Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Marumax 0,5 mg + 0,4 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Marumax

Marumax, zawierający dutasteryd (0,5 mg) i tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg), nie był oceniany w badaniach nieklinicznych jako produkt złożony. Obie substancje czynne zostały zbadane oddzielnie w testach toksyczności na modelach zwierzęcych, a wyniki tych badań pozostają spójne z dotychczas znanym mechanizmem działania farmakologicznego inhibitorów 5-α-reduktazy (dutasteryd) oraz antagonistów receptora α1-adrenergicznego (tamsulosyna).¹

Dane przedkliniczne dotyczące dutasterydu

Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne oceniające toksyczność ogólną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy dutasterydu nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Nie zaobserwowano efektów, które mogłyby sugerować bezpośrednie zagrożenie w stosowaniu klinicznym.²

Wpływ dutasterydu na układ rozrodczy

W badaniach oceniających toksyczny wpływ dutasterydu na reprodukcję u samców szczurów stwierdzono istotne zmiany morfologiczne i funkcjonalne w układzie rozrodczym, w tym:³

• Zmniejszenie masy gruczołu krokowego
• Zmniejszenie masy pęcherzyków nasiennych
• Obniżenie wydzielania przez gruczoły płciowe dodatkowe
• Redukcję wskaźników płodności

Wymienione powyżej efekty były bezpośrednio związane z farmakologicznym działaniem dutasterydu jako inhibitora 5-α-reduktazy. Należy podkreślić, że znaczenie kliniczne tych obserwacji u ludzi nie zostało jednoznacznie określone.⁴

Wpływ dutasterydu na rozwój płodu

Badania wykazały, że podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-α-reduktazy, podawanie dutasterydu samicom szczurów i królików w okresie ciąży prowadziło do feminizacji płodów płci męskiej. Dutasteryd był wykrywany we krwi samic szczurów po kopulacji z samcami, którym podawany był ten związek.⁵

Interesujące jest, że w przypadku naczelnych, którym podawano dutasteryd podczas ciąży, nie zaobserwowano cech feminizacji płodów płci męskiej, mimo że stężenie leku we krwi przekraczało wartości spodziewane u ludzi po ekspozycji na nasienie zawierające dutasteryd. Na podstawie tych danych uważa się za mało prawdopodobne, aby kontakt z dutasterydem obecnym w nasieniu mógł mieć szkodliwy wpływ na rozwój płodów płci męskiej.⁶

Dane przedkliniczne dotyczące tamsulosyny

Kompleksowe badania ogólnej toksyczności oraz genotoksyczności tamsulosyny nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, poza działaniami wynikającymi z właściwości farmakologicznych tamsulosyny jako selektywnego antagonisty receptorów α1-adrenergicznych.⁷

Potencjał rakotwórczy tamsulosyny

W badaniach oceniających potencjał rakotwórczy tamsulosyny chlorowodorku u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zmian proliferacyjnych w gruczołach sutkowych u samic. Te zmiany były prawdopodobnie wywołane hiperprolaktynemią i występowały wyłącznie przy stosowaniu dużych dawek tamsulosyny. Na podstawie całościowej oceny tych wyników uznano, że obserwowane zmiany proliferacyjne nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.⁸

Wpływ tamsulosyny na rozrodczość

Badania na szczurach wykazały, że duże dawki tamsulosyny chlorowodorku mogą powodować odwracalne zmniejszenie płodności u samców. Efekt ten był prawdopodobnie związany ze zmianami w składzie nasienia lub zaburzeniami ejakulacji. Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań oceniających wpływ tamsulosyny na liczebność i funkcjonalność plemników.⁹

Wpływ tamsulosyny na rozwój płodu

W badaniach teratogenności u ciężarnych samic szczura i królika, którym podawano tamsulosyny chlorowodorek w dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie stwierdzono uszkodzenia płodu. Wyniki te wskazują na niskie ryzyko teratogennego działania tamsulosyny.¹⁰