takich jak wzmożone ciśnienie śródczaszkowe, niewydolność oddechowa czy zaburzenia elektrolitowe.