Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Duodart 0,5 mg + 0,4 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Duodart

Produkt leczniczy Duodart, zawierający 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, nie był poddawany bezpośrednim badaniom nieklinicznym jako połączenie obu substancji. Przedkliniczne oceny bezpieczeństwa przeprowadzono natomiast oddzielnie dla każdej z substancji czynnych, a wyniki były spójne z ich mechanizmami działania jako inhibitora 5-alfa-reduktazy (dutasteryd) oraz antagonisty receptora α1-adrenergicznego (tamsulosyna).¹

Dutasteryd – dane przedkliniczne

Toksyczność ogólna, genotoksyczność i potencjał rakotwórczy dutasterydu były przedmiotem szczegółowych badań, które nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.²

Wpływ dutasterydu na reprodukcję

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję zaobserwowano specyficzne efekty u samców szczurów, w tym:

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych
• Zmniejszenie wydzielania przez gruczoły płciowe dodatkowe
• Obniżenie wskaźników płodności

Efekty te wynikały bezpośrednio z mechanizmu farmakologicznego działania dutasterydu. Znaczenie kliniczne tych zmian obserwowanych u zwierząt laboratoryjnych nie zostało jednoznacznie określone.³

Istotną obserwacją było, że podanie dutasterydu w okresie ciąży powodowało cechy feminizacji płodów płci męskiej u szczurów i królików. Dutasteryd był wykrywany we krwi samic szczurów po kopulacji z samcami otrzymującymi lek. Co ważne, w przypadku naczelnych nie obserwowano feminizacji płodów płci męskiej, nawet przy ekspozycji na dawki powodujące osiągnięcie we krwi stężenia przekraczającego wartości spodziewane u ludzi po ekspozycji na nasienie zawierające dutasteryd. Na podstawie tych danych uznano za mało prawdopodobne, aby kontakt z dutasterydem zawartym w nasieniu miał szkodliwy wpływ na płód płci męskiej.⁴

Tamsulosyna – dane przedkliniczne

Podobnie jak w przypadku dutasterydu, badania oceniające ogólną toksyczność i genotoksyczność tamsulosyny nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, poza efektami wynikającymi z jej właściwości farmakologicznych jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych.⁵

Potencjał rakotwórczy tamsulosyny

W badaniach potencjału rakotwórczego u szczurów i myszy zaobserwowano, że tamsulosyny chlorowodorek zwiększał częstość występowania zmian proliferacyjnych w obrębie gruczołów sutkowych u samic. Efekt ten przypisuje się hiperprolaktynemii i wystąpił jedynie podczas stosowania dużych dawek leku. Uznano, że zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego.⁶

Wpływ tamsulosyny na reprodukcję

W badaniach na samcach szczura stwierdzono, że duże dawki tamsulosyny chlorowodorku powodowały odwracalne zmniejszenie płodności. Efekt ten był prawdopodobnie związany ze zmianą składu nasienia lub zaburzeniami ejakulacji. Należy podkreślić, że nie prowadzono bezpośredniej oceny wpływu tamsulosyny na liczebność i czynność plemników.⁷

Istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania są również wyniki badań teratogenności. Podawanie tamsulosyny chlorowodorku ciężarnym samicom szczura i królika, nawet w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie powodowało uszkodzeń płodów.⁸