Dawkowanie i sposób podawania
Nimodypina

Dawkowanie i sposób podawania nimodypiny

Nimodypina jest substancją czynną stosowaną głównie w przypadku krwotoku podpajęczynówkowego, gdzie odpowiednie dawkowanie i droga podania mają kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii. Dawkowanie nimodypiny zależy od postaci farmaceutycznej, stanu klinicznego pacjenta oraz etapu leczenia. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od podania dożylnego, a następnie kontynuuje się terapię doustną.^{1 2}

Dawkowanie dożylne – Nimodipine Altan oraz Nimotop S

Schemat dawkowania podawanego dożylnie roztworu nimodypiny powinien być dostosowany do masy ciała pacjenta oraz jego reakcji na leczenie. Roztwór do infuzji zawiera 0,2 mg nimodypiny w 1 ml, co należy uwzględnić przy obliczaniu dawki dla pacjenta.^{3 4}

Przy rozpoczęciu leczenia zaleca się podanie ciągłego wlewu dożylnego nimodypiny w dawce 1 mg/godz. (5 ml roztworu/godz.), co odpowiada około 15 mikrogramom/kg/godz. Wlew z taką prędkością należy utrzymać przez pierwsze 2 godziny. Jeżeli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, szczególnie gdy nie obserwuje się znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, należy zwiększyć dawkę do 2 mg/godz. (10 ml roztworu/godz.), co odpowiada około 30 µg/kg mc./godz.⁵

U pacjentów o masie ciała znacznie mniejszej niż 70 kg lub z niestabilnym ciśnieniem tętniczym, leczenie należy rozpoczynać od mniejszej dawki – 0,5 mg nimodypiny (2,5 ml roztworu/godz.) lub mniejszej, jeśli to konieczne. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane w zależności od reakcji klinicznej.⁶

Dawkowanie doustne – Nimotop S

Po zakończeniu leczenia dożylnego zalecana jest kontynuacja terapii nimodypinę w postaci doustnej w dawce 360 mg na dobę, podawanej w schemacie 60 mg co 4 godziny (6 razy 60 mg na dobę), przez kolejnych 7 dni. Oznacza to przyjmowanie 2 tabletek po 30 mg co 4 godziny.^{7 8}

Tabletki nimodypiny należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu. Należy unikać popijania sokiem grejpfrutowym ze względu na ryzyko interakcji. Ważne jest, aby zachować przynajmniej 4-godzinne odstępy między kolejnymi dawkami. Produkt można przyjmować niezależnie od posiłków.⁹

Czas trwania leczenia

Leczenie dożylne nimodypinę należy rozpocząć nie później niż 4 dni po wystąpieniu krwotoku podpajęczynówkowego. Terapię dożylną kontynuuje się przez cały okres zwiększonego ryzyka skurczu naczyń, czyli przez 5-14 dni po krwotoku.^{10 11}

Jeśli podczas profilaktycznego leczenia nimodypinę konieczna jest interwencja chirurgiczna dotycząca źródła krwotoku, wlew dożylny należy kontynuować przez co najmniej 5 dni po zabiegu.¹²

Po zakończeniu terapii dożylnej, leczenie kontynuuje się podając doustnie nimodypinę w dawce 60 mg co 4 godziny (łącznie 360 mg/dobę) przez kolejnych 7 dni.^{13 14}

Sposób podawania dożylnego

Roztwór do infuzji nimodypiny należy podawać za pomocą kranika trójkanałowego w ciągłym wlewie dożylnym przez wkłucie do żyły centralnej, stosując pompę infuzyjną. Produkt podaje się przez kranik trójkanałowy razem z jednym z następujących roztworów do wlewów:¹⁵

• 5% roztwór glukozy
• 0,9% roztwór chlorku sodu
• płyn Ringera z dodatkiem mleczanu
• płyn Ringera z dodatkiem mleczanu i magnezu
• roztwór dekstranu 40
• 6% roztwór poli-(O-2-hydroksy-etylo)-skrobi (HAES)

¹⁶

Roztwory należy mieszać w stosunku 1:4, tzn. 1 część roztworu nimodypiny do 4 części odpowiedniego roztworu do wlewów. Wraz z roztworem do infuzji nimodypiny można podawać również roztwór mannitolu, albuminę ludzką lub krew.¹⁷

Ważne zasady podawania:

• Roztworu nimodypiny nie należy dodawać do worka lub butelki z innymi roztworami do wlewów
• Nie należy mieszać roztworu nimodypiny z roztworami innych leków
• Roztwór należy pobrać z fiolki za pomocą strzykawki, następnie umieścić bezigłową strzykawkę w pompie infuzyjnej i połączyć ją z kranikiem trójkanałowym przy użyciu polietylenowego cewnika
• Nie należy używać standardowego cewnika PVC
• Polietylenowy cewnik doprowadzający nimodypinę i linię infuzyjną podawanego jednocześnie roztworu łączy się z cewnikiem żylnym za pomocą kranika trójkanałowego

¹⁸

U pacjentów, u których podanie dodatkowej objętości płynu nie jest zalecane lub jest przeciwwskazane, roztwór do infuzji można podawać przez cewnik centralny bez jednoczesnej koinfuzji.¹⁹

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność podczas stosowania nimodypiny.²⁰

Ciężkie zaburzenie czynności wątroby, szczególnie marskość wątroby, może powodować zwiększenie biodostępności nimodypiny w wyniku zmniejszenia efektu pierwszego przejścia i osłabienia klirensu metabolicznego. W takich przypadkach działania terapeutyczne oraz niepożądane, np. obniżenie ciśnienia tętniczego, mogą być znacznie nasilone. Należy wówczas, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego, zmniejszyć dawkę produktu lub rozważyć jego odstawienie.²¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min.) nimodypinę należy stosować ostrożnie.²²

Pacjenci z urazowym krwotokiem podpajęczynówkowym

Stosowanie nimodypiny nie jest wskazane u pacjentów z urazowym krwotokiem podpajęczynówkowym ze względu na brak ustalonego pozytywnego stosunku korzyści do ryzyka.²³

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność nimodypiny u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone.^{24 25}

Modyfikacja dawkowania przy interakcjach lekowych

W przypadku jednoczesnego podania nimodypiny z inhibitorami lub aktywatorami CYP 3A4 może być konieczne dostosowanie dawkowania ze względu na potencjalne interakcje farmakokinetyczne.²⁶

Tabela dawkowania nimodypiny