Interakcje leku
Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg

Lenalidomid wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych skojarzeniem z deksametazonem. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu czynników erytropoetycznych i hormonalnej terapii zastępczej ze względu na wysokie ryzyko zakrzepicy. W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych, mimo braku formalnych badań, istnieje potencjalne zmniejszenie ich skuteczności podczas terapii skojarzonej z deksametazonem, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Farmakokinetyka lenalidomidu nie ulega istotnym zmianom pod wpływem deksametazonu (40 mg/dobę) ani inhibitorów glikoproteiny P (chinidyna 600 mg x2/dobę, temsyrolimus 25 mg), jednak należy monitorować stężenia warfaryny i digoksyny, gdyż lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny o około 14% (0,5 mg, pojedyncza dawka), a deksametazon może wpływać na metabolizm warfaryny, co wymaga ścisłej kontroli INR.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lenalidomid wchodzi w interakcje z różnymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii. Właściwe rozpoznanie i zarządzanie tymi interakcjami jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności leczenia.1

Leki wpływające na erytropoezę

Czynniki wpływające na erytropoezę lub inne leki mogące zwiększać ryzyko zakrzepicy, takie jak hormonalna terapia zastępcza, powinny być stosowane ze szczególną ostrożnością u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Jest to spowodowane zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowych.2

Doustne środki antykoncepcyjne

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji lenalidomidu z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. W badaniach in vitro na ludzkich hepatocytach wykazano, że lenalidomid w różnych badanych stężeniach nie indukuje enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5. Z tego powodu w przypadku podania samego lenalidomidu nie oczekuje się wystąpienia indukcji prowadzącej do obniżonej skuteczności produktów leczniczych, w tym środków antykoncepcyjnych.3

Należy jednak zwrócić uwagę, że deksametazon, często stosowany w skojarzeniu z lenalidomidem, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wywiera również wpływ na inne enzymy i transportery. Nie można więc wykluczyć, że w trakcie skojarzonego leczenia skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych może ulec zmniejszeniu. Z tego względu należy podjąć skuteczne środki, aby zapobiec ciąży podczas terapii lenalidomidem.4

Warfaryna

Badania farmakologiczne wykazały, że jednoczesne wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Podobnie, jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu.5

Nie wiadomo jednak, czy interakcja zachodzi w czasie stosowania klinicznego, szczególnie przy jednoczesnym leczeniu deksametazonem. Deksametazon jako słaby lub umiarkowany induktor enzymów może wpływać na metabolizm warfaryny, jednak ten wpływ nie został dokładnie określony. Dlatego zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia warfaryny podczas leczenia lenalidomidem.6

Digoksyna

Jednoczesne stosowanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę zwiększało stężenie osoczowe digoksyny (0,5 mg, pojedyncza dawka) o 14% z 90% przedziałem ufności [0,52%-28,2%]. Nie wiadomo, czy efekt będzie inny w praktyce klinicznej, gdzie stosowane są większe dawki lenalidomidu oraz jednoczesne leczenie deksametazonem.7

Z tego względu podczas leczenia lenalidomidem zaleca się regularne kontrolowanie stężenia digoksyny w surowicy, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.8

Statyny

Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy w przypadku jednoczesnego podawania statyn i lenalidomidu. Mechanizm tego działania może mieć charakter addytywny. Szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia uzasadniona jest wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna pacjentów przyjmujących oba te leki.9

Deksametazon

Równoczesne podawanie deksametazonu (40 mg raz na dobę) w dawce pojedynczej lub wielokrotnej nie wykazało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę).10

Inhibitory glikoproteiny P

W badaniach in vitro wykazano, że lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P, ale nie jest jej inhibitorem. Przeprowadzono badania interakcji z silnymi inhibitorami glikoproteiny P – równoczesne podawanie w dawce wielokrotnej chinidyny (600 mg, dwa razy na dobę) oraz umiarkowanie silnego inhibitora/substratu glikoproteiny P – temsyrolimusu (25 mg). W obu przypadkach nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu (25 mg). Co więcej, równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu.11

Interakcje lenalidomidu z alkoholem

Chociaż w dokumentacji leku nie zawarto bezpośrednich danych dotyczących interakcji lenalidomidu z alkoholem, należy przyjąć ogólne zalecenia ostrożności. Pacjenci przyjmujący lenalidomid często doświadczają działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia świadomości, które mogą być nasilane przez alkohol.

Ponadto, biorąc pod uwagę, że lenalidomid jest stosowany u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, a alkohol może wpływać na funkcje szpiku kostnego i wątroby, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii tym lekiem. Alkohol może również potencjalnie wpływać na metabolizm innych leków stosowanych jednocześnie z lenalidomidem, jak na przykład deksametazon, co może prowadzić do nieprzewidzianych interakcji.

Tabela interakcji z produktem leczniczym Lenalidomide Fresenius Kabi

Produkt leczniczy/substancja Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Zalecenia kliniczne Poziom istotności
Czynniki erytropoetyczne, hormonalna terapia zastępcza Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zakrzepicy Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów zakrzepicy Wysoki
Doustne środki antykoncepcyjne Farmakodynamiczna/farmakokinetyczna (w przypadku skojarzenia z deksametazonem) Potencjalne zmniejszenie skuteczności antykoncepcji (przy skojarzonym leczeniu z deksametazonem) Stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji Wysoki
Warfaryna Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę, ale możliwy wpływ deksametazonu na metabolizm warfaryny Ścisłe kontrolowanie czasu protrombinowego (INR) Średni
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia digoksyny o 14% Kontrolowanie stężenia digoksyny podczas leczenia Średni
Statyny Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko rabdomiolizy Wzmożona kontrola kliniczna i laboratoryjna, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia Wysoki
Deksametazon Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu Nie wymaga specjalnego postępowania Niski
Inhibitory glikoproteiny P (chinidyna, temsyrolimus) Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu Nie wymaga specjalnego postępowania Niski
Alkohol Farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN, możliwy wpływ na hematotoksyczność Unikanie/ograniczenie spożycia alkoholu Średni

Pacjentom stosującym lenalidomid należy udzielić dokładnej informacji na temat możliwych interakcji lekowych i zasugerować konsultowanie z lekarzem wprowadzenia wszelkich nowych leków do terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki zwiększające ryzyko zakrzepicy oraz na monitorowanie parametrów leczenia w przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny, digoksyny oraz statyn.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl