Interakcje leku
Duodart 0,5 mg + 0,4 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Duodart, zawierający dutasteryd 0,5 mg i tamsulosynę 0,4 mg, może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi ze względu na właściwości farmakologiczne obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono interakcje dla poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.¹

Interakcje dutasterydu

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Dutasteryd jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5. Stwierdzono, że inhibitory tych enzymów mogą wpływać na stężenie dutasterydu w surowicy:²

• U pacjentów przyjmujących jednocześnie werapamil lub diltiazem (umiarkowane inhibitory CYP3A4 i inhibitory P-glikoproteiny) stwierdzono zwiększenie stężenia dutasterydu w surowicy o około 1,6 do 1,8 raza.³
• Długotrwałe stosowanie dutasterydu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie) może znacząco zwiększyć stężenie dutasterydu w surowicy.⁴

W przypadku zwiększonej ekspozycji na dutasteryd należy rozważyć zmniejszenie częstości podawania leku. Warto pamiętać, że zahamowanie CYP3A4 może wydłużyć okres półtrwania dutasterydu, przez co osiągnięcie stanu stacjonarnego może trwać dłużej niż standardowe 6 miesięcy.⁵

Co istotne, podanie 12 g cholestyraminy godzinę po pojedynczej dawce 5 mg dutasterydu nie wpłynęło na farmakokinetykę dutasterydu.⁶

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Badania wykazały, że dutasteryd nie wpływa istotnie na farmakokinetykę innych leków:

• W badaniu obejmującym małą grupę zdrowych mężczyzn (n=24), dutasteryd w dawce 0,5 mg na dobę stosowany przez 2 tygodnie nie wpływał na farmakokinetykę tamsulosyny ani terazosyny.⁷
• Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny, co wskazuje, że nie hamuje ani nie aktywuje CYP2C9 ani P-glikoproteiny.⁸
• W badaniach in vitro potwierdzono, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4.⁹

Interakcje tamsulosyny

Wpływ innych leków na farmakokinetykę tamsulosyny

Tamsulosyna może wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami, szczególnie tymi, które wpływają na jej metabolizm lub działanie farmakodynamiczne:

• Jednoczesne stosowanie z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) powoduje wzrost Cmax oraz AUC tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 2,2 oraz 2,8.¹⁰
• Podawanie tamsulosyny z paroksetyną (silny inhibitor CYP2D6) prowadzi do wzrostu Cmax i AUC odpowiednio o 1,3 i 1,6.¹¹
• U osób wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 może prowadzić do znacznego wzrostu ekspozycji na tamsulosynę.¹²
• Cymetydyna (400 mg co 6 godzin przez 6 dni) powoduje zmniejszenie klirensu tamsulosyny o 26% i zwiększenie AUC o 44%. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.¹³
• Diklofenak i warfaryna mogą zwiększać eliminację tamsulosyny, choć badania dotyczące interakcji z warfaryną nie są jednoznaczne. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.¹⁴
• Nie stwierdzono istotnych interakcji tamsulosyny z atenololem, enalaprylem, nifedypiną i teofiliną.¹⁵
• Furosemid zmniejsza stężenie tamsulosyny w osoczu, jednak modyfikacja dawkowania nie jest konieczna, ponieważ stężenie pozostaje w granicach normy.¹⁶

Interakcje farmakodynamiczne tamsulosyny

Szczególnej uwagi wymagają połączenia tamsulosyny z lekami, które mogą nasilać jej efekt hipotensyjny:

• Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z lekami, które mogą obniżać ciśnienie krwi, w tym z produktami znieczulającymi, inhibitorami PDE5 i innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego, może nasilać działanie hipotensyjne.¹⁷
• Nie należy stosować dutasterydu z tamsulosyną w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego.¹⁸

Brak istotnych interakcji tamsulosyny

W badaniach in vitro wykazano, że następujące leki nie wpływają na wolną frakcję tamsulosyny w osoczu ludzkim: diazepam, propranolol, trichlorometiazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid i symwastatyna. Podobnie tamsulosyna nie wpływa na stężenie wolnej frakcji diazepamu, propranololu, trichlorometiazydu i chlormadynonu.¹⁹

Interakcje z alkoholem

W charakterystyce produktu leczniczego Duodart nie zawarto bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem. Jednakże na podstawie wiedzy farmakologicznej można wskazać potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego stosowania tego leku i alkoholu.

Tamsulosyna, jako antagonista receptorów α1-adrenergicznych, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego. Alkohol również wywiera działanie wazodylatacyjne. Jednoczesne stosowanie tych substancji może prowadzić do nasilenia efektu hipotensyjnego, co zwiększa ryzyko wystąpienia:²⁰

• Niedociśnienia ortostatycznego
• Zawrotów głowy
• Omdleń
• Zaburzeń widzenia
• Tachykardii odruchowej

W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania produktu Duodart i alkoholu. Pacjentom zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub znaczące ograniczenie jego ilości w trakcie terapii, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do działania leku.

Tabela interakcji

Szczególne ostrzeżenia dotyczące interakcji

Podczas stosowania produktu Duodart należy zwrócić szczególną uwagę na następujące aspekty:

1. U pacjentów poddawanych operacji usunięcia zaćmy zgłaszano przypadki śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS), związane ze stosowaniem antagonistów receptora α1-adrenergicznego, w tym tamsulosyny. Należy poinformować okulistę o stosowaniu tamsulosyny przed planowanym zabiegiem.²¹
2. W przypadku jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) lub silnych inhibitorów CYP2D6 (paroksetyna) z produktem Duodart istnieje ryzyko znacznego wzrostu ekspozycji na tamsulosynę, co może nasilić działania niepożądane.²²
3. Nie należy stosować dutasterydu z tamsulosyną w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego ze względu na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego.²³
4. Duodart może wpływać na wyniki oznaczania swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy. Szczegółowe zalecenia dotyczące interpretacji wyników PSA u pacjentów stosujących dutasteryd można znaleźć w punkcie 4.4 ChPL.²⁴