Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik VII
Zespół czynników krzepnięcia FEIBA NF, zawierający aktywowany czynnik VII, stosowany jest w leczeniu krwawień u pacjentów z inhibitorem czynnika VIII. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od ciężkości, lokalizacji oraz rozległości krwawienia, a także stanu klinicznego pacjenta. Zalecane dawki wahają się od 50 do 100 j./kg mc., z maksymalną dawką jednorazową 100 j./kg mc. i maksymalną dawką dobową 200 j./kg mc. W przypadku małych i umiarkowanych krwawień do stawów i tkanek miękkich stosuje się 50-75 j./kg mc. co 12 godzin, natomiast w ciężkich krwotokach, np. do OUN, dawka wynosi 100 j./kg mc. co 12 godzin, z możliwością skrócenia odstępów do 6 godzin. W krwawieniach z błon śluzowych dawka wynosi 50 j./kg mc. co 6 godzin, z możliwością zwiększenia do 100 j./kg mc. w przypadku braku efektu. Podawanie odbywa się dożylnie, z maksymalną szybkością 2 j./kg mc. na minutę.
Dawkowanie i sposób podawania czynnika VII
Dawkowanie i sposób podawania zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (czynnik VII aktywowany jest jednym z głównych składników) wymaga precyzyjnego podejścia terapeutycznego. Leczenie powinno być rozpoczęte i prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza specjalisty posiadającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia.1
Ogólne zasady dawkowania
Dawkowanie oraz czas leczenia zależą od kilku kluczowych czynników:
- Ciężkości zaburzenia krzepnięcia
- Umiejscowienia krwawienia
- Rozległości krwawienia
- Stanu klinicznego pacjenta
2
Dawka oraz częstość podawania zawsze powinny być dobierane indywidualnie i uzależnione od skuteczności klinicznej w każdym konkretnym przypadku.3
Ogólnie zalecana dawka FEIBA NF wynosi 50-100 jednostek na kilogram masy ciała (j./kg mc.). Należy przestrzegać następujących ograniczeń dawkowania:
- Jednorazowa dawka nie powinna przekraczać 100 j./kg mc.
- Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 200 j./kg mc.
Przekroczenie tych dawek jest uzasadnione jedynie w przypadku, gdy ciężkość krwawienia wymaga i uzasadnia zastosowanie większych dawek.4
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem czynnika VII u dzieci poniżej 6 roku życia jest ograniczone. Schemat dawkowania dla tej grupy wiekowej jest analogiczny jak dla pacjentów dorosłych, ale należy go dostosować do indywidualnego stanu klinicznego dziecka.5
Dawkowanie w krwotokach samoistnych
Krwotoki do stawów, mięśni i tkanek miękkich
W przypadku małych lub umiarkowanych krwawień do stawów, mięśni i tkanek miękkich zaleca się stosowanie dawki 50-75 j./kg mc. w odstępach co 12 godzin. Leczenie należy kontynuować do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej, manifestującej się takimi objawami jak:
- Ustąpienie bólu
- Zmniejszenie obrzęku
- Uruchomienie stawu
6
W przypadku dużych krwotoków do mięśni i tkanek miękkich, takich jak krwotoki do przestrzeni zaotrzewnowej, zalecana dawka wynosi 100 j./kg mc. podawana w odstępach 12-godzinnych.7
Krwotoki z błon śluzowych
W przypadku krwawień z błon śluzowych zaleca się dawkę 50 j./kg mc. podawaną co 6 godzin. W trakcie leczenia konieczna jest dokładna obserwacja pacjenta, obejmująca:
- Monitorowanie powierzchni krwawiącej
- Powtarzane oznaczenia hematokrytu
Jeżeli krwawienie nie ustaje pomimo zastosowanego leczenia, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc., jednak nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 200 j./kg mc.8
Inne ciężkie krwotoki
W przypadku ciężkich krwotoków, zwłaszcza krwawień do centralnego układu nerwowego, zalecana dawka wynosi 100 j./kg mc. podawana w odstępach 12-godzinnych. W indywidualnych, szczególnie ciężkich przypadkach, możliwe jest skrócenie odstępów między dawkami do 6 godzin, kontynuując leczenie do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej. Należy bezwzględnie przestrzegać limitu maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 200 j./kg mc.9
Dawkowanie w zabiegach chirurgicznych
W przypadku zabiegów operacyjnych zaleca się dawkę 50-100 j./kg mc. podawaną w odstępach 6-godzinnych, zwracając szczególną uwagę na nieprzekraczanie maksymalnej dawki dobowej.10
Dawkowanie w profilaktyce
W leczeniu profilaktycznym krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitora i częstymi krwawieniami, u których indukcja stanu tolerancji immunologicznej (ITI) nie powiodła się lub nie jest rozważana, zaleca się dawkę 70-100 j./kg mc. podawaną co drugi dzień. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie (utrzymywanie się krwawień) dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. podawanych codziennie lub alternatywnie rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki.11
W leczeniu profilaktycznym krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitorów, którzy są w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI), FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII. Zalecana dawka w takim przypadku wynosi 50-100 j./kg mc. podawana dwa razy na dobę, aż do momentu obniżenia miana inhibitora poniżej 2 jednostek Bethesda (j.B.).<sup data-drug="Feiba NF" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitorów w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI): FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII, w dawkach 50-100 j./kg mc. dwa razy na dobę, aż miano inhibitora obniży się do 12
1 jednostka Bethesda (j.B.) definiowana jest jako ilość przeciwciała, która zmniejsza o 50% aktywność czynnika VIII w świeżym prawidłowym osoczu ludzkim po 2 godzinach inkubacji w temperaturze 37°C.13
Monitorowanie leczenia
W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na leczenie produktem FEIBA NF zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi, ponieważ wystarczająca ilość czynnościowo sprawnych płytek jest niezbędna do osiągnięcia skuteczności terapeutycznej.14
Z uwagi na złożony mechanizm działania czynnika VII i pozostałych składników FEIBA NF, nie istnieje bezpośrednia metoda monitorowania aktywności substancji czynnych. Standardowe badania układu krzepnięcia wykazują jedynie ograniczoną wartość w monitorowaniu skuteczności leczenia:
- Czas krzepnięcia krwi (WBCT)
- Tromboelastogram (TEG, r-wskaźnik)
- Czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy (aPTT)
Wymienione parametry zazwyczaj wykazują tylko niewielkie skrócenie i niekoniecznie odzwierciedlają poprawę kliniczną. Z tego powodu badania te mają bardzo ograniczoną wartość diagnostyczną w monitorowaniu leczenia produktem FEIBA NF.15
Sposób podawania
Produkt leczniczy FEIBA NF zawierający czynnik VII musi być podawany drogą dożylną – albo we wstrzyknięciu dożylnym, albo w infuzji dożylnej. Szybkość podawania powinna zapewniać komfort dla pacjenta i nie przekraczać maksymalnej szybkości 2 j./kg mc. na minutę.16
Szczegółowa tabela dawkowania czynnika VII
| Wskazanie | Dawka (j./kg mc.) | Częstość podawania | Czas trwania leczenia | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Małe lub umiarkowane krwawienia do stawów, mięśni i tkanek miękkich | 50-75 | Co 12 godzin | Do uzyskania poprawy klinicznej (ustąpienie bólu, zmniejszenie obrzęku, uruchomienie stawu) | Monitorowanie odpowiedzi klinicznej |
| Duże krwotoki do mięśni i tkanek miękkich (np. do przestrzeni zaotrzewnowej) | 100 | Co 12 godzin | Do uzyskania poprawy klinicznej | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Krwotoki z błon śluzowych | 50 (można zwiększyć do 100 jeśli krwawienie nie ustaje) | Co 6 godzin | Do zatrzymania krwawienia | Konieczne monitorowanie: powierzchni krwawiącej, oznaczenia hematokrytu |
| Ciężkie krwotoki (np. do centralnego układu nerwowego) | 100 | Co 12 godzin (w indywidualnych przypadkach co 6 godzin) | Do uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej | Bezwzględnie nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Zabiegi chirurgiczne | 50-100 | Co 6 godzin | W zależności od przebiegu pooperacyjnego | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Profilaktyka u pacjentów z wysokim mianem inhibitora (bez ITI) | 70-100 | Co drugi dzień (w razie braku odpowiedzi można zwiększyć do podawania codziennego) | Długoterminowo, w zależności od odpowiedzi klinicznej | Możliwe dostosowanie dawki (zwiększenie lub stopniowe zmniejszanie) |
| Profilaktyka u pacjentów w trakcie ITI | 50-100 | Dwa razy na dobę | Do obniżenia miana inhibitora <2 j.B. | Podawanie jednocześnie z koncentratami czynnika VIII |
| Dzieci <6 lat | Jak dla dorosłych, dostosowane do stanu klinicznego | Jak dla dorosłych | Jak dla dorosłych | Ograniczone doświadczenie kliniczne |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania