zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych to zjawisko biochemiczne wskazujące na potencjalne uszkodzenie komórek wątroby. Najczęściej oznaczane enzymy to aminotransferaza alaninowa (ALT), aminotransferaza asparaginianowa (AST), gamma-glutamylotranspeptydaza (GGTP) oraz fosfataza alkaliczna (ALP). Ich podwyższone stężenie w surowicy krwi świadczy o zaburzeniu integralności błon hepatocytów i uwolnieniu enzymów do krwiobiegu.
Przyczyny zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych są różnorodne i obejmują: infekcje wirusowe (WZW typu A, B, C, E, CMV, EBV), toksyczne uszkodzenie wątroby (leki, alkohol, substancje chemiczne), choroby metaboliczne (niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, hemochromatoza), choroby autoimmunologiczne (autoimmunologiczne zapalenie wątroby), a także zaburzenia dróg żółciowych czy choroby nowotworowe.
Interpretacja wyników wymaga uwzględnienia stopnia podwyższenia enzymów, ich wzajemnych proporcji oraz dynamiki zmian. Przykładowo, znaczne podwyższenie ALT i AST sugeruje ostre uszkodzenie komórek wątrobowych, podczas gdy izolowany wzrost GGTP może wskazywać na chorobę alkoholową lub zaburzenia dróg żółciowych. Diagnostyka różnicowa powinna obejmować wywiad, badanie fizykalne oraz dodatkowe badania obrazowe i laboratoryjne.
W postępowaniu klinicznym kluczowe jest ustalenie przyczyny podwyższenia enzymów i wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego. W przypadkach bezobjawowego, niewielkiego podwyższenia enzymów może być wskazana obserwacja i kontrola parametrów. Natomiast znaczne i postępujące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie z towarzyszącymi objawami klinicznymi, wymaga pilnej diagnostyki i interwencji terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Działania niepożądane
Enoksaparyna sodowa, oceniana w badaniach klinicznych u ponad 15 000 pacjentów, wykazuje skuteczność w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP), niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego. Profil bezpieczeństwa jest spójny niezależnie od wskazań, jednak najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (duże krwotoki u ≤4,2% pacjentów pooperacyjnych), małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą oraz trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowane są jako poważne, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta przy obecności czynników ryzyka, takich jak zmiany organiczne powodujące krwawienie, procedury inwazyjne (zwłaszcza neurochirurgiczne) oraz jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę. Ponadto, enoksaparyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz poważne zmiany skórne, takie jak martwica skóry, zapalenie naczyń czy pęcherzowe zapalenie skóry.
ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień, siarczan protaminy, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 110 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Danengo 110 mg, został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Częstość działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania i czasu terapii: 9% przy krótkotrwałym leczeniu po zabiegach ortopedycznych (do 42 dni), 22% u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych do 3 lat, 14% u chorych na żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u 10,5-19,4% pacjentów w różnych wskazaniach, w tym 14% po zabiegach ortopedycznych, 16,6% w migotaniu przedsionków, 14,4% w leczeniu ZŻG/ZP oraz do 19,4% w prewencji ZŻG/ZP. Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia lub prowadzić do niepełnosprawności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, obejmując m.in. niedokrwistość (często), małopłytkowość (niezbyt często), reakcje alergiczne, krwawienia śródczaszkowe, krwotoki z przewodu pokarmowego, nosa, układu moczowo-płciowego oraz skórne wylewy podskórne.
choroba wrzodowa, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dyspepsja, hemarthroza, klirens kreatyniny, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak pourazowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do stawów, krwotok płucny, krwotok skórny, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, świąd, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zatorowość systemowa, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Clexane, została oceniona w badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów stosowanych w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), także u chorych z aktywną chorobą nowotworową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki, małopłytkowość oraz trombocytoza. Krwotoki, w tym duże krwawienia u 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych, stanowią najpoważniejsze powikłanie, szczególnie gdy towarzyszy im spadek hemoglobiny ≥2 g/dl lub konieczność transfuzji ≥2 jednostek krwi. Rzadkie, ale istotne powikłania obejmują małopłytkowość immunoalergiczną z zakrzepicą, krwiaki okołordzeniowe prowadzące do deficytów neurologicznych oraz reakcje anafilaktyczne. W trakcie terapii obserwowano także częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN), a rzadziej uszkodzenia wątroby o charakterze hepatocytarnym lub cholestatycznym.
AGEP, aminotransferaza, ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba nowotworowa, deficyt neurologiczny, duży krwotok, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwzakrzepowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwienie kończyny, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, spadek hemoglobiny, stan zakrzepowo-zatorowy, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał narządu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dabigatran etexilate Orion 75 mg
Dabigatran eteksylan (Dabigatran etexilate Orion, 75 mg) jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym m.in. w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). W badaniach klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało dabigatran, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami poniżej 2%. W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych, zwłaszcza układu pokarmowego i moczowo-płciowego. Szczególnie narażone na powikłania krwotoczne są osoby z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, przyjmujące leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny (P-gp). Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk, duszność oraz niewyjaśniony wstrząs. Zgłaszano także rzadkie powikłania, takie jak zespół ciasnoty międzypowięziowej, ostra niewydolność nerek oraz nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym.
agranulocytoza, alloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, dysfagia, enoksaparyna, hiperbilirubinemia, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie z błon śluzowych, krwiak wewnątrzstawowy, krwiomocz, krwotok do przewodu pokarmowego, krwotok do skóry, krwotok wewnątrzczaszkowy, leczenie ŻChZZ, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nawrót ŻChZZ, nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, utajone krwawienie, wrzód żołądka, zaburzenie czynności nerek, zapalenie żołądka, zespół ciasnoty międzypowięziowej, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cognomem 10 mg
Memantyna chlorowodorku (Cognomem) w dawkach 10 mg i 20 mg, stosowana u pacjentów z otępieniem, w tym chorobą Alzheimera, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo, z większością działań niepożądanych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. W badaniach klinicznych (n=1784 dla memantyny, n=1595 dla placebo) najczęściej obserwowano zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem rzadkich, bardzo rzadkich oraz o nieznanej częstości, takich jak reakcje psychotyczne, zapalenie trzustki i wątroby, zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim nasileniem choroby Alzheimera, u których częściej występowały omamy oraz na ryzyko depresji i myśli samobójczych, wymagające monitorowania stanu psychicznego.
ból głowy, choroba Alzheimera, duszność, kandydoza, memantyna chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, omamy, otępienie, populacja geriatryczna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, senność, wymioty, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heligen Neo 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Heligen Neo, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), układu immunologicznego (reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja), zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia) oraz poważnych powikłań wątroby (zapalenie, niewydolność, encefalopatia). Działania neurologiczne obejmują ból głowy (często), zawroty głowy, parestezje i senność (niezbyt często), a także rzadkie zaburzenia widzenia i skurcze oskrzeli. Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do dorosłych, jednak brak jest danych dotyczących wpływu długoterminowego na rozwój i wzrost.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, encefalopatia wątrobowa, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omeprazol, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcie, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Rabeprazol – Działania niepożądane
Rabeprazol sodowy, składnik preparatu Zulbex (dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg), jest inhibitorem pompy protonowej o silnym działaniu przeciwwydzielniczym. W trakcie badań klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, biegunka, ból brzucha, astenia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wysypka oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Objawy te mają zwykle charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują po zakończeniu terapii. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy ze strony układu pokarmowego, neurologiczne oraz reakcje skórne, które mogą wymagać różnicowania z reakcjami alergicznymi.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie przeciwwydzielnicze, elektrolity surowicy, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nerwowość, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, próba wątrobowa, rabeprazol sodowy, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, trombocytopenia, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wchłaniania witaminy B12, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie jelitowe, zapalenie jelit, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketotifen WZF 1 mg
Ketotifen WZF, zawierający 1 mg ketotifenu w postaci wodorofumaranu, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność i nerwowość (często, ≥1/100 do <1/10), szczególnie u dzieci. Inne działania obejmują zawroty głowy i suchość błony śluzowej jamy ustnej (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także rzadkie przypadki uspokojenia i zwiększenia masy ciała (odpowiednio rzadko i bardzo rzadko). Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Ponadto odnotowano bardzo rzadkie przypadki drgawek oraz zapalenia wątroby ze wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, infekcja dróg moczowych, ketotifen, monitorowanie funkcji wątroby, nudności, pobudzenie OUN, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, terminologia MedDRA, wodorofumaran ketotifenu, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie świadomości, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amaryl 3 3 mg
Lek Amaryl zawierający glimepiryd może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Szczególnie niebezpieczna jest ciężka trombocytopenia z liczbą płytek krwi poniżej 10 000/μl oraz plamica małopłytkowa, które mogą prowadzić do zagrażających życiu krwawień. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć nagły, ciężki i przedłużający się przebieg, zależny od indywidualnych czynników pacjenta, takich jak dieta i dawka leku. Ponadto, mogą pojawić się przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi oraz bardzo rzadkie objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, w tym zapalenie i niewydolność wątroby.
Reakcje nadwrażliwości, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg z dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego i wstrząsem anafilaktycznym, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Możliwe są także reakcje skórne, takie jak świąd, wysypka, pokrzywka oraz łysienie. W trakcie terapii obserwuje się również przyrost masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, zwłaszcza tych zagrażających życiu, konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem. Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu pozostaje kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii glimepirydem.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, cholestaza, ciężka trombocytopenia, duszność, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, leczenie hipoglikemizujące, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, plamica małopłytkowa, płytki krwi, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, przyrost masy ciała, stężenie glukozy we krwi, sulfonamid, świąd, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zapalenie wątroby, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopizam 25 mg
Klozapina (Clopizam) jest zarezerwowana do leczenia schizofrenii opornej na leczenie oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje poważne działania niepożądane, z których najistotniejszym jest agranulocytoza, występująca u 0,78% pacjentów, głównie w pierwszych 18 tygodniach terapii (70% przypadków). Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza liczby leukocytów, aby zapobiec powikłaniom takim jak posocznica. Inne ciężkie działania niepożądane to napady padaczkowe, kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego, zapaść krążeniowa oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemia prowadząca do kwasicy ketonowej lub śpiączki hiperosmolarnej. Najczęstsze objawy niepożądane to senność, zawroty głowy, częstoskurcz, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny. Od 7,1% do 15,6% pacjentów przerywa terapię z powodu działań niepożądanych, głównie leukopenii, senności i zawrotów głowy.
agranulocytoza, aspiracja pokarmu, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, działanie sercowo-naczyniowe, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudności i wymioty, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, późna dyskineza, priapizm, psychoza w przebiegu choroby Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, sedacja, śpiączka hiperosmolarna, wysięk osierdziowy, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół iglica-fala, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazol Medreg 40 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Omeprazol Medreg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, bez zależności od dawki. Najczęściej (1-10%) obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności/wymioty) oraz bóle głowy. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), hiponatremia, hipomagnezemia (możliwa ciężka, prowadząca do hipokalcemii i hipokaliemii), zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja, agresja, omamy) oraz ciężkie reakcje skórne (SCARs: SJS, TEN, DRESS, AGEP). Wśród działań niepożądanych odnotowano także polipy dna żołądka o charakterze łagodnym oraz zwiększone ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, ciężkie skórne działania niepożądane, dysguezia, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, z działaniami niepożądanymi występującymi u 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było niższe niż w grupie placebo (6,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Objawy dotyczą różnych układów, m.in. zaburzeń psychicznych (omamy, agresja), nerwowego (ból głowy, zawroty, drgawki), sercowego (tachykardia, wydłużenie QT), żołądkowo-jelitowego (suchość w jamie ustnej, nudności), wątroby (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atossa 8 mg
Ondansetron, substancja czynna leku Atossa 8 mg tabletki powlekane, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzony zarówno badaniami klinicznymi, jak i obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są bóle głowy (bardzo często, >10%), natomiast rzadziej obserwuje się poważne reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksję (rzadko, 0,01-0,1%). W zakresie układu nerwowego odnotowano drgawki i objawy pozapiramidowe (niezbyt często, 0,1-1%), a także zawroty głowy (rzadko, 0,01-0,1%). Do działań sercowych należą arytmie, bóle w klatce piersiowej i bradykardia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT, które mogą prowadzić do torsade de pointes. Zgłaszano również niedokrwienie mięśnia sercowego o nieznanej częstości. Wśród działań naczyniowych często występuje uczucie gorąca i zaczerwienienie skóry, a niedociśnienie tętnicze pojawia się niezbyt często i wymaga monitorowania hemodynamicznego.
arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, czkawka, drgawka, dyskineza, napad dystoniczny, napadowe przymusowe patrzenie w górę, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewyraźne widzenie, objaw pozapiramidowy, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, ruch mimowolny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, uczucie ciepła, uczucie gorąca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisopromerck 10 10 mg
Bisopromerck 10, zawierający 10 mg bisoprololu fumaranu, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii kardiologicznej, którego działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do często obserwowanych (1-10%) należą zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie oraz zmęczenie, zwłaszcza na początku leczenia. Niezbyt często (0,1-1%) występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca, bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, astenia oraz reakcje alergiczne. Rzadko (0,01-0,1%) mogą pojawić się omdlenia, zaburzenia słuchu, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (wzrost triglicerydów, aktywności AlAT i AspAT). Bardzo rzadko (<0,01%) notuje się łysienie i zapalenie spojówek.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, depresja, działanie niepożądane, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, świąd, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arprenessa 5 mg
Arprenessa, zawierająca peryndopryl z argininą, jest inhibitorem ACE o profilu działań niepożądanych typowym dla tej klasy leków. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty). W badaniu EUROPA ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych peryndoprylem (n=16/6122) w porównaniu do 0,2% w grupie placebo (n=12/6107), z niedociśnieniem tętniczym u 6 pacjentów, obrzękiem naczynioruchowym u 3 oraz nagłym zatrzymaniem akcji serca u 1 pacjenta. Zgłaszano także częstsze wykluczenia z powodu kaszlu i niedociśnienia w grupie peryndoprylu (6,0% vs 2,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, szum uszny, tachykardia, udar, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin SR 600 600 mg
Stosowanie pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Agapurin SR 600) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji ze strony układu pokarmowego, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są poważne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), które mogą pojawić się w ciągu kilku minut od podania leku i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia przeciwalergicznego. Ponadto, istnieje ryzyko powikłań krwotocznych, w tym krwawień do skóry, błon śluzowych, żołądka, jelit oraz siatkówki – w przypadku krwawienia do siatkówki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko niedokrwistości aplastycznej i trombocytopenii.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, dusznica bolesna, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, leczenie przeciwalergiczne, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niepokój, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, omam, palpitacja, pentoksyfilina, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finahit 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych (Finahit), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, głównie dotyczących sfery seksualnej, takich jak impotencja, obniżony popęd płciowy oraz zaburzenia ejakulacji, które pojawiają się zwykle na początku terapii i u większości pacjentów ustępują w trakcie leczenia. Długoterminowe badania, w tym 7-letnie badanie kontrolowane placebo obejmujące 18882 mężczyzn, wykazały zmniejszenie częstości raka stercza (18,4% w grupie finasterydu vs. 24,4% w grupie placebo), jednak odnotowano nieznany związek z występowaniem nowotworów o wysokiej punktacji Gleasona (7-10) u 6,4% leczonych finasterydem. Finasteryd wpływa również na obniżenie stężenia PSA, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych. Ponadto, rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój), reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), a także powiększenie i tkliwość piersi (ginekomastia). W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych, gdyż zgłaszano ich podwyższenie.
badanie MTOPS, biopsja gruczołu krokowego, ból jąder, depresja, doksazosyna, finasteryd, ginekomastia, impotencja, niepokój, obniżony popęd płciowy, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, pokrzywka, powiększenie piersi, rak piersi u mężczyzn, rak stercza, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, stężenie PSA, świąd, tkliwość piersi, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zmniejszona objętość ejakulatu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ayupil 25 mg
Lek Ayupil zawiera klozapinę, której profil działań niepożądanych obejmuje zarówno często występujące objawy, takie jak senność, zawroty głowy, częstoskurcz, zaparcia i nadmierne wydzielanie śliny, jak i poważne powikłania, w tym agranulocytozę (0,78% skumulowanej częstości, głównie w pierwszych 18 tygodniach terapii), napady padaczkowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz gorączkę. Agranulocytoza wymaga systematycznego monitorowania liczby leukocytów ze względu na ryzyko posocznicy i zgonu. Klozapina obniża próg drgawkowy w sposób zależny od dawki, co zwiększa ryzyko napadów, zwłaszcza przy szybkim zwiększaniu dawki lub u pacjentów z padaczką. Wskazane jest unikanie karbamazepiny ze względu na ryzyko zahamowania czynności szpiku kostnego. Ponadto, klozapina może powodować zmiany w EKG, w tym obniżenie odcinka ST i odwrócenie załamków T, a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatię.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia, ciężka hiperglikemia, cukrzyca, częstoskurcz, depresja oddechowa, dysfagia, dyzartria, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, eozynofilia, granulocytopenia, hipercholesterolemia, hipertermia, hipertriglicerydemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, napad miokloniczny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, niewydolność nerek, obniżenie odcinka ST, obrzęk naczynioruchowy, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, piorunująca martwica wątroby, pleurothotonus, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, układowy toczeń rumieniowaty, uogólniony napad padaczkowy, upośledzenie drożności nosa, uspokojenie polekowe, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepica z zatorowością, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zatrzymanie pracy serca, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 6 6 mg
GlimeHexal 6 mg, zawierający glimepiryd, może powodować szereg działań niepożądanych, w tym rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne takie jak małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna oraz pancytopenia. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z nieznaną częstością. Reakcje nadwrażliwości, w tym leukoklastyczne zapalenie naczyń, mogą prowadzić do duszności, spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu. Hipoglikemia, choć rzadka, może mieć ciężki przebieg i zależy od indywidualnych czynników pacjenta. Przemijające zaburzenia widzenia związane ze zmianami stężenia glukozy oraz zaburzenia smaku również zostały odnotowane.
agranulocytoza, biegunka, ciężka małopłytkowość, działanie niepożądane, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hemoliza, hipoglikemia, hiponatremia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, przemijające zaburzenia widzenia, reakcja krzyżowa, sulfonylomocznik, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip 2 mg
Ropinirol (Requip), agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność i omdlenia (bardzo często, ≥ 1/10), zawroty głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz niepohamowana senność i nagłe napady snu (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100). W terapii skojarzonej z lewodopą często występują dyskinezy, zwłaszcza podczas zwiększania dawki ropinirolu, które można złagodzić redukcją dawki lewodopy. Ponadto, ropinirol może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym omamy (często), reakcje psychotyczne jak majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często), a także zaburzenia kontroli impulsów i agresję (częstość nieznana). Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko patologicznego hazardu, nadmiernej aktywności seksualnej i kompulsywnego jedzenia.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, dyskineza, działanie niepożądane, lewodopa, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepohamowana senność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, terapia skojarzona z lewodopą, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10). Często występują również zaparcia związane z przedłużeniem pasażu jelitowego oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia dożylnego. Rzadko zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym anafilaksja, która może stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu nerwowego odnotowano bezwolne zaburzenia ruchowe (reakcje pozapiramidowe, dystonia, dyskineza) oraz napady drgawek (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym, a bardzo rzadko depresja i przejściowa ślepota, która ustępuje zwykle w ciągu 20 minut, często u pacjentów leczonych jednocześnie cisplatyną.
anafilaksja, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, czkawka, depresja, dyskineza, napad drgawkowy, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, pasaż jelitowy, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, torsade de pointes, uderzenie krwi, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zamazane widzenie, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cavinton 5 mg
Podczas terapii winpocetyną (Cavinton) obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów narządów. Niezbyt często występuje leukopenia, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością. Rzadko zgłaszane są zaburzenia neurologiczne i psychiczne, takie jak bezsenność, senność, zawroty i bóle głowy oraz osłabienie, które mogą być także związane z chorobą podstawową. W zakresie kardiologicznym rzadko odnotowano zmiany elektrokardiograficzne (obniżenie odcinka ST, wydłużenie QT, częstoskurcz, dodatkowe skurcze serca), które wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Rzadko obserwuje się również hipotensję i uderzenia krwi do głowy, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego.
alergiczny odczyn skórny, arytmia, bezsenność, białe krwinki, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, dodatkowe skurcze serca, farmakonadzór, hepatocyt, hipotensja, leukopenia, morfologia krwi, nudności, obniżenie odcinka ST, parametry wątrobowe, profil bezpieczeństwa, suchość jamy ustnej, uderzenie krwi do głowy, winpocetyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie kardiologiczne, zawroty głowy, zgaga, zmiana ciśnienia krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych