Dawkowanie i sposób podawania
Aminomel 12,5 E
Produkty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E to roztwory L-aminokwasów z elektrolitami przeznaczone do dożylnej infuzji w żywieniu pozajelitowym. Aminomel 10E zawiera 100 g/l aminokwasów, a Aminomel 12,5E 125 g/l, co wpływa na dobór preparatu w zależności od potrzeb metabolicznych pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu wynosi odpowiednio do 1 ml/kg/godz. dla Aminomel 10E i do 0,8 ml/kg/godz. dla Aminomel 12,5E, co odpowiada dawce do 0,1 g aminokwasów/kg/godz. Zalecana dawka dobowa to 8–10 ml/kg dla Aminomel 10E oraz 6,4–8 ml/kg dla Aminomel 12,5E, aby pokryć minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy (0,8–1,0 g/kg). W stanach katabolicznych dawkę można zwiększyć do 20 ml/kg (Aminomel 10E) i 16 ml/kg (Aminomel 12,5E), co odpowiada podaży aminokwasów do 2,0 g/kg masy ciała, przy jednoczesnym monitorowaniu równowagi płynów i podaży energii.
- acetylocysteina
- glicyna
- kwas L-asparaginowy
- kwas L-glutaminowy
- L-alanina
- L-arginina
- L-fenyloalanina
- L-histydyna
- L-izoleucyna
- L-leucyna
- L-lizyna octan
- L-metionina
- L-ornityny chlorowodorek
- L-prolina
- L-seryna
- L-treonina
- L-tryptofan
- L-walina
- magnezu chlorek sześciowodny
- N-acetylo-L-tyrozyna
- potasu chlorek
- sodu chlorek
- sodu octan trójwodny
- sodu wodorotlenek
- wapnia chlorek dwuwodny
Dawkowanie i sposób podawania leku Aminomel
Produkty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E stanowią roztwory L-aminokwasów z elektrolitami przeznaczone do infuzji dożylnej w ramach żywienia pozajelitowego. Prawidłowe dawkowanie tych produktów jest kluczowe dla zapewnienia optymalnego wsparcia żywieniowego u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub dojelitową. Należy pamiętać, że każda niezużyta część roztworu Aminomel powinna zostać zniszczona i nie może być stosowana do dalszych domieszek.1
Zalecane dawkowanie
Przy prawidłowej przemianie materii, zaleca się stosowanie wytycznych przedstawionych w poniższej tabeli, o ile lekarz nie zalecił inaczej.2
| Parametr dawkowania | Aminomel 10E | Aminomel 12,5E |
|---|---|---|
| Maksymalna prędkość wlewu | ||
| ml/kg masy ciała/godz. | do 1 ml | do 0,8 ml |
| g/kg masy ciała/godz. | do 0,1 g | do 0,1 g |
| krople/min. (przy wadze 70 kg) | ok. 20 | ok. 16 |
| Zalecana dawka dobowa (do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy wynoszącego 0,8 – 1,0 g/kg masy ciała) | ||
| ml/kg masy ciała | 8 – 10 ml | 6,4 – 8 ml |
| Maksymalna dawka dobowa (w katabolicznych stanach przemiany materii) | ||
| ml/kg masy ciała (przy podaży aminokwasów do 2,0 g/kg) | 20 ml | 16 ml |
W stanach katabolicznych przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg masy ciała, zwracając szczególną uwagę na utrzymanie odpowiedniej równowagi płynów oraz zapewnienie właściwej podaży energii.3
Należy pamiętać, że u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg masy ciała. Konieczne jest również monitorowanie pacjenta i stosowanie się do zaleceń dotyczących żywienia pozajelitowego.4
Sposób podawania
Aminomel przeznaczony jest do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik umieszczony w żyle głównej.5 W przypadku rozważania podania obwodowego należy koniecznie uwzględnić osmolarność danego roztworu do infuzji.6
Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem trzech kluczowych parametrów:
- podawanej dawki
- dobowej objętości podaży
- czasu trwania infuzji
7
Czas stosowania
Czas stosowania preparatu Aminomel jest uzależniony od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.8 Jeśli konieczne jest długotrwałe żywienie pozajelitowe, należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu uniknięcia niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych.9
Stosowanie u dzieci
U dzieci zaleca się stosowanie roztworów specjalnie przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.10
Kontrola jakości przed podaniem
Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem ocenić wizualnie na obecność cząstek i zmianę barwy.11 Nie należy stosować roztworów, które wykazują zmętnienie, wytrącenie osadu lub zmianę barwy.
Preparaty Aminomel 10E i 12,5E różnią się stężeniem aminokwasów i elektrolitów, co ma wpływ na ich stosowanie u pacjentów z różnymi potrzebami żywieniowymi i metabolicznymi. Aminomel 10E zawiera 100 g/l aminokwasów, natomiast Aminomel 12,5E zawiera 125 g/l aminokwasów, co należy uwzględnić przy doborze odpowiedniego preparatu dla konkretnego pacjenta.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Aminomel 12,5 E
- Działania niepożądane – Aminomel 12,5 E
- Interakcje leku – Aminomel 12,5 E
- Profil bezpieczeństwa leku – Aminomel 12,5 E
- Przeciwwskazania – Aminomel 12,5 E
- Przedawkowanie – Aminomel 12,5 E
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aminomel 12,5 E
- Skład i postać leku – Aminomel 12,5 E
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne – Aminomel 12,5 E
- Właściwości farmakokinetyczne – Aminomel 12,5 E
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aminomel 12,5 E
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminomel 12,5 E
- Wskazania do stosowania – Aminomel 12,5 E