Interakcje leku
Marumax 0,5 mg + 0,4 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Marumax (0,5 mg dutasterydu + 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku) nie był przedmiotem dedykowanych badań interakcji. Poniższe informacje opierają się na dostępnych danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.¹

Interakcje związane z dutasterydem

Dutasteryd jest eliminowany z organizmu głównie poprzez przemiany metaboliczne. Badania in vitro wykazały, że głównymi enzymami uczestniczącymi w metabolizmie dutasterydu są izoenzymy CYP3A4 oraz CYP3A5 cytochromu P450.²

Chociaż nie przeprowadzono formalnych badań interakcji dutasterydu z silnymi inhibitorami CYP3A4, w populacyjnych badaniach farmakokinetycznych stwierdzono zwiększenie stężenia dutasterydu w surowicy o około 1,6 do 1,8 razy u niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących równocześnie werapamil lub diltiazem (umiarkowane inhibitory CYP3A4 i inhibitory P-glikoproteiny) w porównaniu z pozostałymi pacjentami.³

Długotrwałe jednoczesne stosowanie dutasterydu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie) może prowadzić do zwiększenia stężenia dutasterydu w surowicy. Choć zwiększona ekspozycja na dutasteryd prawdopodobnie nie nasila blokady 5-α-reduktazy, należy rozważyć zmniejszenie częstości podawania dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Warto zauważyć, że hamowanie enzymów może wydłużyć okres półtrwania dutasterydu, co może spowodować, że osiągnięcie stanu stacjonarnego w leczeniu skojarzonym może trwać dłużej niż standardowe 6 miesięcy.⁴

Badania wykazały, że podanie 12 g cholestyraminy godzinę po podaniu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływa na farmakokinetykę dutasterydu.⁵

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę tamsulosyny ani terazosyny, co potwierdzono w badaniu z udziałem małej grupy zdrowych mężczyzn (n=24), w którym dutasteryd stosowano przez dwa tygodnie w dawce 0,5 mg na dobę. W tym badaniu nie zaobserwowano również oznak interakcji farmakodynamicznych.⁶

Wykazano także, że dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny, co wskazuje, że lek nie hamuje ani nie aktywuje CYP2C9 ani P-glikoproteiny. Badania in vitro potwierdziły, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4.⁷

Interakcje związane z tamsulosyną

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny chlorowodorku z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, w tym z lekami znieczulającymi, inhibitorami PDE5 oraz innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego, może nasilać działanie hipotensyjne. Z tego powodu nie należy stosować dutasterydu z tamsulosyną w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego.⁸

Istotne interakcje farmakokinetyczne zaobserwowano po jednoczesnym podaniu tamsulosyny chlorowodorku z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4), co skutkowało wzrostem Cmax oraz AUC tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 2,2 oraz 2,8 razy. Podobnie, jednoczesne stosowanie tamsulosyny z paroksetyną (silny inhibitor CYP2D6) prowadziło do wzrostu Cmax oraz AUC tamsulosyny odpowiednio o 1,3 i 1,6 razy. U osób wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 w porównaniu do osób szybko metabolizujących, przewidywany jest podobny wzrost ekspozycji, gdy tamsulosyna podawana jest jednocześnie z silnym inhibitorem CYP3A4.⁹

Skutki jednoczesnego podawania inhibitorów zarówno CYP3A4, jak i CYP2D6 z tamsulosyną nie zostały klinicznie ocenione, jednakże w takiej sytuacji istnieje ryzyko znacznego wzrostu ekspozycji na tamsulosynę.¹⁰

Jednoczesne podawanie tamsulosyny chlorowodorku (0,4 mg) z cymetydyną (400 mg co 6 godzin przez 6 dni) powoduje zmniejszenie klirensu tamsulosyny o 26% i zwiększenie AUC o 44%. Dlatego należy zachować ostrożność, gdy dutasteryd z tamsulosyną stosowane są jednocześnie z cymetydyną.¹¹

Nie przeprowadzono rozstrzygających badań dotyczących interakcji między tamsulosyną a warfaryną. Wyniki dostępnych badań in vitro i in vivo nie są jednoznaczne, choć diklofenak i warfaryna mogą zwiększać stopień eliminacji tamsulosyny. Zaleca się zachowanie ostrożności, gdy tamsulosyna stosowana jest razem z warfaryną.¹²

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania tamsulosyny chlorowodorku z atenololem, enalaprylem, nifedypiną ani teofiliną. Warto jednak zauważyć, że jednoczesne stosowanie furosemidu zmniejsza stężenia tamsulosyny w osoczu, chociaż ponieważ stężenia pozostają w granicach normy, nie jest konieczna zmiana dawkowania.¹³

Badania in vitro wykazały, że diazepam, propranolol, trichlorometiazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid i symwastatyna nie wpływają na stężenie wolnej frakcji tamsulosyny w osoczu ludzkim. Podobnie, tamsulosyna nie zmienia stężenia w osoczu wolnej frakcji diazepamu, propranololu, trichlorometiazydu czy chlormadynonu.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Chociaż nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji preparatu Marumax z alkoholem, dostępne dane dotyczące poszczególnych składników pozwalają na sformułowanie następujących zaleceń:

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Marumax wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego tamsulosyny. Alkohol, wywierając działanie rozszerzające naczynia krwionośne, może nasilać efekt obniżenia ciśnienia tętniczego związany z tamsulosyną, co może zwiększać ryzyko objawów ortostatycznych, takich jak zawroty głowy i omdlenia.

W przypadku dutasterydu nie wykazano bezpośrednich interakcji z alkoholem, jednak należy pamiętać, że alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy leków, w tym potencjalnie na enzymy biorące udział w metabolizmie dutasterydu.

Ogólnie rzecz biorąc, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii produktem Marumax. Jeśli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien być świadomy potencjalnego zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, szczególnie tych związanych z niedociśnieniem ortostatycznym.

Tabela interakcji leku Marumax z innymi produktami leczniczymi